Hanata.ashi

1 คอมเม้นท์ ร้อยกำลังใจ 1 กดไลค์ ล้านคำขอบคุณ

ตอนที่ 50 ของฝากจากฝรั่งเศส (The End)

ชื่อตอน : ตอนที่ 50 ของฝากจากฝรั่งเศส (The End)

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 326

ความคิดเห็น : 2

ปรับปรุงล่าสุด : 30 มิ.ย. 2562 15:59 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่ 50 ของฝากจากฝรั่งเศส (The End)
แบบอักษร

ตอนที่ 50

หลังจากที่ทั้งสองทานอาหารด้วยกันเรียบร้อยแล้ว มิกิกับริวที่ตกลงกันว่าวันนี้จะไม่ออกไปเที่ยวข้างนอกก็คุยกัน 

"ริวขา" เธอเรียกสามีเสียงอ่อนหวานพร้อมกับกอดแขนเขาอย่างออดอ้อน  

"ว่าไงครับ อ้อนแบบนี้อยากได้อะไร หือ"  

"มิกิเบื่อ เรากลับญี่ปุ่นกันไหม" เธอบอกออกไปพร้อมทำหน้ายู่ 

"อะไร ไหนว่าฮันนีมูน เบื่อซะละ"  

"มิกิไม่ได้เบื่อริวนะคะคนดี แต่มิกิอยากช่วยริวทำงาน เวลาเราทำงานด้วยกันมิกิมีความสุขที่สุดเลย" มิกิเอ่ยบอก  

"เอ้า เราก็ทำงานด้วยกันทุกวันนะครับ ร่วมมือกันอย่างดีทุกยก ยังไม่พออีกหรอ" 

"เพีี๊ยะ คนบ้า ลามกอีกละ" มิกิเส หันหน้าไปทางอื่นอย่างเขินอาย  

"ผมล้อเล่น กลับก็กลับครับ งั้นเดี๋ยวผมจองตั๋วเลยนะ"  

"เป็นพรุ่งนี้นะคะ วันนี้ขอนอนกอดริวก่อน"  

"ไม่เบื่อหรอไง" 

"ไม่มีทางเบื่อ ว่าแต่ริวเหอะจะเบื่อมิกิเมื่อไหร่ก็ไม่รู้"  

"ผมไม่มีทางเบื่อคนดีของผมแน่นอน มีแต่จะรักเพิ่มขึ้นอย่างเดียว" ว่าแล้วเขาก็ก้มลงไปหอมแก้มเธอ ซ้ายขวา  

ริวแปลกใจเล็กน้อยอยู่บ้างที่ช่วงนี้มิกินอนเยอะ เหมือนอ่อนเพลียร์ แต่ไม่ได้คิดอะไรมากเพราะเขาก็จัดเธอหนักอยู่แทบทุกคืน เลยคิดแค่ว่าคงจะเพลียร์ด้วยเรื่องนั้นมากกว่าจะเป็นอย่างอื่น  

ระหว่างที่มิกิหลับริวจัดการเรื่องจองตั๋วเครื่องบินกลับญี่ปุ่น ดังนั้นคืนนี้จะเป็นคืนสุดท้ายของเขาทั้งคู่ที่ฝรั่งเศส ดังนั้นริวหมายมั่นว่า ยังไงจะต้องมีของฝากจากฝรั่งเศสกลับไปญี่ปุ่นให้ได้ อย่างน้อยต้องมีน้องลูฟวร์ ติดกลับไป (นั่น ริวมันร้าย ตั้งชื่อลูกล่วงหน้าไปอีก)  

เขานั่งอ่านหนังสืออยู่บนเตียงในขณะที่มิกิก็นอนกอดขาเขาไว้เหมือนก่อนหน้านี้ ๆ มือข้างหนึ่งของริวถือหนังสืออีกข้างก็ลูบไล้ไปที่หัวเธอเบา ๆ คล้ายกล่อม มิกิที่หลับไปได้พักใหญ่เริ่มรู้สึกตัว แล้วอารมณ์หื่นเธอก็แทรกเข้ามาโดยที่ตัวเองก็แปลงใจ เธอค่อยเอามือลูบไปที่เป้ากางเกงของริวช้า ๆ เน้นๆ เขาเองก็รู้สึกถึงสัมผัส แต่ไม่อยากขัดปล่อยให้เธอทำตามใจตัวเอง จนริวต้องพ่นลมหายใจออกมา  

