จันทร์อรุณ ณรัช

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

มีดสังหารเทพ

ชื่อตอน : มีดสังหารเทพ

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย แฟนตาซี

คนเข้าชมทั้งหมด : 44

ความคิดเห็น : 1

ปรับปรุงล่าสุด : 18 มิ.ย. 2562 15:41 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
มีดสังหารเทพ
แบบอักษร

 

จะบอกว่า..ขอตอนนี้ให้ถูกใจคอแอ๊คชั่นสักตอนนะคะ..ตอนหน้า..ค่อยมาหวานกับสามเจ้าหญิงกันต่อ 

................................ 

ในขณะนั้น... 

 

เจ้าหญิงมุกดารากำลังเผชิญหน้ากับเทวีแวมไพร์เรนี่..หรือพิรุณเลือดในมิติแห่งนี้.. 

 

สีหน้าของมุกดาราสงบนิ่ง..วิชาอากาศมนตราขั้นสูง..ทำให้เกิดความว่างและสงบอย่างบอกไม่ถูก.. 

 

แพรพรรณแห่งทางช้างเผือก..เพิ่งเจาะทะลุร่างพิรุณเลือดไปสิบกว่ารู..แต่นางก็ฟื้นคืนเป็นปรกติอย่างรวดเร็ว.. 

 

เรนที่ดูอยู่ไม่ห่างอดพูดไม่ได้.. 

 

“..เจ้าหญิงมุกดารา..พิรุณเลือดร้ายกาจมาก..เคยดึงเอาพลังอากาศมนตราของจินดาพิสุทธิ์ไปหมดสิ้น..ท่านก็ควรจะระมัดระวังไว้..” 

 

มุกดารายังคงขรึมเคร่ง.. 

 

นางน่ารักน่าดูเสมอทั้งที่อยู่ในโหมดจริงจัง.. 

 

ใช่..ท่านพี่ริต้าเคยบอกว่า..นางเสียพลังอากาศมนตราไปจนหมดเพราะพิรุณเลือด..ดังนั้น..ต่อให้มีวิชาอากาศมนตราขั้นสูงสุด..จนได้แพรพรรณแห่งทางช้างเผือก..ก็ใช่จะเป็นการรับประกันในชัยชนะ.. 

 

เรนพูดขึ้นว่า.. 

 

“..ดูเหมือนข้างนอกจะตึงมืออยู่..ถ้าอย่างนั้น..ปล่อยให้ท่านจัดการกับพิรุณเลือดก็แล้วกัน..” 

 

นางพูดจบก็เอ่ยเอื้อนเพลงเทพส่งวิญญาณ..จนร่างหายวับไป.. 

 

มุกดารายังนิ่งสงบกับศัตรูตรงหน้า.. 

 

ก่อนจะกำหมัด..แปรเปลี่ยนท่าทาง..มือซ้ายใช้หมัดสูญญตา..มือขวาเป็นท่าเตรียมของวิชาหมัดปัญญาบารมี.. 

 

พิรุณเลือดขมวดคิ้ว..สองมือตั้งท่าเตรียมรับมือ.. 

 

ปีกแวมไพร์ทั้งสองปีกก็เตรียมพร้อมจะเป็นรยางค์ต่อสู้ที่เพิ่มขึ้น.. 

 

แพรพรรณแห่งทางช้างเผือกทั้งสองชายของมุกดาราก็ผงาดขึ้นเช่นกัน..ปลายขมวดเป็นปมคล้ายหมัด.. 

 

เหมือนยิ่งนัก..พิรุณเลือดคิด.. 

 

ครั้งที่สู้กับจินดาพิสุทธิ์ในครั้งแรกก็เป็นแบบนี้.. 

 

แต่นั่นคือจินดาพิสุทธิ์.. 

 

ไม่ใช่มุกดารา.. 

 

........ 

 

อีกด้านหนึ่ง.. 

 

อจินไตยเองก็ใช้แพรพรรณแห่งทางช้างเผือกชายหนึ่ง..ยึดติดกับมีดสังหารเทพ..และรุกไล่ใส่ผู้บงการชุดม่วงหรือฮัล เวสท์ ในภพปัจจุบัน.. 

 

ถ้าพูดถึงเจ้าหญิงทั้งสาม..อจินไตยมีความสามารถด้านการต่อสู้..ฝึกวิชาการต่อสู้มาน้อยที่สุด.. 

 

แต่อจินไตยก็ไม่เคยสนใจ.. 

 

นางได้วิชาอากาศมนตรา..ก็ใช้วิชาอากาศมนตรา..ไม่ต้องเก่งกาจต่อสู้อันใดหรอก.. 

 

ผู้บงการชุดม่วงบาดเจ็บนิ้วขาดหนึ่งนิ้ว..ตอนนี้ได้แต่หลบหลีก.. 

 

เขาไม่คิดว่าจะต้องเผชิญหน้ากับอจินไตย..และวิชาอากาศมนตราเช่นนี้.. 

 

ฮัล เวสท์ในร่างของปราชญ์ม่วงครามหรือผู้บงการชุดม่วง..อยู่มิติแห่งเทพอสูรและแฝงตัวเข้าไปถึงแคว้นสนธยามาตั้งแต่เล็กน้อย..เขารู้ดีว่าพลังสูงสุดแห่งหกแคว้นคือวิชาอากาศมนตรา..แต่ไม่ว่าอย่างไรก็ไม่เคยฝึกวิชานี้ได้สำเร็จ.. 

