กิ๊ก'จ๋าา
email-icon facebook-icon Instagram-icon Line-icon

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

น้องสาวไม่แท้ของเขตแดน

ชื่อตอน : น้องสาวไม่แท้ของเขตแดน

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย รัก,โรแมนติค

คนเข้าชมทั้งหมด : 1.4k

ความคิดเห็น : 6

ปรับปรุงล่าสุด : 11 ก.ค. 2562 21:40 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
น้องสาวไม่แท้ของเขตแดน
แบบอักษร

แสงแดดยามสายลอดผ่านผ้าม่านสีดำตรงหน้าต่างตกกระทบลงใบหน้าขาวนวล ร่างบางหยัดตัวลุกขึ้นอย่างยากลำบาก เพราะรู้สึกเจ็บแปลบตรงกลางกายสาว สมองพลันคิดไปถึงบทเพลงรักอันดุเดือดเมื่อคืน ข้างกายมีชายหนุ่มใบหน้าคมคายนอนหลับตาพริ้มอยู่ โดยที่แขนแกร่งยังคงทับอยู่บนเอวคอด มือบางค่อยๆยกแขนแกร่งออกให้พ้นตัวอย่างช้าๆเพราะกลัวเขาจะตื่น

 

ครืดดด ครืดดด ครืดดด

 

เสียงมือถือของร่างสูงสั่นขึ้นเบาๆ แต่ร่างบางกลับได้ยิน เธอมองหาต้นสายของเสียง จึงเอื้อมมือไปหยิบมือถือเครื่องหรูในกระเป๋ากางเกงยีนส์ตัวสีดำที่กองอยู่กับพื้นของชายหนุ่มขึ้นมา แต่ต้องตกใจชื่อที่ปรากฏบนหน้าจอ

 

-ไอริน-

 

หัวใจร่างบางกระตุกวูบ เธอหันไปมองหน้าชายหนุ่มอย่างช้าๆสายตาจับจ้องใบหน้าคมคายที่นอนหลับตาพริ้ม นิ้วบางกดรับสายโดยที่สายตายังคงจ้องชายหนุ่มอยู่อย่างไม่วางตา ติ้ด

 

(สิบคะ กลับมาหรือยัง รินคิดถึงสิบมากกกกก)

เสียงหวานลอดโทรศัพท์เครื่องหรูของชายหนุ่มกรอกลงใบหูของร่างบางอย่างฉะฉาน สายตาวูบไหวสั่นเครือ น้ำใสๆค่อยไหลหยดลงอาบพวงแก้มเป็นสายอย่างช้าๆ มือบางสั่นเทา โทรศัพท์ตกลงบนที่นอน ร่างบางหยัดตัวลุกขึ้นเข้าห้องน้ำอาบน้ำ ไม่นานเธอแต่งตัวเสร็จหันกลับมามองชายหนุ่มครู่หนึ่ง ก่อนที่จะหมุนตัวออกจากห้องไป

 

ไอเดีย....

 

ฉันเดินออกจากคอนโดของเขามาไกล ดวงตาคู่สวยกลับมีน้ำใสๆไหลออกมาเป็นสาย มือบางพลางใช้หลังมือเช็ดน้ำตาออกอย่างลวกๆ แต่ก็ยังมีน้ำตาไหลออกมาตลอด เธอไม่รู้ว่าเดินมาไกลแค่ใหนแล้ว ขาเรียวบางทรุดตัวลงที่ป้ายรถเมย์อย่างหมดเรี่ยวแรง นี่คงเป็นเวลาสายมากแล้ว ถึงไม่ค่อยมีคนพลุกพล่าน เธอปล่อยให้น้ำตาไหลลงมาเหมือนคนอัดอั้น มือบางยกกุมใบหน้าขาวใสเอาไว้ จู่ๆกลับมารถสปอร์ตคันหรูขับมาจอดตรงหน้าเธอ แต่เธอไม่ได้สนใจยังคงนั่งร้องไห้อยู่แบบนั้น

 

"เดีย ไอเดียใช่มั๊ย?" ชายหนุ่มยืนมองอย่างสงสัย

ร่างบางได้ยินเสียงที่คุ้นเคย รีบเงยหน้ามองชายหนุ่มตรงหน้าอย่างตัดพ้อ เธอโผเข้ากอดเอวสอบอย่างลืมตัว

 

"พี่เขต ฮึก ๆ เขากลับมาแล้ว เดียไม่อยากอยู่กับเขาแล้ว พี่พาเดียไปใหนก็ได้ ไปให้พ้นจากคนใจร้ายคนนั้นที ฮึกๆ " มือหนาของเขตแดนลูบศรีษะทุยของร่างบางอย่างสงสาร ใจเขากระตุกวูบ

 