"อยากเล่นกับมันก็แค่รูดซิปไหมที่รัก" ริวเอ่ยถามด้วยน้ำเสียงเย้าแหย่  

มิกิเงยหน้าขึ้นมองอย่างเคืองๆ แต่ก็ไม่สนใจจัดการรูดซิปออก ส่วนริวก็ให้ความร่วมมือยกสะโพกขึ้น ให้เธอได้ถอดกางเกงเขาออกอย่างง่ายดาย  

"หื่นนะเราเนี่ย" ริวเอ่ยพร้อมกับลูบหัวเธอเบาๆ อย่างเอ็นดู  

มิกิที่ไม่ได้สนใจ เพียงแต่มีความต้องการ เธอจัดการรูดท่อนเอ็นนั้นจนมันตื่นและพร้อมที่จะให้เธอเล่นกับมัน มิกิใช้ลิ้นเลียไปส่วนหัวของมันแหย่ลงไปตรงเอ็นยึดด้านล่างและรอยบาก ริวถึงกับครางลั่นออกมาด้วยความเสียวซ่าน  

"อ่าสสสสสสสสส์ ใจเย็นที่รัก" แค่เส้นเอ็นด้านล่างเขาก็แทบจะปลดปล่อยแล้ว ยังมาแหย่ลงรอยบากด้านบนไปอีก  

"ซี้ดดดดดดดดด ร้อนแรงจริงเมียผม เป็นอะไรไปเนี่ยหืม" ริวเอ่ยขึ้น หลังจากที่มิกิทำให้เขาทรมาน แต่ก็ชอบ  

"อมให้สุดเลยมิกิขอสุดๆ" ริวกับหัวมิกิลงแรงกดเล็กน้อยเพื่อให้ปากของเธอครอบมันได้สุดลำ  

"อืมมมม มิกิผงกหัวเข้าออกๆ เพียงไม่นานริวก็กระตุกปลดปล่อยน้ำเชื้ออย่างดีออกมา 

"ร้อนแรงจริงเมียรัก" เขาจับมิกินอนลงแล้วจัดการถอดแพนตี้ตัวน้อยออกจากตัวเธอทันที และไม่รอช้าที่จะใช้ลิ้นละเลงเม็ดสีชมพูที่เด่นอยู่ให้เธอได้ดันตั้งตัว 

"อ๊ายยยริว เบาๆ ริว เสียว เสียว" มิกิถึงกับดิ้นพล่านเมื่อริวลงลิ้นไปที่เม็ดนั้นและเพิ่มความรัวเร็วให้เกิดความเสียวซ่านจนเธอดิ้นพล่าน  

"เสร็จแล้ว เสร็จแล้ว" มิกิกระตุกเกร็งแล้วปลดปล่อยน้ำหวานออกมาอย่างมากมาย ริวดูดดื่มของอร่อยอยา่งหมดจด  

"ร้อนแรงจริงเมียผม ต่อไหมหรือว่าพอแล้ว" ริวเอ่ยถามมิกิที่ทำหน้าแบบหมดแรง  

"พอค่ะ มิกิเป็นอะไรไม่รู้ค่ะริว อยากนอนอย่างเดียวเลย พอจะลุกก็รู้สึกเวียนหัว" มิกิที่พูดไปแบบนั้นเธอเป็นหมอสูติฯ ทำไมเธอจะไม่รู้ว่าร่างกายเธอผิดปกติเพราะอะไร เพียงแต่เธอยังไม่ได้บอกริวก็เท่านั้น ที่พูดมาเนี่ยเพื่อจะใบ้ให้เขาได้คิดแล้วรู้ แต่ก็ไม่ยอมจะรู้เลยให้ตายเหอะ ผัวใครเนี่ย 

ริวที่ได้ฟังก็เป็นห่วงมิกิ จึงเอ่ยขึ้นว่า "ไปหาหมอกันไหม"  

"ไม่ต้องหรอก พักอีกสักหน่อย น่าจะดีขึ้น ริวขา มิกิอยากทานเค้ก" มิกิเริ่มอ้อนสามี  

"ชอตเค้กสตอเบอรี่นะ ผมก็อยากกินเหมือนกัน" ริวเอ่ยบอกออกไป เพราะจู่ๆ ตัวเองก็เกิดอยากกินเค้กขึ้นมาซะงั้น หลังจากที่เมียร้องขอ"  

