ขอบคุณทุกการสนับสนุนและกำลังใจค่ะ❤

ตอนที่ 6 เริ่มรุก

ชื่อตอน : ตอนที่ 6 เริ่มรุก

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย รัก,โรแมนติค

คนเข้าชมทั้งหมด : 31.1k

ความคิดเห็น : 9

ปรับปรุงล่าสุด : 25 เม.ย. 2563 19:18 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่ 6 เริ่มรุก
แบบอักษร

บุญตาเดินเข้ามหาลัยด้วยใจว้าวุ่น เธอไม่รู้ว่าจะบอกกับเคทเรื่องที่แพ้พนันกับคาร์ลอสยังไงดี สองวันที่ผ่านมาเธอใช้เวลาอยู่กับตัวเองและคิดอะไรไปเรื่อยเปื่อย จนสุดท้ายเธอก็ได้ข้อสรุปให้ตัวเอง เธอจะไม่มานั่งเสียใจกับเรื่องที่เกิดขึ้น และจะพยายามลืมมันถึงมันจะยากก็ตาม และผู้ชายเจ้าชู้อย่างเขาที่ใช้ผู้หญิงเปลืองยิ่งกว่ากระดาษทิชชู่ เพราะเท่าที่รู้มาเขาไม่เคยใช้ผู้หญิงซ้ำ เธอเองก็คงจะเหมือนกับผู้หญิงพวกนั้นที่เขาจะโยนทิ้งโดยไม่แยแส 

เทอมนี้เป็นเทอมสุดท้ายแล้ว เหลืออีกแค่หนึ่งเดือนก็ต้องไปฝึกงาน เธอคงไม่มีเวลาเจอกับเขาถึงแม้ว่าต้องฝึกงานที่บริษัทเขาก็ตาม เขาคงไม่มาสนใจเด็กฝึกงานแบบเธอหรอก พอเรียนจบเธอว่าจะกลับไปขออยู่กับน้องชายที่เดนมาร์คสักพัก ก่อนจะหางานทำและค่อยขยับขยาย แม่ของเธอท่านแต่งงานใหม่ไปแล้ว เธอเคยคิดจะกลับไปเรียนต่อที่เดนมาร์คเพราะหลังจากเสียยายไปแล้วเธอก็เหมือนตัวคนเดียว พออยู่กับน้าท่านก็ชอบพูดแต่เรื่องเงินๆทองๆและอีกหลายๆเรื่องจนเธอทนไม่ไหวหนีกลับเดนมาร์คหวังจะไปพึ่งแม่ แต่เธอก็เข้ากับพ่อเลี้ยงไม่ได้จนเป็นเหตุให้ทะเลาะกับแม่รุนแรง เธอเลยคิดจะย้ายออกไปอยู่คนเดียว แต่เพราะยังไม่ครบ 18 ปี จำเป็นต้องอยู่ในความดูแลของผู้ปกครอง เธอเลยกลับมาอยู่ที่ไทยและมาเช่าห้องอยู่คนเดียว โดยพ่อของเธอท่านเป็นคนออกค่าใช้จ่ายและค่าเล่าเรียนให้ แต่พอขึ้นมหาลัยเธอก็สอบชิงทุนได้และทำงานหาเงินใช้เองด้วยการรับแปลเอกสารและอื่นๆอีกมากมาย ส่วนเรื่องช่วยงานน้าที่ร้านเธอก็แค่ทำเพื่อตอบแทนที่ท่านเคยดูแลเธอมาก็เท่านั้น 

"ตา...เคทอยู่ทางนี้" บุญตาหันไปมองตามเสียงเรียกก็เห็นเคทโบกไม้โบกมือให้แล้ววิ่งเข้ามากอดเธอ 

"เคท...ตา ตา" บุญตาพูดอะไรไม่ออก ไม่รู้ว่าจะบอกกับเคทยังไงดี นี่เธอต้องเสียเพื่อนที่ดีๆอย่างเคทไปจริงๆหรือ 

"ตาเป็นอะไร? ดีใจที่เจอเคทจนพูดไม่ออก?" เคทพูดไปหัวเราะคิกคักไป 

"_" บุญตาได้แต่พยักหน้าหงึกหงัก 

"เคทก็ดีใจ ดีนะที่ตาชนะพี่ไคล์ หากตาแพ้ฉันจะไปอาละวาดพี่ไคล์ให้บ้านพังเลย ฉันจะไม่ยอมเสียเพื่อนอย่างตาไปแน่"  

