ปีกฝัน(Peakfan)

จะเป็นอย่างไร…เมื่อฟาร์ เพื่อนสนิทที่สุดของอันดาตั้งแต่อนุบาล กลับมาเรียนที่โฟลเบลตอนกลางเทอม และดูเหมือนว่าการกลับมาครั้งนี้ของเธอจะไม่ธรรมดาซะด้วยสิ แล้วแพมล่ะ…จะรับมือกับเรื่องนี้ได้อย่างไร?

Chapter 32 : แกล้งป่วยสุดซี๊ด

ชื่อตอน : Chapter 32 : แกล้งป่วยสุดซี๊ด

คำค้น : นิยายวาย,ชายรักชาย,หญิงรักหญิง,โรงเรียน,รักวัยรุ่น,เฮฮา,ตลก

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 44

ความคิดเห็น : 1

ปรับปรุงล่าสุด : 23 มิ.ย. 2562 21:23 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
Chapter 32 : แกล้งป่วยสุดซี๊ด
แบบอักษร

 

Chapter 32  

แกล้งป่วยสุดซี๊ด 

“เฮ้ยๆๆๆ จะทำอะไร ไอ้ธีม!” ออกัสตาเบิกกว้างทันที เมื่อร่างสูงโปร่งของตัวเองถูกผลักลงกับโซฟากลางบ้าน หลังจากที่คุณแม่แสนสวยออกไปที่บริษัทแล้ว และคงจะอยู่จัดการงานด่วนระหว่างประเทศของท่านจนเกือบเช้า

“ก็ทำโทษไง”

“ทำโทษ! ทำโทษอะไรไม่ทราบ” ออกัสงุนงงและยกมือขึ้นกุมกระดุมเสื้อของตัวเองเอาไว้ เมื่อชายหนุ่มเบื้องหน้านี้มองกระดุมเสื้อของเขาตาไม่กะพริบ

“ก็ทำโทษเด็กไม่ขยันเรียนไงล่ะ แม่นายยกอภิสิทธิ์ทุกอย่างให้ฉันแล้ว เพราะฉะนั้น…ฉันก็ทำโทษนายได้” พูดจบ แก้มสองข้างของออกัสก็โดนหอมฟอดใหญ่ ออกัสถึงกับตัวแข็งทื่อแล้วขดตัวเองกับโซฟา

“ไอ้บ้า! แม่ฉันแค่บอกให้นายดูแลฉัน ไม่ได้ให้แกมาทำโทษฉันแบบนี้สักหน่อย” ออกัสเถียง

“แต่ถ้านายดื้อ ฉันก็ทำโทษได้” ธีมยังคงทำหน้าเจ้าเล่ห์ จนออกัสเริ่มมวนที่ท้อง

ออกัสสะดุ้งอีกครั้งเมื่อชายหนุ่มตรงหน้าล้มตัวเข้าใส่และประกบริมฝีปากที่เคยพูดอยู่ปาวๆลงบนริมฝีปากของเขาทันที ออกัสก็ได้แต่นอนนิ่งๆ ขณะทีมบดขยี้ริมฝีปากของเขาอย่างถวิลหา ออกัสรู้สึกถึงความร้อนที่แผ่ขึ้นมาทั้งร่างขณะที่ธีมใช้มือสัมผัสที่ท้ายทอยของเขาแล้วเลื่อนลงมาที่กระดุมเสื้อเม็ดแรก

ออกัสเริ่มดิ้นเมื่อผู้ชายเบื้องหน้านี้เอาแต่ใจนัก แล้วกระดุมเม็ดที่สองของเขาก็หลุดออก ทั้งๆที่ริมฝีปากของทั้งคู่ยังคงตอบรับกันอย่างดูดดึ่ม ออกัสจึงจับชายเสื้อของธีมเอาไว้บ่งบอกว่าเขายังไม่อยากให้ธีมทำแบบนี้ แต่ทว่า…อุ๊ต๊ะ ซิกแผก

ออกัสจากที่จะดันร่างของเด็กหนุ่มเบื้องหน้านี้ออก เขากลับหยุดนิ่งเมื่อคลำเจอซิกแผกนั้น แล้วแอบอิจฉาธีมมากที่มีซิกแผกแน่นขนาดนี้ มิน่าล่ะ สาวๆถึงได้กรี๊ดธีมนัก แต่ทว่า ซิกแผกนี้กลับเลือกที่จะมาโอบกอดคนอย่างเขา ออกัสจึงแอบยิ้มนิดๆขณะที่ริมฝีปากของธีมเริ่มสัมผัสที่ต้นคอสะอาดๆของเขา

