Lesbaby

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : แรกพบเจอ

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 296

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 22 มิ.ย. 2562 15:20 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
แรกพบเจอ
แบบอักษร

“เอ่อ...ท่านคะหนูห้ามคุณผู้ชายคนนี้แล้วแต่คุณเขาก็ยังจะดึงดันเข้ามาจนได้คะท่าน” เสียงตื่นตระหนกจากเลขาสาวดังขึ้นพร้อมกับเหลือบมองไปยังชายหนุ่มร่างสูงหัวทองที่ยืนทำหน้าถมึงทึงกอดอกนิ่งอยู่หน้าโต๊ะทำงานเจ้านายของเธอ

ชายสูงวัยที่ใบหน้ายังดูหล่อกระชากวัยยิ้มขึ้นบางๆ ให้เลขาสาวใหม่แกะกล่องเพราะรู้ว่าท่าทางตื่นตระหนกของเลขาสาวนั้นคงโดนลูกชายตนแผลงฤทธิ์ใส่เข้าให้แล้ว

 

“ไม่เป็นไรหรอกครับหนูพริ้งพราว” เลขาสาวทำหน้างงทันทีไม่เข้าใจว่าทำไมเจ้านายไม่ต่อว่าชายหนุ่มแปลกหน้าที่เสียมารยาทเธอหันไปมองชายหนุ่มแปลกหน้าสลับกับเจ้านายด้วยความไม่เข้าใจ

 

“ไม่เป็นได้ไงคะท่าน คุณค....”

 

“เอ่อ...นี่เจ้าสามลูกชายคนเล็กของผมเองขอบคุณมากที่ทำตามหน้าที่นะหนูพริ้งพราวรบกวนช่วยไปเตรียมเครื่องดื่มและอาหารว่างมาให้ผมสักชุดด้วยนะครับ” เลขาสาวได้ยินคำแนะนำตัวชายหนุ่มแปลกหน้าจากผู้เป็นนายก็ถึงกับสะอึกขึ้นมาทันที

 

ดวงตาคู่เฉี่ยวหันขวับไปจ้องชายหนุ่มร่างสูงแบบตรงๆ ใบหน้าหล่อคมคายที่เธอถึงกับปฏิเสธไม่ได้แม้จะนึกไม่ถูกชะตาอยู่ในใจแต่ก็ยอมรับเลยว่าเขาหล่อจริงอะไรจริงชายหนุ่มตรงหน้ากับท่านประธานช่างถอดแบบหล่อคมคายตามกันออกมาอย่างไม่มีผิดเพี้ยนเลยจริงๆ แฮะ

 

ให้ตายเหอะทำไมเธอไม่นึกเอะใจนะว่านายไร้มารยาทนี่เป็นลูกของท่านประธานพอได้มองดูดีๆ แล้วหน้าตาเหมือนกันอย่างกับแกะมิน่าล่ะพ่อเจ้าประคุณรุนช่องถึงออกตัวแรงทั้งวางมาดเต๊ะจุ๊ยวางท่าใส่เธอสุดจะบรรยายเลยทีเดียว

 

แต่จะว่าไปแล้วเธอก็เหมือนเคยจะได้ยินเพื่อนร่วมงานคนหนึ่งเล่าให้ฟังเมื่อสองสามวันก่อนว่าลูกชายคนเล็กของท่านประธานหล่อมากๆ แล้วก็แอบกระซิบบอกให้เธอระวังลูกชายคนเล็กของท่านประธานไว้ให้ดีเพราะคนทั้งบริษัทต่างโดนเทพบุตรหน้าโหดฉายาที่พนักงานในบริษัทต่างพากันแอบตั้งให้แผลงฤทธิ์เดชใส่กันมานักต่อนักแล้วและถ้าชายหนุ่มคนนี้จ้องจะเล่นงานใครแล้วล่ะก็...คนๆ นั้นไม่มีทางรอดเงื้อมมือเขาไปได้เลขาสาวได้แต่ยืนเหม่อนึกคิดอยู่ในใจ

 

“นี่คุณเลขาได้ยินแล้วทำไมยังไม่รีบออกไปอีก” อัคนีโน้มตัวพร้อมยื่นหน้าเข้าไปพูดใกล้ๆ ใบหูเล็กของเลขาสาวที่ยังยืนจมอยู่ในความคิดตัวเอง

แต่เมื่อเห็นอีกคนยังยืนนิ่งใบหน้าหล่อเหลาก็เหมือนจะยิ่งโน้มเข้าไปใกล้ๆ ใบหน้าเฉี่ยวของเลขาสาวมากขึ้นเรื่อยๆ เลขาสาวเริ่มได้สติถึงกับชะงักจนแทบลืมหายใจไปเลยทีเดียวเมื่อพบว่าใบหน้าของชายหนุ่มนั้นอยู่ใกล้แค่คืบ

 

“ตาหนู! มาเหนื่อยๆ มานั่งพักก่อนดีไหมลูก” คุณอัศนัยเริ่มเห็นท่าไม่ดีเพราะลูกชายตนเริ่มมีท่าทีแปลกๆ จึงเอ่อขึ้นทักเสียงดังอัคนีจึงขยับตัวออกมาอยู่ที่เดิม

