ขอบคุณทุกการสนับสนุนและกำลังใจค่ะ❤

ตอนที่ 17 ลูกไม้หล่นไม่ไกลต้น

ชื่อตอน : ตอนที่ 17 ลูกไม้หล่นไม่ไกลต้น

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย รัก,โรแมนติค

คนเข้าชมทั้งหมด : 37.6k

ความคิดเห็น : 9

ปรับปรุงล่าสุด : 25 เม.ย. 2563 19:48 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่ 17 ลูกไม้หล่นไม่ไกลต้น
แบบอักษร

ร่างแกร่งเดินโซซัดโซเซเข้าบ้าน ในหัวตอนนี้มีแต่บทสนทนาของเขากับอาหมอ  

' อาหมอเคยบอกว่าผมมีลูกไม่ได้ใช่ไหมครับ ' อาหมอเอียงคอมองหน้าเขา  

' เข้าใจอะไรผิดหรือเปล่าไคล์?...อาไม่เคยบอกว่าเรามีลูกไม่ได้ อาแค่บอกว่าโอกาสที่เราจะมีลูกได้นั้นมีน้อย.. หากรักษาไม่ถูกวิธีหรือไม่ทำการรักษาโดยไวก็จะทำให้เป็นหมันได้ แต่ไคล์ก็รักษาจนหายแล้วนี่ ถึงจะมีลูกยากแต่ก็ไม่ใช่ว่าจะไม่มีสิทธิ์ทำใครท้องได้... หรือว่าไคล์ทำใครท้อง? ' เหมือนฟ้าถล่มดินทลายลงมากลางหัว ร่างแกร่งนั่งตัวแข็งทื่อไม่รู้ว่าจะทำยังไงดี พอตั้งสติได้เขาก็วิ่งออกจากห้องโดยไม่แม้แต่จะบอกลาอาหมอ แล้วขับรถไปตามสถานที่ๆคิดว่าเธอจะไป ทั้งบ้านน้าเธอหรือแม้แต่บ้านเก่าเธอที่ต่างจังหวัด ที่เขาหลอกถามข้อมูลจากไอ้ทัช แต่จนแล้วจนรอดเขาก็หาเธอไม่พบ นี่ก็เกือบอาทิตย์แล้วที่เธอหายไป จนเขาหมดปัญญาไม่รู้จะไปทางไหนต่อดี สุดท้ายเขาก็วกกลับมาที่บ้านด้วยสภาพที่ย่ำแย่แบบนี้  

" ฮึกๆๆ ไคล์ลูกเป็นอะไร ลูกไปไหนมา รู้ไหมว่าทุกคนเป็นห่วงเราแค่ไหน... ดูสิทำไมถึงได้กลับมาในสภาพแบบนี้ " คาร์ลอสมองแม่ที่วิ่งเข้ามากอดด้วยน้ำตานองหน้า พ่อที่ยืนมองเขาด้วยสายตาห่วงใย มันทำให้เขารู้ว่าเขาเป็นลูกที่แย่ขนาดไหนที่ทำให้พวกท่านเป็นห่วง แล้วเขาก็ยังเป็นพ่อเป็นคนรักที่แย่จนไม่น่าให้อภัย  

คาร์ลอสวางหน้าผากลงบนไหล่ของพ่อเมื่อท่านเข้ามากอดแล้วปล่อยให้น้ำตาแห่งความเสียใจไหลออกมา ความอบอุ่นและความรักของพ่อกับแม่ที่มีให้ในตอนนี้ มันทำให้เขากลัวว่าจะไม่มีวันได้แสดงความรักแบบนี้ต่อลูกของเขา 

" ไปอาบน้ำกินข้าวและพักผ่อน แล้วค่อยมาคุยกัน " พ่อลูบหัวเขาสองสามที แล้วปล่อยให้เขาขึ้นห้องไปพักผ่อน  

" ฉันเป็นห่วงลูก...ฮึกๆ... ตั้งแต่เล็กจนโตฉันไม่เคยเห็นลูกเป็นแบบนี้เลย "  

