ainfriend

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ตอนที่ 9 ลิขิตรักนักเตะ (อันเดรส)

ชื่อตอน : ตอนที่ 9 ลิขิตรักนักเตะ (อันเดรส)

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย รัก,โรแมนติค

คนเข้าชมทั้งหมด : 580

ความคิดเห็น : 2

ปรับปรุงล่าสุด : 20 มิ.ย. 2562 20:40 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่ 9 ลิขิตรักนักเตะ (อันเดรส)
แบบอักษร

ตอนที่ 9 

อันเดรสเดินจับมือบางอย่างสบายใจ วันนี้เป็นอีกวันที่เขามาส่งเธอที่บ้านโดยการนั่งรถเมล์มากับเธอ

"เราคบกันมานานหรือยัง" เขาเอ่ยถามขึ้นมา

"ใครคบกับคุณไม่ทราบ" เธอไปตกลงคบกับเขาตอนไหนเนี้ย

"อ้าว! นี่ฉันยังไม่ได้ขอเธอเป็นแฟนเหรอ" เขาแสร้งทำหน้าตกใจ "ฉันนึกว่าขอเธอเป็นแฟนแล้วนะเนี้ย"

"งั้นไม่เป็นไร ฉันขอเธอตอนนี้ก็ได้" มือหนายกมือบางขึ้นมากุมเอาไว้ "เป็นแฟนกับฉันนะพรีม"

"ฉันขอคิดดูก่อนแล้วกันนะ" เธอยังไม่กล้าที่จะตอบตกลงเขาเพราะหากคบกับเขาเป็นแฟนถ้าแม่ของเธอรู้ แม่ของเธอตีเธอตายแน่

"ไม่เป็นไร แต่ยังไงฉันก็หวังว่าเธอจะตกลงนะ"

"..." พรีมโรสได้แต่เงียบ เธอเองก็อยากจะตอบตกลงอยู่หรอก

อันเดรสเดินมาส่งเธอที่รั้วบ้านของฟรานเชสเหมือนเช่นเคย เพราะเกรงว่าถ้าหากส่งเธอที่หน้าบ้านแม่ของเธออาจจะเห็นได้

******************** 

"นังพรีม!" เสียงอันเยือกเย็นที่คุ้นเคยดังขึ้นทำให้พรีมโรสตกใจจนขนลุกไปทั้งตัว

"..." พรีมโรสซึ่งเดินเข้ามาในบ้านก็เห็นผู้เป็นแม่ยืนอยู่ในมือกำหนังสือนิตยาสารเล่มหนึ่งเอาไว้แน่น

"แม่มีอะไรเหรอคะ" เธอทำใจดีสู้ ทั้งที่รู้ดีว่าน้ำเสียงแบบนี้ของแม่หมายถีงความร้ายกาจที่เธอกำลังจะได้เจอ

"แกยังมีหน้ามาถามอีกเหรอ" ซานดร้าเปิดหนังสือให้ลูกสาวดู

ข้างในเป็นข่าวซุบซิบของคนดังซึ่งในนั้นมีข่าวของอันเดรสและรูปภาพที่เขาเดินจูงมือพรีมโรส นอกจากนั้นแล้วยังมีรูปที่พรีมโรสไปนั่งชมฟุตบอลในนัดที่เขาลงแข่งด้วย

"แม่คะคือ..."

"หุบปากของแกซะ" ซานดร้าปาหนังสือใส่ลูกสาวอย่างแรง ก่อนจะพุงเข้าไปจิกหัวด้วยอารมณ์โกรธ

"ฉันบอกแกแล้วใช่มั้ยว่าอย่าไปยุ่งกับพวกนักฟุตบอล ทำไมแกไม่ฟังฉัน"

"แม่คะ หนูขอโทษ" พรีมโรสยกมือไหว้ด้วยความกลัว

"แกไม่เชื่อฟังที่ฉันพูด มันก็คงจะมีวิธีเดียวเท่านั้นแหละที่จะทำให้แกไม่ไปจากฉันเหมือนพ่อของแก" ซานดร้าลากลูกสาวมาที่ห้องใต้บันได

"แม่คะ หนูไม่มีทางทิ้งแม่หรอก อย่าขังหนูไว้ในนี้เลยนะ หนูกลัว" น้ำตาที่ไหลพรากออกมาไม่ได้ทำให้ผู้เป็นแม่สงสารลูกสาวแม้แต่น้อย

"เข้าไปอยู่ในที่ของแกซะ แล้วก็อย่าหวังว่าจะได้ออกมาอีก" ร่างของพรีมโรสถูกผลักเข้าไปในห้องใต้บันได ซานดร้ารีบปิดล็อคประตูจากด้านนอกทันที

"แม่คะปล่อยหนูไปเถอะนะ หนูขอร้อง" มือบางทุบประตูเพราะต้องการจะออก แต่ผู้เป็นแม่หาได้ฟังไม่

****************** 

พรีมโรสเผลอหลับไปด้วยความอ่อนแรง เธอตื่นขึ้นมาเพราะแม่ของเธอกำลังทุบประตูและยื่นจานข้าวผ่านช่องประตูเล็กให้

"แม่ปล่อยหนูเถอะนะ หนูขอร้อง" น้ำเสียงอ้อนวอนไม่ได้ทำให้ผู้เป็นแม่นั้นรู้สึกสงสาร

"..." ซานดร้าไม่ได้พูดอะไรนอกจากเดินไปหยิบกระเป๋าและออกจากบ้านไป

"แกไม่เข้าใจหรอกว่าฉันกำลังปกป้องแก ผู้ชายพวกนั้นมันเลว มันจะทำให้แกต้องเสียใจเหมือนฉัน"

