ขอบคุณทุกการสนับสนุนและกำลังใจค่ะ❤

ตอนที่ 19 รู้ที่ซ่อน

ชื่อตอน : ตอนที่ 19 รู้ที่ซ่อน

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย รัก,โรแมนติค

คนเข้าชมทั้งหมด : 36.8k

ความคิดเห็น : 6

ปรับปรุงล่าสุด : 25 เม.ย. 2563 19:49 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่ 19 รู้ที่ซ่อน
แบบอักษร

" เฮ้ย! ฉันพาแกมาเที่ยวผับนะ ไม่ได้พาแกไปป่าช้า จะได้มานั่งบื้อเป็นซากศพแบบนี้ " คาร์ลอสที่โดนเต้ลากออกมาจากที่ทำงาน ก็ไม่มีอารมณ์จะทำอะไรทั้งนั้น ทุกวันนี้เขาใช้เวลาอยู่กับการทำงานและตามหาบุญตากับลูก ไม่แม้จะพบเจอเพื่อนฝูงเหมือนเมื่อก่อน เขาตามหาเธอขนาดจ้างนักสืบ และบินไปหาเธอถึงที่เดนมาร์คแต่เธอก็ไม่ได้อยู่ที่นั่น ทุกๆที่ที่เธอเคยไปหรือเคยผ่านเขาก็ตามหาจนหมดทุกที่แต่ก็ไม่มีแม้แต่วี่แวว ผู้หญิงตัวเล็กๆอุ้มท้องลูกคนเดียวเธอจะไปอยู่ที่ไหน? เธอจะเป็นยังไง? เธอจะกินอยู่ยังไง? ทุกคำถามแล่นเข้ามาในหัวเขาตลอดเวลา 

" อย่าคิดมากสิว่ะ ฉันเห็นแกเป็นแบบนี้แล้วฉันใจไม่ดีเลย..ค่อยๆคิดค่อยๆทำ ฉันก็ช่วยตามหาตาอยู่ทั้งคน อีกไม่นานหรอกเราคงเจอเธอ"  

" เมื่อไหร่ว่ะ เมื่อไหร่ที่ฉันจะได้เจอเธอกับลูก แกรู้ไหมว่าฉันจะบ้าตายอยู่แล้ว "  

" ฉันรู้ ฉันเข้าใจ ฉันถึงพาแกมาผ่อนคลายก่อนที่แกจะเป็นบ้าตายก่อนได้เจอตากับลูกนี่ไง "  

" ฉันมันเลว "  

" เออ มึงมันเลว " อ้าวไอ้เพื่อน... ทับถมกูดีจัง  

" แต่เพื่อนเลวๆแบบมึงนี่แหละที่กูรัก " คาร์ลอสกอดคอเพื่อนก่อนจะยกเหล้าชนแก้วกับมันแล้วดื่มรวดเดียวหมด  

" พี่ไคล์ " เสียงหวานที่เรียกชื่อทำให้คาร์ลอสเกือบสำลักเหล้า เพราะเสียงแบบนี้คงหนีไม่พ้นแอน  

แอนวิ่งเข้ามากอดเขาก่อนจะหอมแก้มเขาไปหนึ่งที จนเขาต้องรีบเบี่ยงตัวหนีแล้วพยายามแกะมือตุ๊กแกของเธอออก แต่จนแล้วจนรอดเธอก็ไม่ยอมปล่อย  

" พี่หายหน้าไปไหนมา รู้ไหมว่าแอนคิดถึง...ดูสิผอมซูบไปเยอะเลย " เธอจับหน้าเขาหันไปมา พร้อมกับมองหน้าเขาด้วยสายตาหวานเยิ้ม 

" แอนปล่อยพี่ก่อน " บอกตามตรงเขาขนลุกขนพองทุกทีที่เธอทำแบบนี้  

คาร์ลอสนั่งดื่มเหล้าจนดึกเลยขอตัวกลับเพราะเริ่มมึนๆหลังจากไม่ได้ดื่มมานาน แต่แอนที่เมาแอ๋ก็ไม่ยอมปล่อยเขาสักที จนตอนนี้เขาเริ่มที่จะทนไม่ไหวอยากจะผลักเธอออกเต็มทน  