" ผมเข้าใจ.. เดี๋ยวรอให้ลูกหายเหนื่อยและพร้อมเมื่อไหร่เขาคงจะเล่าให้เราฟังเอง " คาร์สันกอดปลอบภรรยาเพื่อให้คลายกังวล... หลายวันมานี้ท่านรู้ดีว่าลูกชายตัวดีไปอยู่ไหนมา และสภาพเป็นยังไงบ้าง พ่อบ้านที่บ้านพักตากอากาศที่เกาะช้างโทรมารายงานถึงสภาพของลูกชายท่านตลอดเวลา และท่านก็ให้บอดี้การ์ดคอยเฝ้าตามอยู่ห่างๆ แต่ที่ไม่รู้คือมันกำลังตามหาใครถึงได้วิ่งวุ่นอยู่แบบนี้ ท่านบอกภรรยาแค่ว่าลูกไปติดต่องานสำคัญที่ต่างจังหวัด แต่มีหรือที่ภรรยาท่านจะไม่ระแคะระคายเมื่อโทรติดต่อลูกไม่ได้อยู่เป็นนาน จนท่านต้องบอกความจริงไป แต่ท่านไม่ได้บอกภรรยาว่าลูกอยู่ไหนเพราะคิดว่าลูกชายตัวดีคงอยากใช้เวลาอยู่คนเดียวมากกว่า อาการที่เป็นอยู่ตอนนี้ คนที่ผ่านน้ำร้อนมาก่อนอย่างท่าน มองตาเดียวก็รู้แล้วว่าอกหัก เพราะท่านเองก็ผ่านจุดนั้นมาก่อนตอนที่ภรรยาหนีกลับมาอยู่เมืองไทย สภาพของท่านตอนนั้นกับลูกชายตอนนี้ไม่ต่างกัน 

วันรุ่งขึ้นคาร์ลอสที่นอนคิดอะไรมาทั้งคืนก็ลุกขึ้นมาโทรสั่งงานลูกน้อง 

" เดย์ คุณช่วยส่งประวัตินักศึกษาฝึกงานที่ชื่อบุญตาจากแผนกการตลาดมาให้ผมที..... ภายใน 10 นาที ส่งมาในเมลผม และผมต้องการรู้ทุกเรื่องที่เกี่ยวกับเธอ คุณคงรู้ว่าต้องทำยังไง "  

' ครับนาย...นายจะเข้าบริษัทวันไหนครับ นายมีเอกสารสำคัญที่ต้องเซ็น ' 

" คงอีกสักพัก... คุณช่วยส่งเอกสารทุกอย่างมาให้ผมที่บ้านด้วย" สั่งงานเลขาเสร็จไม่นาน เขาก็ได้รับประวัติของตาที่ถูกส่งเข้ามาในอีเมล เขารีบเข้าไปอ่านทันที  

: น.ส. ลิโอนัวร์ บุญตา ลาส์เซ่น / Leonora Boontha Larsen. คาร์ลอสเริ่มขมวดคิ้วตั้งแต่บรรทัดแรก ทำไมเธอถึงไม่ได้ชื่อไทย?  

: เกิดวันที่ 28 พฤษภาคม 1998 กรุงโคเปนเฮเก้น เดนมาร์ค 

: สัญชาติ ไทย, เดนิช....... คาร์ลอสนั่งอ่านลงมาเรื่อยๆจนจบ หลากหลายคำถามที่ถาโถมเข้ามาจนเขาเริ่มปวดหัว จากประวัติเธอเกิดและโตที่เดนมาร์ค ก่อนจะย้ายมาอยู่กับยายที่ไทย เธอมีน้องชายหนึ่งคนอยู่ที่เดนมาร์คกับแม่ พ่อกับแม่เธอแยกทางกัน 

เขาไม่เข้าใจจริงๆว่าทำไมเธอถึงทนอยู่ที่นี่คนเดียว ทั้งๆที่เธอก็มีครอบครัวที่โน่นที่คงรอเธออยู่ หากเธออยู่กับครอบครัวของเธอก็คงไม่ต้องมาทนลำบากอยู่คนเดียวแบบนี้ เกิดอะไรขึ้น อะไรทำให้เธอไม่กลับไป?   

