พริกไทย

ขอบคุณทุกคนที่่เข้ามาอ่านนิยายของไรท์นะคะ อ่านฟรีไม่ติดเหรียญแน่นอนคับ ขอแค่กดไลค์หรือคอมเม้นเป็นกำลังใจให้ไรท์ก็พอ แค่นี้ก็ดีใจแย้วว ^^

ดอกไม้ของซาตาน บทที่ 78

ชื่อตอน : ดอกไม้ของซาตาน บทที่ 78

คำค้น : ดอกไม้ของซาตาน,มินนี่,ราล์ฟ,พระเอกเลว,นางเอกน่าสงสาร,อีโรติก,ดราม่า,อ่านฟรี,ไม่ติดเหรียญ

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 25.9k

ความคิดเห็น : 19

ปรับปรุงล่าสุด : 07 ก.ค. 2562 10:25 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ดอกไม้ของซาตาน บทที่ 78
แบบอักษร

(Part : ราล์ฟ) 

"เอาน่าไรอัน วันนี้วันดีนายจะมาหัวเสียทำไม" 

"ก็ถ้าแฟนผมพูดง่ายๆเหมือนเมียพี่ หรือดูนุ่มนิ่มเหมือนแฟนไอ้มิคก็ดีอะดิ" ไรอันกล่าวพร้อมกับยกแก้วเหล้าเข้าปากอึกใหญ่ 

"เห้ย!! เธอไม่ใช่แฟนฉัน!" มิคาเอลปฏิเสธเสียงแข็ง 

"อ้าว ผมก็นึกว่ามีซัมติงกันถึงพามาเปิดตัวแบบนี้ ในใจผมยังคิดอยู่เลยนะเนี่ย นี่มันเรื่องบังเอิญหรืออะไรยังไง พวกเราถึงมีแฟนเป็นคนไทยเหมือนกันหมด" ผมตอบอย่างที่ใจคิด 

"ไม่ใช่ครับ คือพ่อของเธอเพิ่งเสียด้วยโรคมะเร็งไปเมื่อ 2-3 เดือนก่อน หลังจากที่พ่อเธอเสีย บรรดาญาติพี่น้องของพ่อเธอก็มาฮุบสมบัติไปหมด เธอจึงไม่เหลืออะไรเลยแม้แต่ที่ซุกหัวนอน" 

"หืมม...แล้วแม่เธอล่ะครับ" 

"แม่เธอเสียตั้งแต่เด็กๆ เธอเลยเหลือกันแค่ 2 คนพ่อลูกครับ" 

"น่าสงสารเนอะว่ามั้ย" ไรอันพูดเสียงเบา 

"พ่อของผมท่านไปพบลูกค้าที่ไทย แล้วก็ได้ไปเยี่ยมพ่อของเธอตอนที่ยังรักษาตัวอยู่ที่โรงพยาบาล ดูเหมือนคงจะมีการฝากฝังให้ช่วยดูแลกันเพราะท่านสองคนก็เป็นเพื่อนรักกันมานาน 

ตอนแรกที่พ่อเธอเสียใหม่ๆก็ยังไม่มีอะไร ท่านจึงคอยดูอยู่ห่างๆ พอมีเหตุการณ์ฮุบสมบัติพ่อผมเลยจัดการให้ แต่ก็ยังแอบเป็นห่วง ก็ดูสิ..เธอดูซื่อบื้อ! เอ่อ...ไม่ทันคนแค่ไหน ขืนปล่อยให้อยู่ที่ไทยคนเดียวคงมีหวังโดนรุมกินโต๊ะพอดี ท่านเลยให้เธอมาอยู่ที่นี่ไปก่อน ส่วนบ้านและธุรกิจที่นู่นท่านก็ให้ลูกน้องคนสนิทคอยดูแลให้" มิคาเอลอธิบาย 

"เธอน่าสงสารขนาดนี้ทำไมนายต้องทำท่ารังเกียจเธอด้วยวะ" ไรอันถามขึ้นด้วยความสงสัย อันนี้ผมก็สงสัยนะ คือดูแล้วรู้เลยว่ามิคาเอลตั้งแง่กับเธอมาก 

