มอมิ้น

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

NC บาปบริสุทธิ์ Chankai [ตอนที่22]

ชื่อตอน : NC บาปบริสุทธิ์ Chankai [ตอนที่22]

คำค้น : NC ChanKai

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 16.5k

ความคิดเห็น : 1

ปรับปรุงล่าสุด : 25 ก.ย. 2558 20:19 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
NC บาปบริสุทธิ์ Chankai [ตอนที่22]
แบบอักษร

 

-ต่อ-

“คิดว่ามันเป็นไอติม”ถึงจะไม่เข้าใจในสิ่งที่ชานยอลบอกแต่ถึงกระนั้นเด็กน้อยวัยสิบสี่ก็ยอมที่จะงับปากของตัวเองลงไปบนแท่งเนื้อที่ชูชันอยู่ตรงหน้า

...ซ่าาา..

ชานยอลเอื้อมมือไปเปิดฝักบัวอีกครั้ง สายตาคู่เย็นชาจดจ้องร่างแบบางที่ในยามนี้เสื้อนักเรียนได้แนบลู่ตามร่างกายจนเห็นแผ่นหลังเปลือยเปล่า ลิ้นเล็กสีแดงสดกำลังแลบเลียตามแก่นกายใหญ่อย่างนึกสงสัย แตกนั่นนี่ตามความอยากรู้อยากเห็นและเมื่อทำไปซักพักจงอินก็ตัดสินใจอมปากของตัวเองเข้าไป

“ซี้ดด....” เสียงร้องครางจากอีกร่างทำให้เจ้าเด็กน้อยพาลนึกย้อนไปถึงเพื่อนของตัวเอง

ร้องแบบเดียวกันเลยแหะ...

“ป๊า ชอบมั้ยครับ....”

“อืมมม” ถึงจะเป็นเพียงเสียงครางในลำคอแต่ถึงกระนั้นจงอินก็อดจะยิ้มออกมาไม่ได้ เด็กน้อยตัวเล็กใช้มือทั้งสองของตัวเองประคองแท่งเนื้อของอีกร่างเอาไว้ ค่อยๆใช้ลิ้นแตะๆและเล็มเลียก่อนที่จะตัดสินใจอมครอบไปจนเต็มปากของตัวเองแต่ถึงกระนั้นแก่นกายของอีกร่างก็ยังคงเหลือพื้นที่กว่าครึ่งที่ปากเล็กๆนั้นครอบครองไว้ไม่หมด

..หมับ..

แรงรั้งที่แขนทำให้จงอินต้องขมวดคิ้วสงสัยและที่น่าตกใจก็คือการที่ชานยอลนั่นรั้งร่างของเขาเข้าไปแนบกอดเอาไว้

“อื้มมม!อื้ออ” แค่นั้นไม่พอริมฝีปากหยักยังกดจูบลงมา มันเหมือนจุ๊บที่จื่อเทากับเซฮุนชอบทำกับเขา แต่ว่าของป๊ามีลิ้นด้วยนะ แถม ชอบกว่าอีก...

“อ้ะ อื้อออ” จงอินเริ่มรู้สึกว่าตัวเองนั่นเผลอร้องครางแปลกๆเหมือนกับรุ่นพี่ที่มาติดเซฮุนและจื่อเทา ซิบกางเกงนักเรียนของเขาถูกปลดออกและในที่สุดชานยอลก็จัดการถอดกางเกงของเขาออกจนหมด แม้กระทั่งกางเกงในก็ยังถอด..

“ป๊า อ๊ะ!ทำอะไรหรอครับ อ่ะอ๊า....”

“มานี่ดิ...”

“ป๊า....” จงอินเริ่มรับรู้ว่าน้ำเสียงของตัวเองนั้นเริ่มแหบแปลกๆและสุดท้ายร่างของเขาก็ถูกชานยอลจับดันให้แผ่นหลังแนบกับกำแพงห้องน้ำ

“อ๋าาอะอ่ะ...ป๊า...” เด็กน้อยวัยสิบสี่ยังคงเรียกอีกร่างไม่หยุดปากในตอนนี้ชานยอลกำลังไล่ปลดกระดุมเสื้อของเขา ปลดออกจนหมดแต่ก็ไม่ถอดออกเหลือเสื้อเอาไว้พอวับๆแวมๆแบบที่จะหลุดแล่ไม่หลุดแล่ จงอินไม่เข้าใจเลยว่าทำไปทำไม แถมยังเอาลิ้นมาเลียที่ยอดอกของเขาทั้งสองข้างอีก....

