matchty

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : กับดักที่ 31

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 37.5k

ความคิดเห็น : 25

ปรับปรุงล่าสุด : 27 ก.ย. 2558 10:31 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
กับดักที่ 31
แบบอักษร

กับดักรัก...เกมหัวใจ

กับดักที่

- 31 -

 

 

          ลิ้นหนาเกี่ยวกระหวัดดูดดึงลิ้นเล็กอย่างต่อเนื่อง ก่อนที่ร่างสูงจะพลิกร่างบางมาอีกด้านแล้วดันจนแผ่นหลังชิดประตู โดยที่ริมฝีปากของทั้งคู่ไม่ได้ละออกจากกัน ฝ่ามือหนาเลื่อนลงไปบีบเค้นสะโพกบางเต็มแรง จนคนตัวเล็กส่งเสียงครางในลำคอ

 

          "อึก...อื้อ" เลิฟส่งเสียงครางประท้วงเบาๆ เพราะรู้สึกเจ็บจากแรงบีบเค้นและขาดอากาศหายใจ

 

          ปอผละริมฝีปากออกมาเล็กน้อยเพื่อให้คนตัวเล็กได้สูดอากาศหายใจ แต่ก็ยังคลอเคลียขบเม้มไม่ห่าง สายตาคมดุมองไปที่ใบหน้าหวานเต็มไปด้วยความซ่านเสียวอย่างพอใจ

 

          ริมฝีปากอิ่มแดงช้ำเผยอออกจากกันนิดๆ ดวงตากลมโตฉ่ำปรือเพราะฤทธิ์แอลลกอฮอลล์หรี่มองใบหน้าคมอย่างยั่วยวน จนปออดใจไม่ไหวกดริมฝีปากบดจููบอย่างหนักหน่วงอีกครั้ง 

 

          ฝ่ามือเล็กเลื้อยเข้าไปในเสื้อยืดของคนตัวสูง ลูบไล้ไปทั่วแผ่นหลังกว้างตามอารมณ์ที่พุ่งสูง ก่อนจะพยายามถอดเสื้อของปอออก เพราะเจ้าตัวรู้สึกว่ามันเกะกะ จนปอต้องยอมผละออกมาอีกครั้ง เพื่อให้คนตัวเล็กถอดเสื้อให้เขาได้ถนัด 

 

          ตอนนี้ร่างกายท่อนบนของปอเปลือยเปล่า ฝ่ามือเล็กเลื่อนมาลูบไล้กล้ามเนื้อที่เรียงตัวสวยอย่างซุกซน ทำเอาปอต้องหายใจเข้าออกแรงๆ จนหน้าท้องขึ้นลอนเป็นลูกสวย

 

          "คิกๆ" เลิฟหัวเราะเบาๆด้วยความพอใจ ลิ้นเล็กเลียริมฝีปากตัวเองอย่างไม่รู้ตัว

 

         "เมาแล้วยั่วนะมึง" ปอพูดด้วยเสียงแหบพร่า ส่งสายตามองคนตัวเล็กอย่างร้อนแรง

 

          "ม่ายยยด้ายยยมาวววว พี่ปอมั่วเล่า" เลิฟเถียงกลับด้วยเสียงอ้อแอ้

 

          ปอส่ายหัวนิดๆแล้วจับมือเล็กซุกซนที่ลูบไล้ไม่หยุดไว้แน่น ส่วนอีกมือก็เอื้อมไปปลดเนคไทด์ออกให้คนตัวเล็ก แล้วโยนมันทิ้งอย่างไม่ใส่ใจ จากนัั้นก็เลื่อนริมฝีปากไปพรมจูบจนทั่วใบหน้าหวาน ไล่ลงมาที่ซอกคอขาวแล้วกัดแรงๆจนเลือดซิบเพราะหมันเขี้ยว

 

         "อ่ะ" เลิฟหลุดเสียงครางออกมาเพราะรู้สึกเจ็บและแสบ จากการที่ปอกัดและเลียซ้ำ

 