"ค่ะ" แล้วริวก็จัดการส่งสั่งรูมเซอร์วิส เพียงไม่นาน ชอตเค้กที่สั่งก็มาส่ง 2 ชิ้น  

หลังจากที่ทานไปแล้ว ริวก็ยังอยากทานอยู่ ส่วนมิกิเองก็เช่นกัน  

"ริวขา มันน้อยไปอ่า สั่งทำจากเตาอบเลยได้ไหมคะ เอาเยอะๆเลยได้ไหม ขอเป็นเชอร์เบท อันนึง อีกอันเป็นมูส นะคะ นะคะ พรีสสส" พร้อมกับทำตาปริบๆ อ้อนริวไปในตัว  

เขารึจะขัดใจ ปกติไม่ใช่คนชอบทานเค้กอยู่แล้ว แต่ที่มิกิร้องขอมานั้น มันทำให้เขาอยากทานด้วยมาก ตัวเขาเองก็แปลกใจอยู่  

Rrrrr  

"Bakery dep. May I help you?" ปลายทางแผนกเบเกอรี่รับสาย  

"ขอเค้กเชอร์เบทสตอเบอรี่ 2 ก้อนครับ อีกอันเอาเค้กมูส 2 ก้อนครับ ช่วยทำแบบพิเศษเลยนะครับ ส่งที่ห้อง xxx " ริวสั่งออเดอร์ไป  

ผ่านไป 1 ชม. เค้กที่สั่งก็ขึ้นมาส่งด้วยบริการรูมเซอร์วิสของโรงแรม  

"ว้าว น่าทานจังเลย" มิกิร้องออกมาอย่างตื่นเต้นเมื่อเห็นเค้กที่ต้องการอยู่ตรงหน้า  

"จะทานกันหมดไหมเนี่ย" ริวที่เห็นก็ถอนหายใจ เพราะไม่คิดว่าจะใหญ่ขนาดนี้ ก็ ก้อนละ 3 ปอนด์ คือถ้าหมด ไม่ต้องลุกไปไหนแล้ว  

ไม่รอช้าเมื่อรูมเซอร์วิสออกจากห้องไป มิกิก็กระโดดขึ้นนั่งบนโซฟาส่วนริวก็นั่งลงแล้วยกถาดเค้กชิ้นแรกมาถือ  

"อาวุธพร้อม" มิกิชูช้อนที่ถือไว้พร้อมกับทำหน้าตาน่ารักจนริวอดที่จะยิ้มไม่ได้  

เขาหยิบช้อนมาตักเค้กแล้วป้อนมิกิ พร้อมกับพูดขึ้นว่า "ไม่ต้องตักเองหรอกเดี๋ยวผมป้อนเอง วันนี้คุณเป็นเจ้าหญิง 1 วัน ดีไหม อยากได้อะไรบอกผมทำให้"  

"จริงหรือคะ จุ๊บๆ สามีใครเนี่ยน่ารักที่สุดเลย อ้าาาาา" แล้วมิกิก็อ้าปากรอรับเค้กคำที่สอง  

"อร่อยไหม"  

"ที่สุดค่ะ" ในขณะที่ริวกำลังจะตักใส่ปากตัวเอง " มิกิป้อนริวบ้าง" แล้วมิกิก็เอาช้อนอีกคันไปตักเค้กป้อนริว  

"อุ๊ย!!" มิกิที่จงใจแกล้งให้เค้กไปเลอะที่แก้มของริวก็แสร้งทำเป็นไม่ตั้งใจ แล้วก็ ก้มลงไปใช้ลิ้นของตัวเองเลียเช็ดทำความสะอาดที่เลอะให้ริว  

"เล่นแบบนี้หรอ" ริวเอ่ยขึ้น ได้..งั้นตาผมบ้างหละ ริวก็ตักหน้าเค้กขึ้นมา แล้วจัดการวางถาดเค้กไว้ที่โต๊ะจากนั้นก็หันมาเลิกเสื้อของมิกิขึ้นแล้วเอาครีมเค้กในช้อนไปแปะทาไว้ที่หัวนมของเธอทั้งสองข้าง  

"โอ้วๆๆๆๆๆ" แล้วริวก็ไม่รอช้าที่จะครอบครองถันคู่นั้นอย่างเร็ว  

"ซี้ดดดด ริวแกล้งมิกิหรอ อ๊าสสส์" มิกิร้องครางในขณะที่ริวไม่ได้สนใจยังคนเล่นหยอกล้อกับยอดถันไปเรื่อย ๆ ทั้งบีบทั้งเคล้น จากนั้นก็หันไปตักครีมมาอีกช้อนละเลงไปทั่วหน้าท้อง  

