ainfriend

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ตอนที่ 10 ลิขิตรักนักเตะ (อันเดรส)

ชื่อตอน : ตอนที่ 10 ลิขิตรักนักเตะ (อันเดรส)

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย รัก,โรแมนติค

คนเข้าชมทั้งหมด : 623

ความคิดเห็น : 5

ปรับปรุงล่าสุด : 20 มิ.ย. 2562 20:45 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่ 10 ลิขิตรักนักเตะ (อันเดรส)
แบบอักษร

ตอนที่ 10 

ชาลส์รีบมาที่บ้านของฟรานเชสหลังจากที่เขาได้รับโทรศัพท์จากฟรานเชสว่าซานดร้าอาจจะทำร้ายลูกสาว

"มีอะไรคืบหน้าบ้าง" ชาลส์เอ่ยถาม

"ตอนนี้ยัง อีกอย่างเราทำอะไรมากไม่ได้นอกจากคอยดูสถานการณ์ไปก่อน" ฟรานเชสบอก

"แล้วถ้าซานดร้าทำร้ายพรีมจริงจะทำยังไง ลูกสาวฉันไม่แย่หรอกเหรอ" เขารู้สึกเป็นห่วงลูกสาวจับใจ

"แต่ตอนนี้เราทำอะไรไม่ได้ เพราะเรายังไม่แน่ใจว่าหนูพรีมถูกขังไว้ในบ้านหรือป่าว"

"พ่อครับคุณซานดร้ากลับมาแล้วครับ" ฟิลลิปเรียกให้พ่อของเขามาดูภาพจากกล้องวงจรปิด ซึ่งพวกเขาเห็นซานดร้ากำลังถือถุงใส่อาหารและเปิดประตูบ้าน

****************** 

พรีมโรสซึ่งได้ยินเสียงเปิดประตูก็รู้ว่าแม่ของเธอกลับมาแล้ว

"แม่คะ หนูไม่สบายแม่ปล่อยหนูออกไปเถอะนะ" เธอทุบประตูร้องขอให้ผู้เป็นแม่ปล่อย

"แกอย่ามาโกหกเพื่อให้ฉันปล่อยแกเลย ฉันรู้ทันแกหรอกพอฉันปล่อยแก แกก็จะหนีฉันไป" ซานดร้าไม่สนใจเธอวางของลงบนโต๊ะก่อนจะเดินขึ้นไปบนห้องนอน

"แม่คะหนูไม่ได้โกหก" พรีมโรสรู้สึกไม่สบายจริงๆ ทรุดตัวนั่งลงบนพื้นห้องอย่างหมดแรง

******************** 

ซาร่ามาที่บ้านของฟรานเชสตามที่อันเดรสร้องขอ ตอนนี้พวกเขากำลังเริ่มวางแผนกันอยู่เพื่อจะพยายามเข้าไปในบ้านของซานดร้า

ในตอนเช้าซาร่ามาเปิดร้านทำงานตามปกติ เธอรอโอกาสที่ซานดร้าจะมาเพื่อจะได้ขโมยกุญแจบ้านไปให้อันเดรสซึ่งรออยู่บริเวณใกล้ๆร้าน

"สวัสดีค่ะ" ซาร่าเอ่ยทักทายซานดร้า

"เดี๋ยวเอายอดขายเมื่อวานมาให้ฉันดูด้วยนะ" ซานดร้าบอกก่อนจะเดินไปที่ห้องทำงานของเธอ

"ค่ะ" ซาร่ามองดูในมือของเจ้านายซึ่งถือกุญแจอยู่

อันเดรสรีบวิ่งมารอที่หลังร้านหลังจากที่ได้รับโทรศัพท์ของซาร่าว่าเธอเอากุญแจมาได้แล้ว

"ขอบคุณมากนะครับพี่ซาร่า" อันเดรสบอก

"ไม่เป็นไรค่ะ คุณอันเดรสรีบไปเถอะค่ะ เดี๋ยวคุณซานดร้าจะสงสัย" ซาร่าบอกก่อนจะมองซ้ายขวาและรีบเดินเข้าไปในร้านหลังจากที่ยื่นกุญแจให้กับอันเดรส