ออกัสตัดสินใจถกเสื้อนักเรียนสีขาวของบุคคลเบื้องหน้าขึ้น เผยให้เห็นซิกแผกที่เขาคลำเจอจริงๆด้วย และภาพตอนที่เข้าค่ายก็โผล่ขึ้นมาในความคิด ภาพเสื้อเปียกๆตอนที่ธีมอยู่ในน้ำและซิกแผกแน่นๆที่สาวๆกรี๊ด ออกัสจึงยกมือขึ้นสัมผัสใบหน้าของธีม แล้วพรมจูบริมฝีปากนั้นอีกครั้งอย่างออกรส

“น่ากินใช่ไหมล่ะ” คำพูดของธีมชวนโมโหจริงๆ เขาจะแซวอะไรกันนักกันหนานะ ออกัสจึงย่นคิ้วแล้วประทับรอยจูบต่อโดยไม่ตอบอะไร

“ตึ้งๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ”

“เฮ้ย!!!!!!!” เสียงกดกริ่งรัวๆทำให้สองชายหนุ่มที่นอนอยู่บนโซฟากลางบ้านลุกพรวดพราดขึ้นมาทันที แล้วธีมก็ตกลงไปกับพื้นอย่างหัวเสีย

“ใครมา!” ออกัสรีบติดกระดุมเสื้อตัวเองแล้วเปิดผ้าม่านออกดู และแล้ว สิ่งที่เขาเห็นก็ทำให้เขาต้องรีบปิดผ้าม่านลงแล้ววิ่งหน้าตั้งขึ้นชั้นสองอย่างรวดเร็ว ส่วนธีมอยากจะฆ่าคนที่มากดกริ่งในยามวิการพวกนี้นัก…จะมาทำไมตอนนี้เนี่ย!!!!!!!

“อันดาๆๆๆ ตื่นๆๆๆ ตื่นๆๆ” ออกัสกระโดดขึ้นเตียงแล้วค้นหาร่างพี่สาวใต้ผ้าห่ม อันดาที่ผมยุ่งเหยิงปรือตาขึ้นมองน้องชายด้วยคิ้วย่นๆทันที

“บอกแล้วว่าจะอาบน้ำตอนดึกๆ” อันดาบอกน้องแล้วมุดหน้าลงกับผ้าห่มเหมือนเดิม ซึ่งตอนนี้ธีมเดินตามขึ้นมาอย่างหัวเสีย

“ไม่ได้จะตามไปอาบน้ำ มีคนมาหาเจ้ ไปดูสิ!” ออกัสเขย่าแขนอันดาอีกครั้ง

“บ้าเหรอ ดึกขนาดนี้แล้วใครจะมา” อันดาพูดอู๊อี๊กับหมอนข้าง

“ก็คนที่คุณก็รู้ว่าใครไงล่ะ มากันทั้งสองคนเลย!!!!!” ออกัสตะคอกใส่หูพี่สาว อันดาถึงกับเบิกตากว้างแล้วเด้งตัวลุกขึ้นมาทันที

“ฮะ! อย่าบอกนะว่า!!!!” อันดาสางผมตัวเองแล้วลุกออกจากเตียงอย่างรวดเร็ว แต่เธอก็ต้องตกใจเมื่อเห็นเด็กหนุ่มอีกคนอยู่ในห้องนี้ด้วย

“เฮ้ย! ไอ้ธีม มาที่นี่ได้ไงวะ”

“มันมาเล่นเกมส์กับฉันเองแหละ” ออกัสรีบตอบ

“ฮั่นแน่ๆๆๆ” อันดาหรี่ตามองทั้งสองสลับกันไปมาอย่างรู้ทัน

“อะไรกันเจ้ มองแบบนั้นหมายความว่าไง ฉันกับมันไม่ได้ทำอะไรกันสักหน่อย” ออกัสร้อนตัวรีบอธิบายทันที

“ฉันเชื่อพวกแกก็ได้ แต่…กระดุมอ่ะ ติดให้มันถูกเม็ดดีมะ” ออกัสรีบก้มลงมองเสื้อตัวเอง และกระดุมที่ติดอย่างรีบร้อนนั้นมันก็ประจานเขาจนได้ เขาจึงรีบหันหลังให้พี่สาวแล้วติดกระดุมใหม่

