Tar

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

อย่าบังคับให้ต้องร้าย

ชื่อตอน : อย่าบังคับให้ต้องร้าย

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย รักวัยรุ่น

คนเข้าชมทั้งหมด : 497

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 26 มิ.ย. 2562 13:00 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
อย่าบังคับให้ต้องร้าย
แบบอักษร

ณ บ้านพิชญเดชา

"อ้าวคุณหนู ไม่มีเรียนบ่ายหรอคะ" พอก้าวเท้าเข้าบ้านแม่นมก็ทักขึ้นมาทันที

"มีค่ะ แต่นิวเบื่อ เซ็งอ่ะ" ฉันทำหน้าเบื่อโลกเเล้วเดินผ่านแม่นมไปนั่งที่โซฟา ซึ่งเเม่นมก็เดินไปเอาน้ำส้มคลั้นในครัวมาให้ฉัน

"มีอะไรไหนเล่าให้นมฟังสิคะ"

"นิวไปเจอพี่เเพ็คเก็จมาค่ะ"

"อ้าว ก็เป็นเรื่องดีสิคะคุณหนูอยากเจอคุณเเพ็คตั้งเเต่เเรกเเล้วหนิ เเล้วที่คุณหนูย้ายกับมาก็เพราะเรื่องนี้ไม่ใช่หรอคะ" จริงๆเเล้วทุกคนในบ้านฉันรวมถึงบ้านพี่เเพ็คก็รู้เเหละว่าฉันรู้สึกยังไง

"ก็ใช่ค่ะนม เเต่ว่าพี่เเพ็คเขาไม่สนใจนิวเลยอ่ะ เเถมยังบอกว่ามีเเฟนเป็นยังเเองจี้ผีดิบนั่นอีก นิวไม่โอเค นิวไม่โอเค~~" ฉันฟุบหน้าลงกับหมอนอิงเพื่อระบายอารมณ์

"คุณหนูของนมสวยขนาดนี้ จะต้องกลัวอะไรคะ" นมพูดเเละลูบหัวฉันเบาๆเพื่อเป็นการปลอบ

"ไม่รู้เเหละ ยังไงคืนนี้พี่เเพ็คก็ต้องมารับนิวไปดินเนอร์ เรื่องนี้ต้องให้คุณป้าจัดการ" ชิ้งงง ฉันทำสายตาเเพรวพราวใส่เเม่นม ฮึ คนอย่างนินิวต้องได้ทุกอย่าง

ตู๊ดดดดดด ตู๊ดดดดดดด

"สวัสดีค่ะบ้านอัคคเดชโภคินค่ะต้องการเรียนสายกับใครคะ" ทันทีที่รับสายสาวใช้บ้านพี่เเพ็คเก็จก็กล่าวทักทายทันที

"ขอสายคุณป้าสาค่ะ"

"ไม่ทราบว่าใครจะเรียนสายคะ"

"เนตรสุดา พิชญเดชาค่ะ"

"คุณนินิว เอ่อ รอสักครู่นะคะ" เเล้วฉันก็ถือสายรอคุณป้าซึ่งเเป๊ปเดียวจริงๆ

"จ๊ะหนูนิวว่าไงลูก"

"คือนิวมีเรื่องจะรบกวนคุณป้าน่ะค่ะ" เเล้วฉันก็เล่าเรื่องทุกอย่างให้คุณป้าฟังรวมถึงเรื่องยัยชะนีหน้าเศร้านั่นด้วย

"ตายเเล้ว!!ทำไมตาเเพ็คไม่ยอมเล่าให้ป้าฟังเลย ไม่ต้องห่วงนะลูกป้าจะจัดการเอง หนูก็เเต่งตัวสวยๆรอได้เลยลูก" สำเร็จ สุดท้ายคุณป้าก็เข้าข้างฉัน

"ขอบคุณมากนะคะคุณป้า"

"จ้ะลูก ถ้าพี่เขาว่าอะไรหนูอีกมาบอกป้าเลยนะลูก"

