น้ำค้างใต้จันทร์/ใบไม้/ไฮเดรน

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : รอยร้าว

คำค้น : สามีนอกใจ มีชู้ หย่าร้าง

หมวดหมู่ : นิยาย ชีวิต/ดราม่า

คนเข้าชมทั้งหมด : 5.5k

ความคิดเห็น : 31

ปรับปรุงล่าสุด : 23 มิ.ย. 2562 18:50 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
รอยร้าว
แบบอักษร

คอนโด 

วัตคะจะกลับแล้วเหรอ”ริสาเอ่ยถามภวัตด้วยน้ำเสียงงัวเงียเล็กน้อย เพราะหลายชั่วโมงที่ผ่านมาทั้งเธอและภวัตเล่นบทสวาทกันไม่รู้กี่รอบต่อกี่รอบ ภวัตที่กำลังแต่งตัวให้ตัวเองอยู่หันมามองริสา ยอมรับว่าในตอนนี้เขาติดใจริสามาก เธอตามใจ ออดอ้อนเขาทุกครั้ง เล่นบทรักท่าไหนเธอก็ตอบสนองเขาได้ทุกท่า ถามว่าตอนนี้อยากกลับบ้านหรือยัง บอกเลยว่ายังไม่อยากกลับ อยากจะอยู่กับเธอก่อน เขาเดินเข้าไปนั่งข้างเตียง ริสาลุกขึ้นมานั่งบนตักของภวัต 

“วันนี้ไม่กลับไม่ได้เหรอ อยู่ค้างกับสานะคะ”ริสาใช้คำสรรพนามใหม่ รวมถึงภวัตด้วยเช่นกัน เพราะผูกพันของทั้งสองคนที่ดูมีความสัมพันธ์กันมากขึ้น 

“ไม่ได้จริงๆครับ ผมต้องกลับบ้าน เดี๋ยววันพรุ่งนี้ผมมารับริสาแต่เช้านะ”ภวัตพูดจบหอมแก้มเธออย่างเอาใจ ริสาเงยหน้าขึ้นมอง หน้างอใส่ทันที เอสะบัดหน้าหนีเขา ภวัตเห็นท่าทีของเธอ เขาจึงสวมกอดจากด้านหลัง 

“ปล่อยค่ะ”เธอสะบัดตัวเองให้หลุดพ้นจากอ้อมกอดของภวัต แต่มีหรือว่าภวัตจะปล่อย ใบหน้าของเขาพรมจูบไปทั่วไหล่นวล 

“ไม่ต้องมากอดสา ไหนว่ารีบกลับบ้านก็กลับไปสิคะ ป่านนี้ภรรยาของคุณคงรอคุณอยู่ ส่วนสาก็เป็นผู้หญิงที่เอาไว้ระบายความใคร่ของคุณเท่านั้น ไม่ต้องมากอดสา ปล่อย” 

“ไม่ใช่แบบนั้นนะครับสา ฟังผมก่อน..”ภวัต พยายามที่จะอธิบายให้เธอฟัง 

“ถ้าไม่ใช่ แล้วสาเป็นอะไรสำหรับคุณ”เธอหันมาสบตาเขา มารยาผู้หญิงที่เธอใช้ร้อยทั้งร้อยเอาผู้ชายอยู่แน่นอน 

“สาเป็น...ผู้หญิงที่ผมสนใจมากในตอนนี้ มากกว่าผู้หญิงทุกคน”ภวัตพยายามที่จะอธิบาย ริสาลุกออกจากที่นอน ด้วยสภาพเปลือยเปล่า 

“เป็นผู้หญิงที่วัตสนใจ ก็เท่ากับว่าสาก็เป็นแค่ผู้หญิงระบายความใคร่ของวัตเท่านั้น กลับไปเถอะค่ะ พรุ่งนี้ไม่ต้องมารับสาหรอก สาไปทำงานเองได้ เชิญวัตกลับไปหาเมียกับลูกเถอะ” 

ริสาพูดจบเดินเข้าไปในห้องน้ำ ภวัตมองตามเธอ เขาก็อารมณ์หงุดหงิดเช่นกันที่เธอทำท่าทางปึงปังใส่เขา อยากจะง้อเธอ แต่นี่ก็ดึกมากแล้ว จึงตัดสินใจกลับบ้านก่อน เดี๋ยวพรุ่งนี้ค่อยมาง้อเธอแต่เช้า ในตอนนี้ดูเหมือนเขาจะแคร์ริสามากกว่าวรรณรส ถึงแม้ตลอดหนึ่งเดือนที่ผ่านมาเขาจะทำตัวให้ภรรยาของเขาเชื่อในตัวเขา แต่เขาก็มีอะไรกับริสาด้วยเช่นกัน ในวันนี้เขาจึงขับรถกลับบ้านด้วยความหงุดหงิดใจ 

“ทำไมวันนี้กลับบ้านดึกจังเลยคะ และ...”พอภวัตเดินเข้ามาในบ้านก็เห็นวรรณรสที่นั่งถักไหมพรมรอเขาอยู่ เอ่ยถามเหมือนกำลังจะจับผิด เขายิ่งหงุดหงิดอยู่แล้ว ยิ่งทำให้เขาหงุดหงิดมากยิ่งขึ้น 

