เปลวไฟสีน้ำเงิน

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

Heart 07 : ไม่หลอกลวง(ผู้บริโภค) 1

ชื่อตอน : Heart 07 : ไม่หลอกลวง(ผู้บริโภค) 1

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย รักวัยรุ่น

คนเข้าชมทั้งหมด : 773

ความคิดเห็น : 15

ปรับปรุงล่าสุด : 18 มิ.ย. 2562 11:10 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
Heart 07 : ไม่หลอกลวง(ผู้บริโภค) 1
แบบอักษร

บทบรรยาย ทอฝัน 

แชะ แชะ แชะ! เสียงกดชัตเตอร์นับร้อยครั้งยังไม่มีทีท่าว่าจะพอ ทำเอาทอฝันที่สนุกกับดอกไม้สวยถึงกับเริ่มยิ้มไม่ออก รูปคู่แบบตั้งกล้องถ่ายก็มีแล้ว ยังจะบังคับให้ฉันโพสต์มุมนั้นมุมนี้เยอะแยะไปหมด 

คิดว่ามาชมดอกไม้จะสบายชิวๆ ที่ไหนได้ หนักพอๆ กับน้ำตกเลย 

“พี่อินขา บางทีน้องฝันก็เกร็งจนเมื่อยแล้วนะคะ” ถ้าบอกขนาดนี้แล้วยังบังคับให้ฉันถ่าย พูดเลยว่าจะนั่งร้องไห้ตรงนี้เลยคอยดู ตะ...แต่ รอบนี้ได้ผลเมื่อพี่อินยอมลดกล้องลงและเดินมาหาฉัน เขาเอียงคอมองซ้ายทีขวาที ทำเอาฉันลุ้นตามว่าพี่อินจะทำอะไรอีก  

มองแล้วระแวงมากพูดเลย มิหนำซ้ำยังจัดระเบียบเสื้อผ้าให้ฉันใหม่ พอยกมือห้ามเป็นเชิงว่าไม่ต้อง ไม่ถ่ายแล้ว พี่อินก็แค่ไหวไหล่อย่างไม่ยี่หระ จากนั้นก็...แชะ!  

ให้ตายสิ! ที่มาหาเพราะว่าจัดเสื้อผ้าให้ฉันเองงั้นหรอกเหรอ ได้เลยพี่อิน ทอฝันจะไม่ทนยืนขาแข็งท่ามกลางดอกไม้แล้ว 

“ฮือ~~ พี่อิน ฝันเมื่อยขาอะ ปวดไปหมดแล้ว” ฉันพูดไป เบ้หน้าร้องไห้ไป แม้ว่าน้ำตาไม่ไหลสักหยดก็ตาม “ปวดๆ ๆ ทำยังไงดะ...ดี”  

เสียงฉันขาดหายไปชั่วขณะ เมื่อพี่อินยิ้มแบบขำๆ แล้วยื่นกล้องมาให้ฉันดูรูปที่เขาพึ่งถ่าย จากนั้นก็เดินหนีไปนั่งรอใต้ต้นไม้ ทิ้งให้ฉันชื่นชมกับภาพช็อตสุดท้ายเพียงคนเดียว 

“ยาแก้ปวดขาสินะ”  

ถึงพี่อินจะไม่พูดหรือไม่โอ๋ตอนฉันงอแง แต่พอได้เห็นภาพที่เขาถ่าย พูดได้เลยว่าให้ถ่ายอีกรูปก็ยังไหว เพราะภาพที่ได้นั้นเหมือนตอนฉันเผลอ แต่เป็นเผลอแบบธรรมชาติมาก...ฉันชอบ 

“พี่อินคะ ถือกล้องให้หน่อย ฝันจะเอามือถือถ่ายภาพนี้” แล้วก็แอบถ่ายพี่อินด้วย ประโยคหลังฉันพูดแค่ในใจ พอพี่อินถือกล้องตามคำสั่งก็แอบถ่ายจากทางด้านหลัง ให้เห็นทั้งคนถ่ายและรูปที่เขาถ่าย จากนั้นก็ส่งไปให้เพื่อนพรีมดูสักหน่อยดีกว่า เผื่อว่าเพื่อนจะได้สบายใจขึ้น 

 

ทอฝัน : ส่งรูป 

ทอฝัน : พี่เขาน่ารักมากเลยแก  

ไม่ได้ค่ะ ต้องพูดความจริงและโม้ให้เพื่อนฟังมากๆ เพราะพรีมเป็นคนแนะนำพี่อินให้ฉัน ไม่รู้ป่านนี้จะนั่งคิดมากจนหัวใกล้ระเบิดหรือเปล่า 

 

Preem : รีวิวให้เพื่อนเหรอ แต่ก็โล่งใจมากที่แกหลงพี่อินขนาดนี้ 

ทอฝัน : ทำไม?  

Preem : ฉันจะได้ไปหาผัวของตัวเองบ้างไง!!!  