         ปอใช้ริมฝีปากค่อยๆปลดกระดุมเสื้อออกทีละเม็ด พร้อมกับพรมจูบดูดเม้มลงมาเรื่อยๆตามรอยแยกของสาบเสื้อ จนกระดุมถูกปลดถึงเม็ดสุดท้าย มือสองข้างก็จับแขนเล็กไว้แน่น

 

         "อ่าาาาา" เลิฟครางออกมาพร้อมกับกัดปากตัวเองแน่นเพราะความเสียว

 

         ปอเหลือบสายตาขึ้นไปมองคนตัวเล็กที่ยืนใบหน้าแดงก่ำ ตาปรอยด้วยความเสียวซ่านแล้วกระตุกยิ้มนิดๆ ก่อนจะปล่อยแขนทั้งสองข้างของเลิฟให้เป็นอิสระ จากนั้นก็จัดการปลดเข็มขัดแล้วถอดกางเกงออกจากขาเรียว จนตอนนี้ร่างกายท่อนล่างของเลิฟเปลือยเปล่า

 

         ปอคุกเข่าลงตรงหว่างขาของเลิฟ มองแก่นกายเล็กตรงหน้าแล้วจับมันไว้ในมือ ขยับเบาๆจนมันขยายขนาดเต็มที่ ก่อนจะครอบริมฝีปากอ้าอมเอาแก่นกายเล็กไว้ในปากขยับขึ้นลงช้าๆ แล้วผละออกวกลงไปใช้ปากหยอกล้อลูกบอลแฝดเล่น ใช้ลิ้นเลียแก่นกายน่ารักขึ้นมาจนถึงปลายยอด ดูดเม้มแรงๆและเลียตามรอยแยกจากนั้นก็อมแก่นกายไว้ในปาก ขยับขึ้นลงช้าๆแล้วเปลี่ยนเป็นรัวเร็ว

 

         "อ่ะ..อ่าาาา" เลิฟใช้มือขยุ้มเส้นผมของปอแน่นเพราะความเสียว ขาสองข้างสั่นระริกแทบจะยืนไม่อยู่

 

          ปอสัมผัสได้ถึงอาการเกร็งของคนตัวเล็ก และรสชาดเฝื่อนๆที่ปลายยอด เป็นสัญญาณบ่งบอกว่าคนตัวเล็กกำลังจะปลดปล่อย แต่จู่ๆปอก็หยุดการเคลื่อนไหวแล้วผละริมฝีปากออก จากนั้นก็ลุกขึ้นยืนเต็มความสูง

 

          "ทะ...ทำไม" เลิฟถามเสียงกระท่อนกระแท่น ใบหน้าแสดงความทรมานเพราะไม่ได้รับการปลดปล่อย สายตามองปอด้วยความไม่เข้าใจ มือเล็กตัดสินใจไปที่กลางลำตัวเพื่อหวังจะช่วยตัวเอง

 

          หมับ!!

 

          ปอคว้าเอามือของเลิฟแล้วกำไว้แน่น เลิฟขมวดคิ้วมุ่นเม้มปากแน่นด้วยความขัดใจ แล้วเลื่อนมืออีกข้างที่ว่างลงไปแทน แต่ปอก็ตามไปจับเอาไว้

 

          "พี่ปอ" เสียงหวานเอ่ยสั่นๆ ช้อนตาขึ้นมองอย่างออดอ้อนแกมขอร้อง

 

          "ไม่" ปอกระซิบเสียงพร่าข้างหูเลิฟ ขบเม้มใบหูนุ่มเบาๆเลียวนไปทั่ว แล้วจัดการตรึงแขนทั้งสองข้างของเลิฟไว้เหนือหัวด้วยมือเพียงข้างเดียว

 

          ปอจูบซับลาดไหล่เนียนแล้วขบกัดไปด้วย ไม่รู้ว่าทำไมเหมือนกันพอเห็นผิวขาวๆของมันแล้วโคตรอยากทำให้เป็นรอย เลาะเล็มลงมาเรื่อยๆก็เจอกับยอดอกสีชมพูสวย ละเลงลิ้นปาดวนไปทั่วอ้างับดูดดึงแรงๆ 

 

