ใจดินสอ
email-icon facebook-icon Twitter-icon Instagram-icon

😊✏ว่าด้วยนิยายของไรท์นั้น>>>ไม่ใช่รักดราม่าหรือโรแมนติก ❤ ไม่ใช่รักใสๆวัยว้าวุ่นแต่เป็นรักวัยรุ่นที่มีอิโรติกรวมอยู่ด้วย😁 นอกจากจินตนาการแล้วโปรดใช้วิจารณญาณและศิลปะในการอ่านนะคะ📖 คุยกับไร์หรือแวะไปตามงานได้ที่ เพจ Writer ใจดินสอ

EP.43 เหตุผลที่ต้องมีแฟนเป็นหมอ

ชื่อตอน : EP.43 เหตุผลที่ต้องมีแฟนเป็นหมอ

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย รักวัยรุ่น

คนเข้าชมทั้งหมด : 3.1k

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 20 มิ.ย. 2562 08:39 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
EP.43 เหตุผลที่ต้องมีแฟนเป็นหมอ
แบบอักษร

 

 

ฟาเรนท์... 

 

" หนึ่ง สอง " 

 

" ว่าไงครับพี่หมอ " 

ไอ้พวกสองแฝดขานรับเมื่อธันวาที่ยืนอยู่เรียกพวกมัน แล้วไปญาติดีกันตอนไหนเนี่ย 

 

" ในโทรศัพท์เครื่องนี้มีหนัง AV เด็กกับคนแก่อยู่ พวกมึงอยากดูมั้ยหรือจะเอาไปเผยแพร่ที่ไหนก็ได้ " 

ธันวากระตุกยิ้มข้างนึงก่อนจะมองมาที่ยัยส้มที่ยังนั่งอยู่กับพื้น 

 

" พี่ธัน!! พี่จะทำแบบนี้ไม่ได้นะ " 

ยัยส้มรีบลุกขึ้นก่อนจะวิ่งไปคว้าโทรศัพท์กับธันวาแต่ก็ไม่ทันเพราะไอ้หนึ่งที่อยู่ใกล้กว่ารับไปก่อน 

 

" ฉันเตือนเธอแล้ว...ส้ม " 

ธันวาบอกยิ้มๆก่อนจะเดินมาหาฉัน สีหน้าของเขาในตอนที่มองยัยส้มมันน่ากลัวชะมัดเหมือนสีหน้าที่ฉันเคยเห็นในคืนนั้นเลย  

 

" เอามานะไอ้เตี้ย " 

 

" เห้ย!! อีเตี้ยนี่ใครวะ " 

ยัยส้มที่ดึงเท้าไอ้หนึ่งจนตกลงมาจากกำแพงเพื่อจะแย่งโทรศัพท์คืนแต่ไอ้หนึ่งก็โยนให้ไอ้สองไปก่อนที่ไอ้สองจะกระโดดลงไปอีกฝั่ง 

 

" แกว่าใครเตี้ย " 

ยัยส้มหันไปตวาดไอ้หนึ่ง 

 

" ก็เธอไง หรือไม่จริงดูหัวเธอสิต่ำจนจะถึงสะดือฉันอยู่แล้ว " 

ไอ้สองว่า 

 

" หัวบ้านแกน่ะสิ นี่เขาเรียกนม " 

ยัยส้มเถียง 

 

" อ้าวนมหรอกหรอ ใหญ่ขนาดนี้ที่ยัดเข้าไปถุงเท้าหรือทิชชู่ล่ะ " 

 

" กรี๊ดดด!! " 

 

" อ้อไม่สิ มันคงจะยานมากกว่า หัวนมจะทิ่มสะดืออยู่แล้ว " 

 

" กรี๊ดดดด!! " 

 

" รำคาญ!! " 

. 

. 

. 

" เดินไหวมั้ย " 

ธันวาที่ยืนอยู่ข้างๆถามฉันขึ้นทำให้ฉันละสายตาจากสองคนนั้นที่เถียงกันอยู่ 

 

" ไหว ตอนนี้แค่เจ็บนิดหน่อยไม่เป็นไรแล้ว " 

ฉันบอกพลางหันหน้าไปทางอื่นเมื่อคำพูดของตัวเองก่อนหน้านั้นยังคงวนเวียนอยู่ในหู เขาจะได้ยินมั้ยนะ 

 

" มาอุ้มมา " 

พรึบ!! 

ไม่พูดเปล่าแต่ธันวาเดินมาช้อนตัวฉันขึ้นก่อนจะเดินไปยังม้าหินอ่อนอีกจุดหนึ่งที่ไกลจากที่ฉันกับยัยส้มทะเลาะกัน 

 

" ข้อเท้าแพลงหรือเปล่า ขอดูหน่อย " 

ธันวาพูดยิ้มๆเหมือนเขากลบเกลื่อนอะไรบางอย่างก่อนจะถอดรองเท้าผ้าใบออกและตามด้วยถุงเท้า จากนั้นก็จับข้อเท้าฉันไปมา 

 

" ยิ้มทำไม " 

ฉันถามพลางพยายามทำหน้าบึ้งใส่แต่ก็ยังอดยิ้มออกมาไม่ได้อยู่ดี เขาต้องได้ยินแน่ๆ 

 

" เปล๊า " 

ธันวาตอบพลางก้มหน้าลงและกลับยิ้มมากกว่าเดิมอีก 

 

" ธันวา!! " 

ฉันตะโกนเสียงดังใส่เขาทั้งๆที่ตัวเองก็พยายามจะไม่ยิ้มแต่มันก็ทำไม่ได้ 

 

" จ๋า " 

ขานรับแบบไม่เงยหน้ามามองฉันแต่กลับยิ้มจนเห็นฟัน 

 

" นายได้ยินใช่มั้ย " 

ฉันว่าพลางตีไหล่เขาไปทีนึง 

 

" ได้ยินอะไร ไม่มี๊ " 

เสียงสูงแถมยิ้มอีก  

 

" ธันวาถ้านายยังยิ้มอยู่ฉันจะโกรธนายแล้วนะ " 

ฉันว่า 

 

" ได้ยินก็ได้ ได้ยินว่าอะไรน้าาา " 

 

" ธันวา ห้ามพูดนะ " 

ฉันว่าเขาก่อนจะเอามือสองข้างปิดหน้าตัวเองเอาไว้ ไอ้บ้านี่ฉันอายนะ 

 

 

ความคิดเห็น