ainfriend

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ตอนที่ 12 ลิขิตรักนักเตะ (อันเดรส)

ชื่อตอน : ตอนที่ 12 ลิขิตรักนักเตะ (อันเดรส)

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย รัก,โรแมนติค

คนเข้าชมทั้งหมด : 820

ความคิดเห็น : 5

ปรับปรุงล่าสุด : 22 มิ.ย. 2562 20:33 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่ 12 ลิขิตรักนักเตะ (อันเดรส)
แบบอักษร

ตอนที่ 12  

อันเดรสขับรถมาส่งพรีมโรสที่บ้านหลังจากที่หมออนุญาตให้เธอออกจากโรงพยาบาลได้แล้ว  

"น่ารักตั้งแต่เด็กนะเนี้ย" เขาเอ่ยชมเมื่อมองดูรูปถ่ายในวัยเด็กของเธอ  

"ชมฉันอีกแล้วนะ" เธอหันหน้ามองไปทางอื่นเพื่อไม่ให้เขาเห็นว่าเธอกำลังหน้าแดงที่ถูกเขาชม  

"ก็เธอน่ารักจริงๆนี่ ฉันดีใจนะที่ตอนนี้แม่ของเธอเข้าในและอนุญาตให้ฉันมาหาเธอที่บ้านได้" เขาได้คุยและขออนุญาตซานดร้าแม่ของเธอแล้ว ไม่ว่าจะเป็นเรื่องที่เขาจะคอยไปรับ-ส่งพรีมโรสทุกวันรวมทั้งเรื่องที่สองคบหาดูใจกัน  

ซึ่งแม่ของเธอก็ไม่ได้มีปัญหาอะไร 

"ฉันก็ดีใจที่แม่กลับมาเป็นแม่ที่แสนดี" เธอมองเขาอย่างซึ้งใจ "ขอบคุณนะคะที่เข้าใจและคอยช่วยเหลือฉันมาตลอด"  

"เปลี่ยนจากคำว่าขอบคุณ...เป็นหอมแก้มสองที่ได้มั้ย" นิ้วชี้ของเขาจิ้มลงบนแก้มก่อนจะย่อตัวลงหลับตาพริ้มและยื่นแก้มไปให้เธอหอม  

"ฉันยังไม่ได้ตกลงเลยนะว่าจะหอมแก้มคุณ"  

"ฉันก็ไม่ได้ให้เธอตอบตกลงนี่ ฉันแค่บอกให้เธอหอมแก้มฉันแทนคำขอบคุณ"  

"ไม่เอาเดี๋ยวแม่มาเห็น" เธอจิ้มนิ่วลงไปบนแก้มสากเครา 

"งั้นฉันหอมแก้มเธอเองก็ได้" เขาคว้าร่างบางมากอดแน่ก่อนจะจับเธอหอมแก้มฟอดใหญ่หลายครั้ง 

"อ่ะแฮ่ม!" ซานดร้ายื่นอยู่หน้าประตูห้องนั่งเล่นเห็นว่าลูกสาวและแฟนหนุ่มกำลังกอดกันอยู่  

"..." พรีมโรสรีบผลักร่างหนาให้ออกห่างทันที "แม่มีอะไรหรือป่าวคะ"  

"พอดีแม่เพิ่งทำอาหารเสร็จก็เลยมาตามลูกกับอันเดรส ไปกินข้าวกันเถอะ เดี๋ยวอาหารจะเย็นหมด" ซานดร้าพูดจบก็หันหลังเดินไปที่โต๊ะอาหาร  

"..." อันเดรสหันหน้ามายิ้มให้กับแฟนสาว 

"ไม่ต้องมายิ้มเลยนะ" เธอรีบเดินออกไปเพื่อไม่ให้เขาเห็นว่าหน้าของเธอกำลังแดง  

******************** 

พรีมโรสถูกปิดตานั่งอยู่ในรถที่เคลื่อนที่อยู่ วันนี้อันเดรสจะพาเธอไปไหนสักที่ซึ่งเขาเองก็ไม่ได้บอกเธอ บอกแค่ว่าเซอร์ไพส์ 