          มือเลื่อนไปที่สะโพกกลมกลึงเหมาะมือ บีบเค้นเต็มแรงจนขึ้นรอยมือ อีกข้างก็ปล่อยแขนที่จับไว้ เลื่อนลงมาขยี้ยอดอกอีกข้างเล่น สะโพกบดเบียดไปที่กลางกายคนตัวเล็กอย่างจงใจ

 

          เลิฟผวานิดๆโอบแขนรอบคอปอ มือเล็กขยุ้มเส้นผมตรงหลังต้นคอแน่น เพื่อระบายความซ่านที่เกิดขึ้น

 

          "อ่ะ...อึก" เลิฟสะดุ้งและเสียวแปล๊บขึ้นมาทันที เพราะปอกดนิ้วเข้าไปในช่องทางด้านหลังโดยไม่ทันตั้งตัว

 

           ปอขยับนิ้วเข้าออกภายในช่องทางคับแคบช้าๆ สัมผัสได้ถึงความฝืดเคืองเนื่องจากไม่มีตัวช่วย เมื่อรู้สึกว่าทางด้านหลังเริ่มคลายตัว ปอก็เพิ่มนิ้วที่สองและสามเข้าไปตามลำดับ ชักเข้าออกถี่ๆเพื่อขยายช่องทางให้รับสิ่งที่ใหญ่โตกว่านิ้วได้ ปอค่อยๆถอนนิ้วทั้งหมดออกมาช้า แล้วจัดการเอาตัวตนของตัวเองออกมา โดยที่ไม่ได้ถอดกางเกงออก

 

         เลิฟรู้สึกได้ถึงความว่างเปล่า ช่องทางด้านหลังขมิบถี่ๆ ต้องการอะไรที่คุ้นเคยดีเข้ามาเติมเต็ม 

 

         ปอช้อนสะโพกบางขึ้นจนตัวลอยอย่างกระทันหัน จนเลิฟผวากอดปอไว้แน่นเพราะความตกใจและกลัวตก ก่อนจะดันคนตัวเล็กจนหลังแนบสนิทกับประตูมากกว่าเดิม

 

         "เอาขาเกี่ยวเอวกูไว้" ปอบอกเสียงแหบพร่า เพราะตอนนี้แก่นกายของเขามันปวดหนึบไปหมด ซึ่งเลิฟก็ทำตามที่ปอบอกอย่างว่าง่าย

 

         ปอใช้มือข้างนึงสอดรองแผ่นหลังของเลิฟไว้ ส่วนอีกข้างก็จับแก่นกายตัวเองถูวนไปมาที่ปากทางเข้า จนเลิฟขนลุกเกรียวเพราะความเสียว ก่อนที่ปอจะกดตัวเองเข้าไปข้างในช้าๆ

 

         "อ่าาาา..เจ็บ..ฮึก.." เลิฟครางสะอื้นออกมาด้วยความเจ็บ น้ำตาซึมและไหลลงมาอย่างช่วยไม่ได้ เพราะปอเข้ามาโดยที่ไม่มีตัวช่วย ถึงแม้จะเบิกทางให้ก่อนแล้ว แต่ความใหญ่โตของปอก็ทำให้เขาเจ็บอยู่ดี

 

         "ชู่ว์...อย่าเกร็งค่อยๆผ่อนคลายจะได้ไม่เจ็บ" ปอพยายามพูดปลอบ จูบซับน้ำตาออกให้ มือนึงก็ลูบแผ่นหลังไปมา อีกมือก็บีบเค้นสะโพกเพื่อให้อีกคนผ่อนคลาย

 

         เลิฟสูดหายใจเข้าลึกๆและพยายามผ่อนคลายตัวเอง จนปอรับรู้ได้และจัดการดันตัวเองเข้าไปทีเดียวจนสุดลำ

 

         "อ่าาาาาาา" เลิฟครางออกมาเสียงหลง เล็บจิกเข้าไปที่แผ่นหลังกว้างเต็มแรงเพราะรู้สึกจุก

 