 

เนื่องเพราะผู้ฝึกวิชาอากาศมนตราจนได้แพรพรรณแห่งทางช้างเผือก..ต้องเข้าถึงความว่างให้มากที่สุด..ว่างจนว่างอย่างแท้จริง.. 

 

จินดาพิสุทธิ์ที่ฝึกสำเร็จ..เพราะตนเองฝึกวิชาจิตสูญญตามาตั้งแต่เล็กตั้งแต่น้อย..แถมยังพัฒนาขึ้นยามที่ต้องเสียสละตัวเองปกป้องโลก..ต่อให้เสียพลังไป..แต่เมื่อมีโอกาส..ก็สามารถเข้าถึงความว่างได้อีก.. 

 

อจินไตยฝึกสำเร็จ..เพราะเข้าถึงความว่างขณะสิ้นใจ..กลายเป็นเหมือนรีบู๊ทเครื่องใหม่ให้มีพลังที่ยิ่งขึ้นกว่าเดิม 

 

มุกดารานั้นเป็นเพราะถูกท่านพี่ทั้งสองช่วยประคองชักนำ..นางมีความศรัทธาเป็นทุนเดิม..จึงเข้าถึงความว่าง..สำเร็จวิชาอากาศมนตราเช่นเดียวกับท่านพี่ทั้งสอง.. 

 

ยังมีเจ้าชายอนันตรัย..เขาเองคิดค้นวิธีเข้าถึงความว่างได้ด้วยวิธีสร้างความว่างเทียม ๆ ขึ้นมา..โดยอาศัยตำราของราชาแวมไพร์เล่มที่สี่..ซึ่งมีวิชาปรุงยาชนิดหนึ่ง..ที่ทำให้แวมไพร์เกิดความสุขคล้ายสารเสพติด.. 

 

และเขาใช้สิ่งเหล่านั้น..สร้างความว่างเทียม ๆ ขึ้นมา..ทำให้ได้วิชาอากาศมนตราขั้นสูงสุดขึ้นมาได้.. 

 

แต่เนื่องจากไม่ได้ถึงความว่างอย่างแท้จริง..เขาจึงอ่อนด้อยฝีมือ..และไม่มีวันชนะจินดาพิสุทธิ์ได้..กระทั่งต้องเสียชีวิตในที่สุด.. 

 

ฮัล เวสท์ฝึกวิชาอากาศมนตราไม่ได้..แต่เขาคิดว่า..เขามีดีพอที่จะรับมือกับวิชานี้.. 

 

เมื่อถูกรุกไล่จนถอยร่นถึงจุดหนึ่ง..ฮัล เวสท์ก็หยิบเอายาขึ้นมา..กลืนไปหนึ่งเม็ด.. 

 

ก่อนจะดึงเอามีดสังหารเทพอีกเล่มหนึ่งขึ้นมา.. 

 

เขาพกพามีดสังหารเทพไว้เจ็ดเล่ม..นี่คือเล่มที่สาม.. 

 

และด้วยบางสิ่งบางอย่างจากยาที่กลืนกินเข้าไป..ทำให้เขามีพลังเพิ่มขึ้น..ตวัดมีดราวคลุ้มคลั่ง..ฟันแพรพรรณแห่งทางช้างเผือกขาด..มีดสังหารเทพที่ถูกยึดเหนี่ยวด้วยแพรพรรณแห่งทางช้างเผือกก็กระเด็นหล่นพื้น.. 

 

แพรพรรณแห่งทางช้างเผือกขาดไปก็สามารถงอกขึ้นมาดังเดิม..แต่การรุกไล่ของฮัล เวสท์น่ากลัวจนอจินไตยต้องถอยร่น..ผนึกแพรพรรณให้แข็งกล้า..รับการโจมตีนั้นไว้.. 

 

อจินไตยผลักสองมือ..ผลักพลังอากาศมนตราออก..แต่ฮัล เวสท์กลับผลักฝ่ามือ..ต้านทานไว้.. 

 

เมื่อสักครู่เขากินยาเม็ดหนึ่งเข้าไป..แต่แค่อมไว้.. 

 

ยาเป็นคล้ายแคบซูล..เมื่อละลายในปากช้า ๆ ..กลับส่งพลังให้กับตัวเขา..นี่คือยาเพิ่มพลังปราณที่คิดค้นไว้.. 

 

พลังปราณเพิ่มพูนขึ้น..มากขึ้น..มากจนน่ากลัว.. 

 

ฮัล เวสท์คิดไว้ตลอดเวลา..ว่าหากสักวันหนึ่งจะต้องต้านปะทะพลังที่ถือว่าสูงสุดอย่างอากาศมนตรา..เขาจะใช้อะไรรับมือ..คำตอบคือ..ยาเพิ่มพลังปราณนี้เอง.. 

 

และเขาขบแคบซูลนั้นแตกละเอียด.. 

 

เพื่อให้พลังปราณจำนวนมากไหลเข้าร่าง..แต่เนื่องจากมันไม่ใช่ปราณจากการฝึกฝน..มันจึงมีข้อจำกัดในการใช้งานได้เพียงหนึ่งชั่วยาม.. 