"ไอเดียอยากไปใหนละครับ เดี๋ยวพี่พาไป" เสียงอ่อนโยนของเขตแดน ทำให้ร่างบางรู้สึกใจชื้นขึ้นมา

 

"เดียอยากกลับบ้าน อยากไปจากตรงนี้สักที ฮือๆ"

 

"ได้สิ เดี๋ยวพี่ไปส่งนะ แต่ไอเดียกลับบ้านกับพี่ก่อนนะ พี่จะเอาเอกสารไปให้พ่อพี่ก่อน ตกลงไหม" เขตแดนผละร่างบางออกเบาๆ สายตาคมมองตาร่างบางอย่างอ่อนโยน มือหนายกขึ้นปาดน้ำตาบนพวงแก้มใสช้าๆ

 

" ขอบคุณนะคะพี่เขต ฮึก" ร่างบางพยักหน้ารัวๆพร้อมยิ้มให้

 

บ้านปราณสุเรศน์

 

รถสปอร์ตคันหรูแล่นเข้ามาจอดหน้าบ้าน เขาพาร่างบางเดินเข้าบ้านไปพร้อมกัน ร่างบางเกาะแขนเขาแน่นเพราะเห็นมีชายชุดดำเดินเต็มบริเวณบ้านไปหมด

 

"ไม่ต้องกลัวนะคะ พวกเขาใจดี" เขตแดนบอกร่างบางที่กำลังหวาดกลัว

เขาพาเธอมายังห้องรับแขกที่มีชายวัยกลางคนนั่งอ่านหนังสือพิมพ์อยู่ พร้อมกับหญิงสาวที่ดูอ่อนกว่าผู้ชายที่กำลังเปิดนิตยาสารอ่านอยู่ข้างๆกัน แต่ใบหน้าผู้หญิงคนนั้นช่างคุ้นเคบกับเธอเหลือเกิน เธอจำผู้หญิงคนนี้ได้ เธอแม้จะเห็นแค่เพียงด้านข้าง เธอก็ยังจำได้แม่น

 

"แม่ดา" เธอตะโกนเรียกหญิงสาวคนนั้น จนเธอสะดุ้งเงยหน้าขึ้นรีบมามองเธอ สายตาของไอเดียวูบไหวตัดพ้อต่อผู้หญิงตรงหน้า

 

"ไอเดียของแม่ ฮึก" หญิงคนนั้นวางหนังสือแล้วรีบวิ่งมาสวมกอดร่างบางอย่างคิดถึง ทุกคนที่อยู่บริเวณนั้นมองสองคนอย่างงุนงง

 

"เป็นไงบ้างลูก หนูสบายดีไหมคะ" ดาหวันผละอ้อมกอดจากลูกสาวแล้วมองร่างกายของเธออย่างเป็นห่วง

 

"เดียสบายดีค่ะแม่ ทำไมแม่ไม่ติดต่อหาเดียกับคิวบ้างคะ แม่รู้ไหมหนูกับน้องคิดถึงแม่มาก ฮือๆๆ"

สองสาวกอดกันร้องไห้

 

"แม่ขอโทษนะเดีย แม่ขอโทษนะลูก แม่ก็คิดถึงหนูกับคิวมากๆ ฮือๆ"

 

"นี่หรอลูกสาวที่คุณเคยเล่าให้ผมฟังนะคุณดาหวัน น่ารักเหมือนคุณเลยนะ" พ่อของเขตแดนเอ่ยขึ้นอย่างอารมณ์ดี เขายิ้มให้เธอพร้อมกับลูบศรีษะเธอเบาๆ

 

"ถ้าอย่างนั้นน้องเดียก็เป็นน้องสาวของผมสิครับน้าดา ดีเลยสิ ผมจะได้มีน้องสาวสักที ฮ่าาๆ" เขตแดนหัวเราะออกมาอย่างชอบใจ

 

"น้าหวังว่าคุณเขตจะไม่รังเกียจลูกน้านะคะ"

 

"ผมรักน้องเหมือนน้องสาวคนนึงเลยละครับ งั้นผมขอให้น้องเข้ามาอยู่กับเราได้ไหมครับพ่อ" เขตแดนหันไปมองหน้าพ่ออย่างต้องการคำตอบ

 

"พ่อเคยขัดแกด้วยหรอตาเขต พ่อดีใจตั้งแต่แกยอมรับน้าดามาเป็นแม่เลี้ยงแกแล้ว ฮ่าๆ" พ่อตบบ่าเขตแดนเบาๆพร้อมรอยยิ้มกว้าง

 

"ผมรักน้าดาเหมือนแม่แท้ๆเลยครับ น้าดูแลผมดีมาตลอด ถึงแม้ผมจะดื้อบ้างก็เถอะ ใช่ไหมครับน้าดา" เขตแดนหันหน้าไปยิ้มให้ดาหวันพร้อมสวมกอดเธอเบาๆ

 

"อะแฮ่มๆ" ณัฐวุฒิพ่อของเขตแดนกะแอมเบาๆเมื่อเห็นลูกชายกอดภรรยาสาวของตน

 

"โถ่พ่อครับ นี่ลูกนะ" ทุกคนต่างหัวเราะให้กับชายทั้งสองอย่างเอ็นดู

 

เขตแดน....

