ขอบคุณทุกการสนับสนุนและกำลังใจค่ะ❤

ชื่อตอน : ตอนที่ 21 ง้อ

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย รัก,โรแมนติค

คนเข้าชมทั้งหมด : 36.3k

ความคิดเห็น : 9

ปรับปรุงล่าสุด : 25 เม.ย. 2563 19:51 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่ 21 ง้อ
แบบอักษร

บุญตาตื่นขึ้นมาก็พบกับคาร์ลอสที่ฟุบหลับอยู่ข้างเตียง มือข้างหนึ่งกุมมือเธอไว้ส่วนอีกข้างก็กุมท้องเธอไว้ ความอบอุ่นจากมือของเขาทำให้ใจของเธอรู้สึกอบอุ่นไปด้วย  

บุญตามองสำรวจใบหน้าหล่อคมสันตามแบบฉบับลูกครึ่งแล้วต้องหวั่นไหว ทุกส่วนบนใบหน้าของเขาช่างลงตัว ไม่รู้ตั้งแต่เมื่อไหร่ที่เธอหลงรักผู้ชายคนนี้อย่างถอนตัวไม่ขึ้น เธอรู้แต่ว่าเธอไม่เคยโกรธหรือเกลียดผู้ชายคนนี้ได้สักที แม้กระทั่งตอนนี้ก็ตาม เธอเป็นผู้หญิงธรรมดาที่พอชายคนรักมาง้อหน่อยก็ไข้วเขวไปทางเขาอย่างง่ายดาย ตลอดเวลาที่ผ่านมาเธอรับรู้ได้ถึงความรักความห่วงใยที่เขามอบให้ แต่เขาไม่เคยมีความเชื่อใจในตัวเธอเลยสักนิด ไม่ว่าจะด้วยเหตุผลใดแต่การที่เขาขาดความเชื่อใจในตัวเธอนั้นมันทำให้ความรักของเธอกับเขาเดินมาผิดทาง   

บุญตาค่อยๆดึงมือออกจากเขาแล้วค่อยๆจับมือเขาออกจากท้องก่อนจะค่อยๆขยับตัวออกห่างแล้วเตรียมตัวลุกขึ้น แต่เขาก็รีบลุกขึ้นตามแล้วกอดเธอไว้แน่น 

" ตาจะไปไหนครับ "  

"_"  

" ตาจะไม่พูดกับพี่เลยเหรอ " ริมฝีปากอุ่นจูบลงบนไหล่บางอย่างออดอ้อน แต่เธอก็ยังเงียบไม่ยอมพูดคุยกับเขา 

" _"  

" อย่าทำแบบนี้เลยนะครับคนดี คุยกับพี่หน่อยนะ " เขาเริ่มจูบซับไปทั่วไหล่และเรือนผมของเธอ เสียงที่สั่นเครือน้อยๆ ทำให้เธอรับรู้ว่าตอนนี้เขารู้สึกกดดันมากเพียงใด ที่เธอไม่ยอมพูดกับเขา 

" ตาจะให้พี่ทำอะไรพี่ก็ยอม ขอเพียงตาอย่าไล่พี่ พี่อยากอยู่ดูแลตากับลูก..นะครับคนดี ให้โอกาสพี่นะครับ " บุญตากลืนก้อนสะอื้นลงคอเพื่อสะกดกลั้นความน้อยใจและน้ำตาไม่ให้ไหลออกมา  

" ตาจะไปเข้าห้องน้ำ "  

" ได้สิเดี๋ยวพี่พาไปครับ " คาร์ลอสรีบเดินอ้อมเตียงมาจะอุ้มเธอ แต่เธอก็ห้ามเขาไว้  

" ตาเดินเองได้ "  

" แต่พี่กลัวตาล้มเป็นลมไปอีก...นะครับคนดี ให้พี่ช่วยนะ "  