"ริวเลิกแกล้งมิกิได้แล้ว ที่รักไม่เอาแล้วพอแล้ว มิกิยอมแล้วคร้า" มิกิที่ดิ้นพร่านด้วยความเสียวจากที่สามีปรนเปรอให้  

"ริวรักมิกิไหมคะ"มิกิเอ่ยถามแบบอ้อนๆ  

"รักครับ"  

"ถ้ารักเลิกแกล้งมิกินะคะ มิกิไม่ไหวแล้ว" เธอเอ่ยบอก  

"ไม่เลิก ก็ผมบอกแล้วว่าจะต้องมีของฝากกลับไปญี่ปุ่น ยังไงก็ต้องทำให้ได้" ริวเอ่ยบอกพร้อมกับก้มลงไปละเลงอีกครั้ง 

"มะมีแล้ว พอก่อนนะคะ" มิกิร้องบอกออกไป  

"อะไรคือมีแล้ว" ริวเอ่ยถามอย่างสงสัย  

"ก็ของฝากกลับญี่ปุ่นไงคะ มิกิยอมแล้ว"  

"ไม่เข้าใจ" ริวหยุดการกระทำแล้วเงยหน้าขึ้นมามองมิกิ  

"ก็ของฝากกลับญี่ปุ่นไงคะ มีแล้วในนี้" แล้วริวก็ชี้มือไปที่ท้องของเธอ  

"มะหมายความว่าไง มิกิท้องแล้วหรอ" ริวเอ่ยถามอย่างตะลึง แต่ก็เปื้อนไปด้วยรอยยิ้ม  

มิกิไม่ได้ตอบแต่พยักหน้าแทน 

"เยส!!! สำเร็จแล้ว ผมทำสำเร็จแล้ว" ริวตะโกนดีใจแก้มแทบฉีกถึงหู แล้ววิ่งมากอดมิกิไว้ 

"โอ๊ะๆๆๆ เบาๆ ค่ะริวมิกิเวียนหัว" มิกิเอ่ยบอกออกไปในขณะที่ริวอุ้มเธอแล้วหมุนไปรอบๆ อย่างดีใจ  

ริวได้ยินดังนั้นก็รีบหยุดแล้วค่อยๆ วางมิกิให้ลงยืน แต่ยังประคองเธออยู่  

"ไม่ได้หลอกผมนะที่รัก นี่เรากำลังจะมีลูกกันจริงๆ ใช่ไหม ตั้งแต่เมื่อไหร่" ริวเอ่ยถาม  

"จริงค่ะไม่ได้โกหก" 

"เป็นน้องลูฟรว์ไหมครับ" ริวเอ่ยถามอีก  

มิกิส่ายหน้าอีกครั้ง  

"กี่เดือนแล้วครับ"  

"มิกิว่าน่าจะสัก 2 เดือนค่ะยังไม่แน่ใจ"  

"น้องซันหรอ ไม่ว่าจะเป็นอีหนู หรือไอ้หนู ยังไงพ่อก็รักนะครับ" ริวพูดจบแล้วก็ทรุดลงไปนั่งกับพื้นพร้อมกับโอบกอดบริเวณท้องของมิกิ แล้วประทับรอยจูบลงไป  

มิกิที่เห็นการกระทำของริวก็ถึงกับน้ำตารื้นขึ้นมา เพราะเขาช่างอ่อนโยนเหลือเกิน  

"ขอบคุณนะครับ ขอบคุณ ผมรักคุณนะ" แล้วริวก็ลุกขึ้นยืนประทับรอยจูบที่อ่อนหวานและอ่อนโยนให้กับเธออีกครั้ง  

ทั้งคู่เดินออกมาที่ระเบียงแล้วยืนโอบกอดกันไว้ใต้แสงอาทิตย์ที่กำลังจะลับขอบฟ้า  

หนทางข้างหน้าของเขาและเธอ พร้อมกับลูกน้อย ที่จะได้เจอหน้าอีก 7 เดือนข้างหน้า ริวสัญญากับพระอาทิตย์และพระจันทร์ เขาจะรักและปกป้องครอบครัวของเขาไว้ด้วยชีวิต จะไม่ยอมให้ใครมาทำให้คนที่เขารักเป็นอันตรายได้อีก จากนี้และตลอดไป  

...................................................................... The End............................................................................ 

ขอบคุณรี้ดทุกคนที่ติดตามนะคะ แนะนำติชม กันเข้ามาได้ อยากอ่านเรื่องแนวไหนอีก หรือเกี่ยวกับการแพทย์ด้านไหนอีก เสนอกันเข้ามาได้นะคะ  

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น