 

ผมรู้สึกดีใจอย่างบอกไม่ถูกเมื่อรู้ว่าไอเดียเป็นน้องสาวของผม ถึงแม่จะไม่แท้ก็เถอะ ผมจะสามารถปกป้องเธอจากคนไม่ดีที่เธอยังเสียใจกับมันอยู่ และอย่าให้รู้นะว่ามันเป็นใคร ไม่งั้นผมเอาตายแน่ ผมไม่กล้าถามเธอไปตรงๆ ผมกลัวเธอจะเสียใจหนักกว่าเดิม แค่นี้ก็น่าสงสารพอแล้ว ผู้หญิงตัวเล็กๆแบบเธอไม่น่าจะมาเจอเหตุการณ์แย่ๆแบบนี้เลย

 

ผมพาเธอออกมาเปิดหูเปิดตา เผื่อจะลืมเรื่องแย่ๆไปบ้าง

 

ห้างสรรพสินค้าSS

 

ผมพาน้องสาวคนใหม่มาเดินเลือกซื้อของใช้ส่วนตัวใหม่ทั้งหมด เพราะเธอบอกว่าไม่อยากกลับไปเอาที่นั่นอีก เธอไม่อยากเจอมัน เราเดินดูอะไรไปเรื่อย ต่างก็ต้องชะงัก เมื่อร่างชายหญิงตรงหน้าเป็นคนที่ผมคุ้นเคยเอามากๆ ผมปรายตามองสาวน้อยที่ยืนเกาะแขนแกร่งของผม ผมกลับเห็นดวงตากลมโตที่ตอนแรกยังสดใส แต่ตอนนี้เปลี่ยนเป็นวูบไหวขึ้นมา

 

สิบทิศคู่อริตัวฉกาจเดินล้วงกระเป๋ากางเกงเดินมาหาผมด้วยสายตาที่แข็งกร้าวไม่แพ้ผม

 

"เป็นไงไอ้เขต ของเหลือจากกูอร่อยไหมละ"

 

"แล้วของเหลือจากกูล่ะ?? อร่อยไหมไอ้สิบทิศ" ผมย้อนถามมันอย่างเย้ยหยัน

 

ไอ้สิบกระชากคอเสื้อผมอย่างแรง แต่ไอเดียกลับกระชากแขนผมให้เข้าไปหาเธอ ไอ้สิบมองเธอด้วยสายตาตัดพ้อก่อนจะเปลี่ยนเป็นวูบไหวทันที

 

"อย่ามาทำตัวนักเลงใส่คนของฉัน" ไอเดียมองสิบทิศด้วยสายตาโกรธเคือง

 

"สิบคะ รินว่าเราไปที่อื่นกันเถอะค่ะ" ไอรินเดินมาคว้าแขนสิบทิศ แต่สายตากลับมองมาที่ผมอย่างอ่อนไหว

 

"ไม่เจอกันนานเลยนะไอริน หึ" ผมทักเธอ

 

"อย่ามายุ่งกับคนของกู" เสียงลอดไรฟันของไอ้สิบ

 

"พี่เขตคะ เดียว่าเรากับบ้านของเรากันเถอะค่ะ" เดียเน้นเสียงใส่สิบทิศ

 

"ได้สิครับ พี่คิดถึงเตียงนุ่มๆของเราเต็มที่แล้ว"

ผมเน้นเสียงใส่ชายหญิงตรงหน้าทั้งคู่ ก่อนจะหันไปสบตากับไอรินอย่างตัดพ้อ

 

ร่างบางจับมือผมเดินออกมาจากตรงนั้น สายตาผมเหลือบไปเห็นไอ้สิบยืนกำหมัดมองเราสองคน ผมจึงก้มกระซิบไอเดีย เพื่อให้มันรู้สึกเข้าใจผิด

 

"หนูโอเคไหมเดีย"

 

"เดียโอเคค่ะพี่เขต เรากลับกันเถอะค่ะ"

 

...................................................................

 

 

 

เราต่างอยู่ท่ามกลางสงครามของความรัก

 

 

ความสัมพันธ์ของทั้งสี่คนใกล้จะเปิดเผยแล้วน๊าา

 

แต่ไม่รู้ตอนใหน ติดตามกันเอาน๊าาา ❤❤

 

 

 

 

 

 

 

 

 

ความคิดเห็น