"ถึงแล้ว ลงมาได้แล้วครับคุณผู้หญิง" อันเดรสเปิดประตูรถให้กับเธอและประคองเธอให้เดินไปกับเขา 

"เปิดได้หรือยัง" มือบางยกขึ้นจับผ้าปิดตาเพราะเธออยากจะเปิดตาแล้ว 

"เดี๋ยวสิใจร้อนจัง" เขาหยุดเดินก่อนจะยื่นมือไปเปิดตาให้กับเธอ  

"..." เมื่อผ้าปิดตาถูกเปิดออก พรีมโรสเห็นบ้านหลังโตอยู่ตรงหน้าของตัวเอง "บ้านของใครคะ"  

"บ้านของเราไง" เขาหันไปบอกก่อนจะพาเธอเดินเข้าไปในบ้าน 

"บ้านของเราได้ไง ในเมื่อฉันยังไม่ได้แต่งงานกับคุณ"  

"ก็แต่งซะสิจะได้ย้ายมาอยู่บ้านหลังนี้ด้วยกัน"  

"คุณนี่พูดอะไรก็ไม่รู้" ร่างบางหันไปมองดูรอบๆบ้านที่ตกแต่งอย่างสวยงามและเป็นไปในแบบที่เธอชอบ  

"ไปดูห้องนอนของเรากัน" มือหนาจูงมือบ้างขึ้นไปชั้นบน เขาเปิดประตูห้องนอน 

"สวยจัง" ดูเหมือนว่าเขาจะสั่งให้ช่างออกแบบตามแบบที่เธอชอบ  

"เตียงนอนก็นุ่ม" อันเดรสทิ้งตัวลงนอนบนเตียงนอนนุ่มอย่างสบายใจ  

"พรีมมาลองนอนบนเตียงดูสิ นุ่มมากเลย" มือหนาดึงร่างบางให้ล้มลงมาอยู่บนเตียงนอนเดียวกับเขา 

"ไม่เอา ปล่อยเดี๋ยวนี้นะ" พรีมโรสพยยายามดิ้นทำให้แขนแกร่งกอดรัดร่างของเธอเอาไว้แน่น ตอนนี้เขาและเธอต่างก็กอดกันกลิ้งไปมาบนเตียงนอน 

"ไม่ปล่อย" ร่างหนาพลิกขึ้นคร่อมร่างของพรีมโรสเอาไว้ อันเดรสมองดูใบหน้าสวยของแฟนสาว 

"..." พรีมโรสรู้สึกใจเต้นรัวเมื่อเห็นสายตาของเขาที่เต็มเปี่ยมไปด้วยตวามรัก 

"แต่งงานกับฉันนะ" เขาบอกด้วยน้ำเสียงอ่อนนุ่ม "หวังว่าครั้งนี้จะไม่ปฏิเสธฉันอีกนะ" 

"..." นี่ไม่ใช่ครั้งแรกที่เขาขอเธอแต่งงาน หลายครั้งที่เธอปฏิเสธเขาเพราะความไม่พร้อม เธอไม่อยากจะทิ้งแม่ของเธอให้อยู่คนเดียว 

"ถ้าฉันจะให้แม่มาอยู่กับเราด้วยคุณจะว่ายังไง"  

"ถ้าเป็นเรื่องนี้ไม่มีปัญหา ดีเสียอีกแม่ของเธอจะได้มาช่วยเธอเลี้ยงลูก"  

"ฉันยังไม่ได้ตอบตกลงจะแต่งงานกับคุณเลย จะมาพูดเรื่องลูกๆได้ยังไง" 

"ก็ตกลงซะสิจะได้มีลูกกันสักที"  

