Sawachi Yuki
email-icon facebook-icon Twitter-icon Instagram-icon Line-icon

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

Chapter :: 30 :: All of me loves all of you [70 Per]

ชื่อตอน : Chapter :: 30 :: All of me loves all of you [70 Per]

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 9.9k

ความคิดเห็น : 9

ปรับปรุงล่าสุด : 24 มิ.ย. 2562 21:55 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
Chapter :: 30 :: All of me loves all of you [70 Per]
แบบอักษร

30 

All of me loves all of you 

70 Per 

 

 

 

งานเลี้ยงฉลองเรียนจบให้เจโรมีกับพีรพัฒน์จบไปช่วงสี่ทุ่มกว่าๆ กว่าจะเดินทางจากโรงแรมมาถึงบ้านก็ใช้เวลาเกือบชั่วโมง เมื่อไฟในห้องนอนถูกเปิดขึ้น ร่างโปร่งเดินถือข้าวของสำคัญอย่างปริญญาบัตรกับข้าวของส่วนตัวของตนไปวางไว้บนโต๊ะ ส่วนดอกไม้ ตุ๊กตาของขวัญอื่นๆ ที่ได้จากญาติๆ น้องสาวของเจโรมีเป็นคนจัดการเอาไปเก็บให้ 

 “เฮ้อ...อยากนอนจัง หืม?” 

ร่างโปร่งชะงักเมื่อหันตัวกลับไปเพื่อจะไปเข้าห้องน้ำแต่ดันพบเจอกับของแปลกตาที่ไม่ใช่ของๆ เขาอย่างแน่นอนอยู่บนเตียง 

“ตุ๊กตากระต่ายตัวใหญ่มาก”  

ซ้ำห้องของเขาก็มีของตกแต่งห้องอื่นที่ไม่ใช่ของที่ตนเองตกแต่งเพิ่มเอาไว้ด้วย มีภาพวาดรูปเขาภาพใหญ่ใส่กรอบไม้อย่างดีบนผนังหัวเตียง ข้างๆ เป็นภาพวาดรูปดอกไม้สองภาพใส่กรอบขนาดเล็กติดต่ำลงมา  

“ตุ๊กตาไม่ได้เข้ากับชุดผ้าปูที่นอนเลย แล้วก็กรอบรูไม่เข้ากับห้องเลยสักนิด แต่เอาเถอะ คนให้เขาตั้งใจให้นี่นา...ขอบคุณนะครับ” 

เจโรมีพูดกับตัวเองแล้วหัวเราะเบาๆ ก่อนจะเข้าไปอาบน้ำอาบท่าให้ร่างกายสดชื่นจะได้มาทิ้งบนเตียงแล้วกอดตุ๊กตากระต่ายยักษ์ที่นอนรออยู่บนเตียง  

เพลียจะตายอยู่แล้ว… 

แต่เมื่ออาบน้ำเสร็จ เจโรมีซึ่งฮัมเพลงอย่างอารมณ์ดีก็ได้แต่มองที่เตียงด้วยความตกใจเล็กน้อยก่อนจะปรับมาเป็นปกติเพราะมันมันก็เป็นเช่นนี้ประจำ 

“ไหนว่าจะไม่กวนไงครับ” ถามคนที่นั่งเล่นกับตุ๊กตาอยู่บนเตียง ส่วนตัวเจโรมีเองก็เดินไปปิดไฟห้องก่อนจะกระโดขึ้นเตียงทันที 

ปึก!! 

“ฮ้า...คิดถึงเตียงนอนจัง” 

“นอนไปเถอะ ฉันจะไม่กวนนายจริงๆ” พีรพุฒิว่า 

“จริงนะครับ” 

“อืม” 

“เอ้อ...ดูเหมือนจะไม่มีที่นอนให้คุณพุฒินะครับ” 

“ทำไม?” 

“ก็เจ้ากระต่ายมันยึดพื้นที่ไปแล้ว” 

ตุบ!!  

พรึ่บ!! 

เสียงของบางอย่างหล่นลงพื้น ซึ่งไม่ต้องให้เจโรมีทายก็รู้ว่าเป็นเจ้าตุ๊กตากระต่ายตัวนั้นนั่นแหละ เพราะทันทีที่เสียงนั้นดัง พีรพุฒิก็ทิ้งตัวนอนข้างๆ พร้อมกับดึงเขาไปนอนกอดด้วย 