“ปะป๊า...อื้อออ่ะอ้ะ...มันเป็นรอย....”

“พูดมากวะ หุบปากดิรำคาญ”

“อื้มมม แต่มันเป็นรอยนี่ครับ....” เสียงงึมงำยังคงหลุดดังออกมาจากเจ้าเด็กน้อยที่กำลังยืนเกรงแล้วจ้องมองไปที่แผ่นอกของตัวเอง

“อ๊ะ...อ่า!” แต่พอชานยอลทำเพียงแตะมือไปที่แก่นกายไม่เท่าไหร่หยาดน้ำแห่งความบริสุทธิ์ก็พุ่งพวยออกมาจนเปรอะ

น้ำแบบนี้ แบบเดียวกับที่จงอินเห็นมันเปรอะหน้าของรุ่นพี่ที่มาสารภาพรักกับเซฮุนและจื่อเทา...

“ป๊าครับ ตรงนั้นมัน...อ้วนขึ้นอะ...”

“มึงมีอารมณ์ไง”

“อารมณ์?”

“มึงสิบสี่แล้วนะจงอิน ไม่รู้เหี้ยอะไรเลยหรือไง” ชานยอลตวาดว่าออกไปโดยที่ไม่เคยคิดว่านั่นจะเป็นความผิดของตัวเองที่ไม่เคยปล่อยจงอินให้ออกไปไหน ทีวีในห้องก็ถูกล็อคช่องไว้ให้ดูแค่การ์ตูนหรือไม่ก็ช่องที่เกี่ยวกับการเรียน แถมวิชาสุขศึกษาก็ยังไปสั่งทางโรงเรียนว่าห้ามสอนเกี่ยวกับเรื่องเพซ ส่วนเวลาไปโรงเรียนก็มาการ์ดคอยเดินตามห่างๆอยู่ทั้งวัน อย่าว่าแต่เรื่องเพศเลยที่ไม่รู้ เพราะขนาดกลับบ้านเกินสองทุ่ม จงอินก็ไม่เคย

แล้วจะเอาเวลาไหนไปรู้กัน...

แต่ในตอนนี้ก็เป็นชานยอลเอง

ที่กำลังจะมอบความทรงจำแรกให้กับเด็กน้อยที่เขาคอยปิดกั้นการรับรู้มาตลอด

“เอานิ้วแหย่เข้าไปในรูตัวเองดิ”

“ครับ?”

“ทำ” จงอินทำได้เพียงเบ้หน้าออกแล้วยืนเฉยๆให้ชานยอลหยิบเจลอาบน้ำมาทาบริเวณช่องทางด้านหลังให้และเมื่ออีกคนสั่งมาแบบนี้เขาก็ต้องจำใจใช้นิ้วสอดเข้าไปในช่องทางของตัวเอง

“อ๊าส์...อ่ะฮะ...ป๊า....”

“เอาเข้าไปให้ครบสามนิ้ว อย่างงั้นแหละ”

“อะอ้ะอ่า....”

“ขยับนิ้วมึงสิ”  เมื่ออีกคนสั่งจงอินก็ต้องยอมทำตามอย่างเลี่ยงไม่ได้และความรู้สึกใหม่ที่ได้รับก็ทำให้เด็กน้อยแทบจะทรุดขาลงกับพื้นห้องน้ำ

ดวงหน้าเปียกชื้นที่กำลังเชิดเงยตามแรงอารมณ์

ข้อขาเรียวที่กำลังอ้ากว้างเพื่อที่จะให้ตัวเองสามารถขยับนิ้วเข้าออกได้...