" พี่รู้ไหม ตั้งแต่พี่หายไป แอนเหง้าเหงา เพื่อนๆคนอื่นก็เงียบหายหมด ส่วนพวกพี่อาร์ทก็ติดงานแถมกำลังวิ่งวุ่นหาบุญตาเพราะติดต่อเธอไม่ได้ แอนก็เลยต้องมาเที่ยวคนเดียวแบบนี้ " เธอที่เมาแล้วเริ่มพูดจ้อ แต่อยู่ดีๆเธอก็หัวเราะขึ้นมา  

" พี่รู้อะไรไหม? " เธอเอียงคอมองเขาและเต้สลับกัน  

" แอนไม่บอกพี่อาร์ทหรอกว่าบุญตาอยู่ที่ไหน " คาร์ลอสเกือบทำแก้วหลุดมือ ก่อนจะหันไปมองเต้ตาโต... เธอรู้ว่าตาอยู่ที่ไหน?!   

" แอนคนสวย รู้หรือว่าตาอยู่ที่ไหน " ไอ้เต้พูดเสียงหวานหลอกถาม ในขณะที่เขาตื่นเต้นอยากรู้จนมือชื้นเหงื่อ 

" รู้สิ แอนเพิ่งเจอตาเมื่อสองวันก่อนนี่เอง แอนยังให้คนแอบตามไปดูอยู่เลย "  

" แอนเจอตาที่ไหนเหรอ " คาร์ลอสถามเธอออกไป เธอยกมือขึ้นจุ๊ปาก  

" จุ๊ๆๆ พี่อย่าเสียงดังไป เดี๋ยวพี่อาร์ทได้ยิน " คาร์ลอสนั่งขบกรามแน่น เริ่มอยากจะหักคอเธอแล้วสิ บอกยากบอกเย็นเสียจริง เต้มองหน้าเขาแล้วส่ายหัวน้อยๆเป็นการบอกให้เขาใจเย็นๆ  

" แอนคนสวย บอกพวกพี่หน่อยสิว่าตาอยู่ที่ไหน เดี๋ยวคืนนี้พี่เต้กับพี่ไคล์จะเลี้ยงเหล้าแอนทั้งคืนเลย และรับรองว่าพี่จะไม่บอกไอ้อาร์ทเด็ดขาด " เต้หลอกถามเธออีกครั้ง  

" จริงๆนะคะ " คาร์ลอสรีบพยักหน้าตอบเธอ  

" อย่างงั้นก็ได้... แอนเจอตาเมื่อสองวันก่อนที่ภูเก็ตหน้าโรงแรม A ดูเหมือนว่าเธอจะทำงานอยู่ แอนเข้าไปทักแต่เธอดูตกใจเล็กน้อยและรีบขอตัวไปทำงานต่อ...พี่รู้ไหมว่าตากำลังท้องด้วย แอนช็อคมากเลยนะคะ ไม่คิดว่าคนเงียบๆแบบตาจะสำส่อนจนท้องลูกไม่มีพ่อแบบนี้ จนขนาดหนีไปอยู่ปลายไร่ในกระท่อมแบบนั้น " คาร์ลอสนั่งกัดฟันกรอดและกำกำปั้นแน่น อยากจะชกผู้หญิงจริงๆก็วันนี้แหละ  

" โฮ้...ขนาดนั้นเลยเหรอ ไม่นึกเลยนะเนี่ยว่าตาจะทำตัวแบบนี้ " เขาจ้องมองเต้ตาขวางอย่างจะกินเลือดกินเนื้อ  

" แล้วแอนมีที่อยู่ไหม พี่ชักอยากจะไปเห็นกับตาแล้วสิ.. แต่แอนไม่ต้องห่วงนะว่าพี่จะบอกไอ้อาร์ท พี่ก็แค่ชอบเสือกเรื่องของชาวบ้านเท่านั้นแหละ " แอนกับเต้พูดคุยหัวเราะเรื่องตาอย่างออกรส ในขณะที่เขาทนฟังแทบไม่ไหว แต่ก็ต้องเข้าใจที่เต้มันเออออห่อหมกไปกับเธอก็เพราะต้องการที่อยู่ของตา  

" มีสิค่ะ...นี่ไง " เธอหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาโชว์ให้เต้กับเขาดู พอรู้ที่อยู่ของบุญตาเขาก็สะบัดแอนออกแล้วรีบวิ่งออกจากร้านทันที  