 

แค่หนึ่งชั่วยามก็เพียงพอ.. 

 

เพราะพลังปราณของเขามากพอจะกระแทกพลังอากาศมนตราสะท้อนออกมาแล้ว.. 

 

อจินไตยใจหายวาบ..ร่างกระเด็นไปด้านหลัง.. 

 

นี่อะไรกัน..พลังอะไรกัน.. 

 

อจินไตยหงายหลังล้มลง..และร่างของฮัล เวสท์ก็กระโจนขึ้น..แทงมีดสังหารเทพใส่.. 

 

อจินไตยผลักสองมือ..พลังอากาศมนตรามีสภาวะคล้ายเกราะที่มองไม่เห็น..แต่ฮัล เวสท์ก็ยังสามารถฝ่าเข้ามา.. 

 

มีดสังหารเทพแทงทะลุสภาวะเกราะแห่งอากาศมนตราแล้ว.. 

 

อจินไตยไม่นึกเลยว่าพลังอากาศมนตรายังไม่เพียงพอจะรับมือกับพลังของฮัล เวสท์ในเวลานี้.. 

 

แต่ร่างของนางกลับเคลื่อนไหวราวปาฏิหาริย์ทั้งที่ยังนอนหงายอยู่..เคลื่อนหลบไปด้านบนโดยไม่ต้องเสียเวลาใช้การสปริงตัวหรือยืดเหยียดกล้ามเนื้อ..นั่นเพราะอจินไตยยังคงมีพลังอีกอย่างหนึ่งอยู่กับตัว.. 

 

นั่นคือพลังแห่งวาโยธาตุ.. 

 

สายรัดเอวสีเขียวทอประกาย..ลมฉุดร่างนางลอยขึ้นแล้ว.. 

 

ไม่เพียงเท่านั้น..สายรัดเอวแห่งวาโยธาตุยังสร้างเมฆ..และเมื่อมีเมฆก็มีสายฟ้า.. 

 

การมีวิชาอากาศมนตรา..ทำให้กระบวนการที่เคยทำได้ช้ากว่านี้..กลายเป็นเร็วกว่านี้.. 

 

เร็วอย่างเหลือเชื่อ.. 

 

การจ้วงแทงด้วยมีดสังหารเทพพลาดเป้า..ฮัล เวสท์ไม่คิดหรอกว่าการตอบโต้จะมาแทบจะทันที.. 

 

เสียงเปรี้ยง..ฟ้าผ่าใส่เขาเต็มที่.. 

 

ให้ตาย..สร้างสภาวะเมฆครึ้มและฟ้าผ่าได้ในเวลาที่รวดเร็วขนาดนี้เลยหรือ.. 

 

ฮัล เวสท์ยกมีดขึ้น..และมีดสังหารเทพต้านรับสายฟ้านั้นได้.. 

 

ไม่น่าเชื่อ.. 

 

พลังสายฟ้าทำให้ร่างเขาเคลื่อนไปข้างหลัง..ทั้งที่ยังยืนหยัดอยู่กับที่.. 

 

อจินไตยใจหายวาบ..ยังจะมีคนต้านรับสายฟ้าฟาดได้ด้วยหรือ.. 

 

ร่างของอจินไตยร่อนลงกับพื้นอีก.. 

 

แพรพรรณแห่งทางช้างเผือกเคลื่อนไหวอยู่เบื้องหน้า.. 

 

ฮัล เวสท์หรือผู้บงการชุดม่วงแค่นหัวเราะ.. 

 

“..ดูเหมือน..วิชาอากาศมนตราขั้นสูงสุด..จะมีเพียงแค่นี้นะ..” 

 

สองชายของแพรพรรณแห่งทางช้างเผือกที่เคลื่อนเป็นลวดลายที่เหมือนคุ้มกันตัว..ก็เคลื่อนไหวเร็วขึ้น.. 

 

เพราะฮัล เวสท์ควงมีดบุกเข้ามาอีกครั้งแล้ว.. 

 

เพียงตวัดมีดสังหารเทพ..แพรพรรณแห่งทางช้างเผือกก็ถูกกรีดขาดกระจายเป็นชิ้น ๆ .. 

 

ในขณะนั้น..ลมก็พัด..ทำให้เศษผ้าแพรพรรณที่ถูกตัดขาดเป็นชิ้นเล็ก ๆ ปลิวว่อนไปมา..ล่อลวงการรับรู้ของฮัล เวสท์ได้ดีนัก.. 

 

อจินไตยใช้ทั้งพลังแห่งวาโยธาตุกับอากาศมนตราประสานกันเพื่อต่อสู้กับผู้บงการชุดม่วงคนนี้.. 

 

ผู้บงการที่ร้ายกาจ... 

 

ปราชญ์ชุดม่วงที่น่ากลัว.. 

 

เพราะเขาคือ..ฮัล เวสท์ แห่งโลกปัจจุบัน.. 

 

..... 

 

ดูเหมือนคนที่สบายกับการรับมือศัตรูมากที่สุด..กลับเป็นจินดาพิสุทธิ์และแม่ทัพแมวหลวง..สองแม่ลูก.. 

 

ต่อให้ศัตรูมากมายปานใด..ไหนเลยจะเป็นคู่มือของวิชาอากาศมนตรา..และกำลังแห่งแม่พระคงคาได้. 