“จงอิน เอานิ้วมึงออกแล้วเอาขาเกี่ยวเอวกู”

“อ๊ะ!” และทันทีทีที่ดึงนิ้วออกได้ความรู้สึกที่ต้องการก็ทำให้เด็กน้อยไร้เดียงสาต้องแสดงสีหน้าที่ตัวเองก็ไม่รู้ว่ามันออกมาแบบไหน แต่ที่เขารู้ ก็คือป๊ากำลังทำแววตาที่เหมือนกับที่เซฮุนและจื่อเทาชอบมองเมื่อเขากำลังยืนฉี่

“ป๊า...” เพราะการที่เอาขาเกี่ยวเอวของชานยอลเลยทำให้แก่นกายของคนทั้งคู่ต้องเสียดสีกันอย่างเลี่ยงไม่ได้และในตอนนี้จงอินก็กำลังเบียดตัวเข้าชิดกับคนตัวสูงอย่างห้ามตัวเองไม่อยู่

“ป๊า..ฮะอ๊ะอ่า...”

“กูรู้แล้ว จะรีบไปไหนวะ” พอโดนดุจงอินก็ต้องมุ่ยหน้าด้วยความไม่เข้าใจแต่แล้วดวงหน้าที่เพิ่งจะเริ่มเป็นหนุ่มก็ต้องเบ้ออกจากกันเมื่อร่างกายนั้นรับรู้ได้ถึงสิ่งแปลกปลอมที่แทรกเข้ามาพร้อมกับความเจ็บ

..สวบบบ!...

“อ๊าส์!อ้ะ...อ่ะ...อ่าา...อื้ออออฮึก....”

“ซี้ดดอ่า...เชี่ยแม่ง...มึงอย่าเกรงดิวะ”

“เจ็บจังครั...อ้ะ...!” แต่ยังไม่ทันจะพูดจบประโยคร่างทั้งร่างก็แทบจะทรุดลงกับพื้นเมื่อร่างกายนั้นรับรู้ได้ถึงแรงขยับและความเสียวซ่านที่กำลังแทรกเข้ามาพร้อมๆกัน

“อื้อออ่ะอ๊ะอ่าส์...ป๊าครับฮะอ้ะ!

“อ่าา รู้สึกยังไง”

“เจ็บ อึกอ้ะอ่าอ๊า...อื้ออ...”

“....”

“เสียว ป๊า...อ๊า!เสียวครับ....” ถึงจะเป็นเพียงประโยคพึมพำแต่นั่นก็สามารถเรียกรอยยิ้มพอใจจากคนตัวสูงได้ไม่ยากในระหว่างที่กำลังขยับเข้าออกจู่ๆจงอินก็ปลดปล่อยออกมาเป็นครั้งที่สอง

“อ๊าส์!อ่าอื้ออออู้ยยยอ่ะ...” แต่ถึงแม้จะเสร็จไปแล้วแต่ถึงกระนั้นชานยอลก็ยังคงขยับเข้าออกอย่างไม่มีเว้นวรรคให้อีกร่างนั้นได้หายใจ

“อื้ออโอ้ยยยอ่าา...ป๊า...ป๊าอ้ะ...” แรงขยับที่ช้าเนิบนาบแต่เน้นและแนบแน่นส่งผลให้จงอินต้องบิดกายไปมาด้วยความเสียวซ่าน แผ่นอกบางแอ่นเอนตามแรงอารมณ์เช่นเดียวกับข้อขาเรียวที่รัดรอบเอวแกร่งไว้แน่น

และไม่รู้ว่านานแค่ไหนที่กว่าเรื่องแบบนี้จะจบ

แต่จงอินจำได้คร่าวๆว่าครั้งแรกของเขามันมีทั้งที่เสร็จในอ่างน้ำ

และหลังจากนั้นชานยอลก็ลากเข้ามาที่โต๊ะวางของปลายเตียงต่อ

และมันก็ยังมีอีกหลายๆรอบที่ถัดมาจากนั้น

แต่จำได้ว่าครั้งสุดท้ายนั่นอยู่บนเตียง

และที่มันจบลงก็เพราะว่าเขาเป็นฝ่ายสลบหมดแรงไปก่อน...

 

ตอนนั้นจำไม่ได้ว่าได้เผลอหลุดคำว่าอัปป้าไปหรือเปล่า

ไม่รู้สิ จำไม่ได้...

# # # # #

ถึงกับปาดเหงื่อเลยจริงๆ- - เป็นNCที่บั่บ

 

 กลับไปเม้นให้ด้วยนร้าาาาา

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น