"ไม่รู้ดิ เหมือนกับว่าพ่อของฉันคอยจะจับคู่ให้ฉันว่ะ คงอยากให้ฉันลืมมิน... เอ่อ ขอโทษด้วยนะครับคุณราล์ฟ" มิคาเอลเกือบเผลอหลุดปากพูดชื่อเมียตัวน้อยของผมออกมา 

"ไม่เป็นไรครับ ผมเข้าใจ" ผมตอบกลับพร้อมกับยื่นแก้วเหล้าขึ้น ซึ่งผมก็รู้สึกอย่างที่พูดไปจริงๆนะ ผมรู้ว่ามิคาเอลเคยรักมินนี่ และผมก็รู้ว่ามิคาเอลคนนี้ไม่มีวันทำร้ายผมกับเธอ เพราะมิคาเอลรักมินนี่มากถึงได้ยอมถอยออกมาเองดีกว่าจะยอมให้เธอเสียใจ 

"ขอบคุณครับ" มิคาเอลตอบพร้อมกับยกแก้วมาชนกับแก้วของผม 

"บางทีฉันว่านายลองดูก็ไม่เสียหายนี่หว่า น้องเขาก็ดูน่ารักดี" 

"หึ! ซื่อบื้อล่ะสิไม่ว่า ไม่ไหวล่ะ ต่อให้เหลือเธอเป็นผู้หญิงคนเดียวในโลกฉันก็คงไม่สนว่ะ ไม่ตรงสเป็ค" มิคาเอลพูดพร้อมกับยักไหล่แบบไม่ใส่ใจนัก 

"เออ!! แล้วฉันจะคอยดู" ไรอันยิ้มเบาๆ 

"พอน่า กินเหล้าเหอะ นายว่างมากก็ไปย่างบาร์บีคิวเหอะ หรือไม่ก็ไปนั่งเฝ้าเมียนู่น ป่านนี้วางแผนไปเที่ยวอีกแล้วมั้ง" 

"ไอ้มิคคคคค!!" ไรอันร้องครางเสียงหลงก่อนจะรีบเดินไปหาสาวๆทันที แต่ก็ครู่เดียวเท่านั้นเพราะเขาเดินกลับมาพร้อมกับทำหน้าบูดเป็นตูดเชียว 

"อะไร? กลับมาไวจังล่ะ" ผมถาม 

"โดนไล่อะดิถามได้!" เขาพูดพร้อมกับกระแทกตัวลงนั่งอย่างหัวเสีย 

“สมน้ำหน้า!” ไรอันแยกเขี้ยวใส่ผมทันที ให้ตาย! ผมอดแกล้งมันไม่ได้จริงๆนะ 555 

"แล้วคุณราล์ฟกับมินนี่เป็นยังไงบ้างครับ" 

"ก็ดีครับ ดีมากๆ ต้องขอบคุณคุณมิคาเอลด้วยที่ช่วยเรื่องพวกเรา" ผมขอบคุณด้วยความจริงใจ 

"ไม่เป็นไรครับ ผมยินดี ว่าแต่วางแผนมีน้องกันเมื่อไหร่ครับ ผมชักอยากอุ้มหลานแล้วนะ" 

"เรื่องนั้นคือว่า..." 

"คุยอะไรกันคะหนุ่มๆ" ผมยังไม่ทันได้ตอบเมียตัวน้อยของผมก็เดินมาพอดี 

"ฉันกำลังถามสามีเธอน่ะสิว่าคิดจะมีน้องเมื่อไหร่" 

"หืออ? มีน้อง? หมายถึงมีลูกน่ะหรอ?" เธอถามตาโต 

"ช่ายยย มินนี่ว่าเราจะมีกันตอนไหนดีคะ" ผมโอบเอวคนตัวเล็กให้นั่งลงมาที่ตัก 

"เรื่องนั้นยังไม่คิดหรอกค่ะ อยากรอให้พีต้ากับไมล่าโตขึ้นกว่านี้อีกนิด อีกอย่างมินนี่ยังอยากช่วยพี่ราล์ฟทำงานด้วย ยังไม่พร้อมมีตอนนี้หรอกค่ะ" คำตอบของเธอทำเอาผมยิ้มค้างทันที 