" ช่วยพยุงตาก็พอ " เธอไม่ชอบความใจอ่อนของตัวเองเลย พอเขาอ้อนหน่อยเธอก็ปฏิเสษเขาไม่เคยได้สักที  

คาร์ลอสช่วยพยุงพาเธอเข้าห้องน้ำโดยกำชับให้เรียกเขาเมื่อเสร็จและห้ามลุกขึ้นเอง เธอก็ไม่อยากจะพึ่งเขาหรอกนะแต่เพราะไม่มีแรงจริงๆ ตั้งแต่รู้ว่าท้องเธอก็พยายามบำรุงร่างกายและกินวิตามินตามที่หมอสั่งอย่างไม่ขาด แต่เพราะร่างกายที่มีฮีโมโกลบินต่ำกว่าค่าปกติของความเข้มข้นของเลือดที่ต่ำค่อนข้างมาก เธอจึงเหนื่อยง่ายและหน้ามืดบ่อยครั้ง  

พอเขาพยุงเธอออกมาจากห้องน้ำก็เจอกับแจ็คที่กำลังจัดเตรียมอาหารรออยู่ บุญตามองอาหารที่วางอยู่บนโต๊ะแล้วต้องส่ายหัว นี่เขาจะเลี้ยงคนทั่งหมู่บ้านหรือยังไงถึงได้ซื้อมาเยอะขนาดนี้ 

" กินข้าวก่อนนะครับ จะได้มีแรงและหายไวๆ " คาร์ลอสพาเธอมานั่งที่โต๊ะอาหาร พร้อมกับสาธยายถึงคุณประโยชน์ของอาหารแต่ละจานให้เธอฟัง อาหารรสจืดที่มีแต่ผัก, ปลา, ตับ และก็เนื้อต่างๆทำให้เธอถึงกับฝืดคอ... เคยเป็นไหม หลังจากที่ตื่นมาเจอกับอาการเมาค้าง แล้วต้องการที่จะกินอะไรเผ็ดๆและรสจัดๆถึงจะรู้สึกดีขึ้น อาการของเธอตอนนี้ก็เป็นแบบนั้น  

" ตาอยากกินอะไรเผ็ดๆ รสจัดๆ " เธอพูดออกไปหลังจากที่ทานอาหารตรงหน้าได้สองสามคำ อย่างน้อยๆมีอะไรรสจัดกินควบคู่ไปกับอาหารพวกนี้ก็ยังดี 

" แต่มันไม่ดีกับตาและลูกนะครับ อดทนทานหน่อยนะครับ... มาพี่ป้อน " บุญตาเม้มปากแน่นมองเขาน้ำตาที่คลอเบ้า 

" เฮ้อ..โอเคๆ.. แล้วตาอยากกินอะไรครับ "  

" ส้มตำปูปลาร้า...ตำมะยม... แกงหน่อไม้..บลาๆ " คาร์ลอสถอนหายใจหนักหน่วงก่อนจะหันหน้าไปมองแจ็ค 

" ได้ยินแล้วใช่ไหม มีอะไรก็เอามาหมดนั่นแหละ..รีบๆด้วยเดี๋ยวเมียกับลูกฉันหิว"  

" ครับนาย " แจ็ครับคำแล้วรีบออกไป ส่วนเธอก็นั่งยิ้มหน้าบานเมื่อได้สิ่งที่ตัวเองต้องการ 

ไม่นานแจ็คก็เดินกลับเข้ามาพร้อมหอบหิ้วของเต็มสองมือ ก่อนจะรีบลงมือจัดอาหารใส่จานแล้วยกมาวางบนโต๊ะ คุณตากับคุณยายเดินเข้ามาพอดีเธอเลยชวนทุกคนให้ทานด้วยกัน เมื่อได้อาหารที่ต้องการเธอก็ลงมือทานอย่างไม่เกี่ยงงอน  

คาร์ลอสนั่งมองบุญตาทานอาหารตรงหน้าแล้วก็ต้องเปรี้ยวปากทุกครั้งที่เธอตักส้มตำเข้าปากอย่างเอร็ดอร่อย แต่กลิ่นอาหารที่รุนแรงทำให้เขาต้องยกมือขึ้นมาปิดจมูก  