"คุณนี่...พูดอะไรก็ไม่รู้ ปล่อยฉันได้แล้ว" ร่างบางพยายามดันเขาให้ออก แต่ดูเหมือนว่าแขนของเขาจะรัดเธอเอาไว้แน่นเหลือเกิน  

"เดี๋ยวก่อนสิตอบมาก่อนสิว่าตกลงแต่งงานกับผมมั้ย" อันเดรสยื่นหน้าเข้าไปใกล้ใบหน้าของแฟนสาวจนตอนนี้ริมฝีปากของเขาจะแตะกับริมฝีปากบางอยู่แล้ว 

"ต้องตอบด้วยเหรอไม่ตอบได้มั้ยคะ"  

"ถ้าไม่ตอบก็อยู่แบบนี้แหละ" เขาบอกก่อนจะฉุกคิดและทำสีหน้าเจ้าเล่ห์ "หรืออาบจะโดนมากกว่านี้ก็ได้" 

"นี่คุณจะทำอะไร"  

"ก็ลองคิดดูสิผู้ชายกับผู้หญิงอยู่ด้วยกันบนเตียงจะทำอะไรกัน" แววตาระยิบระยับของเขาที่ส่งมาทำให้เธอรู้ว่าเขาพูดถึงเรื่องอะไร 

"ทะลึ่ง! ปล่อยฉันเดี๋ยวนี้นะ" ร่างบางพยายามดิ้นอีกครั้งแต่ก็ไม่สำเร็จ 

"ทะลึ่งอะไรเธอรู้เหรอว่าฉันจะทำอะไรเธอ" 

"ก็คุณจะ..." เธอไม่กล้าพูดออกมาเพราะรู้สึกอายที่จะพูด 

"ฉันจะทำอะไรเหรอ..." เขาตีหน้าซื่อเอ่ยถามเธอ 

"ไม่ต้องถามแล้ว ฉันตกลงแต่งงานกับคุณก็ได้"  

"จริงเหรอ"  

"จริงสิ ปล่อยฉันได้หรือยัง"  

"จะปล่อยได้ยังไงที่รัก เรามาซ้อมฮันนีมูนก่อนแต่งงานกันดีกว่า"  

"ไม่เอา" กำปั้นน้อยๆทุบหน้าอกแกร่งระรัว เมื่อเข้ายื่นหน้าเข้ามาใกล้หมายจะจูบเธอ 

"..." อันเดรสปล่อยร่างบางออกจากอ้อมแขน เขาดันตัวเองให้ลุกขึ้นนั่งและช่วยพยุงเธอให้ลุกขึ้นนั่งด้วย 

"ไปเดินดูรอบๆบ้านกันเถอะ" มือหนายื่นไปให้มือบางจับ ก่อนจะเดินออกไปดูรอบบริเวณบ้านด้วยกัน 

**************************** 

สวนดอกไม้สวยๆที่อยู่ข้างบ้านทำให้พรีมโรสประทับใจไม่น้อย 

"ฉันว่าตรงนี้น่าจะเป็นมุมโปรดของเธอ"  

" เท่าที่ฉันดูทั้งบ้านก็มีแต่มุมโปรดของฉัน ฉันไม่เห็นจะมีมุมโปรดของคุณเลย"  

"มุมโปรดของฉันก็คือมุมที่มีเธออยู่ไง" เขาดึงร่างบางมานั่งที่ชิงช้าสีขาวซึ่งตั้งอยู่กลางสวน 

"ขอบคุณนะคะ ที่คิดถึงฉันตลอด"  

"ฉันอยากจะทำทุกอย่างเพื่อเธอ" แขนแกร่งยกขึ้นโอบกอดร่างบางเอาไว้ "เธอทำเพื่อคนอื่นมาเยอะแล้วนะพรีม จากนี้ไปขอให้ฉันได้ดูแลและทำอะไรเพื่อเธอบ้าง"  

ความคิดเห็น