 

จินดาพิสุทธิ์กำหมัด..ควงเป็นวง.. 

 

ลมข้างกายก่อเป็นกำปั้นอันใหญ่..ใหญ่กว่าร่างของนางเสียอีก.. 

 

แล้วนางก็ต่อยกำปั้นลมนั้นออกไป.. 

 

ร่างของพวกสมุนของฮัล เวสท์กับเทวีแวมไพร์กระเด็นกระดอน.. 

 

นี่คือกำปั้นพายุที่ได้จากวิชาแห่งวาโยธาตุ.. 

 

จินดาพิสุทธิ์ควบคุมวาโยธาตุได้..แต่แม่ทัพแมวหลวงที่ได้พลังจากสายรัดเอวแห่งแม่พระคงคา..สามารถควบคุมอาโปธาตุได้ตามอำนาจที่ได้รับ.. 

 

เพียงแต่ธาตุน้ำต่างจากธาตุลม..ที่ลมมีทุกแห่งหน.. 

 

แต่แม่ทัพแมวหลวงก็เหมือนควบคุมให้คนที่กรูเข้ามาไหลวนเหมือนสายน้ำ.. 

 

จินดาพิสุทธิ์ตกตะลึง.. 

 

“..นายแม่..นี่อะไรกัน..” 

 

“..ริต้า..”แม่ทัพแมวหลวงหัวเราะ.. “..เธอคุมลมได้..ฉันก็คุมน้ำได้..” 

 

“..แต่..” 

 

“..ร่างกายคน ๆ หนึ่ง..น้ำก็เป็นองค์ประกอบสำคัญ..ที่ฉันควบคุม..คือน้ำในร่างกายคน..” 

 

กลุ่มคนที่เบื้องหน้าไหลวนราวกับเป็นสายน้ำ.. 

 

อันที่จริง..เป็นเพราะน้ำในร่างถูกควบคุมให้ไหลมากกว่า.. 

 

แล้วกลุ่มคนก็ถูกผลักกระจายไป... 

 

จินดาพิสุทธิ์กับแม่ทัพแมวหลวงหนึ่งคุมลมได้..หนึ่งคุมน้ำได้..สองแม่ลูกรวมตัวกัน..ใครจะต้านทาน.. 

 

“..นายแม่..เราต้องสู้จนถึงเมื่อไหร่..”จินดาพิสุทธิ์ถาม.. 

 

“..ต้องสยบนายของพวกมันให้ได้..”แม่ทัพแมวหลวงพูด.. “..ทั้งหมดขึ้นกับอจินไตยกับมุกดารา..” 

 

เจ้าแคว้นสนธยาที่อยู่ด้านหลังอดพูดไม่ได้.. 

 

“..ประหลาด..ฟังว่า..พิรุณเลือดกับปราชญ์ม่วงครามเอาทหารของแคว้นสนธยาที่ถูกทำเป็นปีศาจออกมาจากแคว้นจำนวนหนึ่ง..แต่ไฉน..กลุ่มคนที่บุกมานี้..จะไม่ใช่เลย..” 

 

“..เหมือนมันจะเตรียมการบางอย่างไว้..”เจ้าตำหนักชิงพลบเจ้าเมฆแดงพูด.. 

 

“..ทหารแคว้นสนธยาเหมือนถูกเตรียมการจะส่งไปยังดินแดนที่พวกมันจะบีบบังคับให้ข้าประกาศเป็นที่ของแคว้นสนธยาอย่างแน่นอน..แต่มันยังไม่อาจจะทำเช่นนั้นได้..เพราะข้าไม่ยอม..” 

 

แม่ทัพแมวหลวงเหมือนจะพูดอะไรบางอย่าง..แต่นางกำลังติดพันกับการรับมือศัตรู..จึงไม่อาจจะพูดอันใดได้.. 

 

ขณะนั้น..ร่างชุดดำของเรนปรากฏกายขึ้นแล้ว.. 

 

นางพูดขึ้นว่า.. 

 

“..ท่าท่างจะเหนื่อยแล้วสินะ..” 

 

“..คุณเรน..”แม่ทัพแมวหลวงร้อง.. “..เหมือนมันจะยังไง ๆ อยู่นะ..” 

 

“..อะไรหรือ..”เรนเข้ามาช่วยแม่ทัพแมวหลวง.. 

 

“..เหมือนกับสองคนนั่นกำลังจะส่งกำลังทหารของแคว้นสนธยาไปยังแคว้นต่าง ๆ ..แต่รู้ก็รู้ว่า..ทหารของแคว้นสนธยาที่อยู่ใต้อำนาจของพิรุณเลือด..จะทำอะไรไม่ได้..ถ้าไม่ได้อยู่ในแคว้นสนธยา..” 

 

จินดาพิสุทธิ์พูดว่า.. 

 

“..การจะให้ท่านเจ้าแคว้นวาร์ปไปยังวังของแคว้นต่าง ๆ ..แล้วประกาศตัว..ตอนนี้ทำไม่ได้แล้ว..แต่ทำไมพวกมันถึงยังไม่เลิกล้มแผนการล่ะคะ..” 

 

เรนหัวเราะ.. 

 

“..มันควรจะใช้แผนที่สอง..” 

 

“..ยังมีแผนอะไรอีก..” 

