Tar

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : การกลับมา

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย รักวัยรุ่น

คนเข้าชมทั้งหมด : 853

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 26 มิ.ย. 2562 01:58 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
การกลับมา
แบบอักษร

ก๊อกๆๆ!!

"อืออออ ใครรรร"

"นมเองค่ะคุณหนู" ฉันงัวเงียตื่นมาในยามเช้าที่เเสนจะไม่สดใส ก็ฉันพึ่งนอนตอนตี4เนี่ย!!

"มีอะไรเเต่เช้าคะนม" ทันทีที่เดินหลับตาไปเปิดประตูพอลืมตามาฉันก็เจอกับเเม่นมที่เลี้ยงฉันมาตั้งเเต่เด็ก

"สายเเล้วนะคะ7โมงเเล้ว อาบน้ำแต่งตัวไปเรียนได้เเล้วค่ะ" นมน่ะใจดีมาก ฉันรักยิ่งกว่าพ่อฉันซะอีก

"นิวยังง่วงอยู่เลยนม นิวไม่ไปหรอก"

"ไม่ได้นะคะ คุณท่านทราบคงไม่พอใจเเน่ๆวันเเรกก็ขาดสะเเล้ว"

"นิวจะเครียกับคุณพ่อเองค่ะ"

"คุณหนู~~~" ง่ะ ลากยาวเเบบนี้เเปลว่าไม่ได้

"ทุกคนชอบบังคับ ทุกคนไม่เข้าใจ"ฉันทำหน้าตัดพ้อเเล้วปิดประตูเตรียมจะนอนต่อ ฮิฮิ เล่นละครดราม่าไปงั้นเเหละ พอกำลังจะก้าวขึ้นเตียงปุ๊ป!!!

เเอ๊ดดดด !!!! ขวับหันคอแทบเคล็ด

"ถ้าคุณหนูนอนลงไป นมจะฟ้องคุณท่านเรื่องที่คุณหนูทำเเหวนเพชรหายนะคะ" ฉันทำได้เเค่เดินคอตกเข้าห้องน้ำไป

 

มหาลัยM

รถยี่ห้อดังคันหรูวิ่งมาถึงหน้าประตูมหาลัยเป็นที่เรียบร้อย.

"ส่งเเค่นี้เเหละ นิวไปเองขอบคุณค่ะลุง"

"ทำไมไม่ให้ลุงไปส่งที่ตึกคณะล่ะครับ"

"ไม่ล่ะค่ะ นิวอยากเดินเองมากกว่า ไปนะคะ" จริงๆเเล้วเหตุผลฉันคือว่าฉันเจอผู้ชายหล่อมากเดินผ่านหน้ารถไป ฉันอยากรู้จักเขา อย่าพึ่งคิดว่าฉันเเรด เขาเรียกว่ามีสัมพันธไมตรีต่อเพื่อนร่วมสถาบัน

"หวัดดี" โอโถะ ทักก่อนได้เปรียบ

"ว่าไง" ฮันเเน่ไม่สบตา เขินคนสวยล่ะสิ

"คือฉันเป็นเด็กใหม่อะ หาคณะไม่เจอ ช่วยพาไปหน่อยได้ปะ" ตอเเหลสร้างชาติ จำเเล้วนำไปใช้นะทุกคนนนนน

"ได้ดิ ว่าเเต่เธอเรียนคณะไร"

"นิเทศฯ"

"ฉันผ่านพอดีเธออยู่ปีไหน" นี่เขาเเอบมีใจให้ฉันปะเนี่ย

"ปี1น่ะเเล้วนายล่ะ"

"ปี3"

"อุ้ยขอโทษค่ะรุ่นพี่ฉันไม่รู้" เขินไปดิ พูดซะรุ่นเดียวกันเลยนิวเอ้ยยยย

"ไม่เป็นไรหรอก พึ่งย้ายมาหนิคงไม่รู้จักฉัน" เเล้วเราก็เดินไปคุยไป จนมาถึงคณะฉัน เห้อออ ทำไมมันใกล้จัง

"ฉันไปละ"

"ขอบคุณค่ะรุ่นพี่" เเล้วเขาก็เดินไปเลย เเอบหยิ่งแแฮะ แต่ช่างเถอะ ถือว่าเปิดเทอมวันเเรกเเอบมีสิ่งดีๆซ่อนอยู่ แล้วฉันจะไปเจอเขาที่ไหนเนี่ย คนที่ทำให้ฉันต้องย้ายกลับมาที่ไทย

11.30 น.

"ขอบใจที่ทุกคนกระตือรือล้นมาเรียนวันเเรก เลิกคลาสค่ะ" โอ้ววนี่มันเสียงสวรรค์ที่ฉันรอมานานถึง3ชม.เลย เเล้วฉันจะไปไหนต่อดี คิดอะไรไม่ออกบอกลิฟต์มาส่งชั้น1

"หวัดดี"

"คุยกับฉันหรอ" หลังจากที่ออกจากลิฟต์มาก็มีผู้หญิง4คนเดินเข้ามาขวางทางฉัน ฉันหันหน้าหันหลังก่อนจะชี้เข้าหาตัวเอง

"เเล้วคิดว่าฉันคุยกับหมาที่ไหนหะ!"