" ว๊ายย พี่จะไปไหน ไหนว่าจะอยู่กับแอนทั้งคืน "  

" ไอ้เพื่อนเลว... พอได้แล้วก็ทิ้งกูเลยนะมึง!" เสียงแอนและเต้ตะโกนไล่หลัง แต่เขาก็ไม่แม้แต่จะหันกลับไปมอง 

แจ็คที่เห็นเจ้านายเดินมาที่รถอย่างเร่งรีบ ก็รีบเปิดประตูรถให้ก่อนที่จะขึ้นไปประจำที่คนขับ 

" กลับนะครับ " แจ็คถามขึ้นในขณะที่กำลังจะออกรถ  

" ไปภูเก็ต " แจ็คเหยียบเบรคแทบไม่ทัน 

" ครับ? " แจ็คหันมามองเขาอย่างมึนงง  

" ไปภูเก็ต แกมีปัญหาอะไรไหม "  

" เปล่าครับ แต่นี่มันเที่ยงคืนแล้วนะครับ ผมว่าเครื่องบินไปภูเก็ตคงไม่มีแล้ว"  

" ใครว่าฉันจะไปเครื่องบิน แกต้องขับรถพาฉันไปตอนนี้ ฉันรอเครื่องพรุ่งนี้ไม่ไหว "  

" ขับรถทางไกลตอนกลางคืนมันอันตรายนะครับ แต่หากนายจะไปตอนนี้ให้ได้ ผมต้องแจ้งท่านประธานก่อนครับ " คาร์ลอสหลับตากำมือแน่น เพื่อสงบสติอารมณ์ ก่อนจะสบถคำหยาบไปหลายคำ 

" แกเป็นคนของฉันหรือเป็นของพ่อฉันกันแน่ ฉันบอกให้แกขับก็ขับสิว่ะ "  

" ผมเป็นคนของนายครับ แต่ผมก็ขัดคำสั่งของท่านประธานไม่ได้จริงๆครับ ขอนายได้โปรดเห็นใจ " ถ้าไม่เมาเขาลงไปขับเองนานแล้ว แต่ก็เข้าใจที่แจ็คมันกลัวพ่อของเขา เพราะท่านโหดของจริง  

" ขับไป!.. ฉันโทรบอกท่านประธานเอง " คาร์ลอสเข้าใจแจ็คและพ่อดีว่าเพราะอะไรถึงไม่อยากให้เขาเดินทางตอนกลางคืน เพราะอุบัติเหตุครั้งที่แล้วเกิดขึ้นตอนที่เขาเดินทางตอนกลางคืน เพราะคนขับไม่ชินทางบวกกับถนนที่ลื่น จนทำให้รถไหลลื่นและชนเข้ากับรถที่สวนทางมา คนขับรถของเขาเสียชีวิต คู่กรณีก็เช่นกัน ส่วนเขาต้องนอนรักษาตัวอยู่นานหลายเดือน แต่ไม่ว่าจะยังไงเขาก็ต้องไปหาบุญตาให้เร็วที่สุด!  

' แกมีอะไรถึงโทรมาดึกดื่น '  

" ผมแค่จะโทรมาบอกว่าผมจะไปภูเก็ตตอนนี้... แค่นี้นะครับ " คาร์ลอสที่กำลังจะวางสายก็ต้องหยุดชะงักเพราะเสียงที่ดุดันของอดีตมาเฟียเก่า  

' หยุด! หยุดเดี๋ยวนี้ แล้วกลับมาที่บ้าน ' คาร์ลอสกัดฟันกรอดกำมือแน่น เพราะตอนนี้ใจเขามันไปถึงภูเก็ตตั้งแต่ตอนที่รู้ว่าบุญตาอยู่ที่ภูเก็ตแล้ว  

' กลับมาคุยกับพ่อก่อน แล้วค่อยไป ถึงแกไปตอนนี้ก็ใช่ว่าบุญตาเขาจะคุยกับแก ' คาร์ลอสนั่งนิ่งตัวแข็งทื่อ มือถือเกือบหลุดออกจากมือ นี่พ่อเขารู้เรื่องนี้ตั้งแต่เมื่อไหร่?   

