Paul

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ตอนที่๒ ก็แค่ความผูกพันธ์

ชื่อตอน : ตอนที่๒ ก็แค่ความผูกพันธ์

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 402

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 24 ก.ค. 2562 17:13 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่๒ ก็แค่ความผูกพันธ์
แบบอักษร

“ ทำไมวันนี้กลับช้าจังล่ะ ยัยลิน” พัดชาถามน้องสาวที่เดินเข้ามาในห้องนั่งเล่นของคอนโดของวิล ซึ่งเป็นพี่เขยของเธอ เป็นคอนโดที่ใหญ่มาก มี 3 ห้องนอน และความสะดวกสบายครบครัน 

           “ วันนี้มีวิทยากรพิเศษมาบรรยายน่ะ เลยเลิกช้าหน่อย มีอะไรให้กินมั้ง หนูหิว” พูดแล้วยู่ปากเพื่อทำท่าให้น่ารักที่สุด 

           “ ฉันทำแกงเขียวหวานไว้ ไปตักกินเองได้เลย กำลังร้อนเลย ไม่ต้องอุ่น” 

           “ ลิน เรียนเป็นไงมั้ง เรียนได้รึป่าว มีปัญหาอะไรมั้ย ถ้าอยากให้ฉันช่วยอะไรบอกได้เลยนะ” พัดชาถามขณะที่นั่งลงบนเก้าที่โต๊ะกินข้าว ตรงข้ามกับนาลิน  

           “ เรียนได้ สบายมาก หนูฉลาด แต่ถ้าถามหาปัญหา ก็พึ่งมีวันนี้ล่ะ” พูดพร้อมเบะปาก มองบน 

           “ ปัญหาอะไรของแก” 

           “ ก็ไม่มีอะไรมากหรอกค่ะ ไม่ใช่ปัญหาใหญ่แต่หนูอารมณ์เสีย ก็ไอวิทยากรพิเศษที่มาบรรยายวันนี้ เขาหาว่าหนูไม่ตั้งใจเรียน ทำมาพูดมาเตือนกลัวว่าหนูจะทำข้อสอบไม่ได้ ไม่รู้ส่ะแล้ว ว่าหนูอ่ะตัวท๊อป” 

           “ อย่าขี้โม้ แล้วแกทำอะไร เขาถึงว่าเอาได้” 

           “หนูแค่นั่งมองท้องฟ้าตอนที่เขาพูด แต่หูหนูน่ะฟัง หึ เขาคงเป็นพวกที่คิดว่าตนเองเป็นศูนย์กลางของทุกอย่าง พอมีคนไม่ให้ความสนใจเลยไม่ชอบใจค่ะ คงคิดว่าตัวเองหล่อ ตัวเองรวย ตัวเองดีมากๆ เชอะใครจะไปสน ถึงจะหล่อวัวตายควายล้มแค่ไหน แต่ถ้าเอาแต่ใจขนาดนี้ ใครจะทนได้” นาลินพูดแล้วตักข้าวเข้าปาก3คำติด เพื่อระบายอารมณ์ 

           “ ทั้งหล่อ ทั้งรวย สเป็กแกไม่ใช่หรอ น่าจะชอบ ทำไมถึงไม่อ่อยไว้ล่ะ” พัดชาพูดแซวน้องสาวที่ชอบบอกว่าจะหาผัวฝรั่งหล่อๆ รวยๆ หุ่นแซ่บๆ 

           “ พี่พัด ใครจะไปทำอะไรแบบนั้น หนูก็แค่ชอบพูดเล่น ให้ขำๆเท่านั้น แต่นายนั่นก็หล่อมากเลยนะ ถ้ารักษาเวลาหน่อยนะ มาเร็วกว่า หนูถ่ายรูปกลับมาช่วยตัวเองล่ะ แต่นี้ไม่ไหว คนอะไรมีดีแค่หน้า”  