จริงแล้วเรานอนด้วยกันทุกคืนนั่นแหละ ไปห้องพีรพุฒิบ้าง มาที่ห้องนี้บ้าง เหตุผลที่ไม่อยู่ห้องเดียวกันอย่างจริงจังไปเลยก็คือ ไม่อยากให้ทับทิมรู้สึกอึดอัดใจ ไม่อยากให้ทุกอย่างที่เป็นมาต้องเปลี่ยนไป เจโรมีรู้ว่าเรื่องของพวกเขาได้รับการยอมรับ แต่เขาสองคนก็ต้องทำตัวให้เหมาะสมด้วย ก็เลยตัดสินใจคุยกันได้ผลสรุปว่าทำเป็นอยู่เหมือนเดิม ส่วนคืนไหนนอนห้องไหนกันก็มีแค่เราสองคนที่รู้  

“ชอบไหม ของขวัญจากฉัน” เจโรมีที่กำลังจะเคลิ้มหลับสะดุ้งขึ้นทันทีที่ได้ยินคำถาม เจ้าของเสียงที่ถามหัวเราะเบาๆ เมื่อสัมผัสได้ว่าร่างที่โอบกอดอยู่กระตุก 

“ผมไม่เห็นรู้เลยว่าคุณพุฒิให้อะไร” 

“หึหึ ไอ้กระต่ายหน้าโง่ที่นอนอยู่บนพื้น กับภาพบนหัวนอนนายไง เป็นไงบ้าง” 

“สงสารกระต่าย ซื้อมาแล้วต้องมานอนพื้น ส่วนภาพสวยแต่กรอบรูปไม่เข้ากับหัวเตียงผมเลย” เจโรมีแกล้งพูดเหมือนไม่ถูกใจของขวัญ ทั้งๆ ที่ดีใจที่สุดตอนที่เห็นมัน 

“ง่ายๆ เลยนะเจ็ม” 

“ครับ” 

“ให้ห้องนี้เป็นห้องนอนไอ้กระต่ายนั่น ส่วนภาพก็แค่เปลี่ยนกรอบ เป็นไง?” 

“นี่คือเหตุผลที่ซื้อตุ๊กตามาเหรอครับ” 

“หึหึ” 

“แผนสูง” 

“ฉันคิดไม่ออกว่าจะให้อะไรดี เปิดเจอในเว็บก็เลยให้คุณนิดซื้อไปให้ จะเอาไปให้ที่มหาลัยก็เดี๋ยวจะเป็นจุดเด่นเกินไป ส่วนภาพนี้สั่งทำนานแล้ว มีโอกาสติดเมื่อช่วงกลางวันนี่แหละ” 

“จริงๆ ผมชอบมากๆ เลยนะครับ” 

“ฉันรู้”  

“ทำไมถึงรู้ล่ะ คุณพุฒิอ่านใจผมได้หรือไง” 

“อะไรที่ฉันให้ นายก็ชอบทั้งนั้นแหละ” 

“ขี้ตู่” เจโรมีเบะปาก 

“หรือไม่จริง” 

“ก็...จริง” ยอมรับเสียงเบาเพราะไม่รู้ว่าจะแกล้งตอบว่าอะไรแล้ว ที่สำคัญตอนนี้เขาเหนื่อยจนตาจะปิดอยู่แล้ว ซึ่งเจ้าตัวก็หาวออกมา 

“นอนเถอะ ไม่กวนแล้ว” พีรพุฒิว่าแล้วตบเบาๆ ที่แผ่นหลังของเจโรมีจากนั้นก็ลูบเบาๆ เป็นการกล่อมร่างโปร่ง ถึงมันจะดูเหมือนกล่อมเด็กนอน แต่เจโรมีก็ชอบนะ 

“ฝันดีครับ” เจโรมีพูด 

จุ๊บ! 

“ฝันดีเจ็ม” 

หลังจากที่ริมฝีปากสัมผัสที่หน้าผากมนเบาๆ เสียงทุ้มต่ำก็กระซิบบอกฝันดีตอบกลับอย่างอ่อนโยนพร้อมกระชับอ้อมแขนโอบกอดร่างโปร่งอยากแนบแน่นแล้วค่อยๆ หลับตาลงตามเจโรมีไป... 

 

 

 

เปลือกตาหนาค่อยๆ ลืมขึ้นมารับแสงยามเช้า ส่งเสียงครางต่ำเมื่อมีอะไรบางอย่างยุ่มย่ามกับร่างกายเขา  หน้าขาหนักเหมือนโดนทับ เมื่อยแขนจนต้องขยับเพื่อคลายมัน แต่มันดันขยับออกมาไม่ได้อย่างที่ตั้งใจ เมื่อตื่นเต็มที่ก็พบว่าตัวเองกำลังถูกรวบมัดไปข้างบน เสื้อถูกปลดประดุมออก กางเกงลงไปกองที่หัวเข่า หน้าขาถูกนั่งทับโดยคนที่นอนข้างกายมาตลอดทั้งคืน โดยเจ้าของร่างนั้นกำลังไล่จูบไปตามแผ่นอก หน้าท้อง แล้ววกกลับไปแลบเลียเม็ดตุ่มไตเล่นราวกับต้องการจะกลั่นแกล้ง 