         "ฮึ่มม" ปอเองก็ครางหนักๆในลำคอ เพราะข้างในตัวเลิฟกำลังตอดรัดเขาทุกทาง ปอแช่ตัวเองค้างไว้นิ่งๆเพื่อให้เลิฟได้ปรับตัว กัดฟันอดทนจนเส้นเลือดขึ้น ทั้งๆที่ใจเขาอยากจะกระแทกแรงๆใจจะขาด

 

         "อ่ะ..อื้อ..อืม" เลิฟครางออกมาอีกครั้งเพราะว่าปอเลิฟขยับข้างล่างเข้าออกช้าๆ ก่อนจะโดนปอประกบจูบอย่างร้อนแรง เกี่ยวกระหวัดแลกลิ้นไปมาจนได้ยินเสียงดัง

 

          "อืม...แน่นฉิบ"

 

          ปอขยับสะโพกเข้าออกช้าๆ ถอนแก่นกายออกมาจนเกือบสุด และแทงกลับเข้าไปเต็มแรงเน้นหนักทุกสัมผัส จนเลิฟส่งเสียงครางอื้ออึงในลำคอ

 

          "อ่ะๆๆอ่าาา" เสียงครางของเลิฟดังระงมลั่นห้อง เพราะปอขยับซอยถี่ๆและหนักหน่วง จนตัวเลิฟที่ทาบทับอยู่บนหลังมือสั่นคลอนไปหมด ประตูห้องบานใหญ่เองก็สั่นสะเทือนเพราะแรงกระแทกอย่างเห็นได้ชัด 

 

          ไม่นานปอก็สัมผัสได้ถึงอาการเกร็ง และแรงตอดรัดถี่ๆจากข้างใน ก่อนที่เลิฟจะปลดปล่อยออกมาเลอะเต็มหน้าท้องตัวเองและของเขา

 

           "แฮ่กๆๆ" เลิฟหายใจออกมาอย่างเหนื่อยหอบ ใบหน้าแดงก่ำและชื้นเหงื่อไปหมด 

 

           ปอก้มลงจูบขมับเลิฟเบาๆ ก่อนจะขยับสะโพกช้าๆอีกครั้ง หมุนควงสะโพกไปมาและ กระแทกเน้นหนักเข้าออกเรื่อยๆ จนเปลี่ยนเป็นถี่รัวในที่สุด

 

           สะโพกแกร่งกระแทกเข้าออกแรงๆและเร็ว จนเลิฟรู้สึกจุกที่ท้องน้อยไปหมด มือเล็กพยายามดันหน้าท้องแกร่งให้ขยับช้าๆ แต่ปอก็ไม่ได้สนใจกระแทกใส่ไม่ยั้ง ก่อนที่ปอจะค่อยๆผ่อนแรงลง และถอนแก่นกายตัวเองออกมา จัดการปล่อยเลิฟลงไปยืนที่พื้น จากนั้นก็พลิกร่างบางให้ใบหน้าหันไปที่ประตู และหันหลังให้เขา

 

           ปอใช้ขาดันขาเรียวออกกว้าง จับสะโพกบางให้โก่งขึ้นเล็ก และจับแก่นกายตัวเองเข้าไปในช่องทางรักช้าๆ และโอบกอดเอวบางให้แนบชิดกับตัวเองยิ่งกว่าเดิม

 

           "อ่าาาาา" เลิฟครางเบาเมื่อรับรู้ถึงแก่นกายของปอที่ใส่เข้ามาในตัวเองอีกครั้ง ไม่นานปอก็ขยับเข้าออกด้วยอารมณ์ที่พุ่งสูง มือหนายกขาข้างนึงของเลิฟขึ้นและซอยถี่ๆอย่างเมามัน

 

           "อ่ะ..อื้อ..มันจุก" เลิฟประท้วงเสียงสั่น พยายามเอื้อมมือมาดันปอออก แต่ปอที่หน้ามืดไปแล้วก็ตั้งหน้าตั้งตากระแทกไม่ยั้ง ชนิดว่าแรงมีเท่าไหร่ใส่หมดไม่มีกั๊ก

 

           "อ่ะๆๆๆอ่าาา..อื้ม" เลิฟครางลั่นเพราะทั้งจุกทั้งเสียว ก่อนจะโดนปอดึงหน้าให้หันมารับจูบที่หนักหน่วง จนได้กลิ่นคาวเลือดเพราะแผลแตกจากการที่ปอขบกับริมฝีปาก

 

            ผั่บ!ผั่บ!ผั่บ!