           “ แกนี่น่ะ ขึ้นคานแน่ คนที่ดีทุกด้านบนโลกหาอย่างจะตาย คนเรามันก็ต้องมีทั้งข้อดีและข้อเสียด้วยกันทั้งนั้น เห้อพอล่ะ ฉันเกือบลืมเลย วิลเขาให้ฉันชวนแกไปเที่ยวคืนนี้ ไปด้วยกันสิ” พัดชาพูดด้วยสายตาเป็นประกาย 

           “ พี่แก่แล้วนะ ยังชอบเที่ยวกลางคืนอยู่อีกหรอ” นาลินพูดพร้อมหลบมือพัดชาที่จะหยิกแขนที่บังอาจไปว่าเธอแก่  

           “ ฉันยังไม่แก่ย่ะ ปีนี้ฉันพึ่ง 34 เอง ฉันแก่กว่าแกไม่กี่ปี มาฉันแก่ ตบปากตัวเองเดี๋ยวนี้ จะตบเองหรือให้ฉันตบ” 

           “ 10 ปี พี่แก่กว่าฉัน 10 ปี ไม่ใช่แก่กว่าไม่กี่ปี ตั้ง10 ปี เชียวนะ 555” นาลินได้ที เอ่ยแกล้งพี่สาวยกใหญ่ มีเพียงเรื่องอายุเท่านั้นที่นาลินชนะพัดชา เพราะพัดชาเป็นคนสวยมาก ถึงจะอายุขึ้นเลข 3 แล้วแต่หน้าตาของเธอเหมือนสาวอายุ 25  

           “ แล้วตกลงแกจะไปไหม ฉันเริ่มเบื่อจะพูดจะแกแล้ว ถ้าไปก็เตรียมตัวไว้ แต่ถ้าฉันเป็นแก ฉันจะรีบไปเลย เผื่อไปเจอฝรั่งที่มันชอบคนตัวดำแบบแก จะได้มีผัวสักที 555” พัดชาพูดพร้อมรีบเดินหนีทันที ยายเด็กบ้ามาฉันแก่ ฉันฉีดโบท็อกจนตึงขนาดนี้ หึ 

 

ทางด้าน พอล ปิสโก้ ชาร์เพ็นเนอร 

           “มาร์คสืบให้ฉันที ว่าผู้หญิงเอเชียคนนั้นเป็นใคร”  

           “ ครับนาย”

           “ ไม่ต้องดีกว่า ฉันไม่จำเป็นต้องให้ความสำคัญกับใครก็ไม่รู้” พอล นั่งมองออกนอกหน้าต่างรถแล้วก็คิดถึงผู้หญิงเอเชียผิวสีน้ำผึ้ง แต่นมโคตรใหญ่ เธอไม่แม้แต่จะมองหน้าเขา ในขณะที่ผู้หญิงคนอื่นมองตามเขาตาเยิ้ม แถมเขายังเป็นบ้าอะไรไม่รู้ เดินตามไปคุยกับเธอ แต่ยายนั่นกลับว่าเขาไม่รักษาเวลา มาช้า เหวี่ยงมาส่ะชุดใหญ่

           ที่เขามาบรรยายช้า เพราะอดีตแฟนของเขาโทรมาขอให้ไปส่งที่สนามบิน เธอจะบินไปฝรั่งเศสเพื่อเป็น นางแบบระดับโลก ใช่เป็นแค่อดีตแฟน เพราะ อลิส เลือกที่จะบินไปฝรั่งเศสแทนที่จะอยู่หมั้นกับเขาในเดือนหน้า เธอขอให้เขารอ รอนานเท่าไร อลิสตอบไม่ได้ แล้วมีสิทธิอะไรมาขอให้เขารอ เขาจึงบอกเลิกเธอไป แต่เมื่อเช้า เธอโทรมาขอให้เขาไปเจอที่สนามบิน จึงทำให้เขามาบรรยายช้า