" ไม่เคยกินอาหารพวกนี้เหรอพ่อหนุ่ม " คุณตาถามขึ้น 

" ไม่เคยครับ "  

" ไม่เคยกินแล้วจะรู้ได้ยังไงว่าเมียชอบอะไรไม่ชอบอะไร " คาร์ลอสมองคุณตาอย่างชั่งใจก่อนจะตักส้มตำเข้าปาก หน้าที่แดงกล่ำเพราะความเผ็ดทำให้แจ็ครีบยื่นน้ำให้เขาโดยไว เขาดื่มน้ำสักพักก่อนจะเริ่มตักอาหารแต่ละอย่างที่บุญตาทานเข้าปาก  

บุญตานั่งมองเขาทานไปดื่มน้ำไปมองดูแล้วช่างน่าสงสาร จนเธอต้องจับมือเขายั้งไว้เพราะกลัวว่าเขาจะปวดท้องเอา 

" พอเถอะค่ะเดี๋ยวพี่จะปวดท้อง " คาร์ลอสส่งยิ้มกว้างให้เธออย่างดีใจที่เธอห่วงเขา 

" ห่วงพี่เหรอ " บุญตาไม่ตอบแล้วก้มหน้าก้มตาทานต่อ 

" เพิ่งรู้ว่าอาหารพวกนี้อร่อยและรสชาติดีแบบนี้ ถึงจะเผ็ดมากก็เถอะ " พูดจบเขาก็ตักอาหารเข้าปากอย่างเอร็ดอร่อย เสียงกินไปซู๊ดปากไปทำเอาเธอถึงกับกลืนน้ำลายเปรี้ยวปากตาม  

พอตกบ่ายก็มีบุรุษพยาบาลมาพาเธอไปห้องอัลตราซาวนด์ คาร์ลอสไม่แม้จะให้บุรุษพยาบาลแตะต้องตัวเธอ เขาเป็นคนพยุงเธอไปขึ้นรถเข็นและเข็นเธอเดินตามบุรุษพยาบาลเอง ตลอดทางเดินหลายคนหันมามองเขาจนเธอต้องรีบก้มหน้าเพราะไม่อยากเป็นเป้าสายตาไปด้วย 

" นั่นมันไฮโซไคล์นี่ "  

" ใช่ๆ หล่อม๊วาาาก เขามาทำอะไรที่นี่ "  

" โอ๊ย ใจละลาย ฉันอยากได้เขา "  

" ผูหญิงที่เขาเข็นเป็นใครอ่ะ "  

หลายคนพูดคุยถึงเขาและตั้งคำถามมาที่ตัวเธอ จนเธอไม่กล้าแม้แต่จะเงยหน้าขึ้นไปมองอะไร  

" เห็นไหมใครๆเขาก็ชอบพี่ ตาจะไม่ใจอ่อนชอบพี่บ้างหรือ " เขาก้มมากระซิบที่ข้างหูพร้อมกับหอมแก้มเธอหนึ่งที  

" อุ๊ย..คนบ้า...หลงตัวเอง" คาร์ลอสยิ้มขำให้กับคนขี้อาย  

" ถึงพี่จะบ้า...พี่ก็บ้าเพราะรักตา " เขาส่งยิ้มหวานมาให้เธอ 

" น้ำเน่า " เธอว่าเขา คาร์ลอสโน้มตัวยื่นหน้ามาใกล้เธออีกครั้ง 

" ฮื้ม..พี่ว่าไม่เน่านะ ถ้าเน่าตาคงไม่ท้อง..จริงไหม?" บุญตาหน้าแดงจนต้องเบือนหน้าหนี คนบ้าคนทะเล้นแบบเขาฉันไม่น่าไปต่อปากต่อคำกับเขาเลยจริงๆ 

ความคิดเห็น