ขอบคุณทุกการสนับสนุนและกำลังใจค่ะ❤

ตอนที่ 14 หาความหมายเอาเอง NC

ชื่อตอน : ตอนที่ 14 หาความหมายเอาเอง NC

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย รัก,โรแมนติค

คนเข้าชมทั้งหมด : 28.4k

ความคิดเห็น : 7

ปรับปรุงล่าสุด : 25 เม.ย. 2563 19:46 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่ 14 หาความหมายเอาเอง NC
แบบอักษร

วันรุ่งขึ้นหลายคนแยกย้ายไปทำในสิ่งที่ตัวเองชอบ บ้างไปขับรถเล่น บ้างออกไปขับเรือ ส่วนบุญตากับเคทตกลงกันว่าจะไปว่ายน้ำ  

เคทใส่ชุดว่ายน้ำสุดเซ็กซี่ส่วนเธอใส่เสื้อยืดกางเกงยีนส์ขาสั้น คาร์ลอสก็เลยอนุญาต 

เธอกับเคทลงไปว่ายน้ำอยู่สักพักก็ขึ้นมาพักเหนื่อย สายตาของทุกคนที่มองมาที่เธอนั้นดูแปลกไป ยิ่งหันไปมองคาร์ลอสที่เดินหน้าดำหน้าแดงเข้ามาหาเธอเหมือนโกรธจัดก็ยิ่งหวั่นใจ  

" เอ้า..ใส่ซ่ะ " เขาโยนผ้าเช็ดตัวมาให้เธอ บุญตารับมาอย่างงงๆ แต่ก็ทำตามอย่างว่าง่าย ก่อนจะก้มมองสำรวจตัวเองก็ไม่เห็นความผิดปกติใด จะเห็นก็แต่เสื้อยืดสีชมพูอ่อนที่เปียกน้ำแล้วลู่ไปตามตัว มันอาจจะบางไปบ้างเมื่อโดนน้ำ แต่มันก็ไม่ได้โชว์อะไรมากมาย แต่คนที่ยืนทำหน้าบึ้งอยู่ตรงหน้าทำให้เธอถึงกับอ่อนใจ... แค่นี้เองไม่รู้จะหวงอะไรนักหนา เธอค่อนเขาในใจ 

" ผ้าเช็ดตัวของเคทล่ะ ทำไมเอามาให้แค่ตา " หึงหวงกันออกนอกหน้าขนาดนี้ สงสัยเธอคงจะได้บุญตาเป็นพี่สะใภ้แน่ๆ  

" ลืม " คาร์ลอสตอบสั้นๆแล้วเดินกลับไปนั่งที่เดิม บุญตากับเคทมองหน้ากันแล้วส่ายหน้าให้กับผู้ชายเจ้าอารมณ์อย่างเขา 

พอบุญตาเดินมาถึงโต๊ะพวกผู้ชายที่นั่งอยู่ก็เอ่ยแซวกันใหญ่  

" เพิ่งรู้นะเนี่ยว่าตาสวยขนาดนี้ "  

" ฉันก็ว่าอย่างงั้นเหมือนกัน พอไม่ใสแว่นแล้วสวยผิดหูผิดตาไปจริงๆ "  

" ตาของเธอสวยมากเลยอ่ะ เหมือนลูกแก้วเลย "  

หลายคนชมบุญตาไม่หยุดจนคาร์ลอสทนนั่งเงียบต่อไปไม่ไหว  

" ปั้ง!!! หยุดพูดหยุดชมกันได้หรือยัง รำคาญ!" ให้ตายสิ! เขาจะซ่อนเธอไว้ยังไงไม่ให้ใครเห็น และพอหันไปมองตัวต้นเรื่องที่นั่งกินอย่างไม่ทุกข์ร้อน ไม่แม้แต่จะสนใจคำชมเหล่านั้นก็ให้เหนื่อยใจ นี่เธอซื่อจนบื้อหรือเธอเย็นชาจนไร้ความรู้สึกกันแน่ บางทีเขาก็ไม่รู้ว่าจะทำยังไงกับเธอดี  