"ตะ..แต่ว่าทุกครั้งที่เรา เอ่อ...คือพี่ไม่เคยป้องกันเลยนะ" ผมแย้ง 

"อ่อ ไม่ต้องเป็นห่วงค่ะ มินนี่ทานยาคุมตลอด พี่ราล์ฟสบายใจได้" เธอหันมาตอบผมพร้อมกับยิ้มหวาน สบายใจกับผีน่ะสิ ผมอยากตะโกนดังๆว่าผมอยากมีลูก ครอบครัวของเราจะได้สมบูรณ์ มีผม..มีมินนี่..มีพีต้ากับไมล่าที่คอยช่วยเลี้ยงน้องตัวเล็กๆ แค่คิดผมก็แทบสำลักความสุขแล้ว แต่คนบนตักกลับพังความฝันผมซะงั้น 

"ว่าแต่มินนี่เดินมาทำไมหรอ ไม่อยู่คุยกับสาวๆต่อล่ะ" เหมือนไรอันจะสังเกตหน้าตาของผมได้ว่ากำลังหน้าเสียอย่างหนัก เขาจึงเปลี่ยนเรื่องสนทนาทันที 

"ใช่สิ! ลืมไปเลย มินนี่จะเดินมาเอาน้ำกับบาร์บีคิวให้น้องวีค่ะ ดูท่าน้องจะหิว สงสัยคนแถวนี้คงใช้งานน้องหนักไปหน่อย ดูซิ..ข้าวปลายังไม่ได้กินเลย" เธอหันไปต่อว่าเพื่อนของเธอเล็กน้อย 

"สำออยล่ะสิไม่ว่า" 

"มิค!!" 

"โอเคๆๆๆ เอาไปสิ ถ้าเกิดน้องสาวคนใหม่เธอหิวจนเป็นลมขึ้นมาเดี๋ยวก็มาโทษฉันอีก" มิคาเอลส่งจานพร้อมกับแก้วน้ำให้เธอ คนตัวเล็กจึงมองค้อนใส่เขานิดนึงก่อนจะเดินกลับไป 

"เฮ้! พี่ราล์ฟ โอเคนะพี่" ไรอันถามเมื่อเห็นว่าเธอกลับไปนั่งแล้ว 

"ไม่โอเคว่ะ ฉันอยากมีลูกว่ะไรอัน อยากมีจริงๆ แต่ไม่คิดว่าเธอจะปฏิเสธแบบนี้" 

"ผมว่ามินนี่คงยังไม่พร้อมแหละครับ และคงจะกลัวพีต้ากับไมล่าไม่เข้าใจด้วย" มิคาเอลเอ่ยขึ้นมา 

"ผมรักพีต้ากับไมล่ามากเท่าที่ผมรักเธอ ต่อให้ผมจะมีลูกที่เกิดจากผมและเธอ ก็ไม่มีวันที่ความรักที่ผมมีให้เด็กๆทั้งสองคนลดน้อยลงแน่นอน" ผมพูดอย่างหนักแน่น 

"ผมเชื่อคุณ เอาน่า...อย่าคิดมากเลยครับ แล้วมันจะดีขึ้นเองครับ วันนี้วันดี เรามาฉลองกันดีกว่า" มิคาเอลยกแก้วขึ้นชนกับผมและไรอัน 

"เบาๆๆ อยากเมารึไง ทำอย่างที่ไอ้มิคบอกนั่นแหละ อย่าคิดมาก" ไรอันเบรคผมเมื่อเห็นผมยกจนหมดแก้ว 

"แกไม่เป็นฉันนี่" 

"วุ้ววว ก็ได้ๆๆ ผมช่วยก็ได้ถ้าอยากมีลูกนักล่ะ" 

"หึ! ไม่เอาอะไรแผลงๆแล้วนะเว้ย ไม่อยากมีปัญหากับเมียแล้ว" 

"เอาน่า เชื่อใจผม...ผมมีแผน!!!" ไรอันพูดพร้อมกับทำตาระยิบระยับ ผมจะไว้ใจมันได้มั้ยวะเนี่ยยยยย 

(End : ราล์ฟ) 

 

 

****************************************** 

ทุกคนคิดว่าไว้ใจไรอันได้มั้ย? 

อิพี่อยากมีลูก แต่น้องดันยังไม่อยากมี สงสัยคงต้องพึ่งไรอันจริงๆแล้วล่ะมั้ง 555 

อ่านแล้วจงเม้นเป็นกำลังใจให้ข้าซะดีๆ ไม่งั้นดองนิยายนะเฟ้ย >_< 

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น