"ห๊าา..ฉันชนะ?" เคทเข้าใจอะไรผิดหรือเปล่านะ 

"ก็ใช่น่ะสิ พี่ไคล์บอกว่าตาชนะ ฮาฮาฮา ฉันสะใจจริงๆที่ตาล้มพี่ไคล์ได้"  

"_" และก็เป็นครั้งที่เท่าไหร่ไม่รู้ที่เธอพูดไม่ออก...นี่ใช่ไหมที่เขาบอกว่าตบหัวแล้วลูบหลัง? เขามันปีศาจชัดๆ 

"ตาหนาวเหรอทำไมใส่เสื้อแขนยาวกับผ้าพันคอ หรือว่าตาไม่สบาย?" เคทยื่นมือมาแตะหน้าผากของเธอ และก็เป็นอีกครั้งที่เธอได้แต่พยักหน้าหงึกหงัก จะให้บอกได้ยังไงว่าที่ต้องแต่งตัวแบบนี้ทั้งที่ร้อนตับแตกก็เพราะพี่ชายตัวดีของเธอนั้นแหละ ร่องรอยสีม่วงตามคอและตามตัวของเธอไม่รู้เมื่อไหร่มันจะหาย ยิ่งเห็นรอยพวกนี้ก็ยิ่งทำให้เธอนึกถึงเรื่องในคืนนั้น 

"สงสัยไข้ตาจะขึ้น ดูสิหน้าแดงหมดแล้ว ไหวไหมถ้าไม่ไหวเดี๋ยวเคทพาไปห้องพยาบาล" เธอรีบดึงแขนเคทไว้ 

"ไหวๆ ตาไม่ได้เป็นอะไร ตาแค่รู้สึกหนาวๆน่ะ เรารีบเข้าห้องเรียนเถอะ"  

"แน่นะ? ถ้าไม่ไหวรีบบอกเคทเลยนะ" 

"จ้า" บุญตารีบตอบรับแล้วรีบดึงแขนเคทให้เดินตาม 

พอเลิกเรียนบุญตาก็มานั่งรอทัชกับแซมที่มุมประจำของพวกเธอ เพราะสองคนนั้นเรียนคนละคณะกับเธอ ส่วนเคทก็ไปพบอาจารย์ที่ปรึกษา ส่วนเธอก็นั่งอ่านหนังสือรอ สักพักก็เหมือนมีคนมานั่งข้างๆ ตอนแรกเธอนึกว่าเป็นเพื่อนของเธอ แต่พอสายตาเหลือบไปเห็นรองเท้าหนังราคาแพงที่ถูกขัดมันจนเอี่ยมกับกางเกงสแล็คสุดเนี๊ยบที่แม้แต่ฝุ่นฝอยสักเม็ดก็ยังไม่มี เธอก็เริ่มมั่นใจว่าคนที่นั่งข้างๆไม่ใช่เพื่อนเธอแน่  

บุญตาค่อยๆขยับออกห่าง แต่เขาก็ยังขยับเข้ามาใกล้ จนตอนนี้เขาแทบจะนั่งตักเธออยู่แล้ว จนเธอต้องรีบก้มหน้าก้มตาเก็บหนังสือเพื่อจะได้ออกไปจากตรงนี้  

"ฟันแล้วทิ้ง นิสัยไม่ดี" เสียงกระซิบข้างหูทำให้เธอรู้ทันทีว่าเขาคือใคร ก่อนจะเงยหน้ามองคาร์ลอสอย่างตกใจ  

"พี่ไคล์..." บุญตาเรียกชื่อเขาเสียงเบาก่อนจะตั้งสติได้แล้วรีบก้มหน้าเก็บของต่อ 

"จะรีบไปไหน ฮื้ม? จะไม่คุยกับพี่เลยหรือ" คาร์ลอสรั้งเอวเธอไปกอดไว้ 

"ตารีบ...ขอตัวนะคะ" บุญตารีบแกะมือของเขาออก แต่มือตุ๊กแกของเขาแกะยังไงก็แกะไม่ออก แถมยังรัดแน่นกว่าเดิม 