“อืม...อา ทำอะไร…” 

คนที่กำลังคุมเกมยิ้มให้อย่างเจ้าเล่ห์ก่อนจะกดแนบริมฝีปากลงไปที่กลีบปากของอีกคนเป็นการปิดปาก ค่อยๆ เม้มแล้วสอดปลายลิ้นเข้าไปพันเกี่ยว แต่เมื่ออีกฝ่ายตอบสนองกลับมาก็แกล้งผละออกมาพร้อมกับยักคิ้วส่งสายตายั่วยวนท้าทายไป  

“ฮึม...” เขาได้ยินเสียงครางต่ำอย่างไม่พึงพอใจ 

ฝ่ามือร้อนค่อยๆ ลูบไล้แผ่นอก หน้าท้องลอนสอย ก่อนจะคว้าหมับเข้าที่แก่นกายซึ่งกำลังตื่นต้อนรับรุ่งอรุณของวัน มือดึงรูดมันช้าๆ เรียกเสียงครางต่ำของเจ้าของมัน ผู้ที่กำลังเป็นฝ่ายกระทำก็มีสีหน้าพึงพอใจ 

“เจ็ม...อา!” พีรพุฒิคำรามเสียงต่ำอย่างเสียวซ่าน  

“ตื่นแต่เช้าเลยนะครับ” 

“ใครกันแน่ อึก ที่ตื่นแต่เช้า” 

“หึหึ ก็คุณพุฒิอยากนอนหลับไม่รู้เรื่องเอง คราวนี้ตาผมบ้างล่ะ” 

“คิดจะทำอะไร ไม่เอาน่าเจ็ม ปล่อยฉันเลย...ถ้าอยากขนาดนั้นเดี๋ยวจัดให้อย่างถึงใจเลย” 

“ไม่ครับ!” เจโรมียิ้มหวานให้ ก่อนโน้มตัวแนบกับร่างกายแกร่ง จนอวัยวะที่กำลังแข็งขืนสัมผัสกัน “ถ้าปล่อย ผมก็เจ็บตัว ผมอยากจะมีเซ็กส์แบบที่ไม่มีรอยกัด ไม่โดนบีบหรือว่าโดนตี ฉะนั้น คุณพุฒินอนเฉยๆ ให้ผมทำเองนะครับ” 

“หึหึ ถ้าฉันหลุดออกไปได้ นายก็ไม่รอดอยู่ดี” 

“งั้นผมทำเสร็จแล้ว ผมจะปล่อยคุณเอาไว้อย่างนี้จนกว่าจะพรุ่งนี้เช้าเลย ดีไหมครับ” ไม่รอให้อีกฝ่ายตอบคำถาม เจโรมีก็ประกบริมฝีปากหยักหนาคนใต้อานัติทันที 

ร่างโปร่งสอดแทรกปลายลิ้นเข้าไปเกี่ยวกระหวัดกับลิ้นใหญ่ เจโรมีบดปากลงไปด้วยความหนักหน่วงตามระดับความต้องการที่สั่งการให้ทำไปแบบนั้น ในขณะที่ส่วนล่างซึ่งทาบทับความแข็งขืนของพีรพุฒิเอาไว้ก็เลื่อนขึ้นลงเสียดสีไปมา 

เสียงครางดังคละเคล้ากัน ความหวานระคนซาบซ่าน คนคุมเกมก็ผละออกมาไล่จูบที่ปลายคาง คอแกร่ง แผ่นอกกว้าง หน้าท้องลอนสวย แล้วก็ส่วนปลายของความเป็นชาย ดวงตาเซ็กซี่ของเจ็มยิ่งเพิ่มระดับการทำลายล้างยามช้อนตาสบกับนัยน์ตาคมดุของพีรพุฒิที่ตอนนี้กำลังสั่นไหว   \ 

ร่างโปร่งครอบครองมันด้วยปาก ไล่เลียสลับรูดรั้งเป็นจังหวะ เสียงของพีรพุฒิครางต่ำอย่างพึงพอใจ สวนกายขึ้นตามการชักนำของเจโรมี แม้ว่านี่จะไม่ใช่ครั้งแรกที่เจโรมีทำอะไรแบบนี้ให้ แต่พีรพุฒิก็ชอบมันมาก ยอมรับว่าเรื่องนี้เจโรมีเก่ง เก่งมากจนพีรพุฒิหลงใหลอีกคน อยากจะกกกอดเอาไว้ในอ้อมแขนตลอดเวลา 