“อย่ามาสนใจเรื่องของพวกฉันตอนนี้เลย ฉันว่าสนใจเพชฌฆาตทั้งสองที่รออยู่หน้าบ้านดีกว่า พวกเขาจะบุกเข้ามาไหมล่ะเนี่ย” อันดารีบวิ่งไปที่หน้าต่างห้อง แล้วก็แอบมองลอดผ่านรอยแหวกของผ้าม่าน ซึ่งออกัสกับธีมก็ทำแบบนั้นด้วยเหมือนกัน

รสสปอร์ตคันเดิมจอดอยู่ที่หน้าบ้านของเธอและดับเครื่องไปแล้ว เธอจึงเห็นเด็กหนุ่มในชุดแฮพเดร์ยืนล้วงกระเป๋ากางเกงอยู่ที่กริ่งหน้าบ้าน โดยมีเด็กสาวผมสั้นในชุดธรรมดายืนอยู่ตรงนั้นด้วย และดูเหมือนว่าถ้าเธอไม่ออกไปในไม่กี่วินาทีนี้ กริ่งหน้าบ้านหลังนี้…คงจะพัง

“เอาไงดีเจ้!” ออกัสถามความคิดเห็น แต่อันดาไม่อยากลงไปเลยจริงๆ เพราะเธอรู้ว่าถ้าลงไปเรื่องคงไม่จบแค่นี้แน่ๆ

อันดาแอบมองลอดผ่านผ้าม่านอีกครั้ง แล้วเห็นทอยกับฟาร์กำลังยืนพูดคุยกันด้วยสีหน้าที่ไม่ค่อยจะดีเท่าไหร่ อันดาถึงกับเสียวสันหลังวาบ เพราะกลัวพวกเขาจะมาตีกันที่หน้าบ้านเธอ อีกอย่างเธอก็ห่วงฟาร์ด้วย เพราะยังไงฟาร์ก็เป็นแฟนเธอ ถ้าหากทอยทำอะไรฟาร์ขึ้นมาเรื่องมันจะยุ่งมากไปกว่านี้

แต่ถ้าเธอลงไปตอนนี้ คนที่ต้องตายคือเธอแน่ๆ เพราะถ้าเธอพูดอะไรออกไปตอนนี้ ยังไงทั้งสองก็จะต้องไม่ยอมฟังเธอ แถมยังจะวีนแตกใส่เธออีก แล้วเธอจะทำยังไงดีล่ะทีนี้ จะไปห้ามก็ไม่ได้ ถ้าไม่ไปก็ไม่ได้ ห่วงฟาร์ก็ห่วง แต่ถ้าลงไป…ตายหยั๋งเขียดแน่ๆ

“ว่าไงเจ้เอาไงดี ถ้าขืนไม่ทำอะไรสักอย่างนะ…มีฆาตกรรมเกิดขึ้นที่หน้าบ้านเราสองคนแน่ๆ” ออกัสเริ่มผวา เมื่อเสียงคนทั้งสองเบื้องล่างเริ่มดังขึ้นเรื่อยๆ

“แต่ถ้าฉันลงไปตอนนี้…” อันดาทำหน้าเหวอ

“เจ้ตายแน่ๆ” ออกัสเสริม

“งั้นเอางี้ไหม…” ธีมพูดออกมา สองพี่น้องตัวออจึงหันไปมองด้วยตาที่ลุกวาว

ไม่นาน เด็กหนุ่มสองคนก็เดินออกไปที่หน้าบ้านและรีบเปิดประตูเล็กๆที่รั้วอย่างรวดเร็ว เพื่อกันไม่ให้มีการตีกันเกิดขึ้น และเมื่อออกัสและธีมเดินออกไป ทั้งสองก็หันมามองธีมด้วยความแคลงใจ โดยเฉพาะทอยที่คิดว่าธีมคือแฟนของอันดาที่เขาจะต้องแย่งอันดามาให้ได้

“แก…” ทอยเริ่มต้นอย่างไม่เป็นมิตร

“เรียกคนอื่นเขาให้ดีๆหน่อย” ธีมกลับเข้าสู่โหมดประธานนักเรียนจอมเฮี๊ยบแถมขี้เก็กสุดๆ ออกัสถึงกับมองใบหน้านั้นแล้วคิดถึงโหมดเจ้าเล่ห์ที่ธีมแกล้งเขาไม่กี่นาทีที่ผ่านมา…ทำไมมันแตกต่างกันอย่างนี้