“ผมก็ต้องทำงานไหมรส หรือว่ารสคิดว่าผมไปทำอย่างอื่นมา คนยิ่งทำงานมาเหนื่อยๆ พอกลับมาถึงบ้านกลับได้ยินคำถามที่มัวแต่จะจับผิดผม ไร้สาระเป็นอย่างมาก”วรรณรสมองหน้าภวัต เธอยังถามเขาไม่จบ เขากลับพูดโวยวายใส่เธอก่อน ที่เธอถามเขาออกไป เพราะว่าเป็นห่วง  

“ที่รสถามวัตเพราะว่ารสเป็นห่วงวัต ทุกทีที่วัตกลับดึก หรือออกไปกับเจ้านาย วัตจะโทรบอกรสเสมอ แต่วันนี้ไม่เห็นวัตโทรหา ก็กลัววัตจะเกิดอุบัติเหตุ รสโทรไปก็ปิดเครื่อง”น้ำเสียงที่เธอพูดกับเขาในตอนนี้บ่งบอกว่าเธอโมโหเช่นกัน 

“การที่รสถามวัตด้วยความเป็นห่วง แล้วทำให้วัตหงุดหงิด รสก็ขอโทษด้วย และคำถามที่รสถามออกไปไม่ได้คิดจะจับผิดวัตแม้แต่น้อย แต่คำพูดที่วัตพูดออกมา มันบ่งบอกว่าวัตดูร้อนตัว ตั้งแต่รู้จักกันมา วัตไม่เคยเป็นแบบนี้สักครั้ง หรือว่าวัตมีเรื่องอะไรให้รสต้องจับผิด”วรรณรสมองสบตากับภวัต 

“ไม่มี”ภวัตตอบวรรณรสออกไป ด้วยใบหน้าที่เรียบนิ่ง 

“ค่ะไม่มีก็ไม่มี เห็นวัตกลับมาบ้าน รสก็หมดห่วง รสขอตัวขึ้นไปนอนก่อน ฝากวัตปิดบ้านด้วย”วรรณรสพูดจบเดินขึ้นไปยังตัวบ้าน ภวัตมองตามภรรยา คำพูดและการกระทำของเธอ บ่งบอกว่าเธอกำลังโกรธเขา 

“โธ่เว้ย”ภวัตโยนข้าวของที่ถือมาลงที่โซฟา เดินออกไปปิดบ้านให้เรียบร้อย สรุปคืนนี้เขาจะต้องง้อเธอ เพราะว่าตัวเองผิดเต็มๆ เผลอพูดไม่ดีกับเธอไป 

“รสผมขอโทษนะ” 

หลังจากอาบน้ำเสร็จ ภวัตเดินเข้ามาล้มตัวลงนอนข้างๆวรรณรส มือทั้งสองข้างสวมกอดเธอ ดึงเธอเข้ามาในอ้อมกอดของตนเอง แต่เธอยังนอนหลับตานิ่งอยู่เช่นเคย ไม่พูดคุยกับเขาสักคำ ในเมื่อเธอไม่โต้ตอบเขา มีทางเดียวที่จะทำให้เธอหายโกรธ คือการง้อด้วยร่างกาย มือหนาลูบไปตามแผ่นหลังของเธอ 

“หยุดเดี๋ยวนี้นะวัต รสจะนอน”น้ำเสียงที่พูดออกมาบ่งบอกว่าเธอไม่พอใจ 

“แต่ผมต้องการ เราไม่ได้มีอะไรกันนานแล้วนะ รสครับให้วัตนะ”ภวัตยังใช้น้ำเสียงออดอ้อนเธอให้เอใจอ่อนตามใจเขา 

“ไม่ค่ะรสง่วง พรุ่งนี้รสต้องตื่นแต่เช้า ถ้าพูดไม่รู้เรื่องรสจะไปนอนห้องลูก”เธอพูดออกมาด้วยน้ำเสียงเด็ดขาด 

“ก็ได้” 

ภวัตปล่อยวรรณรสออกจากอ้อมแขนของตนเอง นอนหันหลังให้เธอ บ่งบอกว่าเขาก็โกรธเธอเช่นกัน วรรณรสมองแผ่นหลังของสามี เธอไม่คิดจะง้อเขาอยู่แล้ว การที่เธอทำแบบนี้ เธออยากจะมั่นใจว่าตอนนี้เขาไม่ได้นอกใจหรือว่านอกใจเธออยู่กันแน่ ตั้งแต่เธอเห็นรอยลิปสติกนั่น เธอก็เกิดความระแวงในตัวเขา แล้วไหนจะพฤติกรรมของเขาในตลอดหนึ่งเดือนที่เธอสังเกต รวมถึงวันนี้ บ่งบอกว่าเขาเปลี่ยนไป ต่อให้เขาพยายามที่จะกลบเกลื่อน แต่เธอก็รู้สึก สัมผัสได้ถึงว่าเขาเปลี่ยนไป และในตอนนี้เธอได้เตรียมอะไรไว้สำหรับตัวเธอกับลูกทั้งสองคน ไม่ว่าชีวิตในอนาคตของเธอจะเป็นเช่นไร แต่ลูกทั้งสองคนต้องอยู่กับเธอเท่านั้น นี่สินะที่เค้าบอกว่าอนาคตคือสิ่งไม่แน่นอน เราต้องรู้จักวางแผนเผื่อเอาไว้ 

 

 

 

ขอบคุณที่เข้ามาอ่านนิยายกันค่ะ ขอบคุณจ้า

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น