***************** 

อันเดรสรีบมาที่บ้านของพรีมโรสทันที ทุกคนต่างก็ลุ้นว่าเขาได้กุญแจมาหรือป่าว

"...." มือหนาชูกุญแจให้ทุกคนดู

"รีบไปกันเถอะ เดี๋ยวถ้าซานดร้าเขารู้ตัวจะแย่เอา" ชาลส์บอก

"ว่าแต่เราจะรู้ได้ยังไงว่าอันไหนคือกุญแจบ้าน" อันเดรสมองดูพวงกุญแจที่มีลูกกุญแจอยู่มากมาย

"ไปก่อนเถอะ เดี๋ยวค่อยว่ากัน" ฟิลลิปบอก

ทางด้านซานดร้ากำลังหากุญแจบ้านของตัวเองอยู่ที่ห้องทำงาน เธอจำได้ว่าเธอวางไว้บนโต๊ะทำงาน

"ซาร่าหาให้เจอนะ ถ้าหาไม่เจอฉันจะไล่เธอออก" ซานดร้าบอกลูกน้องด้วยความโมโห

"หรือว่า..." เธอรู้สึกเอะใจจึงหยิบโทรศัพท์มือถือมาเพื่อเปิดดูกล้องวงจรปิดที่เธอติดเอาไว้ภายในบ้าน

"..." เธอเห็นผู้ชายหลายคนกำลังเปิดประตูเข้ามาในบ้านของเธอ มีผู้ชายคนหนึ่งที่เธอจำได้ดีไม่มีทางลืม "ชาลส์..."

"อยู่เฝ้าร้านให้ดีละ ฉันจะกลับบ้านไปจัดการเรื่องบางอย่าง แล้วค่อยกลับมาจัดการเธอ" ซานดร้าคิดว่าซาร่าเป็นคนขโมยกุญแจบ้านของเธอไปให้พวกนั้นแน่นอน

"..." ซาร่าตัวสั่นเมื่อเห็นสายตาดุของเจ้านาย เมื่อซานดร้ารีบออกไปเธอรีบหยิบโทรศัพท์มือถือโทรหาอันเดรสทันทีเพื่อบอกให้เขารู้ว่าซานดร้ารู้เรื่องแล้ว

****************** 

"พรีม" อันเดรสเรียกหาพรีมโรส

"..." ร่างบางที่นั่งพิงอยู่กับพนังห้องก็รู้สึกตัว ตอนนี้ดูเหมือนว่าไข้หวัดกำลังเล่นงานเธอเสียแล้ว มือบางยกขึ้นทุบประตูอย่างอ่อนแรง

"..." ฟิลลิปหันไปมองดูห้องใต้บันไดเมื่อเขาได้ยินเสียงดังจากข้างใน "เดี๋ยวก่อน"

"มีอะไรเหรอ" ฟรานเชสเอ่ยถามลูกชายในขณะที่เขากำลังจะเดินขึ้นไปชั้นบน

"ผมได้ยินเสียงดังจากข้างใน" เขาบอกพร้อมกับชี้ให้ผู้เป็นพ่อดู

"..." ทุกคนที่อยู่ในบ้านจึงนิ่งเงียบ

พรีมโรสยกมือขึ้นทุบประตูอีกครั้งก่อนที่เธอจะหมดแรง

"พรีม...อยู่ข้างในใช่มั้ย" อันเดรสเดินตรงไปที่ประตูห้องใต้บันได เขาเห็นว่าประตูถูกล็อคด้วยลูกกุญแจอยู่

"ช่...ว...ย...ด้วย" เธอบอกด้วยน้ำเสียงแหบแห้งและอ่อนล้า

"พรีมฉันจะช่วยเธอออกมาเดี๋ยวนี้แหละ" อันเดรสพยายามหาลูกกุญแจเพื่อจะเปิดประตู แต่ดูเหมือนว่าไม่มีดอกไหนเลยที่จะเปิดได้

"ฉันว่าเรางัดน่าจะง่ายกว่า" ฟิลลิปเดินออกจากบ้านไปในสวนเพื่อหาอุปกรณ์งัดแงะ โชคดีที่เขาเจอไขควงอยู่ในกล่องเครื่องมือ

ตอนนี้ทุกคนกำลังเอาใจช่วยฟิลลิปให้เขาสามารถงัดประตูห้องใต้บันไดได้

เมื่อประตูเปิดออก ทุกคนต่างก็ตกใจที่เห็นพรีมโรสอยู่ข้างใน เธอค่อยๆลืมตามองดูคนที่เปิดประตูให้กับเธอ