“แล้วนายมาอยู่ที่นี่ได้ยังไง” ฟาร์ถามต่ออย่างแคลงใจเหมือนกัน

“ฉันมาเป็นติวเตอร์ให้ออกัส” ธีมตอบทันที ออกัสจึงหันขวับไปมองแฟน

“ติวเตอร์…ประธานนักเรียนอย่างนายเนี่ยนะมาเป็นติวเตอร์ให้กับออกัส มันไม่แปลกไปหน่อยเหรอ” ฟาร์ทำหน้ายุ่ง

“แล้วมันแปลกตรงไหนล่ะ” ธีมยังคงเข้าโหมดไม่น่าคบ                     

“เออ…ธีมมาเป็นติวเตอร์ให้ฉันจริงๆ พอดีว่าแม่ฉันกับพ่อมันรู้จักกัน แล้วการเรียนของฉันก็แย่ไง มันเลยโดนบังคับให้มาช่วยติว” ออกัสอธิบายยาวเหยียดเพราะเขายังไม่อยากให้ใครมาตายที่หน้าบ้าน โดยเฉพาะแฟนของเขาเอง

“ฉันว่านายหาทางมาอยู่ใกล้อันดามากกว่ามั้ง” ทอยเสริมและทำหน้ากวนประสาท

“นายหมายความว่าไงอ่ะ” ฟาร์หันไปถามทอยด้วยความแคลงใจ

“ก็หมอนี่มันเคยบอกว่ามันเป็นแฟนของอันดา แถมยังมานอนบ้านอันดาอีก มันจะหมายความว่าอะไรล่ะ” ทอยบอกเด็กสาว ฟาร์จึงย่นคิ้วมาหาธีมอย่างไม่พอใจเพราะเธอคือแฟนที่แท้จริงของอันดา

“นี่มันเรื่องอะไรกันออกัส” ฟาร์ถามหาคำตอบจากน้องแฟน

“เออ…คือ” ออกัสเหมือนจะแก้ต่างให้ธีม แต่เขากลับไม่รู้จะพูดอย่างไร เพราะทอยเข้าใจว่าธีมคือแฟนของอันดา แต่ถ้าเขาบอกว่าธีมไม่ได้เป็นแฟนของอันดาเพื่อให้ฟาร์สบายใจ และไม่เข้าใจธีมผิด ทอยก็จะรุกเข้าหาอันดามากขึ้นเพราะหมดคู่แข่งคนสำคัญ ชีวิตของพี่สาวก็จะวุ่นวายมากยิ่งขึ้น เพราะทอยไม่เคยเห็นฟาร์เป็นคู่แข่งเลย ฟาร์ก็เป็นได้แค่เพื่อนจอมหวงก้างเท่านั้น

“เออ…ฉันคิดว่าพวกนายควรจะกลับไปก่อนดีกว่านะ วันนี้ก็ดึกมากแล้ว” ออกัสเลี่ยงที่จะไม่ตอบคำถามโลกแตกแล้วบอกให้พวกเขากลับบ้าน

“ไม่กลับ!!!!! วันนี้ถ้าฉันไม่ได้เจออันดาฉันก็จะไม่กลับ” ทอยยืนกราน โดยมีฟาร์พยักหน้าตาม…ทีแบบนี้ล่ะเข้ากันดีนักนะ

“ถึงพวกนายจะรอจนถึงเช้าก็ไม่เจออันดาหรอก อันดาเข้านอนตั้งแต่หัวค่ำแล้ว เธอไม่สบาย และคงจะนอนอีกยาว” ออกัสบอกว่าอันดาไม่สบาย (ตามแผน)

“ฮะ!!!! อันดาไม่สบายเหรอ!!!!” ฟาร์และทอยอุทานออกมาพร้อมๆกัน

“ก็ใช่นะสิ งั้นเจ้ก็ออกมาหาตั้งนานแล้ว ไม่ปล่อยให้ฉันกับไอ้ธีมออกมาฟังเสียงคนทะเลาะกันหรอก” ออกัสแอบเหน็บเล็กๆ

“งั้นฉันจะเข้าไปเยี่ยมอันดา”

