AU

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ตอนที่ 28 เปลี่ยนแปลงอาณาจักรครั้งยิ่งใหญ่

ชื่อตอน : ตอนที่ 28 เปลี่ยนแปลงอาณาจักรครั้งยิ่งใหญ่

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย แฟนตาซี

คนเข้าชมทั้งหมด : 43

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 18 มิ.ย. 2562 21:25 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่ 28 เปลี่ยนแปลงอาณาจักรครั้งยิ่งใหญ่
แบบอักษร

ตอนที่ 28 เปลี่ยนแปลงอาณาจักรครั้งยิ่งใหญ่ 

“ฟรานซ์ เดี๋ยวช่วยวาดแปลนของปืนวิสุทธิปราการให้หน่อย เอารุ่น TKS 2DR กับรุ่น APTAR 372” เสียงสั่งการของไผ่ที่มาพูดในรอบที่ 4 ของวัน ฟรานซ์ทำสีหน้าเหนื่อยใจที่สุด

ก่อนหน้านี้ก็มาสั่งให้วาดแปลนของเครื่องT4R BBL ซึ่งเป็นเครื่องสมองกลอัจฉริยะมีระบบ AI ในตัว ใช้สำหรับสังเกตการณ์กล้องวงจรปิด และคอยตรวจสอบความปลอดภัยของผู้คน หากมีคนร้ายหรือการปล้นทรัพย์เกิดขึ้น เครื่องจะส่งภาพและสัญญาณไปยังห้องของหน่วยงานต่างๆ การจัดการอะไรต่างๆ จึงง่ายขึ้น

ส่วนปืนวิสุทธิปราการรุ่น TKS 2DR นั้นเป็นปืนสำหรับตั้งป้อม เอาไว้คุ้มกันเขตบาเรียในแต่ละจุดของโลกเดิม สิ่งนี้เป็นเทคโนโลยีของประเทศยักษ์ใหญ่ประเทศหนึ่งได้สร้างขึ้นมา ปืนนี้เป็นปืนลำแสงช่วงสั้นๆ ระยะยิงสูงสุดอยู่ที่ 1 กิโลเมตรเพียงเท่านั้น แต่อำนาจทะลุทะลวงสูง

การยิงจะยิงออกด้วยลำแสงที่กินพลังงานไฟฟ้ามหาศาลมาก 1 กระบอกยิงได้มากที่สุดเพียง 2 นัดต่อวัน เวลายิงลำแสงจะพุ่งออกไปด้วยความเร็วสูง สามารถทะลวงได้เกือบทุกอย่าง ส่วนใหญ่ใช้สำหรับยิงเจาะบาเรียของยานบิน ปืนชนิดนี้แม้จะมีความอำนาจทะลุทะลวงสูง แต่ข้อเสียคือ ลำแสงจะสิ้นสุดตรงระยะ 1 กิโลเมตร ถ้าหากศัตรูอยู่ไกลกว่านั้นเพียงเล็กน้อยปืนนี้ก็จะไร้ประสิทธิภาพทันที

 

ส่วนปืนวิสุทธิปราการรุ่น APTAR 372 นั้นเป็นอาวุธที่ฟรานซ์ออกแบบขึ้นมา ปืนนี้จะมีระบบที่พิเศษกว่ารุ่น TKS 2DR คือมันสามารถยิงต่อเนื่องได้ 7 นัด ยิงได้ 3 ชุดต่อครั้ง หรือก็คือ 21 นัด เมื่อเสร็จการยิงจะต้องรอรีโหลด 2 วันเต็ม อาวุธทำลายล้างชนิดนี้แม้จะมีอานุภาพต่ำกว่ารุ่นแรก แต่มันทดแทนด้วยพลังงานที่สูญเสียน้อยกว่าถึง 1 เท่า และยิงได้ต่อเนื่องมากถึง 21 นัด ปืนนี้ส่วนใหญ่จะใช้ในการทำลายจรวดของฝ่ายผู้บุกรุก (ปัจจุบันไม่ค่อยได้ใช้

