เปลวไฟสีน้ำเงิน

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

Heart 07 : ไม่หลอกลวง(ผู้บริโภค) 2

ชื่อตอน : Heart 07 : ไม่หลอกลวง(ผู้บริโภค) 2

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย รักวัยรุ่น

คนเข้าชมทั้งหมด : 1k

ความคิดเห็น : 21

ปรับปรุงล่าสุด : 20 มิ.ย. 2562 16:57 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
Heart 07 : ไม่หลอกลวง(ผู้บริโภค) 2
แบบอักษร

‘ว่ายังไงเอ่ยคุณทอฝัน’  

แหม กดดันได้น่ารักน่าหยิกจังเลย ทอฝันเหงื่อแตกพลั่กๆ แล้วค่ะ 

“ก็จริงค่ะ” ตอบเสร็จก็ทำเนียนมองไปทางอื่น ไม่กล้าสบตาเลยจริงๆ ทว่าพี่อินคงไม่ยอมให้ฉันหนีเรื่องนี้ไปได้ง่ายอย่างที่คิดหรอก ฉันไม่มอง เขาก็พิมพ์และยื่นโทรศัพท์มาตรงหน้าเอง 

‘ตอนนี้ใครควรหึงมากกว่ากันครับ’  

ขวับ! “อ๋อ นี่จะเอาคืนที่ฝันบ่นเมื่อกี้ใช่ไหม”  

(^-^) ต้องใช่แน่ๆ ไล่บี้ฉันซะจนไม่เหลือทางออก หยิบยกเรื่องมีคนมาจีบให้เป็นประเด็นเพราะอยากเอาคืนที่ฉันบ่น ให้ตายสิ! นึกว่าจะหึงกันจริงเสียอีก แต่ไม่เลย..แค่เอาคืน!!!!  

‘อย่าหึงพี่เรื่องถ่ายรูปผู้หญิงเลยครับ บางทีก็คนรู้จัก’  

‘สัญญาว่าจะไม่มีรูปผู้หญิงที่ไม่รู้จักให้เห็น’  

‘พี่ขี้เกียจฟังคำบ่น’  

“เหมือนจะดีนะ แต่ก็แอบว่าฝัน” อ่านในสิ่งที่พี่อินบอกแล้ว ก็คงอดทนไม่บ่นเขาไม่ได้หรอก แกล้งก็เนียน แถมยังรู้เรื่องราวของฉัน ทิ้งปริศนาให้คิดอีกว่ารู้ได้ยังไง 

พี่อินเก่ง (เก่งในเรื่องเอาคืน)  

‘ไหนล่ะ คำสัญญาของฝัน’  

“ต้องสัญญาด้วย” ฉันเลิกคิ้วถาม พอพี่อินพยักหน้าก็ทำท่าล็อกนิ้วชูขึ้นระดับสายตา แกล้งให้คนรอคำสัญญาทำหน้าบึ้งแล้วจึงพูดต่อ “สัญญาว่า...จะตั้งใจทำงาน ทำโอทีเยอะๆ วันหยุดก็จะไม่หยุด เวลามีคนมาจีบก็ตอบรับให้หมดเลย”  

สิ้นคำพูด ฉันก็ยักคิ้วกวนๆ พลางโน้มตัวเข้าหาอีกนิด เหลือช่องว่างระหว่างเราเพียงเล็กน้อยและเน้นย้ำไปอีกหนึ่งประโยคให้ชัดเจน “ขอให้ที่พูดไปไม่เกิดขึ้นจริง”  

‘ไปเล่นตรงนู้นนะ’  

เกรี้ยวกราดที่สุด นอกจากไม่ตลกกับมุกห้าบาทสิบบาทของทอฝันแล้ว พี่อินยังชี้ไปทางด้านหลังพร้อมกับโชว์หน้าจอที่เขาใช้เวลาพิมพ์สามวินาทีให้ฉันดู จากนั้นก็ลุกพรวดขึ้นเดินกลับโฮมสเตย์เองเฉยเลย 

แต่งานนี้ทอฝันไม่ง้อจ้า อยากเดินนักใช่ไหม ถ้างั้นฉันก็จะปั่นจักรยานกลับ ทว่า...ทางขึ้นเป็นเนินนี่สิ ฉันลืมได้ยังไงกัน 

“จูงไปก่อน เดี๋ยวใจอ่อนเอง” ฉันหมายถึงจูงขึ้นเนินไปก่อน เดี๋ยวพี่อินก็ใจอ่อนยอมช่วยฉันเองแหละ เพราะเขาไม่น่าจะใจร้ายขนาดนั้นนะ  

เอ๊ะ! หรือว่าฉันกำลังคิดผิด เพราะพี่อินไม่หันมามองฉันสักนิด เลยจุดที่เป็นเนินไปแล้วก็ยังไม่สนใจ ลองปั่นจักรยานเข้าไปใกล้แบบเฉียดๆ ก็ยังเฉย 

“เอางั้นก็ได้ ฝันไม่รอแล้วนะ”  

‘เชิญ!’ พี่อินต้องตอบแบบนี้แน่เลยเพราะเขาผายมือออกทันทีที่ฉันหันไปตะโกนบอก ว่าแต่พี่อินโกรธเรื่องอะไรนะ เรื่องที่เขาหยอกฉันน่ะเหรอ ถึงจะมีส่วนแต่ไม่น่าใช่ทั้งหมด แล้วมันเพราะอะไรล่ะ 

“เป็นบ้า” ทอฝันสรุปให้ง่ายๆ เลยละกัน 

 

 