 

“..ริต้า..”เรนพูดอย่างสนิทสนม.. “..ยังมีอีกวิธีที่จะทำให้ดินแดนของแคว้นนั้น..เป็นของแคว้นสนธยาโดยที่ท่านเจ้าแคว้นไม่ต้องไปปรากฏตัว..ไม่ต้องไปประกาศเป็นกรรมสิทธิ์..” 

 

“..วิธีไหนล่ะคะ..” 

 

แม่ทัพแมวหลวงขมวดคิ้ว.. 

 

“..คงใช้วิธีนั้น...” 

 

“..อะไรคะนายแม่..”จินดาพิสุทธิ์ถาม.. 

 

“..ก็ให้เจ้าแคว้นนั้น ๆ ประกาศยกให้ไง..” 

 

จินดาพิสุทธิ์อ้าปากค้าง.. 

 

“.จริงด้วยสิ..” 

 

“..พิรุณเลือดกับผู้บงการชุดม่วงคิดแผนสำรองไว้มากมาย..และพวกเขาส่งคนของสำนักพรายฟ้าที่สามารถแฝงตัวเข้าในวังของแคว้นต่าง ๆ ได้..คนของสำนักพรายฟ้าสามารถเป็นสื่อให้มีดบินข้ามมิติของผู้บงการชุดม่วงขว้างมีดลอบสังหารได้ทุกคน..แถมยังสามารถวาร์ปไปคร่ากุมใครก็ได้..แต่เหนืออื่นใด..ยังสามารถลอบวางยาสะกดจิต..ให้เจ้าแคว้นต่าง ๆ ได้เอ่ยปากยกแคว้นของตนให้แคว้นสนธยา..แม้จะไม่รู้ตัว..แต่ก็ถือว่ายกกรรมสิทธิ์ให้..จะไม่พอใจก็รบกันสิ..แต่หากวาร์ปส่งทหารที่เป็นแวมไพร์เข้าไปในดินแดนนั้น ๆ ..แล้วสร้างเมฆปีศาจคลุมดินแดนไว้ได้..คราวนี้จะรบก็รบสิ..ยังไงก็ไม่มีทางแพ้แน่นอน..” 

 

จินดาพิสุทธิ์ถึงกับอึ้ง.. 

 

“..นายแม่..แล้วเราจะทำยังไงดี..” 

 

“..พวกมันสมควรจะนัดหมายเวลากันไว้..หากถึงเวลาหนึ่ง..ทางผู้บงการชุดม่วงและพิรุณเลือดยังไม่มีการเคลื่อนไหวอะไร..ศิษย์สำนักพรายฟ้าที่แฝงตัวจะใช้ยาสะกดจิตลงมือแล้ว..” 

 

“..เพียงแค่เอ่ยคำก็ใช้ได้แล้วหรือนี่..” 

 

“..ใช่..เพราะนั่นคือการโอนความเป็นกรรมสิทธิ์ไง..” 

 

“..เราไม่มีทางแก้ไขเลยหรือ..” 

 

“..เราแก้ไขไปแล้ว..ก็ได้แต่ลุ้นล่ะ..ว่า..ศศินาแพคเกจ..และสี่องครักษ์ของลูกจะทำได้ดีแค่ไหน..” 

 

แม่ทัพแมวหลวงพูดอีกว่า.. 

 

“..ศศินาได้วิชาอากาศมนตราแบบย่นย่อระยะทาง..พี่นาของลูกคงไม่ทำให้ผิดหวังแน่..เพราะเธอควรส่งคนไปประจำในวังของแคว้นต่าง ๆ ได้ทันท่วงที..ทีมพวกเราที่ประจำยังแคว้นต่าง ๆ เพื่อเสาะหาคนสำนักพรายฟ้าที่แฝงกาย..ตอนนี้คงเริ่มงานแล้วล่ะ..” 

 

.... 

 

ในขณะเดียวกัน.. 

 

มุกดารากับพิรุณเลือดปะทะกันอย่างดุเดือด. 

 

มุกดารามีเพลงหมัดปัญญาบารมีของแคว้นมิลินทระแต่ดั้งเดิม..แต่เมื่อผสานเข้ากับหมัดสูญญตาที่แม่ทัพแมวหลวงสอนให้..กลับเข้ากันได้อย่างประหลาด.. 

 

เมื่อว่าง..เมื่อสูญ..ปัญญาที่แท้ก็บังเกิด..นี่คือการใช้ความหมายตามปรัชญาที่แยบยลนัก.. 

 

มุกดารายังคงบังคับแพรพรรณแห่งทางช้างเผือก..ต้านปะทะกับปีกแห่งแวมไพร์ของพิรุณเลือด.. 

 

พลังอากาศมนตราที่ไหลเวียนไปทั่วร่าง..ทำให้เพลงหมัดที่พิสดารแยบยล..ยิ่งทวีความรุนแรงยิ่งขึ้น.. 

 

พิรุณเลือดแค่นเสียง..นางเพียงแต่ไร้พลังในการข้ามมิติเหมือนเช่นเดิม..และถูกสภาพแวดล้อมที่เปลี่ยนแปลง..ทำให้พลังแห่งเทวีแวมไพร์ของนางอ่อนด้อยลง..แต่กระนั้น..เพราะความเป็นเทพีแห่งแวมไพร์ทั้งมวล..จึงยังคงมีพลังพอจะต้านปะทะกับทุกอย่างที่มุกดาราโจมตีใส่.. 