เจโรมีใช้มืออีกข้างรูกรั้งแก่นกายของตนเองไปด้วยเพราะไม่สามารถที่จะทานทนได้อีกต่อไป เพราะตัวเองตื่นนี่แหละ จึงได้คิดอะไรสนุกๆ ออก 

“อา...เร็วอีก ใกล้แล้ว” 

“อืม...อื้อ” 

เขาเร่งจังหวะเร็วขึ้นจนบางทีมันก็รุนแรงจนลึกเข้าใปในคอทำเอาแทบจะสำลัก แม่ร่างกายของพีรพุฒิแสดงปฏิกิริยาใกล้ถึงฝั่งแล้ว เจโรมีก็เอาปากแล้วแล้วรูดรั้งขึ้นลงแรงๆ จนน้ำขาวขุ่นพ่นเต็มหน้าขาของตัวพีรพุฒิเอง  

“อา...ดีมากเลยเจ็ม” 

ส่วนเจโรมีก็เร่งมือที่แก่นกายของตนเอง เชิดหน้าครางแผ่วแล้วกระตุกพ่นพิษสีเดียวกันที่ต้นขาของพีรพุฒิอีกเช่นกัน  

“อา...” ร่างโปร่งปรือตามองพีรพุฒิเมื่อสำเร็จสมดังปรารถนา 

เจโรมีปรับลมหายใจของตัวเอง แล้วเอาผ้าห่มมาเช็ดน้ำที่หน้าขาของพีรพุฒิออกไป ก่อนจะมองหน้าพีรพุฒิ ดวงตาสบกันแล้วยิ้ม 

“ผมว่าผมควรจะหยุดแล้วขอโทษคุณดีๆ ดีไหมครับเนี่ย” เจโรมีพูดกลั้วหัวเราะ 

“นายก็รู้ว่าไม่มีวันรอด” 

“นั่นสิน้า...” 

“อึก มือซนเหลือเกินนะ” พีรพุฒิตำหนิเจโรมีแต่ไม่จริงจังนักกลับส่งสายตาวิบวับให้อีกด้วย มือขาวปัดป่ายที่กลางกายที่นอนสงบอยู่จนมันผงาดสู้อีกครั้ง “โอ๊ะ...ตื่นอีกแล้ว” 

“นายก็ตื่นนี่ ไม่งั้นไม่ลุกมาทำอะไรแบบนี้หรอก” พีรพุฒิสวนกลับอย่างรู้ทัน ผู้ชายด้วยกันยังไงก็รู้แหละ ปฏิกิริยาโดยธรรมชาติของร่างกาย 

“ผมเอาออกไปก่อนที่คุณจะตื่นแล้ว” เจโรมีผละลุกขึ้นยืนที่ปลายเตียง มองร่างแกร่งด้วยสายตายั่วยวนแล้วค่อยๆ ปลดกระดุมเสื้อของตัวเองออกช้าๆ มุมปากยกยิ้มเจ้าเล่ห์ 

“เหรอ…” 

“คุณพุฒิหลับอยู่ มองแล้วไม่เร้าอารมณ์เลย ผมก็เลย...” เจโรมีแกล้งลากเสียงยาว ทิ้งเสื้อเชิ้ตตัวใหญ่ที่แอบหยิบของพีรพุฒิมาใส่ลงพื้นไป จนร่างกายเปลือยเปล่าอย่างสมบูรณ์ 

ดวงตาคมมองโลมเลียทั้งร่างกาย นั่นทำให้เจโรมีรู้สึกประหม่าอยู่บ้างแต่ก็เตรียมใจมาแล้วว่าวันนี้เขาจะต้องแกล้งพีรพุฒิและเอาคืนพีรพุฒิให้สำเร็จ ต่อให้ต้องโบกปูนที่หน้าอีกกี่ชั้นก็ตาม 

“หุ่นสวย...น่าเอาฉิบหาย” 

“ก็ร่างกายผู้ชาย” 

“ก็เป็นร่างกายที่สวยสำหรับฉันน่า” 

ต่อให้เตรียมรับมือมาแล้ว แต่ก็อดหน้าแดงไม่ได้อยู่ดี 

“หน้าแดงนะ จะยั่วกันก็เอาให้มันสุดๆ ไปสิเจ็ม แต่ถึงนายไม่ยั่ว สายตา หน้าตา รูปร่างของนายก็ยั่วอารมณ์ฉันอยู่ตลอดเวลาอยู่แล้วล่ะ” 

“หยุดพูดได้ไหมครับ” เจโรมีสั่งแล้วเดินไปหยิบโทรศัพท์ของตัวเองมาก่อนจะเปิดหน้าจอยื่นให้พีรพุฒิดู พอพีรพุฒิอ่านดูไล่สายตาตามตัวอักษรที่เห็นคิ้วหนาก็ขมวดเข้ม จากอารมณ์ดีๆ ก็เครียดขึ้นมาทันที 

“มันเป็นใคร!” 