"..." พรีมโรสยิ้มออกมาเมื่อเห็นอันเดรส

"พรีม..." อันเดรสรีบโผเข้ากอดหญิงสาวด้วยความรัก เขามองดูสภาพภายในห้องแล้วรู้สึกโกรธแม่ของเธอเป็นอย่างมาก

ภายในห้องทั้งมืด ทั้งอับชื้น และมีฝุ่นอีกด้วย แม่ของเธอช่างใจร้ายกับเธอเหลือเกิน

"ไม่เป็นไรนะเธอปลอดภัยแล้ว" เขากอดร่างบางเอาไว้อย่างไม่รังเกียจ

"ฉันว่ารีบพาพรีมไปหาหมอเถอะ ดูเหมือนว่าเธอจะแย่" ฟิลลิปบอก อันเดรสช้อนร่างบางขึ้นมาอุ้มก่อนจะพาเดินไปที่ประตูบ้าน

"พวกแกจะทำอะไร" ซานดร้าเดินเข้ามาในบ้านพอดี และก็ได้เห็นว่าอันเดรสกำลังอุ้มลูกสาวของเธออยู่

"..." พรีมโรสกอดรอบคอแกร่งเอาไว้แน่นตัวของเธอสั่นด้วยความหวาดกลัว

"ไม่เป็นไรนะ" เขาปลอบเธอ

"อันเดรสพาพรีมไปหาหมอเดี๋ยวทางนี้ฉันจัดการเอง" ชาลส์บอก

"ไม่ฉันไม่ให้พสกแกพานังพรีมไปไหนทั้งนั้น มันต้องอยู่กับฉัน" ซานดร้าพุ่งเข้าไปหมายจะดึงตัวลูกสาวเอาไว้

"พาเธอไป" ชาลส์จับตัวของซานดร้าเอาไว้ อันเดรสและฟิลลิปรีบออกมาจากบ้านของเธอทันที

"อย่าเอาลูกไปจากฉัน" ซานดร้าอาละวาด "ฉันไม่เหลือใครแล้วอย่าเอาพรีมไป"

"..." ชาลส์มองดูอดีตแฟนสาวที่กรี๊ดร้องอย่างบ้าครั่ง

"พอสักทีเถอะซานดร้า" เขาเข้าไปจับร่างของเธอเขย่าเพื่อเรียกสติ

"ไอ้คนเลว แกทิ้งฉันกับลูก แกมันเลว" เธอมองดูใบหน้าของชายที่เธอเคยรักพร้อมกับน้ำตาที่ไหลพรากออกมา

"ฉัน..." ชาลส์พูดไม่ออกเพราะสิ่งที่เธอพูดคือความจริง

"แกทิ้งฉันไปแล้วตอนนี้แกยังจะเอาลูกไปจากฉันอีก ไอ้เลว"

"แล้วเธอจะให้ฉันทิ้งลูกอยู่กับเธอเหรอซานดร้า ฉันยอมรับว่าฉันมันเลวที่ทิ้งเธอ แล้วเธอดีนักหรือไง เธอไม่เห็นสภาพลูกเหรอ ถึงฉันจะเลวแต่ฉันก็รักลูก"

"ฉันก็รักลูกเหมือนกัน" ซานดร้าระเบิดอารมณ์ใส่เขา

"เธอไม่ได้รักลูกหรอกถ้าเธอรักลูกเธอคงไม่ทำแบบนี้ เธอมันรักตัวเอง ที่ฉันทิ้งเธอเพราะตัวเธอเองนั้นแหละ ไม่ใช่เพราะความเจ้าชู้ของฉัน"

"..." ซานดร้านิ่งเงียบเมื่อเธอนึกย้อนไปถึงช่วงเวลาที่คบหาดูใจกับชาลส์ เพราะครอบครัวคอยกดดันเธอตลอดเวลาทำให้เธอรู้สึกอึดอัด แต่พอได้มาคบกับเขาที่คอยดูแลและเอาอกเอาใจเธอทำให้เธอมีนิสัยเอาแต่ใจ และขี้หึงห่วงกับเขาจนเขาไม่สามารถทนเธอต่อไปได้

"ฉันจะพาลูกไปอยู่ด้วย และฉันอยากให้เธอรู้ไว้ว่าฉันไม่มีทางพรากลูกไปจากเธอหรอก ถ้าเธอรักลูกของเธอจริง" ชาลส์บอกก่อนจะเดินิกมาจากบ้านของเธอพร้อมกับฟรานเชส

 

ความคิดเห็น