 

หากมุกดาราจะใช้พลังอากาศมนตราที่ดูดสังขารและทุกสิ่งของนางเข้าสู่มิติลึกลับใด ๆ ..อย่างที่จินดาพิสุทธิ์เคยทำมาแล้ว..เวลานี้..คงทำได้ยากยิ่ง..แม้สภาพแวดล้อมจะเป็นใจกว่าเมื่อครั้งสู้กันที่สำนักสายธาราก็ตาม.. 

 

ไม่ต้องห่วงว่าใครหรืออะไรจะถูกทำลายไปด้วย..เพราะทั้งสองอยู่ที่มิติทับซ้อน..ไม่มีใครหรืออะไรเสียหายอยู่แล้ว 

 

เพียงแต่..จะทำเช่นนั้น..คงไม่ง่ายนัก..เพราะพิรุณเลือดคงไม่ปล่อยให้นางได้ทำแน่นอน.. 

 

นางยังคงมีพลังที่ทำให้ฆ่าไม่ตาย..สิ่งนี้ใช้ฝ่าการโจมตีทำลายของอากาศมนตราเข้าประชิดตัว..ใช้อำนาจฟีโรโมนทำให้จิตใจไม่ว่างเปล่าอีก..แล้วจะสามารถดึงพลังอากาศมนตราออกมาได้.. 

 

นี่คือแผนที่นางใช้กับจินดาพิสุทธิ์เป็นผลสำเร็จมาแล้ว.. 

 

ลูกแก้วในอกเสื้อนางทั้งสองลูก..ที่ดึงมาจากจินดาพิสุทธิ์..คือหลักฐานชั้นดีที่นางไม่ควรจะกลัวต่อวิชาอากาศมนตรา..ไม่ว่าจะวิชาอากาศมนตราของใครก็ตาม.. 

 

เพียงแต่จะให้ถึงจุดที่สามารถเข้าประชิดและดึงพลังอากาศมนตราคงต้องใช้เวลาสักระยะ.. 

 

แต่นางกำลังรอเวลา.. 

 

เวลานี้..การปะทะกับมุกดารายังคงเป็นการปะทะในวงนอกอยู่..ใช้กระบวนท่าหักหาญกันอย่างดุเดือด.. 

 

มุกดาราร่ายรำเพลงหมัดที่ผสมผสานกับระหว่างหมัดสูญญตากับหมัดปัญญาบารมีได้อย่างแผ่วพลิ้วสวยงาม...นี่ควรจะเรียกว่า..หมัดสูญญปัญญาได้.. 

 

แต่มันคือเพลงหมัดที่แปลกประหลาดยิ่งนัก.. 

 

ประหลาดจนพิรุณเลือดไม่สามารถทำอย่างไรได้.. 

 

พลันพิรุณเลือดก็ใช้ความได้เปรียบของแวมไพร์.. 

 

กรงเล็บงอกยาวคมกริบ..ตะกุยข่วนอย่างแรง..ยังมีกรงเล็บที่ปีกทั้งคู่ที่น่ากลัว..และพร้อมกระชากอวัยวะจากร่างศัตรูได้ทุกเมื่อ.. 

 

มุกดาราถอยร่น..เพลงหมัดที่พิสดารไม่อาจจะทำอย่างไรกับกรงเล็บที่แหลมคมนี้ได้.. 

 

นางเพียงแต่ผลักสองมือออก.. 

 

เปล่า..นางไม่ใช่ส่งพลังอากาศมนตราออกไปดังที่พิรุณเลือดคิด.. 

 

แต่สิ่งที่ส่งออกไป..กลับเป็นแพรพรรณแห่งทางช้างเผือก..ที่ยืดยาวออก.. 

 

พิรุณเลือดเบี่ยงกายหลบ.. 

 

แพรพรรณแห่งทางช้างเผือกหายวับไปยังม่านมิติด้านหลังของพิรุณเลือด.. 

 

อะไรกัน.. 

 

แล้วมันก็กลับมาอีกครั้ง.. 

 

มุกดาราประยุกต์วิชาการยิงธนูข้ามมิติ..ไปเป็นการส่งแพรพรรณแห่งทางช้างเผือกข้ามมิติ..ไปยังสื่อของนาง.. 

 

สื่อของนางมีสองคน..นั่นคือท่านพี่ทั้งสอง.. 

 

จากการใช้สื่อ..ทำให้นางเห็นว่า..มีมีดสองเล่มตกอยู่ในสถานที่ซึ่งอจินไตยต่อสู้กับผู้บงการชุดม่วง.. 

 

ดังนั้น..นางจึงใช้แพรพรรณแห่งทางช้างเผือกไปคว้ามีดสองเล่มนั้นกลับมา.. 

 

มีดกระชับในมือนางแล้ว.. 

 

มุกดาราใช้มีดตวัดฟัน..ด้วยท่าเพลงมีดเจ็ดสนธยาที่แม่ทัพแมวหลวงสอนนาง.. 

 

ด้วยมีดคู่นี้..จึงสามารถต้านทานกรงเล็บของเทวีแวมไพร์เรนี่..หรือพิรุณเลือดได้.. 