เพราะสงครามถูกเปลี่ยนรูปแบบที่เน้นวิทยากรและเทคโนโลยีเป็นหลัก ไม่เน้นการสังเวยชีวิตผู้คน หรือก็คือไม่ทำลายชีวิตของผู้ที่ไม่เกี่ยวข้อง ส่วนผู้ที่เกี่ยวข้องกับแผนการ หรือเป็นนักรบแนวหน้าของประเทศ หรือขององค์กรใหญ่มักถูกตามล่า เช่น ฮอป ไผ่ โนบุ เป็นต้น)

“นายเอาแต่สั่งๆ ๆ ฉันวาดแปลนจนมือหงิกหมดแล้ว เอาเวลามาสั่งไปสร้างของให้เสร็จก่อนไป แล้วค่อยมาใหม่ ให้ฉันได้พักบ้างเถอะ!!” ฟรานซ์พูดด้วยสีหน้าหน่ายใจปนขอร้อง เธอนั่งวาดแปลนทั้งวันจนไม่ได้กินข้าว แล้วไผ่ก็ยังจะมาสั่งแปลนอะไรไม่รู้เยอะแยะ

“อ้าว! ก็เพราะสร้างเสร็จแล้วนี่แหละถึงได้มาขอให้วาดเพิ่ม” ไผ่พูดด้วยน้ำเสียงที่มีไฟในการทำงาน หรือน้ำเสียงของคนที่ทำอะไรจนติดลม

“จะบ้าเหรอ! ของที่สร้างมันไม่ใช่แปลนละอย่างสองอย่างนะ แปลนๆ หนึ่งสร้างจำนวนสิบ หรือไม่ก็มากกว่านั้น นายจะสร้างเสร็จเร็วกว่าคนวาดแปลนได้ยังไงกัน!!” ฟรานซ์แย้งสุดฤทธิ์ เพราะเธอเป็นคนวาด และวาดแต่ละแปลนก็ไม่ได้ใช้เวลามากมายอะไร

ยกเว้นแปลนอาวุธ อุปกรณ์ที่ซับซ้อนเท่านั้นถึงจะใช้เวลาเยอะ เธอเชื่อว่าการสร้าง อย่างน้อยมันต้องใช้ไฟที่มีอุณหภูมิต่างกัน ใช้การขึ้นรูปรายละเอียดปลีกย่อยต่างๆ แต่ละชิ้นแต่ละอันต้องใช้ความประณีตสูง โดยเฉพาะแปลนระดับสูงจะพลาดเพียงเล็กน้อยไม่ได้ เธอจึงไม่เชื่อที่ไผ่พูด

“บ้าอะไรล่ะ ถ้าไม่เชื่อก็จงไปดูให้เห็นกับตาเถอะ ไหนๆ ฉันก็อยู่ตรงนี้แล้ว เอาเป็นว่าเธอวาดแปลนของปืนวิสุทธิ์ปราการทั้งสองรุ่นให้เสร็จก่อน แล้วจะพาไปดูของที่สร้าง” ไผ่พูดด้วยสีหน้าที่จริงจัง

“เอางั้นก็ได้ รอสักชั่วโมงหนึ่ง เพราะแปลนรุ่น APTAR 372 นั้นใช้เวลาเยอะ เดี๋ยวฉันจะปลดล็อกระบบลับให้เลยก็แล้วกัน” ฟรานว์พูดด้วยสีหน้าไม่สู้ดี เพราะต้องการพักมากๆ แต่ด้วยที่ว่าอาวุธรุ่น APTAR 372 เธอเป็นคนออกแบบมัน จึงจัดการเปลี่ยนกลไกบางส่วนเพื่อปลดล็อก ให้อาวุธที่สร้างออกมามีประสิทธิภาพมากกว่าเดิม

“ให้มันได้อย่างนี้สิ” ไผ่พูดด้วยรอยยิ้ม

 

..................................