 

“หนูพริ้งพราวผมขอกาแฟดำเพิ่มด้วยนะครับ” เลขาสาวกระเถิบถอยหลังอย่างอัตโนมัติก่อนจะโน้มตัวรับคำสั่งผู้เป็นนายแล้วรีบเดินออกจากห้องไปอย่างรวดเร็ว

 

“จะมาทำไมไม่โทรบอกพ่อก่อนล่ะครับตาหนูพ่อจะได้ไปรับที่สนามบิน”

เมื่ออยู่ตามลำพังแล้วบิดาของชายหนุ่มจึงเอ่ยขึ้นพลางเดินมาลูบหัวลูกชายคนเล็กอย่างเอ็นดูตรงโซฟารับแขก

 

“ก็หนูกะจะมาเซอร์ไพรส์คุณพ่อนี่ครับเลยไม่บอกก่อน” อัคนีพูดเสียงออดอ้อนขณะโน้มตัวกอดอ้อนผู้เป็นบิดาอย่างกับตัวเองเป็นเด็กเล็กด้วยนิสัยขี้อ้อนที่เป็นมาตั้งแต่จำความได้

 

“นี่ไม่ต้องมาอ้อนเลยนะเจ้าตัวแสบรีบกลับมาอย่างนี้กะมาจับผิดพ่อล่ะสิคงไม่ใช่เซอร์ไพรส์หรอกมั้ง”

 

“แหม....คุณพ่อก็ ว่าแต่คุณพ่อไปทำอะไรไว้ล่ะครับถึงรู้ว่าหนูจะมาจับผิดแบบนี้” อัคนีย้อนพลางขยับตัวออกมาจ้องหน้าผู้เป็นบิดาอย่างเอาเรื่อง สายตากลมโตจ้องจับผิดผู้เป็นพ่ออยู่นานแต่ไม่ทันที่ผู้เป็นพ่อจะพูดตอบอะไรเสียงเคาะประตูก็ดังขึ้นซะก่อนทำให้สองพ่อลูกหยุดการสนทนาชั่วครู่

 

ชายทั้งสองหันมองเลขาสาวร่างบางที่เดินเข้ามาในมือของหญิงสาวมีเครื่องดื่มและขนมทานเล่นเป็นคุกกี้รสนมและรสช็อกโกแลตวางอยู่บนถาดพลาสติกขนาดเล็กสองชุด

 

“เชิญนั่งก่อนสิครับหนูพริ้งพราวผมจะแนะนำคุณให้ลูกชายผมรู้จัก” อัคนีเหยียดริมฝีปากพลางสะบัดหางตาคมใส่เลขาสาวเมื่อเห็นหญิงสาวยิ้มหวานให้บิดาของตน

 

“อัคนีนี่เลขาคนใหม่ของพ่อชื่อหนูพริ้งพราวเป็นหลานแท้ๆ ของคุณชินหนูพริ้งพราวเธอจบมาด้านนี้แถมดีกรีเกียรนิยมเสียด้วยคุณชินเลยพาเธอมาแนะนำให้มาช่วยพ่อดูงานเอกสารทั้งหมดขนาดเพิ่งเข้ามาทำงานได้อาทิตย์หนึ่งก็เรียนรู้งานทุกอย่างได้ครบหมดแล้วด้วยนะ” คุณอัศนัยเริ่มแนะนำทั้งสองให้รู้จักกันอย่างเป็นทางการ แถมยังชื่นชมเลขาสาวให้ลูกชายได้ฟังแต่อัคนีกลับแค่ปรายตามองร่างบางของแม่เลขาสาวเพียงนิดเท่านั้นก่อนจะเชิดหน้านั่งไขว่ห้างวางมาดอย่างไม่ใส่ใจ

 

ปฏิกิริยาหยิ่งๆ ไม่เป็นมิตรแถมมองเหยียดนั้นของชายหนุ่มทำเอาเลขาสาวเจ้าถึงกับถลึงตาเฉี่ยวใส่นายนี่ช่างทำตัวไร้มารยาทเสียจริงนี่ชักจะเคืองขึ้นมาอีกรอบแล้วสินะ ให้ตายเหอะอยากจะเอานิ้วทิ่มไอ้ดวงตาโตๆ ที่คอยมองเธอแบบจิกๆ ให้บอดนักผู้ชายอะไรนิสัยผู้หญิงชัดๆ ดูก็รู้ว่าเขาไม่ชอบเธอทั้งๆ ที่เธอไม่เคยไปทำอะไรเขาเสียหน่อยในทางกลับกันเธอกับเขาก็เพิ่งเจอกันครั้งแรกอีกต่างหากแถมดันมีเรื่องเข้าใจผิดแต่ทำไมเขาถึงมองและทำท่าดูถูกเธอได้ขนาดนั้นกันนะคิดแล้วก็นึกโมโหอยู่ในใจ

 