 

เพลงมีดคู่ที่พิสดารของสำนักสูญญตา..เป็นต้นกำเนิดของเพลงดาบตัดพสุธาที่ท้ายสุด..สองก็สามารถพัฒนาจนถึงเพลงดาบนี้.. 

 

แต่สำหรับมุกดารา..นางใช้เพียงแค่มีดเจ็ดสนธยากับพลังอากาศมนตราที่มีอยู่ก็เพียงพอแล้ว.. 

 

และนางไม่คิดจะรวบรัดการต่อสู้..ยังคงนิ่งสงบ.. 

 

เหมือนนางจะมีความสุขกับการต่อสู้จนไม่อยากจะทิ้งมันไปเสีย.. 

 

ที่ร้อนใจกลับเป็นเทวีแวมไพร์หรือพิรุณเลือด.. 

 

เด็กบ้าคนนี้..ทำไมมันถึงสงบนัก.. 

 

เวลาผ่านไป..หากพวกคนอื่น ๆ ..มันสามารถสะสางภาระทางของมันได้..เราจะทำอย่างไร..โดนรุมคงไม่สนุกนักหรอก..มีทางเดียวต้องรวบรัดเผด็จศึกให้เร็วที่สุด.. 

 

เสียงแคร้ง..มีดคู่ปะทะกับกรงเล็บอีกคำรบแล้ว.. 

 

พิรุณเลือดเม้มปาก..ท่าทางต้องใช้มุกเดิมอีกครั้ง..คือปล่อยให้แทง..จะได้เข้าถึงตัวได้..และจัดการนางได้เหมือนกับที่เคยจัดการกับจินดาพิสุทธิ์มาแล้ว.. 

 

ดังนั้นพิรุณเลือดจงใจจะให้แทง..คมมีดฆ่านางไม่ได้แน่นอน..และนางจะสมานแผลหายดีแทบจะทันใด.. 

 

แต่แล้ว..นางก็ฉุกคิด.. 

 

นั่นมันมีดอันใด.. 

 

ให้ตาย..นั่นมัน..มีดสังหารเทพของเขาคนนั้น..ผู้บงการชุดม่วง... 

 

กว่าจะรู้ตัวว่านางพลาด..ก็สายไปแล้ว.. 

 

เพราะพริบตาที่ช่องว่างเปิด..มีดคู่ก็แทงใส่ทรวงอกนางทั้งสองเล่ม.. 

 

มุกดาราแทงและปักคามีดไว้เช่นนั้น..ก่อนจะผงะถอยออก..มีความสงสัยอยู่ครามครัน.. 

 

“..ไฉนท่านจึงเปิดช่องว่างให้แทง..ท่านคิดจะทำอันใดข้า.” 

 

พิรุณเลือดร่างสั่นระริก.. 

 

มุกดารายังคงสงสัย..แต่ก็ไม่กล้าประมาท..ใช้สองแพรพรรณเคลื่อนไหวรัดด้ามมีด..พร้อมกับดึงออกมา.. 

 

เลือดไหลจากทรวงอกพิรุณเลือดดุจน้ำพุ.. 

 

พิรุณเลือดยกมือไขว่คว้าอากาศตรงหน้า.. 

 

“..ทำไม..ข้า..ข้า..ถึง..” 

 

มีดแทงอีกสามสี่ครั้ง..เจ็ดแปดรู.. 

 

และตัดปีกแวมไพร์ออกมา.. 

 

พิรุณเลือดครางออกมา..ล้มลง..ตาค้าง.. 

 

“..โง่..เง่า..อย่างนี้..” 

 

นางไม่อยากจะเชื่อ..นางตายเพราะความไม่เฉลียวใจของนางเอง.. 

 

มีดสังหารเทพที่สามารถสังหารได้แม้แต่เทพ..ดังนั้น..เทวีแวมไพร์ซึ่งเป็นเทพ..ก็ไม่ควรจะยกเว้น.. 

 

มุกดาราถอนหายใจ..แม้ว่ายังงงงวยอยู่ว่าทำไมศัตรูถึงปล่อยให้แทงอย่างง่ายดายนัก..แต่ก็นับว่ากำจัดศัตรูได้คนหนึ่งแล้ว.. 

 

นางก้มลงตรงข้างร่างของพิรุณเลือดที่ตายตาค้าง..พลิกร่าง..ตบตามตัว..หยิบเอาลูกแก้วสองลูกออกมา.. 

 

“..นี่เอง..ลูกแก้วอากาศมนตราที่นางได้ไปจากท่านพี่ริต้า..” 

 

ท่านพี่ริต้าเคยเล่าเรื่องนี้ไว้แล้ว..ดังนั้น..ส่วนหนึ่งของความคิดของมุกดารา..นางตั้งใจจะนำเอาลูกแก้วอากาศมนตราที่เหมือนเป็นตัวแทนแห่งพลังอากาศมนตราแต่เดิมของจินดาพิสุทธิ์คืนมาให้ได้.. 

 

แต่แล้ว..มุกดาราก็ชะงัก.. 

 

ความสามารถในการยิงธนูหรือขว้างมีดข้ามมิติต้องใช้สื่อ.. 

 

และสื่อของนางคือท่านพี่ทั้งสอง.. 

 

เวลานี้..นางเห็นอันตรายที่จะเกิดขึ้นกับท่านพี่อจินไตยแล้ว.. 

 

......... 