 

            เสียงเนื้อกระทบเนื้อดังถี่รัว จนในที่สุดเลิฟก็ปลดปล่อยออกมาอีกครั้ง พร้อมกับแรงตอดรัดถี่รัว ทำให้ปอยิ่งโหมแรงเร่งสะโพกกระแทกกระทั่น และไม่นานก็ปลดปล่อยตามเลิฟไปติดๆ

 

            "อ๊าาาาาาาา" เสียงครางด้วยความสุขสมของเลิฟดังขึ้น พร้อมกับสัมผัสได้ถึงความอุ่นร้อนที่ฉีดเข้ามาในร่างกาย 

 

            ปอถอนแก่นกายออกมาช้าๆ น้ำรักไหลย้อนออกมาจากทางด้านหลังของเลิฟ ไหลเปรอะเปื้อนลงไปตามขาเรียว ร่างบางถึงกับขาอ่อนยืนไม่อยู่ทรุดลงทันที แต่แขนแกร่งของปอรับไว้ได้ทัน ก่อนจะช้อนตัวอุ้มคนตัวเล็กขึ้นไปต่อในห้องนอน

 

               ...

               ...

 

              ปอรู้สึกตัวขึ้นมาหลังจากที่ได้นอนไปไม่นาน เพราะรู้สึกถึงแรงกระสับส่ายและไอร้อนจากคนข้างตัว เขาลุกขึ้นนั่งและเอามือไปแตะที่ตัวของเลิฟอย่างเบามือ

 

              "ไม่สบายเลยหรอวะ" ปอขมวดคิ้วมุ่นและพึมพำเบาๆ เขายอมรับว่าเมื่อคืนก็จัดหนักจัดเต็มคนตัวเล็กไปพอควร แต่ไม่เคยเลยสักครั้งที่เลิฟจะไม่สบาย สงสัยคงเพราะเหล้าที่กินไปด้วยส่วนนึง

 

              ปอขยับลงจากเตียงและหยิบกางเกงขึ้นมาใส่ ก่อนจะเดินเข้าไปในห้องน้ำ และออกมาพร้อมกับกะละมังใบเล็ก ปอวางกะละมังลงที่โต๊ะข้างเตียง แล้วหันมาหาเลิฟที่นอนหลับอยู่

 

              ปอลงมือเช็ดตัวให้เลิฟไปเรื่อยๆ มีเสียงประท้วงเพราะรำคาญดังออกมาจากอิ่มเป็นระยะ ไม่นานปอก็เช็ดตัวให้เลิฟเสร็จ เขาจัดการใส่เสื้อผ้าให้เลิฟ แล้วเอากะละมังไปเก็บ ก่อนจะเดินไปหายามาให้เลิฟกิน

 

              "เลิฟลุกขึ้นมากินยาค่อยนอนต่อ" ปอตบลงที่แก้มใสเบาๆเพื่อปลุกให้ตื่น

 

              "อื้อ...ปอ" เลิฟปรือตาขึ้นมา ก็เห็นว่าปอนั่งมองตัวเองอยู่ 

 

             "ลุกมากินยาก่อน" ปอว่าและพยุงตัวเลิฟขึ้นนั่ง โดยให้แผ่นหลังของเลิฟพิงอกตัวเองไว้

 

             "ฮึก..เลิฟปวดหัว" เลิฟสะอื้นงอแงออกมา เพราะรู้สึกปวดหัวจนเหมือนจะระเบิด 

 

            "ชู่ว์..ไม่ร้องเดี๋ยวก็หาย" ปอบอกเสียงอ่อนโยน ก้มลงจูบที่ขมับแผ่วเบา และโยกตัวเลิฟไปมาเพื่อปลอบโยน

 

            "ฮึก...มันปวดตัวด้วย" เลิฟยิ่งงอแงร้องไห้ออกมา เมื่อรู้ว่ามีคนเอาใจ

 

