เปลวไฟสีน้ำเงิน

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

Heart 06 : ภาพความสุข 3 อัพครบ

ชื่อตอน : Heart 06 : ภาพความสุข 3 อัพครบ

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย รักวัยรุ่น

คนเข้าชมทั้งหมด : 693

ความคิดเห็น : 12

ปรับปรุงล่าสุด : 16 มิ.ย. 2562 13:34 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
Heart 06 : ภาพความสุข 3 อัพครบ
แบบอักษร

“วันแรกที่เจอ ตอนพี่อินทำท่าแอบคิดในใจ สายตาไม่ดูร้ายเท่าวันนี้นะ”  

หมับ! ไม่รอให้ฝันจับผิดได้เยอะไปกว่านี้ ผมก็คว้ามือเธอมาจับแล้วพาไปยังจักรยานที่จอดซ่อนไว้ข้างที่พักทันที และเมื่อฝันเห็นสิ่งที่ผมเตรียมไว้ เธอก็ยืนขำยกใหญ่จนผมเริ่มคิดไปเองแล้วว่าเธอไม่ชอบและมองว่าตลกหรือเปล่า 

“เฮ้อ...” นั่นไง ถึงกับเอามือไขว้หลัง บิดตัวไปมาและถอนหายใจเลยเหรอ “ฝันยอมในความเป็นพี่อินจริงๆ ต่อให้ฝันจะมองว่าพี่อินเริ่มร้ายขึ้น แต่มันก็เป็นแค่เสี้ยววินาทีที่ฝันคิด พอได้เห็นจักรยานคันนี้แล้ว ฝันคงต้องคิดใหม่”  

‘บ่นอะไร’ ผมยืนมองฝันบ่นพลางย่นคิ้วเข้าหากันเพราะไม่ค่อยเข้าใจในสิ่งที่เธอพึมพำออกมาสักเท่าไหร่ 

“จะมีผู้ชายสักกี่คนที่กล้าปั่นจักรยานหวานแหววแบบนี้ แต่พี่อินก็กล้า”  

‘ผิดตรงไหน ก็แค่จักรยานประดับด้วยดอกไม้ น่ารักและเหมาะกับฝันมากเลยนะ’  

“รู้ไหมคะ” ฝันหันมามองหน้าผม เธอเอียงคอถามแบบทะเล้นนิดๆ “พี่อินน่ะ ละมุนต่อใจทอฝันที่สุดแล้ว ชอบจังเลยค่ะ”  

‘ชอบอะไร’ ผมถามกลับด้วยการชี้นิ้วเข้าหาตัวเองและจักรยานตรงหน้า ฝันก็หัวเราะเบาๆ ในลำคอ จากนั้นก็ก้าวเข้ามาใกล้ผมอีกนิดเพื่อบอกกับผมว่า.. 

“ชอบทุกอย่างที่พี่อินให้ฝัน”  

‘…’  

“แต่ถ้าให้ใจนี่ก็แปลว่า..รักเลยค่ะ”  

ตายอย่างสงบ ไม่กล้าแม้แต่จะถามกลับ ยกมือขึ้นมากุมหัวใจก็เหมือนจะระเบิดออกมา ใบหน้าที่พึ่งหายร้อนไปเมื่อครู่ก็เหมือนถูกเผาไหม้อีกรอบ  

พูดเยอะ อ่อยเก่ง ไม่กั๊กความรู้สึก คือเสน่ห์ของทอฝันสินะ  

“ไปกันได้ยังคะ หรือพี่อินจะอยู่ตรงนี้”  

เมื่อโดนถามเหมือนประชด ผมก็ได้แต่ลูบท้ายทอยตัวเองแก้เขิน รีบจูงจักรยานเดินออกไปยังถนนหน้าโฮมสเตย์เพื่อพาฝันไปทานข้าวและไปยังแปลงดอกไม้ที่เขาลือกันว่าสวยที่สุดในศูนย์วิจัย 

‘และมันคงสวยมากถ้าได้ไปดูด้วยกัน’  

“เนี่ยๆ พี่อินแอบคิดอีกแล้ว”  

หมับ! ไม่ต้องรอให้ตัวเองเขินไปมากกว่านี้ ผมก็จับมือฝันมากอดเอวไว้และเริ่มใช้กำลังขาปั่นจักรยานออกไปทันที  