“อืม...ดาราน่ะครับ รู้จักกับไอ้ชาร์ลมัน พอข่าวเราออกไป ผมก็เสน่ห์แรงต่อเพศเดียวกันเพิ่มขึ้นเยอะเลย เขาขอคอนแทคของผมจากไอ้ชาร์ลแล้วทักแชทมาจีบ ถึงผมจะมีแฟนเขาก็ไม่สน” เจโรมีเล่าไป เดินโชว์ร่างกายไปมา ก่อนจะมานั่งหันหลังให้พีรพุฒิอยู่ปลายเตียง ขาเรียวขาวยกไขว่ห้าง ก่อนจะเอาโทรศัพท์มาถ่ายรูปตัวเองซึ่งเห็นแค่ท่อนบนส่วนด้านล่างต้องไปจินตานาการเอง 

“แล้วไง?” 

“เพื่อความสบายใจ ผมไม่คุยกับคนนี้แล้วบล็อกไปเลยดีไหมครับ” เจโรมีไม่ตอบคำถามแต่ถามกลับ เอี้ยวตัวมาส่งรอยยิ้มหวานให้ พีรพุฒิพยุงตัวเองลุกขึ้นนั่งอย่างหัวเสีย มองมือที่ถูกมัดของตัวเองด้วยความหงุดหงิด ดูก็รู้ว่าเจโรมีกำลังยั่วให้หึงอยู่ 

“ดี...” 

“แต่ผมมีเรื่องจะสารภาพผิด” 

“อะไร” 

“คือว่า ผมตื่นมาแล้วน้องชายมันตื่นแต่ผมไม่มีอารมณ์เอามันออก ขนาดแก้ผ้าคุณพุฒิผมยังไม่มีอารมณ์เลย” พูดถึงตรงนี้ พีรพุฒิก็กัดฟันกรอด ทำท่าจะพุ่งเข้าหา แต่เจโรมีก็ลุกขึ้นยืนก่อน “อ๊ะๆ อย่าลุกขึ้นนะครับ ไม่งั้นผมแก้เชือกคุณพรุ่งนี้จริงๆ ด้วย” 

“เออ...พูดต่อดิ” 

“ผมรู้สึกอึดอัดก็เลยเปิดหาคลิปช่วยกระตุ้นอารมณ์ แล้วไปเจอฉากสิบแปดบวกทซึ่งดาราที่มาจีบผมแสดง เป็นหนังอะไรสักเรื่องนี่แหละ หุ่นเขาเหมือนคุณพุฒิเลย แล้วก็จูบเก่งดูได้อารมณ์ ขอสารภาพผิดเลยนะครับ ผม...มีอารมณ์กับคนอื่น แล้วก็รู้สึกอยากจะลองจูบเขาด้วย คุณพุฒิให้อภัยผมนะครับ” เจโรมีแสร้งทำหน้าเศร้าสำนึกผิดทั้งๆ ที่ในใจกำลังขำคนตัวใหญ่ที่คิ้วยุ่งไปหมด กรามสวยเด่นชัด เส้นเลือดที่มือเองก็ขึ้นชัดเพราะกำลังกำหมัดแน่นด้วย 

เห็นปฏิกิริยาของพีรพุฒิแล้ว เจโรมีก็พอใจ รู้ดีว่ากำลังเอาน้ำมันราดกองเพลิงเพราะพีรพุฒิเป็นคนที่ขี้หึงแรง เมื่อหึงมากเท่าไหร่ บทรักก็ยิ่งรุนแรงเท่านั้น  

“พูดแบบนี้สงสัยไม่อยากเดินได้สินะ” พีรพุฒิกัดฟันพูด 

“โอ๊ะ! น่ากลัวจัง” 

“เจ็ม!!!” พีรพุฒิตะคอกเสียงลั่น ใบหน้าดุจนแอบหวาดกลัว แต่เจโรมีรู้ว่าพีรพุฒิไม่ฆ่าเขาหรอก 

“คร้าบ” เจโรมียังคงยียวนไม่เลิก 

“เอาดีๆ เมื่อกี้เรื่องจริงหรือแกล้ง?” ถามเสียงต่ำ 

“ผมพูดเล่นครับ ใครจะไปดูคลิปอะไรล่ะ แล้วปล่อยครั้งแรกของวันก็เมื่อกี้แหละครับ” 

“ให้มันจริง” 

“จริงสิครับ” 

“ดี...” 