 

อจินไตยพลิ้วหายดังสายลม..หลบหลีกมีดสังหารเทพของผู้บงการชุดม่วง.. 

 

แม้เวลานี้..สภาพรอบข้างจะมีแต่ลมหอบพัดเศษแพรพรรณที่ถูกตัดเป็นชิ้น ๆ ..ซึ่งก็ทำให้ผู้บงการชุดม่วงหรือฮัล เวสท์มีอุปสรรคบ้างเท่านั้น.. 

 

อจินไตยยังหาทางตอบโต้ไม่ได้เลย..ในเวลานี้..เพียงแต่สามารถยันไว้ได้โดยไม่แพ้เท่านั้น.. 

 

ฮัล เวสท์เพียงแต่ล้วงอกเสื้อ..และดึงมีดสังหารเทพเล่มที่สี่ออกมา..ขว้างใส่ตรงหน้า..เพื่อให้หายไปยังม่านมิติ..เพราะนี่คือการโจมตีวิธีหนึ่ง.. 

 

อจินไตยใจหาย..เพราะรู้สึกถึงกระแสอำมหิตด้านหลัง..ม่านมิติเปิดออก..มีดสังหารเทพพุ่งเข้าหานางแล้ว. 

 

นี่คือมีดบินข้ามมิติที่ร้ายกาจของฮัล เวสท์หรือผู้บงการชุดม่วง.. 

 

อจินไตยเคลื่อนกายหลบ..แต่มีดก็หายวับ..และปรากฏด้านหลังนางอีกครั้ง.. 

 

ให้ตาย..นี่มันจะฆ่าให้ได้ใช่ไหม.. 

 

อจินไตยหลบไปสามครั้ง..มีดก็หายวับ..ตามติดอีกสามครั้ง.. 

 

ครั้งสุดท้าย..ทิศที่นางหลบ..กลับเป็นเบื้องหน้าของฮัล เวสท์.. 

 

เขาควงมีด..ตวัดฟันอย่างน่ากลัว..เพื่อปิดทางหลบหลีกของนาง.. 

 

อจินไตยใจหาย..นี่จะทำอย่างไรดี.. 

 

แต่แล้ว..ร่างนางกลับหายวับ..หายไปอย่างไร้ร่องรอย.. 

 

ฮัล เวสท์หรือผู้บงการชุดม่วงใจหาย..ไม่ทันได้คาดคิด..ไม่คิดว่าอจินไตยจะหายไปได้อย่างนี้.. 

 

แต่มีดที่เขาขว้างใส่นางทางด้านหลังและตามติดพุ่งเข้าใส่ตลอด..ก็พุ่งเข้าหาตัวเขาเอง.. 

 

ฮัล เวสท์ปัดมีดนั้นด้วยมีดที่เขาถืออยู่..รอดพ้นมีดตัวเองได้หวุดหวิด.. 

 

แต่แล้ว..มิติเบื้องหน้าก็เปิดออก..มีดสังหารเทพสองเล่ม..ถูกรัดด้วยแพรพรรณสองผืน..คล้ายกับเป็นมือที่เหยียดยาว..พุ่งเข้าแทงท้องน้อยเขา.. 

 

ฮัล เวสท์แทบไม่เชื่อสายตา.. 

 

มีดถูกถอนออก..และเหมือนแพรพรรณที่ดูจะคล้ายเป็นมือ..จ้วงแทงอีกสามสี่ครั้ง.. 

 

เขาไม่เคยคิดเลยว่าจะต้องตายด้วยมีดของตัวเอง.. 

 

เขากัดฟันจับมีดในมือจะขว้างออกไปสู่ม่านมิติเพื่อทำร้ายคนที่ทำร้ายเขาในอีกฝั่ง..แต่มีดสังหารเทพที่ถูกแพรพรรณแห่งทางช้างเผือกควบคุม..กลับแทงอีกสิบกว่าครั้ง..จนเขาไม่มีแรงขว้างทำร้ายใครอีก.. 

 

ร่างของผู้บงการชุดม่วงทรุดลง..ยิ้มหยันคนเดียว.. 

 

“..นี่ข้าไม่เพียงตายเพราะมีดตัวเอง..แต่ยังตายเพราะวิชาขว้างมีดข้ามมิติของตัวเองหรือนี่..” 

 

มีดคู่ปักอกเขาอีกเป็นครั้งสุดท้าย..และแพรพรรณแห่งทางช้างเผือกก็คลายมีดนั้นออก..เพราะเขาตายแล้ว. 

 

ผู้บงการชุดม่วง..หรือปราชญ์ม่วงคราม..หรือฮัล เวสท์..ร่างโคลนจากมิติปัจจุบันที่ถูกส่งมาที่มิตินี้..มีความคิดจะเป็นใหญ่เหนือใครในแดนดิน..กลับไม่สามารถทำตามที่ตัวเองตั้งใจได้.. 

 

และใครจะทราบ..คนที่ฆ่าเขา..ก็คือเจ้าหญิงแห่งมิลินทระ..ที่สดใสน่ารัก..และมุ่งมั่นฝึกฝนตัวเองเพื่อเป็นยอดนักรบเสมอมา..ซึ่งนางคือภรรยาของจินดาพิสุทธิ์..และอจินไตย...นามว่ามุกดารานั่นเอง.. 

 

......... 

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น