คาร์ลอสรีบต่อสายหาเดย์อีกครั้ง 

" ขอประวัติที่ละเอียดกว่านี้ ที่อยู่พ่อแม่พี่น้องหรือคนที่เธอรู้จักของเธอทุกคน แม้แต่หมาแมวก็ไม่เว้น เข้าใจไหม... ฉันให้เวลานายจนถึงพรุ่งนี้ "  

' เอ่อ..ครับนาย ' เดย์เริ่มเช็ดเหงื่อที่ไหลซึม เพราะไม่รู้เจ้านายมาไม้ไหน ทำไมถึงให้สืบประวัติของเด็กฝึกงานธรรมดาคนหนึ่ง และฟังดูจากน้ำเสียงแล้วหากเขาทำไม่สำเร็จเขาคงต้องเตรียมตัวหางานใหม่ได้เลย  

" เมื่อกี้คุยกับเจ้าไคล์ใช่ไหม "  

" ครับท่านประธาน "  

" มันว่าไงบ้าง หรือจะเข้ามาทำงานวันนี้ "  

" เปล่าครับท่าน คุณไคล์ให้ผมหาประวัติของเด็กฝึกงานให้ครับ "  

" เด็กฝึกงาน? " คาร์สันขมวดคิ้วอย่างไม่เข้าใจไอ้ลูกชายตัวดี  

" ใช่ครับ"  

" คนไหน..ชื่ออะไร"  

" บุญตาครับ " บุญตา... หนูบุญตาเพื่อนของเคท? มันจะเอาไปทำไม? หรือที่เป็นอยู่ตอนนี้เป็นเพราะหนูบุญตา? ต้องใช่แน่ๆ 

" คุณช่วยเรียกหนูบุญตามาพบผมหน่อยสิ " เดย์ทำหน้าอึกอัก 

" เอ่อคุณบุญตาไม่มาทำงานได้สองอาทิตย์กว่าแล้วครับ ตอนแรกเห็นว่าป่วยเข้าโรงพยาบาล แต่หลังจากนั้นก็หายไปเลย " เวรแล้วไหมล่ะเจ้าลูกไม่รักดี นี่ไปทำอะไรเขาถึงกับเข้าโรงพยาบาล แถมตอนนี้ยังหนีหายไปอีก  

เท่าที่ท่านรู้จักหนูบุญตามา เธอเป็นเด็กค่อนข้างเงียบและเรียบร้อย ภรรยากับแม่ยายท่านหลงปลื้มเธอมากเพราะเธอน่ารัก และทำอาหารเก่ง งานบ้านงานเรือนไม่เคยบกพร่อง ทุกครั้งที่เธอมาที่บ้านภรรยาของท่านก็จะชวนเธอทำโน่นทำนี่ ซึ่งก็แตกต่างจากลูกสาวของท่านนัก รายนั้นอ้อนเป็นกับกินเป็นอย่างเดียว บุญตาน่ารักไม่เคยเปลี่ยนจนเปรียบเสมือนลูกสาวของพวกท่านไปแล้วคนหนึ่ง แต่กับคาร์ลอสนั้นคนล่ะเรื่อง เพราะรายนั้นเขาเหม็นขี้หน้าบุญตายังกับอะไรดี แต่ตอนนี้มันคืออะไร ทำไมมันถึงได้กลับตาลปัตรแบบนี้  

" คุณช่วยเรียกแจ็คกับเทนให้ผมด้วย และขอประวัติหนูบุญตาด้วย..เร่งด่วน.. เอาแบบละเอียดยิบทุกอย่างที่เกี่ยวกับเธอ แม้แต่หมาแต่แมวก็ไม่เว้น " เดย์ยืนกระพริบตามองท่านประธานปริบๆ โอ้โฮ นี่ใช่ไหมที่เขาว่าลูกไม้หล่นไม่ไกลต้น... แม้แต่คำพูดก็ยังก็อปกันมา!  

 

# ผู้ของเราไม่ใช่ผู้ชายเพอร์เฟคค่ะ นางเป็นแค่ปถุชนคนธรรมดาที่มีความรู้สึกนึกคิด อ่อนแอเป็น, เสียใจเป็น และร้องไห้เป็นเมื่อโดนเมียทิ้ง 5555 

ความคิดเห็น