บทบรรยาย พี่อิน 

‘น่าจะถึงโฮมสเตย์แล้วนะ’ ผมชะเง้อคอมองทอฝันที่ปั่นจักรยานตามทางไปเรื่อยๆ พอลับสายตาและเห็นว่าเธอเลี้ยวไปทางโฮมสเตย์แล้วก็แอบแวะข้างทางนิดหน่อย 

หึ ผมไม่ได้โกรธเธอหรอกครับ แค่จะแอบไปซื้อของที่ระลึกจากชาวบ้านชนเผ่าต่างๆ ให้สักหน่อย แอบเห็นตั้งแต่ปั่นจักรยานมาแล้วล่ะ แต่อยากเซอร์ไพรส์เลยทำเนียนเหมือนโกรธ ประชดชีวิตด้วยการเดินกลับเอง  

‘เดินเลือกนานๆ คงไม่ได้ เอาอะไรดีนะ’ คิดแล้วก็ได้แต่กวาดสายตาไปมองรอบๆ เพื่อหาเป้าหมาย  

‘กำไลก็ไม่รู้ขนาด แหวนก็ยิ่งไม่รู้ ตุ๊กตาจะชอบไหม หรือควรเป็นเสื้อเพราะเมื่อกี้กอดๆ ดูแล้วน่าจะเดาขนาดตัวได้อยู่นะ”  

หึ บ้าจริง! ทำไมผมต้องคิดเรื่องกอดด้วยเนี่ย แต่มันก็มีเหตุผลในตัวแหละน่า กอดเพื่อตอกย้ำความรู้สึก กอดเพื่อให้หายคิดถึงตอนกลับ แล้วก็.... กอดเพื่อวัดขนาดเสื้อไง นี่คือเหตุผลหลักเลย 

“สนใจตัวไหนบอกได้นะคะ”  

ผมชี้ไปยังผ้าทอกะเหรี่ยงที่แขวนอยู่ตรงหน้า เจ้าของร้านก็หยิบมาให้ดู ลองทาบกับตัวเองและประมวลผลในใจครู่หนึ่งก็ตัดสินใจซื้อทันที แต่ว่า ‘2 ตัวครับ’ ผมชูสองนิ้วให้เจ้าของร้าน ยืนรอสักพักก็ได้มา แต่ก็ต้องอดขำตัวเองไม่ได้เพราะที่ผมบอกว่ากอดเพื่อวัดขนาดเสื้อน่ะ ความจริงไม่ได้ใช้เลย 

‘หึ บางทีพี่ก็ไม่ควรหาเหตุผลในการทำอะไรสักอย่างใช่ไหม’  

‘ฝันน่ารักเกินไป พี่ก็เลยคีพลุคตัวเองลำบาก’  

 

เวลาต่อมา... 

หลังจากซื้อเสื้อเสร็จ ผมก็กลับโฮมสเตย์ทันที แน่นอนว่าฝันไม่สงสัยแม้แต่นิดเดียวว่าผมแอบไปไหนมาและเธอยังไม่เห็นเสื้อที่ผมซื้อให้เลยด้วยซ้ำ เรียกได้ว่าฝันเอาแต่สนใจอาการแกล้งงอนของผมมากกว่าเรื่องอื่น พยายามเดินวนรอบตัวเพื่อเรียกร้องความสนใจ แต่ผมก็ทำเป็นหยิบนู่นจับนี่ เก็บเสื้อผ้าเตรียมกลับบ้าง เช็กรูปบ้าง เนียนๆ ไป 

“พี่อิน ตกลงงอนฝันเรื่องอะไรเนี่ย ฝันนึกไม่ออกเลย”  

ผมไหวไหล่อย่างไม่ยี่หระ คว้าผ้าเช็ดตัวมาพาดไหล่เตรียมแสดงละครขั้นต่อไปด้วยการอาบน้ำสักครึ่งชั่วโมง 

“เรื่องที่ฝันบอกว่าจะตอบรับทุกคนที่มาจีบน่ะเหรอ พี่อินก็รู้ว่าฝันพูดเล่น”  

จุ๊บ! ครับ เพราะเห็นว่าฝันเริ่มงอแงใกล้จะร้องไห้เต็มทน คนแบบผมก็เลยทนใจร้ายต่อไปไม่ไหว คว้าตัวเธอมากอดและจุ๊บตรงแก้มเบาๆ เพื่อบอกให้เธอรู้ว่าที่ผ่านมาผมไม่ได้งอน แค่แกล้งเฉยๆ  

แล้วก็ต้องโดนทำโทษด้วยการงอนคืนไปตามระเบียบครับ 

“จำไว้นะ จำไว้เลย จำไว้! ฝันไม่ปล่อยให้พี่อินแกล้งกันแบบนี้หรอก ไหนล่ะผู้ชายอบอุ่น มีแต่ผู้ชายขี้แกล้ง พี่อินหลอกลวงผู้บริโภค”  

หึ ว่ากันขนาดนี้เห็นทีผมจะยอมไม่ได้นะ คิดแล้วก็คว้าโทรศัพท์บนโต๊ะมาพิมพ์ ยื่นให้ฝันอ่านเสร็จก็รีบไปอาบน้ำทันที 

“เป็นคนแบบนี้ตั้งแต่เมื่อไหร่”  

‘ก็ไม่นาน’ ผมหันไปมองทางประตูเมื่อมีเสียงตะโกนตามหลังมา สงสัยอ่านแล้วคิดไม่ดีแน่ๆ แต่ผมไมได้พิมพ์อะไรที่กวนประสาทฝันเลยนะ ผมพิมพ์บอกแค่นี้เอง 

‘อย่าพูดว่าพี่หลอกลวง ถ้ายังไม่ได้กิน’  

เรื่องจริงไม่เห็นต้องโวยวาย.. 

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น