 

ฮ่าๆ ฉันหลุดขำออกมาและค่อยๆ ทรุดนั่งลงข้างพี่อิน แต่ฉันขำเสียงดังไปหรือเปล่าพี่อินถึงได้หันมามองและย่นคิ้วจนเป็นปมเหมือนกำลังสงสัยฉัน 

“คุยกับพรีมน่ะ” บอกเสร็จก็โชว์หน้าจอให้พี่อินดู เขาพยักหน้าเป็นเชิงรับรู้และเช็กรูปต่อ ฉันจึงขยับเข้าไปใกล้อีกนิดเพื่อจะดูด้วย ทว่า...ภาพที่พี่อินถ่ายไม่ได้มีฉันแค่คนเดียว แต่ยังมีรูปผู้หญิงคนอื่น  

“คนนี้ใคร!” ฉันเอ่ยปากถามทันที พี่อินก็เหลือบมองฉันแล้วก็กดลบรูปนั้นทิ้งต่อหน้าต่อตา บอกได้เลยว่ายิ่งทำแบบนี้ ฉันยิ่งสงสัยนะ 

“พี่อิน ผู้หญิงคนนั้นคือใคร” ถ้าไม่หึงจะไม่เซ้าซี้เลย แต่พี่อินของฉันใครห้ามยุ่ง เพราะฉะนั้นปล่อยผ่านไม่ได้เด็ดขาด 

‘น้องที่รู้จักครับ’ เขาพิมพ์บอกฉันแค่สั้นๆ แล้วรีบเก็บกล้องไว้  

คิดเหรอว่าทอฝันไม่ทันเห็นฉากหลังที่คุ้นตา “รู้จักกันตอนไหนล่ะคะ ถึงได้ถ่ายรูปตอนมาเที่ยวที่นี่”  

‘...’  

“อ๋อ นี่นัดคนอื่นมาหาก่อน พอเขากลับก็ชวนฝันต่อใช่ไหม”  

‘...’  

“พี่อินใจร้ายมาก ฮึก!” ฉันจะร้องไห้จริงๆ นะ มีความสุขกันมาตลอด พอวันนี้ก็โดนเซอร์ไพรส์ด้วยความจริงที่ทำร้ายจิตใจกัน “พี่อินมีคนอื่นอยู่แล้ว”  

ฟู่... นั่งฟังฉันโวยวายตั้งหลายประโยค พี่อินก็พ่นลมหายใจออกมา เขาเปิดกล้องอีกครั้งและเลื่อนดูรูปย้อนหลังไปเรื่อยๆ ใช้เวลาครู่ใหญ่เขาก็เอากล้องวางบนหน้าตักฉันเพื่อให้ดูภาพและเอนตัวไปด้านหลัง ใช้มือค้ำยันกับพื้นหญ้าเอาไว้ 

“ชิ” ฉันจิ๊ปากเหมือนหมั่นไส้ แต่ก็แอบยิ้มเมื่อเห็นว่ามีรูปคู่ของผู้หญิงคนนั้นกับแฟนด้วย หมายความว่าพี่อินไม่ได้มีคนอื่น และอาจจะเป็นคนรู้จักกันจริงๆ ฉันโวยวายไปเอง “วันหลังควรเปิดรูปคู่นะคะ ไม่ใช่เปิดรูปเดี่ยว ฝันน่ะหึง...”  

เพราะถูกพี่อินกอดจากทางด้านหลังและเอาคางเกยไหล่ไว้ขณะที่ฉันกำลังจะหันไปคุย คำว่า ‘หึง’ จึงลดระดับเสียงลงแปรเปลี่ยนเป็นการสบตาสื่อความหมายให้กันแทน 

‘พี่น่ารัก ฝันถึงชอบ’ เสียงในใจฉันบอกแบบนี้ แล้วพี่อินล่ะ ตอนนี้เขาคิดอะไรอยู่นะ “บอกได้ไหมคะ ว่ากำลังคิดอะไร”  

‘ไม่อยากให้เวลาเดินเร็ว’ พี่อินบอกฉันโดยที่มือยังกอดเอวไว้แน่น 

“กลัวจะเหงาตอนคิดถึงฝันล่ะสิ”  

‘ไม่ครับ เหงาไม่กระวนกระวายเท่ามีคนมาจีบ’  

“ใครจะมาจีบฝันล่ะคะ” ฉันถามทีเล่นทีจริง  

‘หัวหน้าฝ่ายบุคคล ชั้น 5’  

เดี๋ยวนะ! พี่อินเอาเรื่องนี้มาจากไหน เขารู้ได้ยังไง มันน่าสงสัยซะจนต้องขยับตัวหันหน้าเข้าหาเพื่อขอความจริง “ใครเป็นคนบอกเรื่องนี้กับพี่อินคะ”  

‘เรื่องจริงใช่ไหมครับ’  

ตายคาทุ่งดอกไม้แน่ๆ เลยทอฝัน นอกจากไม่ยอมตอบคำถามแล้วยังไล่ต้อนซะฉันต้องกลืนน้ำลายลงคอไปตั้งหลายอึก ถ้าพี่อินแค่พูดว่ามีคนมาจีบน่ะ ฉันสามารถแก้ตัวได้ แต่นี่เขาเจาะจงตรงประเด็นซะจนเถียงไม่ได้เลย  

‘ว่ายังไงเอ่ยคุณทอฝัน’  

แหม กดดันได้น่ารักน่าหยิกจังเลย ทอฝันเหงื่อแตกพลั่กๆ แล้วค่ะ 

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น

}