 

หนึ่งชั่วโมงครึ่งผ่านไป

ฟรานซ์ใช้เวลาหนึ่งชั่วโมงไปกับการวาดแปลน ส่วนอีกครึ่งชั่วโมงใช้ไปกับการกินข้าว ส่วนอาหารก็เป็นของทางแม่บ้านเขาจัดให้ เธอกินมูมมามไม่สนหน้าอินทร์หน้าพรหมเพราะความหิวจัด

หลังจากทานเสร็จไผ่ก็พาเธอเดินออกมายังสนามฝึกซ้อมของอาณาจักรที่มีพื้นที่กว้างขวางสุดลูกหูลูกตา แต่ว่าฟรานซ์ไม่ได้เห็นความกว้างขวางนั้นชัดเจนเพราะถูกบังวิสัยทัศน์ด้วยอุปกรณ์ ของใช้ เหรียญทอง เหล็ก และแร่ชนิดต่างๆ ที่กองรวมกันเป็นภูเขาลูกใหญ่ เธอเห็นโนบุยืนเทของออกจากแหวนมิติ

สิ่งที่เทออกมาส่วนใหญ่แล้วเป็นเหรียญทองกับแร่ชนิดต่างๆ ทั้งนี้รวมไปถึงประตูรั้ว โซฟา ผนังบ้านที่ทำจากเหล็ก รวมไปถึงประตูกลไกอะไรต่างๆ ที่ถูกตัดแยกส่วนด้วยของมีคม ส่วนอีกหลายๆ อย่างต่างก็ถูกเทรวมกันที่นั่น

ทั้งนี้ยังมีอีกหลายๆ กองที่อยู่คนละฝั่งกับของพวกนี้ ซึ่งกองสิ่งของพวกนี้เองที่ทำให้ฟรานซ์ถึงกับอ้าปากค้างจนแมลงเข้าไปเกาะข้างในได้

กองอุปกรณ์ระดับสูงต่างๆ ที่เธอเป็นคนวาดแปลนกับมือ บัดนี้ถูกสร้างเสร็จเป็นที่เรียบร้อยแล้ว และเหมือนว่ามันจะไม่ได้มีเพียงแค่นี้เพราะเธอเห็นทหารหลายร้อยนายกำลังช่วยกันยกใส่เข้าแหวน แล้วผนึกลงกล่องดำอีกที ทหารแต่ละคนสภาพดูอิดโรยโหยหาการพักผ่อน

แต่งานที่ทำอยู่ก็ไม่มีโอกาสให้ทำตามใจ เขาต้องช่วยกันแบก ช่วยกันขน ช่วยกันปลอบใจเพื่อนข้างๆ ไม่เว้นแม้แต่ปลอบใจตัวเองว่าอีกไม่นานงานก็เสร็จ แต่ดูจากกองอุปกรณ์แล้วคงได้แต่หวังในใจลึกๆ

“นายนี่มัน... สัตว์ประหลาด... สัตว์ประหลาดที่ควรถูกตีตราว่าเป็นบุคคลอันตรายอันดับหนึ่งของโลก คนคนนั้นไม่สมควรเป็นฮอป” โนบุพูดพร่ำแต่ก็ไม่วายจะพ่วงเรื่องฮอปเข้ามาด้วย

“สรุปเธอจะชมหรือว่าด่า แล้วเรื่องเจ้าฮอปมันเกี่ยวอะไรกับการทำงานของฉันด้วย” ไผ่พูดด้วยน้ำเสียงปนสงสัย

“ช่างเถอะ อย่าใส่ใจเลย ฉันแค่แปลกใจที่นายสร้างของเสร็จเร็วกว่าคนวาดแปลนเท่านั้นเอง” ฟรานซ์พูดตามจริง