เจโรมียิ้มก่อนจะขึ้นเตียงแล้วคลานไปหาพีรพุฒิ ส่วนพีรพุฒิเมื่อเห็นแบบนั้นก็ขยับเข้าไปพิงพนักเตียง มองดูว่าเจโรมีจะทำอะไรด้วยความสงบนิ่ง ทั้งๆ ที่ใจไปถึงขั้นสอดกระแทกอีกคนแล้ว 

ไม่รู้เหรอว่าต้องอดทนขนาดไหน!! 

ร่างโปร่งเม้มปากข่มความอาย ขยับเข้าไปทาบทับหน้าขาแกร่งใกล้ส่วนสำคัญที่กำลังตึงเครียดอยากจะปลดปล่อย ใบหน้าหล่อโน้มลงไปจูบที่ริมฝีปากหนาอีกครั้ง คราวนี้ทั้งคู่รุนแรงกว่ารอบแรก เป็นเพราะพีรพุฒิโกรธที่โดนแกล้งให้หึงนั่นแหละ แค่กำลังคิดว่าเจโรมีจูบกับผู้ชายคนอื่น เขาก็จะบ้าคลั่งแล้ว 

“อื้อ...อืม อื้อ”  

รุนแรงจนเจ็บไปทั้งปาก ลิ้นก็ชาอีกด้วย หากเจโรมีกลับรู้สึกชอบ เพราะใจที่เต้นรัวตอนนี้เป็นคำตอบได้ดีว่าเขาชอบมากขนาดไหนที่พีรพุฒิรุนแรง 

เป็นมาโซคิสม์แล้วสินะเรา… 

“แก้มัด!” 

“ไม่ครับ” 

“เจ็ม!!” 

“ไม่แก้ครับ” 

“ฮึ่ม!” พีรพุฒิกัดฟันอดทนอย่างทรมาน มือของเขาไม่สามารถทำอะไรได้เพราะถูกผูกติดกันอย่างแน่นหนา ร่างโปร่งเห็นความทรมานนั้นก็พอใจ 

เจโรมียกตัวเองยืนเข่า เอื้อมมือไปข้างหลัง อีกข้างก็วางบนไหล่แกร่งเพื่อประคอง จากนั้นก็ค่อยๆ สอดนิ้วเข้าไปในช่องทางด้านหลังของตนซึ่งก่อนหน้าที่พีรพุฒิจะตื่นเขาได้ทำการเตรียมโดยการป้ายเจลหล่อลื่นเอาไว้เรียบร้อยแล้ว นี่ถ้าพีรพุฒิรู้เขาคงไม่กล้าสู้หน้าอีกไปหลายวันแน่ๆ  

“โอ้ว...เจ็ม นายนี่มัน...” 

“ทำไมครับ ไม่ชอบ อึก เหรอ” ถามกลับไปเสียงสั่นเมื่อนิ้วของตนโดนเข้าที่จุดความรู้สึกส่านกระสัน พีรพุฒิกัดฟัน ยกมือที่ถูกมัดขึ้นแล้วคล้องผ่านหัวของเจโรมีกักเอาไว้ไม่ให้หนีได้ ในตอนนั้นเจโรมีก็รับรู้ได้ว่า ตนเองไม่สามารถหนีพีรพุฒิหรือแกล้งพีรพุฒิไปได้จนจบจริงๆ  

“ชอบ” 

ร่างสูงมองภาพที่ไม่เห็นได้บ่อยนักจากคนรักด้วยความพึงพอใจ เจโรมีที่อยากจะแกล้งร่างสูงให้ทรมานเล่นๆ ก็ชักจะเป็นฝ่ายที่ทนไม่ไหวเสียเอง ถอนนิ้วสามนิ้วของตัวเองออกมา แล้วคว้าเข้าที่แก่นกลางกายตึงเครียดจ่อเข้าที่ช่องทางที่ผ่านการเบิกทางแล้ว ร่างโปร่งค่อยๆ กดร่างลง หากแต่พีรพุฒิซึ่งตอนนี้กักกอดร่างของเจโรมีเอาไว้ก็ได้ยกขืนขึ้นวางบนไหล่ขาวแล้วกดร่างเล็กว่าให้นั่งลงไปจนสุดทีเดียว 

“อ๊า...” ใบหน้าขาวเชิดขึ้นส่งเสียงคราง แผ่นอกแอ่นขึ้นรับสัมผัสจากปลายลิ้นร้อนที่กำลังเลียเล่นอยู่กับเม็ดทับทิมสีสวยของเจโรมี 

การถูกมัดไม่ได้ทำอะไรพีรพุฒิได้เลย 

“เจ็ม...ขยับ” 

“อ่า ขออยู่แบบนี้ก่อนนะครับ” เจโรมีหลับตาพริ้มค้างอยู่ท่านั้น หากแต่พีรพุฒิกลับทนรอต่อไปไม่ไหวแล้ว ถูกปลุกตอนเช้าในช่วงที่เขามีอารมณ์ได้ง่ายที่สุดแล้วยังจะมาทำช้าๆ พีรพุฒิยอมไม่ได้ 

ปึก!! 