“สวัสดีค่ะคุณอัคนี ยินดีที่ได้รู้จักอย่างเป็นทางการอีกครั้งนะคะ” เลขาสาวโค้งตัวให้อย่างนอบน้อมด้วยความเสแสร้งทำกลบเกลื่อนทั้งที่ความรู้สึกที่แท้จริงภายในใจคืออยากจะยกกำปั้นชกหน้าหล่อๆ ที่เหยียดยิ้มอยู่นั่นก็ตามทีเถอะ

 

“ไม่น่าเชื่อนะคะว่าท่านประธานจะมีลูกชายโตขนาดนี้ขนาดเป็นคนเล็กด้วยทั้งๆ ที่ดูแล้วท่านประธานยังแลดูยังหนุ่มยังแน่นอยู่เลยนะคะเนี่ย” หญิงสาวตั้งใจชมออกมาจากใจจริงนึกชื่นชมผู้เป็นนายเป็นอย่างมากที่ดูแลสุขภาพร่างกายได้ดีขนาดนี้

 

“นี่คุณเลขา!” เสียงตะคอกของอัคนีดังขึ้นมาอย่างไม่มีปี่มีขลุ่ยทำเอาเลขาสาวสะดุ้งเฮือกเกือบจะตกเก้าอี้และเป็นผลพลอยให้ผู้เป็นบิดาสะดุ้งตกใจกันมาติดๆ

 

“ที่คุณเลขาพูดมันก็จริงคุณพ่อผมยังดูหนุ่มแน่นร่างกายแข็งแรงและที่สำคัญท่านยังโสดเสียด้วยนะ มิน่าล่ะถึงได้มีผู้หญิงอยากจะใช้เต้าไต่หวังจะตกถังข้าวสารจ้องจะมาเสนอตัวและจะจับคุณพ่อของผมกันทั้งนั้นคุณว่าจริงไหมคุณเลีย..ขา เอ้ย! ไม่ใช่สิคุณเลขา” อัคนีจงใจพูดกระแนะกระแหนเลขาสาวโดยตรงพลางหรี่ตาจ้องร่างกายของเลขาสาวตั้งแต่หัวจรดเท้านั้นอย่างดูถูกเหยียดหยามมากขึ้นกว่าเดิมเข้าไปอีกและก็ได้ผลเมื่อเรียวปากสวยได้เม้มเข้าหากันแน่นใบหน้าของเลขาสาวเริ่มแดงก่ำด้วยความโกรธมือบางบีบกำแน่นจนเจ็บภายในห้องตกอยู่ในความเงียบชั่วขณะตอนนี้ดวงตาวาวโรจน์ทั้งสองคู่กำลังจ้องกันอย่างเผ็ดร้อนก่อนที่หญิงสาวจะถอนหายใจแรงๆ ออกมาเพราะเป็นฝ่ายที่ทนไม่ไหวเสียเอง

 

“ท่านคะ ถ้าไม่มีอะไรแล้วดิฉันขอตัวไปทำงานก่อนนะคะท่าน” ร่างบางเดินออกมาด้วยจิตใจที่เดือดพล่านหากไม่ใช่เพราะความเกรงใจที่ท่านประธานนั่งอยู่ตรงนั้นล่ะก็แม่จะตะบันปากให้หมอไม่รับเย็บเลยคอยดูไอ้บ้าเอ้ย

 

“เชอะ! คิดว่าฉันจะจับท่านประธานงั้นเหรอ หึ บ้าสิ้นดี” หญิงสาวบ่นกับตัวเองอย่างหัวเสียไม่มีกระจิตกระใจที่จะทำงานเลยแม้แต่นิด

 

ภายในห้องคุณอัศนัยได้แต่ส่ายหน้าถอนหายใจออกมายาวเหยียดเขาได้ตักเตือนลูกชายเรื่องพูดจาไม่ดีกับคุณเลขาไปแล้วแต่ลูกชายตัวดีก็ทำหูทวนลมอัศนัยไม่เข้าใจเลยจริงๆ ว่าทำไมลูกชายคนเล็กถึงมีอคติและมองคนอื่นในแง่ลบขนาดนี้เขารอบมองลูกชายที่กำลังนั่งเล่นโทรศัพท์มือถือด้วยท่าทีอารมณ์ดีผิดกับเมื่อกี้อย่างกับคนล่ะคน

 

ไม่ใช่ว่าอัคนีไม่ไว้ใจพ่อของเขานะเพียงแต่เขาต่างหากที่ไม่ไว้ใจพวกผู้หญิงพวกนั้นยิ่งมาได้เห็นกับตาว่าแม่เลียขาหน้าห้องคนใหม่ของคุณพ่อมีทีท่าจ้องจะจับพ่อของเขาด้วยแล้วเขายิ่งต้องจับตาดูมากกว่าเดิมวันนี้ที่มาแบบพลการก็เพื่อจะรีบมาขัดขวางผู้หญิงพวกนี้ให้สิ้นซากเสียก่อนที่จะเลยเถิด จะให้ทำไงได้เขามีพ่ออยู่คนเดียวนี่ก็ต้องรักต้องหวงมากเป็นปกติธรรมดา

 

 

 

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น