ตั้งแต่กลับมาจากหัวหินคาร์ลอสก็ตามติดเธอแจ จะห่างกันก็ตอนที่เขาไปทำงานหรือเธอไปเรียน ยิ่งตอนนี้เธอฝึกงานที่บริษัทเขาๆก็ยิ่งเหมือนเงาตามตัว ทุกวันนี้เธอจะมีแจ็คเป็นคนไปรับไปส่ง เพราะเขาไม่อยากให้เธอขึ้นรถเมย์ไปไหนมาไหนคนเดียว และที่เธอไม่ให้เขามารับมาส่งเองไม่ใช่ว่าเธอจะปิดบังใครเหมือนก่อนหน้านี้ แต่เธอไม่อยากให้ใครมองเขาไม่ดีที่เทียวรับเทียวส่งเด็กฝึกงานอย่างเธอ  

ตั้งแต่เธอเข้าฝึกงานในแผนกการตลาด เขาก็จะเดินโฉบเฉียดไปมาวันละหลายรอบ จนพี่ๆที่แผนกพูดถึงกันอยู่บ่อยๆ เพราะเมื่อก่อนนานๆทีเขาจะผ่านมาให้แผนกนี้ยลโฉมที ซึ่งแตกต่างกับช่วงนี้นัก  

บุญตาเข้ามาฝึกงานได้เกือบเดือนกว่าแล้ว เธอเข้ากับพี่ๆที่แผนกได้ดีเพราะเธอไม่เคยมาสายและช่วยงานทุกอย่างเท่าที่จะทำได้ งานก็ไม่ได้หนักหนาอะไรแต่ไม่รู้ทำไมช่วงนี้เธอถึงได้เหนื่อยแบบนี้ ง่วงนอนตลอดเวลา และเวียนหัวบ่อยครั้ง จนบางวันเธอแทบจะคลานเข้าห้อง และวันนี้ก็เช่นกัน 

" ตา ตา..มานอนอะไรอยู่ตรงนี้ " เสียงของคาร์ลอสเรียกอยู่ข้างหู ทำให้เธองัวเงียตื่นขึ้นมา  

" เป็นอะไรหรือเปล่า ทำไมมานอนที่โซฟา ตัวก็ไม่ร้อน " คาร์ลอสยกมือขึ้นมาแตะหน้าผากเธอ 

" ตาแค่เหนื่อยและเพลียค่ะ ไม่ได้ป่วยอะไร"  

" แต่ช่วงนี้พี่เห็นตาเป็นแบบนี้ทุกวันเลยนะ พอกลับมาถึงบ้านตาก็แทบจะคลานขึ้นเตียงทันที " เขาห่วงเธอจริงๆนะ เธอดูเหนื่อยจนเขาอดกังวลไม่ได้  

" ตาไม่ได้เป็นอะไรมากค่ะ แค่พักผ่อนไม่เพียงพอ นอนพักเดี๋ยวก็หาย "  

" งั้นกินข้าวอาบน้ำก่อนนะแล้วค่อยไปนอนพักผ่อน เดี๋ยววันนี้พี่ทำอาหารเอง " พูดจบเขาก็เดินเข้าไปในครัว พอเตรียมอาหารเย็นเสร็จเขาหันกลับมาอีกครั้งก็เห็นเธอนั่งหลับคาโต๊ะอาหารในระหว่างที่รอไปแล้ว 

" ตาตื่นมากินข้าวก่อน " เขานั่งป้อนข้าวเธอเหมือนเด็ก ส่วนเธอก็นั่งเอามือเท้าคาง ปากก็เคี้ยวตาก็จะหลับ  