คาร์สันลงมานั่งคอยเจ้าลูกชายตัวดีอยู่ที่ห้องทำงานเพราะกลัวว่าภรรยาจะตื่น และท่านก็ไม่อยากให้ภรรยารู้เรื่องนี้ตอนนี้ด้วย หากภรรยาท่านต้องมารับรู้เรื่องที่คาร์ลอสทำไว้กับหนูบุญตาเธอต้องช็อคแน่ๆ  

คาร์สันหันไปมองคนที่กำลังเดินเข้ามา แล้วก็ต้องส่ายหัว  

" สภาพแบบนี้หรือที่แกจะไปง้อเมีย "  

" พ่อรู้เรื่องนี้ตั้งแต่เมื่อไหร่ "  

" หึ เรื่องนั้นแกไม่ต้องรู้... หากฉันเป็นหนูบุญตาฉันคงไม่เอาผู้ชายเหลาะแหละแบบแกมาทำผัวหรอก พออยากได้ก็ทำทุกวิถีทางเพื่อได้เขามา แต่พอได้แล้วก็ไม่รักษาไว้ให้ดี " ด่าลูกไปก็เหมือนด่าตัวเองไปด้วย เพราะท่านก็เคยเป็นแบบมัน เชื้อไม่ทิ้งแถวจริงๆ 

" ผมไม่เคยเหลาะแหละหรือทำเล่นๆกับตา เธอคือรักแรกและรักเดียวของผม " รักแรก? นี่ตลอดเวลาที่ผ่านมามันแอบรักหนูบุญตา? อันนี้เชื้อทิ้งแถวของจริง เพราะท่านไม่เคยแอบรักใคร รักใครชอบใครท่านก็รุกเลยทันที  

" รักเขาชอบเขาก็ต้องรักษาเอาไว้ให้ดี ความรักมันต้องมากับความเชื่อใจ หากแกขาดความเชื่อใจต่อให้รักแค่ไหนมันก็ไปไม่รอด...จำไว้ให้ดี "  

" _ " คาร์ลอสไม่มีแม้แต่ข้อแก้ตัว เพราะตลอดเวลาที่ผ่านมาเขาไม่เคยเชื่อใจเธอ และระแวงหึงหวงตลอดเวลา เขาไม่มีความมั่นใจในตัวเอง เพราะในขณะที่เขาบอกรักเธอทุกวัน แต่เธอกลับไม่เคยบอกรักเขาเลยสักครั้ง เขาพยายามทำทุกอย่างเพื่อให้เธออยู่กับเขา แต่เขากลับทิ้งเธอไปอย่างง่ายดาย แต่ในทางกลับกัน เธอยังคงเฝ้ารอเขาจนนาทีสุดท้าย คำพูดของเขาไม่สำคัญเท่ากับการกระทำของเธอ  

" รีบไปรับหลานกับลูกสะใภ้ฉันกลับมาล่ะ ฉันก็ขี้เกียจเฝ้ามองดูห่างๆเหมือนกัน " คาร์ลอสขมวดคิ้วมองหน้าพ่ออย่างไม่อยากจะเชื่อหู 

" พ่อรู้ว่าบุญตาอยู่ที่ภูเก็ตโดยมาตลอด? "  

" แน่นอน " คาร์สันยักไหล่ให้ลูกชายอย่างไม่ใส่ใจ ให้มันรู้ซะบ้างว่าลูกเสืออย่างมันมีหรือจะสู้พ่อเสืออย่างท่านที่มีเส้นสายอยู่ทั่วทุกมุมโลก 

" ทำไมพ่อไม่บอกผม พ่อก็รู้ว่าผมตามหาตามานานแค่ไหน! " ก็แค่อยากทรมานคนเล่น ให้มันรู้สำนึกเสียบ้าง เพราะดูแล้วมันคงจะได้อะไรมาง่ายๆอย่างเคยตัว ถึงได้มีนิสัยแบบนี้ 

" ขึ้นไปนอนซะ พรุ่งนี้จะได้เดินทางแต่เช้า ฉันให้เดย์เตรียมทุกอย่างไว้ให้แล้ว " คาร์ลอสมองพ่ออย่างหัวเสียก่อนจะเดินขึ้นห้องไป  

ความคิดเห็น