ทว่าผู้หญิงที่ชื่อทอฝัน นอกเหนือจากเวลาทานข้าวเธอนิ่งไม่เป็นหรอกครับ ทำอะไรไม่ได้เธอก็เอาแต่พูดๆ จนบางทีผมอยากให้รถสะดุดก้อนหินโตๆ ล้มลงข้างทาง วัดกันไปเลยว่าเธอยังจะสามารถพูดได้อยู่ไหม 

แต่ไม่เอาดีกว่า ผมยังอยากมีภาพสวยๆ เพราะฉะนั้นท่องไว้ว่า... ‘ทนฟังไป เดี๋ยวอีกไม่ไกลก็ถึงแล้ว’  

“พี่อิน! จอดก่อนๆ”  

เอี๊ยด! ผมต้องเบรกจักรยานกะทันหันเมื่อจู่ๆ คนข้างหลังก็ตบตรงเอวผมแรงๆ ให้หยุดรถราวกับมีเหตุร้ายแรง เอี้ยวตัวไปเลิกคิ้วถามว่ามีอะไรก็ได้แค่รอยยิ้มกลับมา 

‘ความแสบเพิ่มขึ้นเยอะเลยทอฝัน’ ได้แต่ส่ายหน้าเอือมๆ แล้วก็ตั้งใจปั่นต่อ แต่ฝันกลับกระโดดลงรถไปยืนข้างๆ ผมก็เลยไม่ได้ไปไหน พอผมเลิกคิ้วถามอีกที เธอก็ชี้มาที่จักรยานพร้อมกับขอร้องเสียงอ้อนชวนให้ใจอ่อนว่า.. 

“ฝันขอปั่นจักรยานเองได้ไหม”  

ไม่ได้ก็ต้องได้แล้วมั้ง ขอร้องกันขนาดนี้ แต่ผมไม่ซ้อนท้ายเด็ดขาด นอกจากยอมสละจักรยานให้ ส่วนตัวเองก็ตัดสินใจเดินต่อไปตามทางด้วยเท้าสองข้างน่าจะปลอดภัยกว่า 

“พี่อินไม่ซ้อนท้ายฝันเหรอคะ”  

แน่นอนว่าไม่ ผมจึงส่ายหน้าปฏิเสธ ฝันเองก็ไม่ง้อเสียด้วย เธอแค่ยักไหล่กวนๆ แล้วปั่นต่อ ผมก็มองตามหลังอยู่ห่างๆ  

‘ตอนแรกก็กลัวจะล้มนะ แต่ตอนนี้พี่อยากเช่าชุดผู้ชายมาให้แทนเลยทอฝัน’  

เผลอแป๊บเดียวถึงประตูทางเข้าแปลงดอกไม้แล้ว มิหนำซ้ำฝันยังล้อเลียนผมด้วยการโบกมือให้เห็นไกลๆ และยกโทรศัพท์ขึ้นมาถ่ายรูปผมที่พึ่งเดินลงเนินมา แต่มีหรือผมจะยอมให้เธอแกล้งอยู่ฝ่ายเดียว 

ของแบบนี้ต้องแลกกันครับ 

แชะ! ผมใช้โทรศัพท์กดถ่ายและใช้จังหวะที่เดินไปเรื่อยๆ โพสต์ลงเฟสบุ๊กเพื่อจะดักทางฝันก่อน แต่มันผิดแผนไปหมดเลย เมื่อผมกดโพสต์แล้วไม่ถึงเสี้ยววินาทีฝันก็โพสต์เช่นกัน 

รู้ไหมว่าแคปชั่นของเราสองคนคืออะไร 

 

ทอฝัน with ภาคิณ : พี่เดินมาคงเหนื่อยแย่ 

 

ภาคิณ with ทอฝัน : พี่แค่อยากออกกำลังกาย 

ก็ตามนั้นเลยครับ ไม่ได้ตั้งใจแต่บังเอิญมาก พอได้อ่านแคปชั่นเสร็จ ก็ได้แต่สบตายิ้มให้กันไปตลอดระยะทางที่เข้าใกล้กันไปเรื่อยๆ  

‘ไม่ว่าฝันจะเดินไปข้างหน้าก่อน หรือผมต้องเดินตามหลัง แต่สิ่งที่จะไม่มีวันหายไป นั่นคือภาพความสุขที่ได้มีกันและกัน’ 

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น

}