" อร่อยไหม? " เธอไม่ตอบแต่พยักหน้าน้อยๆ อาหารที่เขาทำก็มีไข่เจียวกับข้าวสวย เพราะเขาทำอย่างอื่นไม่เป็นจริงๆ เพราะทุกวันก็จะมีเธอเป็นคนทำอาหารไว้รอ  

" ตาเป็นคนแรกเลยนะที่พี่ทำอาหารให้ทาน " เขาพูดออกมาอย่างภูมิใจ แต่พอตักอาหารเข้าปากตัวเองเขาก็ต้องรีบพ่นข้าวทิ้งทันที มันเค็มขนาดเกลือยังเรียกพ่อ! แต่เธอก็ยังกินไปได้ตั้งหลายคำ นี่เซ็นเซอร์รับรสของเธอใช้งานไม่ได้หรือยังไงกัน 

" เค็มขนาดนี้กินไปได้ยังไง "  

" อืม เค็มจริงๆด้วย เค็มมาก แต่ไม่กล้าพ่นทิ้ง เสียดายของ " คาร์ลอสนั่งอ้าปากค้างมองเธอ ไข่เจียวของเขาว่าเค็มแล้ว เธอยังเค็มยิ่งกว่า!  

สุดท้ายเขาก็ต้องโทรสั่งอาหารจากร้านอาหารข้างล่างคอนโดมาให้เธอทาน พอทานข้าวเสร็จเขาก็อุ้มเธอไปอาบน้ำ วันนี้บุญตาปล่อยให้เขาอาบน้ำให้อย่างไม่เกี่ยงงอน เธอคงจะไม่ไหวจริงๆเพราะปกติเธอจะเป็นคนที่อยู่เฉยไม่ได้ และไม่เคยให้เขาอาบน้ำให้แบบนี้  

คาร์ลอสมองคนตัวเล็กที่นั่งเปลือยเปล่าอยู่ในอ่างอาบน้ำด้วยความทรมาน ลูกชายเขาตื่นตัวตั้งแต่จับเธอเปลื้องผ้าแล้ว นี่ก็ผ่านมาหลายวันแล้วที่เขาไม่ได้มีอะไรกับเธอ 

ถึงจะพยายามบอกตัวเองว่าเธอเหนื่อย ควรให้เธอได้พักบ้าง แต่จนแล้วจนรอดเขาก็ทนไม่ไหว ลูบไล้ไปตามหน้าท้องแบนเรียบก่อนจะมาหยุดที่ดอกบัวงามคู่สวยอย่างต้องการเล้าโลมเธอ 

" อื้อ..พี่ไคล์ตาเหนื่อย " บุญตายกมือขึ้นมาจับมือเขาไว้  

" หน้าอกตาใหญ่ขึ้นหรือเปล่า " เขาบีบนวดคลึงหน้าอกเธอไปมา จนเธอเริ่มส่งเสียงคราง  

" ซี๊ด พี่อย่าแกล้งตาสิ ตาไม่มีแรงช่วยพี่นะ "  

" แสดงว่าพี่ทำเองได้ใช่ไหม "  

" อืม..อยากได้ก็ต้องทำเองเพราะตาไม่มีแรงจริงๆ "  

คาร์ลอสรีบถอดเสื้อผ้าแล้วเข้าไปนั่งซ้อนหลังเธอในอ่างอาบน้ำ จูบไล้ไปตามซอกคอและลาดไหล่อย่างนุ่มนวลและเนิบช้าพร้อมกับยื่นมือไปข้างหน้าแยกขาเธอออกก่อนจะลูบไล้ไปตามเนินเนื้อแสนสวย กดนิ้วโป้งหมุนวนไปมาตรงใจกลางแล้วสอดนิ้วกลางเข้าไปในตัวเธอ ความคับแน่นกับแรงตอดรัดทำให้เขาถึงกับหายใจติดขัด 