“อ๊า!” 

เอวสอบสวนขึ้นแรงจนร่างโปร่งสูดปากครางออกมา ดวงตาสวยสบตากับพีรพุฒิ เมื่อเห็นสายตาที่เต็มไปด้วยความปรารถนาของพีรพุฒิแล้วก็เข้าใจว่าคนข้างล่างไม่คิดจะยอมทน ทำให้เจโรมีต้องค่อยๆ ขยับขึ้นลงเป็นจังหวะช้าๆ แต่เน้นแรงๆ ก่อนจะเพิ่มจังหวะเร็วขึ้นเรื่อยๆ ส่วนพีรพุฒิแม้อยากจะลูบไล้ไปทั่ว แล้วฝังรอยไปทั่วทั้งร่างกายก็ไม่สามารถทำได้อย่างที่ใจคิด ร่างโปร่งมองหน้าพีรพุฒิโน้มไปจูบอีกครั้ง 

ปลายลิ้นตวัดพันเกี่ยว ร่างกายขยับไปอย่างหนักหน่วงรุนแรงและรวดเร็ว เสียงครางดังเคล้าไปทั่วห้อง อุณหภูมิร่างกายร้อนผ่าวแนบชิด เสียดสี เอวแกร่งสวนกายขึ้นตอบรับจังหวะขย่มของเจโรมีเป็นอย่างดี  

บทเพลงรักดำเนินไปอย่างร้อนแรง กลิ่นฟีโรโมนทั้งคู่หอมคลุ้งอยู่ในจมูก จังหวะร้อนแรง รุนแรงและรัวเร็วขึ้นตามอารมณ์ที่พลุ่งพล่านพร้อมที่จะปลดปล่อยทุกอย่างออกมา เหงื่อไหลท่วมกาย ร่างกายพุ่งทะยานสู่ปลายประตูหฤหรรษ์ ก่อนจะครางยาวออกมาร่างเกร็งกระตุก เจโรมีเกาะบ่าแกร่งเอาไว้เชิดหน้าครางยามที่ความอุ่นร้อนพุ่งเข้าสู่ร่างกาย ขณะที่พีรพุฒิเองก็หอบหายใจเบาๆ ยกวงแขนออกจากร่างโปร่งแล้วยื่นไปตรงหน้าเจโรมี 

“แก้มัด” พีรพุฒิสั่งเบาๆ ร่างโปร่งมองข้อมือแกร่งแล้วยกตัวเองขึ้นจนหลุดออกจากแก่นกายแกร่ง เจโรมีนั่งลงที่หน้าขาถัดลงไป ก่อนจะยื่นมือไปแก้มัดให้กับพีรพุฒิ 

พรึ่บ!!! 

“คุณพุฒิ เดี๋ยว อ๊ะ...อ๊า”  

ทันทีที่เนคไทที่ใช้มัดมือพีรพุฒิก็หลุดออกไป ร่างสูงก็จับเจโรมีให้อยู่ในท่าคลานเข่า แล้วด้วยความรวดเร็วก็สอดใส่แก่นกายของตัวเองแล้วขยับเอวกระแทกกระทั้นอย่างหนักหน่วง ทำให้คนที่ไม่ทันได้เตรียมตัวมือไม้อ่อนแต่ก็ยังคงหยัดแขนไว้แม้ว่ามันจะสั่นขนาดไหนก็ตาม 

“ฮืม...ฉันบอกแล้วไงว่าถ้ารอด ฉันไม่ปล่อยนายแน่ อึก!” 

“อ๊ะ อ๊า เร็วไป อึก อ๊า” 

ร่างกายสั่นคลอนไปตามจังหวะที่พีรพุฒิชักนำ เตียงเองก็มีเสียงฟึ่บฟั่บดังเคล้ากัน ร่างแกร่งยกยิ้มอย่างพึงพอใจ มือแกร่งที่จับเอวคอดยึดไปอย่างแน่นหนา เจโรมีน้ำตาไหลเพราะรสรักรุนแรงกว่าที่ตัวเองไปคนคุมเสียงอีก ดวงตาพร่างพราว ปากเผยอเพื่องช่วยระบายลมหายใจ 

“ดีมาก ตอดแรงๆ โอ้ว” 

“คุณพุฒิ อ๊า แรงๆ ครับ แรงอีก” 