“ฉันด้วย” ทั้งสองทำท่าจะเดินเข้าบ้าน แต่ธีมกลับยืนขวางประตูเอาไว้

“ฉันว่าปล่อยให้อันดาพักผ่อนเถอะ” ออกัสเสริมแล้วทำหน้าบู้ทันทีเพราะเริ่มโมโห

“แต่ฉันห่วงอันดานิ ฉันจะเข้าไปดูแลอันดา” ฟาร์บอกทันที

“ไม่ต้องหรอก! พี่สาวฉันทั้งคน ฉันดูแลเองได้ พวกนายก็กลับไปได้แล้ว เพราะฉันต้องขึ้นไปดูแลอันดาต่อ” ออกัสและธีมรีบเดินหนีแล้วปิดประตูรั้วหน้าบ้าน ทำหน้าฟาร์และทอยหันมามองหน้ากันด้วยความไม่พอใจ เพราะพวกเธอกำลังอิจฉาธีมที่ได้เข้าไปในบ้านเพียงคนเดียว แต่ก่อนที่ออกัสจะเดินเข้าบ้าน เขาก็เดินกลับมาที่รั้วหน้าบ้านอีกครั้ง และพูดผ่านไปหาสองคนที่ยืนหน้าบูดอยู่

“อ้อ! ลืมบอกอะไรไป กรุณาอย่าโทรรบกวนเจ้หรือว่าแข่งกันจีบเจ้อีก ไม่รู้หรือไงว่าเจ้เหนื่อย ฉันห่วงพี่สาวของฉันมากบอกไว้เลย และถ้าทั้งสองคนทำแบบนั้นกับเจ้อันอีก ฉันจะไม่ยอมปล่อยให้เจ้อันไปไหนกับใครอีกแน่ อ้อ! แล้วก็อย่ามากดกริ่งหน้าบ้านคนอื่นรัวๆแบบนี้อีกล่ะถ้าไม่อยากโดนบ้านข้างๆขว้างอะไรใส่” ออกัสส่ายหน้าไปมาแล้วเข้าบ้านไปด้วยความรู้สึกเหลืออด…อันดานะอันดา ไม่น่าข้องเกี่ยวกับคนพวกนี้เลย

“ไอ้กัส!!!!! เป็นไงบ้างวะ” อันดายืนรออยู่ที่บันใดชั้นสอง และลุ้นกับสิ่งที่เกิดขึ้น ส่วนออกัสกับธีมที่เดินเข้ามาในบ้านก็ได้แต่ส่ายหน้าและทำหน้าเหนื่อย

“คุยกับสองคนนั้นยิ่งกว่าออกสนามรบอีก” ออกัสบ่นขณะเดินผ่านพี่สาว

“แล้วพวกเขากลับไปยัง”

“อืม ก็บอกว่าเจ้ป่วยตามแผนแหละ เสาร์อาทิตย์นี้ก็อยู่แต่ในบ้านแล้วกัน อ้อ! ฉันบอกพวกนั้นแล้วด้วยว่าอย่ากวนเจ้ แต่ไม่รู้นะว่าพวกมันจะฟังกันไหม” ออกัสหันมาบอก

“โหยยยยย เลิศอ่ะแก สุดยอดเลย งั้นฉันไปอาบน้ำนอนให้สบายใจก่อนนะ” อันดาดี๊ด๊าแล้ววิ่งเข้าห้องของตัวเองทันที ทิ้งให้สองหนุ่มอยู่กันตามลำพัง

“เฮ้ย! ทำอะไรอีกเนี่ย” ออกัสสะดุ้งทันทีที่มือของธีมสัมผัสที่ต้นคอของเขา

“ถึงเวลาของพวกเราแล้วล่ะ” ริมฝีปากที่เหยียดยิ้มของประธานขี้เก็กทำให้ออกัสตัวเกร็ง

“ม่ายๆๆๆๆๆๆ”

“ปั่ง!” และแล้ว ประตูห้องสี่เหลี่ยมก็ปิดลง…ทันที

กรี๊ดดดดด 

ธีม อะไรจะขนาดนี้คะ 

แหมๆ พ่อประธานนักเรียนสุดหล่อ 

มาติวหนังสือจริงๆหรือว่าตั้งใจมาทำอะไรกันแน่คะ 

รุกฆาต! 

ติดตามต่อตอนหน้าค่ะ 

^^ 

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น