“ในโลกใบนี้มันมีความลับและพลังที่เหนือจินตนาการของพวกเรา การสร้างของจากแปลนของเธอสำหรับฉันแล้วมันไม่ได้ยาก ส่วนความเร็วนั้นได้มาจากการฝึกฝนศาสตร์ที่แปลกประหลาดแขนงหนึ่ง มันเป็นศาสตร์การสร้างของราชันมังกรน่ะ ส่วนรายละเอียดไม่สะดวกเล่าคงเข้าใจนะ” ไผ่พูดความจริงออกไป แต่เป็นความจริงที่ไม่ได้เจาะรายละเอียด ส่วนฟรานซ์ก็พยักหน้าเข้าใจ เพราะเธอก็ได้รับพลังแปลกประหลาดมาเช่นกัน จึงไม่ใช่เรื่องยากที่จะยอมรับ

“อือ แล้วนายจะให้ฉันวาดแปลนอะไรอีกไหม ถ้าไม่มีจะได้ไปพัก” ฟรานซ์พูด ใจจริงเธออยากให้ไผ่พูดว่าไม่มีมากๆ

“วันนี้ยังไม่มี เธอไปพักเถอะ” โป๊ะเชะ ไผ่พูดแบบนั้นจริงๆ ฟรานซ์พยักหน้ารัวๆ แล้วรีบวิ่งออกไปทันที แม้ไผ่จะเรียกเธอก็ไม่หันมา ทำเป็นไม่ได้ยินอะไรทั้งนั้น

“เป็นอะไรของยัยนั่น โลกสูงจริงๆ เรียกก็ไม่ยอมหันมา” ไผ่พูดด้วยสีหน้าหน่ายใจ แล้วมองแปลนอาวุธที่อยู่ในมือ

“เอาเถอะ อย่างน้อยก็ขอสร้าง TKS 2DR กับ APTAR 372 ก่อนก็แล้วกัน”

 

.........................................

วันเวลาล่วงเลยไปอีกหนึ่งวันกับการที่พวกเขาทำภารกิจกัน ฮอป โนบุ เมื่อทำการยึดทรัพย์อดีตขุนนางก็ต้องมาช่วยกันขนของใส่ในแหวนมิติต่อ ทั้งนี้เรื่องการติดตั้งระบบอะไรต่างๆ เป็นโนบุ กับฟรานซ์ที่ต้องมาช่วยกันวางแผนว่าจะต่อและติดตั้งอะไรตรงไหนบ้าง

ส่วนฮอปกับไผ่นั้นทำหน้าที่เดินดูรอบๆ ตัวอาณาจักร แล้วทำการนำอุปกรณ์เล็กๆ น้อยๆ เช่นกล้องวงจรปิด กับของบางอย่างไปติดตั้งไว้ก่อน การติดตั้งที่ว่านั้นไม่ต้องใช้อะไรมาก ใช้แค่ความสามารถของไผ่ก็สามารถสร้างฐานรองรับอุปกรณ์ได้ เหล่าผู้คนต่างให้ความสนใจว่าคนแปลกหน้าสองคนมาทำอะไรกัน ทำไมทหารกับเหล่าขุนนางถึงไม่มาพาตัวออกไปหรือทำการสังหารทิ้งเหมือนดั่งเช่นทุกครั้ง

ตามปกติแล้วอาณาเขตที่อยู่ในการดูแลของขุนนาง ใครก็ตามที่มาทำการเปลี่ยนแปลงโดยไม่ได้รับอนุญาตจะต้องโดนฆ่าทิ้งทั้งนั้น แต่ช่วงวันสองวันนี้เกิดเหตุการณ์แปลกประหลาดขึ้น เหล่าขุนนางนับร้อยต่างตกตายไปสิ้น ขุนนางที่เหลือก้ไม่กล้าทำอะไรผลีผลาม

