รัศมีสีทองอักษร
facebook-icon

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : Epiosde 12

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 24.8k

ความคิดเห็น : 6

ปรับปรุงล่าสุด : 19 มิ.ย. 2562 18:14 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
Epiosde 12
แบบอักษร

{Yuki☆}

 

เสือ เป็นแฟนเก่าตั้งแต่สมัยมัธยม อยากจะบอกว่าเสือนี้เป็นแฟนคนแรกของเราเลยแหละ คบกันไปได้ 2ปีมีเหตุต้องเลิกรา เพราะนิสัยเราเข้ากันไม่ได้ต่างกันสุดขั้ว แต่ไม่คิดเลยว่าจากเด็กเสิร์ฟจะกลายเป็นหมอหนุ่มหล่อกระชากใจสาวๆไปได้ เปลี่ยนจากหน้าตีนเป็นหลังมือจริงๆ😂😂

 "เอ่อ นี่จะยืนจ้องหน้าหาพระแสงอะไรครับคุณหมอ นี่เมียผมครับไม่ใช่คนไข้😠" พี่รหัสเราขึงตาใส่หมอเสือ ยังไม่พอเท่านั้นวางตัวแสดงเป็นเจ้าข้าวเจ้าของ แหม พอรู้ว่าเป็นแฟนเก่ายิ่งหึงหนักนะเนี่ย

 "พี่มาร์คค่ะ"😡 เราหันไปห้ามปราบพี่รหัส ดูสิกลัวเมียหน้าหงอยลงไปเลย โอ๋ น่าสงสารจัง

 "ก็ได้ครับ" สมาคมกลัวเมียรับผัวกูเข้าไปอีกคนด้วยค่ะ

 "หมอขอตรวจอาการคนไข้ก่อนนะครับ😊" 'แล้วเรื่องอื่นค่อยว่ากันทีหลัง ยูกิ' สายตาหมอที่มองทางเราเหมือนมีเรื่องอยากจะคุยกับเรามากมาย แต่ไม่สะดวกที่จะคุยด้วย

 "ได้เลยค่ะคุณหมอ" คำนี้อียูไม่ได้ตอบ แต่เป็นนางน้ำฝนแสนเรียบร้อยที่มองหมอเสือตาหวานเยิ้มเชียว ฮั่นแหน่ อยากเปลี่ยนเป้าหมายแล้วสิ

หมอหนุ่มสุดหล่อกระชากมดลูกพลางตรวจร่างกายคนไข้ต่อแล้วบอกว่าเคสนี้มีสิทธิ์จะหายขาดได้ถ้าหมั่นทำกายภาพบำบัดเป็นประจำ จากนั้นก็ขอตัวออกไป

 "อย่าให้กูรู้นะว่ามึงจะคิดกลับไปหาไอ้หมอกระจอก ถ้ากูจับได้ ไม่เอาไว้แน่!😬" พี่รหัสกูคาดโทษไว้ซะขนาดนี้ ไม่กล้าทำแบบนั้นหรอกค้า

 "แหม มีผัวโหดอย่างพี่เนี่ย น้องยูไม่กล้าคิดอกุศกลหรอกค่ะ นอกจากว่าผัวจะไปมีคนอื่น"

 "ไม่มีทางให้เป็นแบบนั้นหรอก กูจัดการเคลียร์เด็กของกูเรียบร้อยแล้ว มีแค่มึงคนเดียว"

 "พูดอะไรออกมาหัดเกรงใจน้องของพี่ด้วย" ไอ้พี่รหัสบ้า พูดแบบนี้ข่อยก็เขินเป็นเด้อ😳

 "งั้นเราออกไปหาไรกินดีกว่า ไม่ต้องไปกวนน้ำฝน"

 "งั้นไปสิค่ะ😊" เราสองคนผัวเมียควงแขนออกไป เพราะน้ำฝนหลับไปแล้วอีกหน่อยคงมีพยาบาลพิเศษมาดูแลนั่นแหละ

แท้จริงแล้วน้ำฝนยังไม่หลับ ร่างน้อยค่อยขยับกายลุกขึ้น มือขวาก็ควานหามือถือตนออกแล้วกดเบอร์โทรไปหาใคร

 "คุณพ่อ หนูอยากได้หมอเสือ...หนูเปลี่ยนเป้าหมายใหม่แล้วค่ะ📞😏"

.

.

.

 

 ✂✂ ตัดไปวันรุ่งเช้าที่เราต้องไปมหาลัย เพราะเราขาดเรียนไปหนึ่งวัน มิเช่นนั้นจะเรียนไม่ทันเพื่อน เราเป็นคนตั้งใจเรียนอยู่นะ เก่งพอกว่าพวกแอ๊บบางคน

"เห้ย มึง วันนี้ได้กลิ่นอะไรตุๆไหม" ขณะที่กำลังนั่งรอเพื่อนสามคน ก็มีเสียงนกเสียงกาแผ่วมาทางนี้

 "นั่นสิ กลิ่นเหม็นมากเหมือนกลิ่นหมาหัวเน่า กำลังจะถูกผัวทิ้งใช่ไหมพิม" เพื่อนมันก็ยุยงเสริมต่อ

 "ไม่รู้สิ ว่าไงละจ้ะยูกิคนสวย" พิม นางเป็นเด็กอีกคนในสต๊อกของพี่รหัสกู คงจะคับแค้นใจมาก

 "กูรู้แต่ว่าพี่มาร์ครักกูจนโงหัวไม่ขึ้น และตอนนี้เขาก็เคลียร์เด็กออกหมดแล้ว คงจะไม่มีแมงวันแมงหวี่มาตอมแถวนี้หรอก เพราะกูสะอาด😆"

 "นี่มึงด่าพวกกูเหรอ😠"

 "ก็แล้วแต่มึงจะคิดแล้วกัน😛"

 "มึง! อียูกิ😈" นังพิมกำลังจะผลักฉัน

 "ว้าย พรึ่บ!" เสียงนี้ไม่ใช่ฉัน แต่เป็นนังพิมที่โดนผลักจากกลุ่มเพื่อนของฉัน

 "มึงจะทำอะไรเพื่อนกู ข้ามศพพวกกูไปก่อน" ปาร์ตี้กับพวกพ้องยืนกร่างจ้องจะเอาเรื่อง ทำให้พวกนังพิมต้องถอยทัพกลับไป

 "ขอบใจนะพวกมึง เลิฟๆพวกมึงสุด😗"

 "เออๆไม่ต้องโอเวอร์มาก ว่าแต่คู่มึงเป็นไงบ้าง" คำพูดของหลินจ่งของให้ใจฉันหงอยลง

 "ก็เรื่อยๆ แต่เมื่อคืนกูโทรหาพี่เขาแต่ไม่รับสาย กูรู้สึกว่าจะถูกพี่เขาทิ้งยังไงก็ไม่รู้😔"

 "อย่าคิดมากนะมึง บางทีพี่มาร์คอาจติดธุระสำคัญก็ได้"

 "อืม ก็หวังว่ามันจะเป็นอย่างที่มึงคิดนะแตงลี่"

 

.............

 

ความคิดเห็น