"อ้าวเจ๊ จะพูดกับคนที่ไม่รู้จักกันอะหัดพูดให้มันดีๆได้ปะล่ะ" เหวี่ยงมาเหวี่ยงกลับไม่โกง

"แกเรียกใครเจ๊!!"

"ก็เเกนั่นเเหละ"

"เเกอยากเจ็บตัวใช่มั้ย!?"

"ถามหมอประจำตัวก่อนป๊ะว่าอยากทำจมูกให้ใหม่รึเปล่า"

"อี...อีหน้าจืด" โอโถ๊ะ เครื่องสำอางค์ฉันสั่งตรงจากนิวหยวกคึเลยนะจะมาว่าฉันหน้าจืดได้ไง

"ถ้าฉันจืดเพื่อนเจ๊ก็ผีอืดขึ้นจากน้ำเเล้วเเหละ"

"กรี๊ดดดดด" พวกนาง4คนกรี๊ดพร้อมกัน

"กรี๊ดดดดดดดดดด" ฉันเอาบ้าง

"ฉันไม่มีเวลามาต่อล้อต่อเถียงกับเเกหรอกนะ...ฉะ..."

"ทำไม นัดหมอเหลากรามหรอ"

"กรี๊ดดด ฉันจะมาบอกแกว่า อย่ามายุ่งกับพี่ไนท์ของฉัน" ใครอีกวะไนท์

"เเล้วไง ไม่มีป้ายประกาศจองหนิ"

"แกจะเอาเเบบนี้ใช่มั้ย"

"เเบบไหนอะ"

"ก็เเบบนี้ไง!!" พวกนั้นเดินเข้ามาหาตัวฉันด้วยความเร็วเเสงล็อกซ้ายคนขวาคน

"เเน่จริงตัวตัวปะ"

"ทำไมฉันจะต้องเอาหน้าสวยๆของฉันไปแลกกับเเกด้วย เเกรู้มั้ย ไม่มีใครกล้าด่าฉันเเบบเเก่เลยซักคน วันนี้ฉันจะทำให้เเกรู้ว่า อย่ามาลองดีกับฉัน!!" ยัยป้านั่นง้างมือหมายจะตบหน้าฉัน ซึ่งฉันก็คงต้องยอมรับชะตากรรมเเหละ แต่คนมุงดูเยอะขนาดนี้ ไม่คิดจะมีใครช่วยฉันเลยจริงๆหรอ

"เเก!!!"

"หยุด!!!" มีพระเอกขี่ม้าขาวมาช่วยฉันนนน

"ไนท์" ไนท์หรอ ไอ้คนที่เป็นต้นเหตุน่ะหรอ ขอดูหน้าหน่อยเหอะ ฟึบ ฉันสบัดตัวสุดเเรงจนหลุดจากการถูกล็อกพอหันไปปุ๊ป

"รุ่นพี่!!!!" ใช่ คนนั้น คนที่ฉันเเอบปลื้มเขาเมื่อเช้านี้

"เธอจะทำอะไรเบล" ถึงเขาจะไม่สนใจเสียงลมๆเเล้งๆของฉัน เเต่ฉันจะคิดซะว่าเขามาปกป้องฉันเเล้วกัน

"เบลเเค่จะมาสั่งสอนคนที่มายุ่งกับไนท์" เสียงสองไปอี๊กกกก

"เธอมีสิทธิ์อะไรในตัวฉัน" เเอบเเรงนิดๆนะพี่

"ก็เราเป็นเเฟนกัน!!" จริงป๊ะ โอ้ยยหล่อนะเเต่โง่

"งั้นเราเลิกกันซะตอนนี้เลย" จุก จุกค่ะ

"ไม่เอาน่าไนท์ เเกจะใจร้ายกับเขาเกินไปเเล้วนะ" เสียงนี้ เสียงคุ้นมาก ฟึบฉันหันไปดูบุคคลที่สาม

"!!!!"

"!!!!"

"พี่เเพ็ค!"

"เธอ!!!"

ใช่ พี่เเพ็คเก็จคือคนที่ฉันรักมาตั้งเเต่เด็ก บ้านเราทำบริษัทร่วมกันฉันจึงอยู่กับเขามาตั้งเเต่เล็กๆเเละฉันก็หลงรักเขามาตลอด ซึ่งเขาก็รู้เเละปฏิเสธฉันตลอด จนฉันต้องย้ายไปเรียนที่อังกฤษตั้งเเต่อายุ13 ฉันก็ยังรอวันที่จะกลับมาหาเขา และการที่ฉันกลับมาที่นี่ ก็เพื่อจะมาเจอเขาอีกครั้ง ถึงเเม้ฉันจะรู้ว่าประวัติเขาเรื่องผู้หญิงมันจะไม่ค่อยเข้าหูฉันก็ตาม.....

 

เป็นการเขียนครั้งเเรก

เรื่องมันอาจจะยาวไปหน่อยก็ขอโทษขออภัยด้วยนะคะ

 

....ไม่ชอบตรงไหน

ติชมกันได้เลยนะจ๊ะ.....

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น