            "รู้แล้วๆกินยาจะได้หาย" ปอบอกแล้วป้อนยาเข้าปากให้เลิฟ ก่อนจะป้อนน้ำตาม

 

            "ขมอ่ะ" เลิฟว่าหน้าเบ้นิดๆ ตากลมโตฉ่ำวาวเพราะน้ำตา ปอเช็ดออกให้อย่างเบามือ ก่อนจะดันคนตัวเล็กให้นอนลง 

 

            "นอนซะ" ปอกดจูบที่หน้าผากแล้วห่มผ้าให้เลิฟ ไม่นานก็ได้ยินถึงเสียงลมหายใจสม่ำเสมอ

            ปอหยิบโทรศัพท์ของตัวเองมากดโทรออก เดินออกจากห้องนอนไปที่ห้องนั่งเล่น จัดการเทอาอาหารใส่ชามให้ไอ้แมวอ้วนที่เดินวนเวียนพันแข้งพันขาเขาอยู่ แล้วตัวเองก็เดินไปเปิดตู้เย็นหยิบนมขึ้นมากิน ไม่นานปลายสายก็รับโทรศัพท์เขา

 

            "(ไงมึง)" ต้าทักออกมาด้วยเสียงกวน

 

            "วันนี้มึงมีเรียนไหม" ปอถามเสียงเรียบ

 

            "(ไมวะ)" ต้าถามกลับด้วยความสงสัย

 

            "กูฝากมึงไปบอกไอ้อิ๊กลาอาจารย์ให้กูหน่อย"

 

             "(มึงมีไรป่ะวะ)" 

 

             "ไอ้เลิฟไม่สบาย"

 

             "(หูย..นี่มึงจัดน้องมันหนักขนาดนั้นเลยหรอวะ)" ต้าว่าเสียงกลั้วหัวเราะ

 

             "เรื่องกูเหอะ เออ..แวะไปบอกเพื่อนไอ้เลิฟให้ด้วยนะ" 

 

             "(เออๆมีอะไรอีกไหม)"

 

             "ไม่มีละ ฝากด้วยนะ"

 

             "(ได้ๆแค่นี้นะมึงไปดูเมียเหอะ)" ต้าบอกกวนๆแล้วตัดสายไป 

 

              ปอมองโทรศัพท์ในมือนิดๆ แล้วส่ายหัวอย่างหน่ายๆ ก่อนจะเดินกลับเข้าไปในห้องนอน กำลังจะล้มตัวลงนอนก็ได้ยินเสียงโทรศัพท์ดังขึ้นพอดี

 

             เหลือบสายตาไปมองก็เห็นว่าเป็นโทรศัพท์ของเลิฟที่ส่งเสียงอยู่ ตัดสินใจคว้ามาดูก็ถึงกับต้องโมโห เพราะคนที่โทรเข้ามาคือรุต ปอเดินถือโทรศัพท์ออกไปที่นอกระเบียง ก่อนจะกดรับสาย

 

             "(ทำอะไรถึงรับสายช้า!!)" ปลายสายตะคอกใส่เสียงดังลั่น

 

             "........." ปอเลือกที่จะเงียบเพื่อรอฟังว่าอีกฝ่ายจะพูดอะไรต่อ

 

             "(พ่อฝากเงินเดือนนี้ของเราไว้กับพี่ แต่พี่จะไม่โอนให้เราต้องมาเอาเอง โทษฐานที่ไม่โผล่หัวมาเยี่ยมพี่ที่โรง'บาล)" รุตบอกเสียงเรียบแต่แกมบังคับและข่มขู่

 

              "กูไม่ให้ไป" ปอตอบกลับทันที สาเหตุที่เลิฟไม่ได้ไปเยี่ยมไอ้รุตที่โรง'บาลมาจากเขาเอง เพราะเขากลัวว่าเลิฟจะโดนมันทำอะไรอีกเลยสั่งห้ามไม่ให้ไป ถ้าจะให้เขาไปด้วยมีหวังได้กระทืบมันซ้ำ

 

              "(นั่นใคร)" รุตตะคอกถามเสียงดัง

 