“หึหึ นายนี่มันเอาแต่ใจจริงๆ เลยนะ อา...เดี๋ยวก็ว่า เดี๋ยวก็ขอ” 

ทั้งสองคนดำดิ่งอยู่ในห้วงอารมณ์ซ่านกระสัน ร่างกายตอบสนองกันและกัน จนพุ่งทยานสู่ปลายทางสวรรค์ชั้นที่สองไป พีรพุฒิไม่รอให้เจโรมีหายเหนื่อย ก็พลิกร่างโปร่งให้หันหน้ามาหา บดจูบลงไปอย่างรุนแรงพร้อมกับดันร่างโปร่งให้เอนนอนไปบนเตียงนุ่ม เกลียวลิ้นพันเกี่ยวกัน ทั้งดูดดุน สลับกันไปมา จนน้ำสีใสไหลเยิ้มออกมาที่มุมปาก 

“อื้อ อื้ม” 

พั่บ พั่บ พั่บ 

และเมื่อแผ่นหลังแตะลงเตียง พีรพุฒิก็ขยับกายอย่างช้าๆ แล้วเริ่มจังหวะขึ้นเรื่อยๆ เจโรมีที่โดนจับไปท่า 

โน้น ท่านี้ก็ได้แต่ทำตัวอ่อนปวกเปียกให้ร่างสูงบังคับชักจูงง่ายๆ มีหน้าที่แค่คราง มองดู แล้วก็ตอบโต้กลับไปแบบไม่ยอมกันเท่านั้น 

เจโรมีทำใจยอมรับแล้วว่าพรุ่งนี้อาจจะเดินลำบาก แต่เขาก็คิดถึงสัมผัสของพีรพุฒิเช่นกัน ช่วงซ้อมรับ จนถึงรับจริง เจโรมีไม่ยอมให้พีรพุฒิทำอะไรกับร่างกายเลยและพีรพุฒิเองก็เห็นด้วย การทำให้ร่างกายเจโรมีไม่เสี่ยงต่อการมีไข้ ไม่สบาย เขาก็ต้องทนไปก่อน  

หลังจากที่นอนหลับพักผ่อนไปอย่างยาวนานพอสมควร เจโรมีก็ตื่นมาด้วยความรู้สึกมีความต้องการอยากจะปลดปล่อย เช่นนั้นเขาเลยมีความคิดจะเล่นอะไรสนุกๆ เพื่อเพิ่มรสชาติและแน่นอนว่าการแกล้งยั่วให้หึงกับผู้ชายที่ขี้หึงสุดๆ แถมความต้องการรุนแรงแล้ว เจโรมีรู้ว่ามันจะเกิดอะไรขึ้นบ้าง 

วันนี้ทั้งวัน สงสัยคงจะใช้เวลาอยู่แต่ในห้องนอนแน่ๆ  

“อึก อา...เตรียมใจไว้เลยเจ็ม โอ้ว ข้าวมื้อแรกของเรา จะเป็นข้าวเย็น” 

“อ๊ะ อ๊ะ อ๊า...อึก พักเที่ยง อ๊า ม่ะ ไม่ได้เหรอครับ” 

“หึหึ...เดี๋ยวให้ค่าโอทีนะ” 

“อ๊ะ อ๊ะ...ซี้ด คุณพุฒิ โอ้ว แบบนั้น” 

“รับรอง...อึก นายชอบค่าโอทีของฉันแน่ๆ” 

เจโรมียิ้มรับ ส่ายหน้าไปมายามที่ส่วนปลายของพีรพุฒิอัดกระแทกที่จุดกระสัน ร่างสั่นคลอนขึ้นลง พีรพุฒิมองแล้วยิ้มหื่นกระหาย แลบเลียริมฝีปากแล้วอัดกระแทก เพิ่มจังหะหนักหน่วงไปอีก ฝ่ามือก็บีบเค้นรุนแรงไปตามร่างกาย บ้างก็ก้มกัดสลับดูด สร้างรอยแสดงความเป็นเจ้าของให้ทั่วกายขาวนี้ 

“รัก อื้อ รักผมไหม” 

พีรพุฒิทอดสายตาอ่อนโยน เราสบตากันสื่อสารความรู้สึกผ่านทางสายตา ไม่ต้องมีคำพูดอะไร เจโรมีก็รู้ว่าสายตานี้กำลังบอกรักเขาอยู่ 

ฉันรักนายเจ็ม... 

“รัก” 

 

 

 

 

 

 

 

+ + + + + [P U T X J E M] + + + + + 

อ่านต่อหน้าถัดไปได้เลยนะคะ ลงทีเดียวพร้อมกันทั้งสองพาร์ทค่ะ 

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น