"พี่ปล่อยตา เดี๋ยวใครมาเห็นเข้ามันจะไม่ดี อย่ามาทำรุ่มร่ามแบบนี้ในสถานศึกษา" เธอห้ามเขาไม่ได้หรอก เขาอยากกอดเขาก็จะกอด สมัยเขาเรียนทำมากกว่านี้ก็เคยมาแล้ว  

"ผู้หญิงใจร้าย ฟันแล้วทิ้งแถมตอนนี้ยังมาทำเมินอีก" บุญตาทำหน้าเหวอพร้อมกับกระพริบตาปริบๆมองเขา ใครมาเห็นหน้าเธอตอนนี้ก็คงจะอดขำไม่ได้ ให้ตายสิเขาเองก็เกือบจะหลุดขำออกมาแล้วเหมือนกัน  

"พี่ไคล์" เคทร้องเรียกเขามาแต่ไกล แต่คนที่นั่งอยู่ใกล้ๆกลับสะดุ้งแล้วรีบผลักเขาออกเต็มแรงจนเขาตั้งตัวเกือบไม่ทัน  

คาร์ลอสมองบุญตาที่รีบขยับออกห่างจากเขาและเอาแต่นั่งก้มหน้าด้วยอารมณ์หงุดหงิดและไม่พอใจที่เธอทำเหมือนกับรังเกียจเขานักหนา ไม่เคยมีผู้หญิงคนไหนปฏิเสธเขามาก่อน มีแต่คนวิ่งเข้าหาเขา แต่เธอกลับเป็นคนแรกที่กล้าปฏิเสธเขา เธอเป็นคนแรกที่เขาลักหลับ เธอเป็นคนแรกที่เขามีอะไรด้วยโดยไม่ป้องกันและเธอก็เป็นคนแรกที่ทำให้เขาจะเป็นบ้า ให้ตายสิเขาจะทำยังไงกับความรู้สึกที่เป็นอยู่ดี... 

"สวัสดีครับพี่" แซมกับทัชที่เดินตามหลังเคทมากล่าวสวัสดีเขา คาร์ลอสพยักหน้าให้พวกเขาแล้วหันไปพูดกับเคท 

"ไปกันได้หรือยัง?" ตอนนี้เขาไม่มีแม้แต่อารมณ์ที่จะพูดกับใครทั้งนั้น นอกจากบุญตาคนเดียว ทุกอย่างกำลังดีแล้วเชียวแต่ดันมีมารมาขัด 

"ไปค่ะไป เคทชวนตากับทัชแล้วก็แซมไปด้วยนะคะ กินด้วยกันหลายคนอร่อยดี" บุญตาหันไปมองหน้าเคทงงๆ  

"พี่ไคล์ไปด้วยรึ" บุญตากระซิบถามเคทเสียงเบา 

"ใช่จ๊ะ นี้แหละเจ้ามือสำหรับวันนี้" บุญตาทำท่าลุกลี้ลุกลน จนตอนนี้เคทเริ่มที่จะมั่นใจแล้วสิว่าที่พี่ชายชวนเธอไปกินข้าวเพราะต้องมีอะไรในกอไผ่แน่ๆ เพราะร้อยวันพันปีพี่แกไม่เคยชวนไปเลี้ยงข้าวแบบนี้ สองคนนี้ต้องมีอะไรปิดบังแน่ๆ 

"เอ่อ..คือตาว่าเอาไว้วันหลังแล้วเราค่อยไปกันใหม่นะ วันนี้ตาคงต้องขอตัวก่อน" นั้นไง เธอคิดผิดเสียที่ไหน นี่คิดจะหลบกันซึ้งๆหน้าเลยเหรอ ไม่ได้ๆเธอต้องทำให้สองคนนี้ดีกันให้ได้ เพราะตลอดหลายปีมานี้เธอที่เป็นคนกลางรู้สึกอึดอัดมาก...พูดเลย!  

"ทำไมล่ะตา ไหนตกลงกันแล้วว่าจะไปกินข้าวกับเรา..ตาไปกับเรานะๆๆๆตาคนดี ตาคนเก่ง ตาเพื่อนรัก" เคทออดอ้อนบุญตาจนเธอใจอ่อน ก่อนจะชำเลืองตาไปมองพี่ชายก็เห็นคนขี้เก็กแอบยิ้มน้อยๆที่มุมปาก 'ฮึ...ชักเริ่มสงสัยความสัมพันธ์ของสองคนนี้แล้วสิ' 

ความคิดเห็น