              "มึงคิดว่าใครล่ะ" 

 

              "(ไอ้ปอ)" รุตเค้นเสียงรอดไรฟัน

 

              "ดีใจที่มึงยังจำกูได้" ปอว่าเยาะๆ

 

              "(น้องกูอยู่ไหน กูจะคุยด้วย)" รุตพยายามระงับความโกรธถามปอ

 

              "คงคุยไม่ได้ว่ะ เมื่อคืนหนักไปหน่อยเลิฟมันพึ่งได้นอนตอนเช้า" ปอบอกอย่างยั่วโมโห ซึ่งก็คือเรื่องจริงทั้งนั้น

 

              "(มึงทำอะไร!!)" รุตตวาดดังลั่น

 

              "แล้วมึงคิดว่าผัวเมียกันเขาทำอะไรละวะ" 

 

              "(ใครเมียมึง)"

 

              "ให้กูอัดคลิปส่งให้ดูไหม"

 

              "(ไปปลุกมันมาคุย)" รุตสั่งปอเสียงแข็ง

 

               "ทำไมกูต้องฟังมึง" ปอว่าเสียงเข้มขึ้นเล็กน้อย

 

               "(หึ มึงไม่ให้กูคุยตอนนี้ก็ไม่เป็นไร ยังไงเลิฟก็ต้องมาเอาเงินกับกูอยู่แล้ว)" รุตปรับน้ำเสียงเป็นเยาะเย้ยอย่างรวดเร็ว

 

               "เก็บไว้เหอะกูมีปัญญาเลี้ยงเมียตัวเอง" ปอส่งเสียงเรียบๆตอบกลับ

 

               "(หึ มึงคิดว่ามึงจะกันเลิฟไม่ให้เจอกูได้ตลอดหรอวะ)" รุตว่าด้วยเสียงเยาะๆอย่างเป็นต่อ

 

               "(มึงคงไม่ลืมใช่ไหมว่ากูเป็นพี่ชายมัน อยู่บ้านหลังเดียวกัน ไม่ช้าก็เร็วกูก็ต้องได้เจออยู่ดี)" รุตพูดเรื่อยๆอย่างอารมณ์ดี

 

               "กูขอเตือนมึงไว้ตรงนี้เลยละกัน อย่าแตะต้องเมียกูอีก ไม่อย่างนั้นรอบหน้ามึงจะได้นอนในโลงศพไม่ใช่โรง'บาล" ปอบอกรุตเสียงเหี้ยม

 

               "(ฮ่าๆ กูโคตรกลัวมึงเลยวะ งั้นกูขอบอกมึงไว้ด้วยละกัน ครั้งหน้าคนที่จะได้นอนในโลงคือมึงไม่ใช่กู!!!)" รุตตอบกลับมาอย่างไม่สะทกสะท้าน ก่อนจะกดตัดสายทิ้งไป

 

                ปอมองโทรศัพท์ในมือด้วยแววตาวาวโรจน์ ก่อนจะกำไว้แน่นจนแทบจะแหลกคามือ ถ้าไอ้รุตมันเตือนแล้วไม่ฟัง เขาเองก็คงต้องลงมือทำอะไรบางอย่างเหมือนกัน

 

2 Be Con...

 

++++++++++++

คุยกันซักนิดนะยูว์

เอ็นซีนี้ที่รอคอยมาแล้วจ้า สมกับที่ตั้งตารอกันมั้ย

ถ้าผิดหวังต้องขออภัย แต่ก็อ่านไปเหอะ

ก๊ากกกก(โคตรไร้ความรับผิดชอบ)

ตอนนี้แทบไม่มีอะไรเลยนอกจากซั่มกัน 55

ทีแรกว่าจะดองไว้สัก 10 วัน

แต่เห็นแก่ความหื่นของทุกคน อัพกะได้ อิ อิ

รักคนอ่านนะคับ ^^

ปล.กิงเอยขอหยุดอัพก่อนนะจ๊ะ

ขอปั่นปอเลิฟก่อน ขออภัยทีมผู้ชายแรดด้วย

 

 

 

 

 




แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น

}