ที่จริงแล้วสองวันมานี้ชาวบ้านยังไม่เห็นขุนนางสั่งฆ่าใครเลย หรือว่าจะเป็นเพราะจักรพรรดิคนใหม่ แต่ว่าด้วยอำนาจของจักรพรรดิคงไม่สามารถจะควบคุมขุนนางเหล่านี้ได้ แล้วสิ่งใดที่เป็นสาเหตุ

ระหว่างที่ไผ่กับฮอปทำการรื้อถอนเสาไม้ระเกะระกะข้างทางชาวบ้านคนหนึ่งที่ทนดูการกระทำไม่ไหวจึงเข้ามาถาม ที่จริงเพราะเห็นว่าเป็นคนแปลกหน้าจึงรู้สึกเป็นห่วง เลยจะมาถามไถ่และแนะนำกฎระเบียบของที่นี่ให้รู้

“นี่พ่อหนุ่มหน้ากากขาวทั้งสอง พวกเจ้ามาถอนเสาไม้เก่าๆ ตรงนี้ทำไม แม้ตรงนี้จะเคยเป็นบ้างของคนในพื้นที่ที่ถูกเผาทำลายยกครอบครัวจนเหลืออุทาหรณ์แค่เสาไหม้ๆ แต่เจ้าไม่รู้หรอกหรือว่าการทำลาย หรือเคลื่อนย้ายข้าวของโดยไม่ได้รับอนุญาตจากท่านบารอส เฟราด้านั้นมันเป็นข้อห้ามของที่นี่ ข้ารู้ว่าท่านทั้งสองคงมาอยู่ที่นี่ใหม่เลยไม่รู้กฎใช่หรือเปล่า พ่อหนุ่มเอ๊ย ชีวิตยังมีค่าหยุดทำก่อนเถอะ เดี๋ยวข้าจะช่วยอธิบายการอาศัยอยู่เขตของท่านบารอสให้ฟัง” ชายรูปร่างจัดว่าดีถ้าหากได้กินข้าวอิ่มคงจะมีร่างกายที่สมบูรณ์ พูดด้วยน้ำเสียงที่แฝงแววเป็นห่วง ไผ่กับฮอปเมื่อได้ฟังก็ละจากการ (ถอนเสา) หันมามองชายคนดังกล่าว

“ขอบใจมากนะลุง พวกเราแค่มาทำหน้าที่ตามที่องค์จักรพรรดิมอบหมายให้ทำน่ะ เรื่องนี้ท่านบารอส เฟราด้าคงเข้าใจ แต่หากเขาอยากรู้ว่าใครมาทำการเปลี่ยนแปลงจุดนี้ ให้ลุงบอกกับเขาไปเลยนะ ว่าคนของจักรพรรดิเป็นคนทำ” เสียงของไผ่ตอบรับน้ำใจด้วยน้ำเสียงที่นุ่มนวล

“คะ คำสั่งของจักรพรรดิหรือ! 00! เหตุใดทานจึงให้ความสำคัญกับสถานที่ซอมซ่อเช่นนี้ด้วย อ๊ะ ข้าขออภัยที่พูดจาล่วงเกินพระองค์พ่อหนุ่มโปรดอย่าถือสาชายจนๆ เช่นข้าเลย” เมื่อรู้ตัวว่าตนเผลอพูดสิ่งที่ไม่ควรออกไปจึงรีบขออภัย ไผ่กับฮอปพยักหน้าเป็นการตอบรับเบาๆ

“อย่าใส่ใจเรื่องคำพูดเลย ข้าก็ไม่รู้เหมือนกันว่าจักรพรรดิกำลังคิดจะทำอะไร แต่ว่าอีกไม่นานอาณาจักรนี้คงเปลี่ยนแปลงไปในทางที่ดีขึ้น ข้าเชื่ออย่างนั้น เอาล่ะขอตัวทำงานให้เสร็จก่อนนะ ไว้เจอกันใหม่ลุง” ไผ่พูดแสดงความเห็นแล้วตัดบท หันหน้าทำงานต่อให้เสร็จ และไปทำยังสถานที่ต่อๆ ไปไม่หยุดหย่อน