" อื้มมม อื้อ อื้ออ " ร่างบางครางกระเส่าเมื่อเขาเร่งจังหวะมือ  

สะโพกกลมกลึงถูไถไปมาอยู่บนตัก จนตอนนี้ลูกชายเขาปวดหนึบแทบปริแตก จนเขาต้องรีบถอนนิ้วมือออกแล้วจับเธอหันหน้าเข้าหาเขา ร่างบางใช้แขนทั้งสองข้างกอดคอเขาไว้แล้วซบหน้าลงบนซอกคอ ลมหายใจที่รดต้นคอทำให้ร่างแกร่งทั้งเสียวทั้งสยิวอย่างบอกไม่ถูก  

คาร์ลอสยกร่างบางขึ้นเล็กน้อยแล้วค่อยๆกดเธอลงบนท่อนเอ็นที่แข็งขืน ก่อนจะจับเอวเธอหมุนวนขวาทีซ้ายที แล้วจับเอวเธอยกขึ้นเล็กน้อยก่อนจะเด้งเอวเข้าใส่เธออย่างเนิบช้า และเพิ่มความเร็วตามแรงอารมณ์ ยิ่งเธอขบกัดเบาๆและดูดเม้มแรงๆตรงคอและไหล่ แรงอารมณ์ของเขาก็ยิ่งเพิ่มขึ้น ริมฝีปากอุ่นก้มลงไปดูดเม้มตามไหล่และซอกคอเธอตอบ ก่อนจะอุ้มเธอขึ้นด้วยท่าเดิม แล้ววางเธอนอนลงบนขอบอ่างและเริ่มขยับตัวอีกครั้ง ร่างกายที่เปียกชุ่มไปด้วยน้ำ ผมที่เปียกสยายทำให้เธอสวยเหมือนปฏิมากรรมชิ้นเอก เธอในตอนนี้นั้นช่างยั่วยวนและงดงาม เขาเหมือนถูกดึงดูดเข้าไปในดวงตาคู่นั้นครั้งแล้วครั้งเล่าอย่างถอนตัวไม่ขึ้น ยิ่งมองเขาก็ยิ่งควบคุมตัวเองไม่ได้ จนทนไม่ไหวกระแทกกระทั้นเข้าหาร่างบางจนเธอครางไม่เป็นสรรพ  

" อ้าาา พี่ไม่ไหวแล้ว "  

" ซี๊ดดด ตาก็ไม่ไหวแล้วเหมือนกันค่ะ " เธอเหนื่อยจนลืมตาจะไม่ขึ้น แต่พอถูกเล้าโลมเธอกลับมีอารมณ์ร่วมได้อย่างง่ายดาย เขาเก่งขนาดทำให้คนครึ่งหลับครึ่งตื่นอย่างเธอตอบสนองเขาได้ 

มือหนายึดเอวเธอไว้มั่นแล้วกระแทกถี่รัว แรงตอดรัดภายในถี่ยิ่บ หน้าท้องของเธอแข็งเกร็งแต่ภายในกลับเหมือนคลื่นพายุก้อนใหญ่ที่กำลังมวลตัวรวมกันก่อนเกิดเป็นสายฝน  

" ซี๊ด.. อ๊ะ อ๊ะ อ๊ะ อร๊ายยย/ อ้า อ้า ซี๊ดด อร๊าาาา" ในที่สุดสายฝนก็โปรยปรายลงมา เธอเปียกปอนแต่กลับสุขสม ร่างแกร่งกระแทกเข้าออกสามสี่ที แล้วก้มหน้ามาจูบเธอ 

" I love you, My unending love " บุญตายกมือลูบแก้มเขาเบาๆ  

" Jeg elsker også dig. Min uendelige kærlighed" คาร์ลอสขมวดคิ้วมุ่นมองเธอ 

" แปลว่าอะไร? " บุญตามองเขาตายิ้ม 

" ไม่บอก..ต้องหาความหมายเอาเอง"  

ความคิดเห็น