"ขอบคุณค่ะคุณป้า นิวขอตัวก่อนนะคะรักคุณป้านะคะ" เมื่อสายตัดไปรอยยิ้มของผู้ชนะก็ปรากฏบนหน้าฉันทันที

"คุณหนูใช้วิธีนี้ คุณเเพ็คเธอคงไม่ยินดีด้วยหรอกนะคะ"

"ก็ทีนิวพูดดีๆเขาไม่ฟังไงคะนม ก็ต้องโดนเเบบนี้เเหละ"

"ตามใจคุณหนูเเล้วกันค่ะ" เเม่นมดูเหนื่อยใจกับฉันนะ

"นิวจะไปสปานะคะ เตรียมตัวสำหรับดินเนอร์คืนนี้" ฉันยิ้มหน้าบานเดินออกจากบ้านไป ทีนี้เเหละเราจะต้องเจอกันอีกยาวๆแน่ พี่พีเค

 

19.00น.

คลืดดดด คลืดด เสียงโทรศัพท์ฉันสั่นในขณะที่นั่งเเต่งหน้าอยู่

"ฮัลโลค่ะ"ฉันกรอกเสียงลงไปโดยไม่ได้ดูว่าใครโทรมา

"เธอเล่นบ้าอะไรของเธอหะยัยเด็กเเก่เเดด!!" อุต๊ะ เสียงเเฟนฉันหนิ

"พี่จะมารับนิวเเล้วหรอคะ เเป๊ปนึงนะคะขอเเต่งหน้าก่อน" ฉันไม่สนใจเสียงดุๆของเขาที่ส่งมา เพราะว่าฉันกำลังมีความสุข

"ใครบอกว่าฉันจะไป ไม่มีวัน!" อะไรนะ!!!

"พี่ปฏิเสธเเม่ตัวเองไม่ได้หรอก"

"ถ้าคิดจะเอาเเม่ฉันมาช่วยอีก เลิกฝันได้เลย"

"เเล้วถ้าคุณป้าเขาไม่โอเคกับเเฟนพี่ล่ะคะ พี่ก็รู้นี่คุณป้ามาตรฐานสูงจะตาย ยัยชะนีน่าเศร้านั่นน่ะไม่ผ่านหรอก" ฉันพูดอย่างเหนือกว่า ก็เเหงเเหละฉันสนิทกับคุณป้าหนิ

"อย่ามายุ่งกับฉันอีก กลับไปอยู่ที่อังกฤษซะ ....อืมมมมพี่พีเคคุยกับใครคะ" ฉันได้ยินเสียงผู้หญิง นี่เขายังอยู่ด้วยกัน ไม่!!ฉันไม่ยอม เเถมเขายังไล่ฉันกลับอังกฤษอีก ทั้งๆที่ฉันมาที่นี่ก็เพื่อเขา อยากลองดีกับฉันใช่มั้ย ได้ เราจะได้เห็นดีกัน

"นับจากนี้ไป พี่คือของนิว เเละใครก็ห้ามยุ่งเลิกกับมันซะพี่ก็รู้หนิว่านิวทำได้ทุกอย่าง"

"ถ้าคุยกันไม่รู้เรื่อง ก็ไม่ต้องคุยกัน" นี่เขาพูดกับฉันขนาดนี้เลยหรอ

"ถ้าคืนนี้พี่ไม่มารับนิว ไม่ว่าพี่หรือมันก็จะไม่มีวันมีความสุขเหมือนกัน" ฉันโกธรจริงๆตอนนี้ควันออกหูเเล้ว

"ถ้าคิดว่าทำได้นะ" ติ๊ด สายตัดไป ฉันกำโทรศัพท์ไว้เเน่น ฉันต้องไม่เเพ้ ฉันคือคนที่ต้องได้ทุกอย่าง ถ้าใครขวางทางตะได้เห็นฉันอีกมุมนึงเเน่

"พวกเเกบังคับให้ฉันต้องร้ายเองนะ"

 

 

.

.

.

องค์ลงเเล้วค่ะ

งานนี้มันส์เเน่

.

.

.

 

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น