“เฮ้อ!! ข้าก็หวังให้มันเป็นเช่นนั้นเหมือนกันพ่อหนุ่ม ทุกวันนี้ข้าหาคำว่าความสุขไม่ได้เลย อยากจะหนีก็หนีไม่ได้ แม้จะหยัดสู้สิ่งที่ได้กลับกลายเป็นความผิดหวังซ้ำๆ แต่ชีวิตคนเรามันก็ต้องเดินต่อไป ข้าขอฝากความหวังไว้กับจักรพรรดิ แม้จะไม่เคยเจอท่านก็เถอะ”

 

..........................................

 

อีกด้านหนึ่งเป็นการประชุมที่หนักหน่วงของเหล่าทวยเทพ ในเรื่องของเงื่อนไขที่จะเป็นราชันองค์ต่อไป โดยเทพทุกตนไม่ว่าจะอยู่ที่มุมไหน ที่ยังคงมีวิญญาณอยู่สามารถเข้าร่วมได้ทั้งสิ้น ยกเว้นโครนอสที่ไม่สามารถเข้าร่วมได้

ผ่านมาจนถึงตอนนี้ข้อสรุปยังคงเป็นเช่นเดิม และแล้วประตูมิติก็เปิดออก เพื่อที่จะเคลื่อนย้ายทวยเทพองค์ต่างๆ ไปสู่เขตแดนเทพ โดยเทพแต่ละองค์สามารถเลือกที่ลงได้ เทพตนไหนที่ไม่มีเขตแดนเป็นของตนเองก็ลงไปยังเขตแดนของเทพตนอื่นๆ ได้ โดยกฎของเทพคือระยะเวลา 2 ปี ห้ามสังหารมนุษย์ ห้ามต่อสู้กันเอง และต้องหาตัวแทนของตนเองให้ได้

หลังจากสิ้นสองปีตามกฎข้อแรก คราวนี้จะเป็นสงครามแย่งชิงที่แท้จริง โลกคงต้องลุกเป็นไฟ พวกเขาต้องรับศึกสองด้าน แต่ถึงอย่างนั้น เทพที่เอาชนะในกฎของสงครามตัดสินระหว่างเขตแดน เทพที่พ่ายแพ้จะต้องอยู่ในอาณัติของเทพผู้ชนะตามกฎบรรพกาลโดยมิอาจหลีกเลี่ยง

เมื่อสิ้นสุดการสรุปผลที่แสนตึงเครียด เหล่าทวยเทพองค์ต่างๆ ได้เคลื่อนย้ายตัวเองไปยังสถานที่ที่มนุษย์อาศัยอยู่อย่างท่วมท้น

แน่นอนว่าการเปลี่ยนแปลงที่ยิ่งใหญ่ต้องบังเกิดขึ้น ใครจะเป็นตัวแทนของทวยเทพแต่ละองค์ ศึกชิงสงครามของมนุษย์ตัวแทนของเหล่าทวยเทพกำลังจะเริ่มขึ้น และเทพส่วนใหญ่ย่อมต้องเลือกสถานที่ไปนั่นก็คือ

ไปยังอาณาจักรเฟรนเชีย สถานที่ที่ผู้กล้าอาศัยอยู่ พวกเขาไปพร้อมกับของวิเศษและทักษะเฉพาะมากมาย

ผู้กล้ามีเพียง 8 คน เทพตนไหนจะได้ไปเป็นตัวแทน และแน่นอนว่าเหล่าทวยเทพต้องทุ่มเทสุดตัวแน่นอนเพื่อที่จะได้ตัวแทนอันแข็งแกร่ง และเพื่อที่จะได้เป็นราชันองค์ต่อไป

 

.................................

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น