           “ นายครับ คุณเอเดนโทรมาหานาย ตอนที่นายบรรยาย เขาฝากบอกให้นายไปเจอกันที่ผับของเขาคืนนี้ครับ” มาร์คบอกพรางชำเลืองตามองผ่านกระจกมองหลัง

           “ ไปสิ ฉันพึ่งโดนทิ้งมานี่ ไปหาอะไรสนุกๆที่ผับไอเอเดนก็ดีเหมือนกัน ฉันโสดแล้วนี่จะทำอะไรก็ได้ นายว่ามั้ยมาร์ค”

           “ ไม่โสด นายก็มีผู้หญิงข้างกายทุกคืนนี่ครับ” มาร์คกล้าพูดเพราะเป็นทั้งเพื่อนและเลขาให้ พอล มาตั้งแต่เด็ก

           “ หึ ผู้หญิงพวกนั้นเห็นฉัน ก็เสนอตัวมาให้ฉันแล้ว มันจะผิดอะไรที่ฉันจะสนอง”

ผับของเอเดน  

           “ ไง ได้ข่าว อลิสคนสวยบินไปตามฝันที่ปารีสแล้วใช่มั้ย” เอเดนถามพอลที่นั่งกินเหล้าอยู่ด้วยกัน ด้วยน้ำเสียงราบเรียบ 

           “ อืม”

           “ อืม อืมอะไรของมึง แล้วงานหมั้นเดือนหน้าอ่ะ” เอเดนถามอีกครั้ง ด้วยความไม่พอใจที่เพื่อนตอบไม่กระจ่าง

           “ ก็ยกเลิกไป เขาเลือกไปตามความฝัน มึงจะให้กูทำไง”

           “ แล้วมึงก็ปล่อยไปแบบนี้ ไม่เสียใจรึไงว่ะ ครบกันมาตั้งแต่นาน กี่ปีแล้วว่ะ”

           “ ก็ปล่อยไป เขาเลือกแล้ว ครบกันมา 8 ปี ฉันไม่เสียใจแต่เสียดายเวลามากกว่า เฮ้อ 8 ปี แล้วไง ก็ไม่มีความหมาย ถ้าไม่มีความหมาย ก็เลิกกันไป” พอล บอกเอเดนด้วยน้ำเสียงที่ติดจะน้อยใจอดีตแฟนสาว

           “ เฮ้ย ไม่ต้องนอย ตอนนี้ที่ผับกูมีสาวๆสวยๆ ที่เขาเต็มใจจะขึ้นเตียงกับมึงคืนนี้ ไอพอล นั่นสาวชุดดำ เขานั่งมองมึงตาเยิ้มมานานแล้ว” เอเดนพูดพร้อมชำเลืองตาไปทางสาวชุดดำ

           “ อ่อ ต่อไปนี้กูจะเอาแค่ตัว ไม่จริงใจกับใครแล้ว” พอลพูดพร้อมยกแก้วเหล้าทักทายสาวชุดดำ ที่ยกแก้วทักทายเขา ด้วยท่าทางที่ยั่วยวนสุดๆ

           “ ไอราฟ หัวมึงจะหมุดเข้าไปในช่องคลอดอยู่แล้ว สนใจแต่หอย ไม่สนใจเพื่อน” เอเดนว่าราฟาเอล เพื่อนของเขากับพอล ที่เป็นอาจารย์สอนที่มหาวิทยาลัยที่พอล ไปบรรยายมาในช่วงเช้า

           “ กูก็ฟังอยู่ จะให้กูพูดอะไรล่ะ” ราฟาเอลตอบเอเดน ทั้งที่กำลังไซร้ซอกคอสาวบริการที่นั่งอยู่บนตัก เขานั่งฟังเพื่อนคุยกัยมาสักพักล่ะ แต่ไม่ได้ออกความคิดเห็น เขาไม่คิดว่าพอลจะรักอลิส อะไรมากมายอยู่แล้ว มันก็แค่ความผูกพันธ์ที่ครบกันมานาน 

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น