เมื่อซานดร้ามาทำงานซาร่าก็ถามถึงพรีมโรส เพราะปกติหญิงสาวจะมาทำงานก่อนผู้เป็นแม่เสมอ

"คุณซานดร้าคะ วันนี้น้องพรีมไม่มาเหรอคะ" ซาร่าเอ่ยถาม

"จากนี้ไปยัยพรีมจะไม่มาทำงานที่นี่อีก" ซานดร้าบอก

"ทำไมคะ น้องพรีมได้งานใหม่แล้วเหรอคะ" ซาร่ายังคงซักไซร้ต่อ

"ถ้าเธอยังถามฉันเรื่องยัยพรีมอีกละก่อ...อีกไม่เกินห้านาทีเธอได้ตกงานแน่"

"..." ซาร่าไม่กล้าที่จะถามต่อ เธอจึงก้มหน้าก้มตาทำงานในส่วนของตัวเอง

******************* 

อันเดรสแปลกใจที่โทรหาพรีมโรสไม่ติด เขาจึงมาที่ร้ายขายยาแต่เมื่อเห็นแม่ของเธอเขาก็ทำได้แค่เพียงแอบดูอยู่เท่านั้น แต่ก็ไม่เห็นเธอเลย

"พี่ซาร่า" อันเดรสแอบมาดักรอซาร่าข้างหลังร้านด้วยความร้อนใจ

"คุณอันเดรส" ซาร่าตกใจแต่ก็เดินเข้าไปคุยด้วย

"วันนี้พรีมไม่มาทำงานเหรอครับ"

"ไม่มาค่ะ พี่ถามคุณซานดร้าแล้วเธอก็ไม่ยอมตอบ เธอบอกแค่เพียงว่าจากนี้ไปน้องพรีมจะไม่มาทำงานที่นี่อีก" ซาร่าบอกไปตามที่เธอได้พูดคุยกับซานดร้าเมื่อเช้า

"แน่แปลก..." อันเดรสรู้สึกเอะใจ ปกติเธอตกโทรหาเขาตลอด แต่วันนี้กลับไม่โทรและยังปิดโทรศัพท์อีกต่างหาก

"พี่ก็ว่าแปลกนะคะ หรือว่าน้องพรีมจะ..." ซาร่าแทบจะร้องไห้ออกมาเมื่อคิดว่าพรีมโรสอาจจะถูกผู้เป็นแม่ฆ่า

"จะอะไรครับ"

"จะถูกคุณซานดร้าฆ่า..."

"..." อันเดรสรู้สึกใจคอไม่ค่อยดี แต่ก็คิดในแง่บวกว่าคนเป็นแม่คงไม่มีทางฆ่าลูกของตัวเองได้ลงคอ

"พี่ซาร่าครับยังไงช่วยดูคุณซานดร้าให้ด้วยนะครับ ถ้าเธอมีอะไรที่ผิดปกติช่วยบอกผมด้วย" อันเดรสบอก

"ได้ค่ะ" ซาร่ารับคำเพราะรู้สึกเป็นห่วงพรีมโรสเหมือนกัน

********************* 

อันเดรสรีบมาที่บ้านของฟรานเชส เขามองดูที่บ้านของเธอก็ปิดเงียบราวกับไม่มีคนอยู่

"ฟิลลิป! แย่แล้ว" อันเดรสเดินเข้ามามนบ้านด้วยสีหน้าเคร่งเครียด

"มีอะไร" ฟิลลิปเอ่ยถาม "ทำไมนายถึงได้ทำหน้าเครียดขนาดนี้"

"พรีมหายไป ฉันไปดูที่ร้านก็ไม่เจอ ถามคนที่ร้านก็บอกว่าเธอจะไม่มาทำงานอีก โทรหาเธอก็ไม่รับสาย"

"นานทะเลาะอะไรกับพรีมหรือว่าพรีมงอนอะไรนายหรือป่าว" ฟิลลิปสันนิษฐาน

"ไม่เลย เมื่อวานฉันเพิ่งขอพรีมเป็นแฟน พอกลับบ้านโทรหาเธอก็ไม่ติด ฉันคิดว่าแบตโทรศัพท์ของเธอคงจะหมดและเธอคงจะนอนพักเพราะเหนื่อยมาทั้งวัน แต่พอตอนเช้าโทรหาก็ไม่ติดอีก" เขายอกอย่างร้อนใจ

"ใจเย็นก่อนนะ บางทีพรีมเขาอาจจะไปที่อื่นก็ได้" ฟิลลิปพูดปลอบใจ

"กล้องวงจรปิดหน้าบ้านแกสามารถมองเห็นหน้าบ้านพรีมได้หรือป่าว" อันเดรสนึกขึ้นได้ว่าหน้าบ้านของฟรานเชสมีกล้องวงจรปิด

"ก็ได้นะ"

ทั้งสองคนนั่งดูภาพจากกล้องวงจรปิดตั้งแต่ตอนที่อันเดรสมาส่งพรีมโรสจนถึงเวลานี้ แต่ก็ไม่เห็นว่าพรีมโรสจะออกมาจากบ้าน

"ฉันว่าเรื่องนี้มันชักจะยังไงๆอยู่นะ" ฟิลลิปเริ่มรู้สึกแปลกใจ

"หรือว่า..." เขาจำได้ว่าตอนเด็กพรีมโรสเคยเล่าให้เขาฟังว่าถูกแม่ของเธอจับขังไว้ในห้องมืด

เธอกลัวมากจนไม่กล้าที่จะทำอะไรขัดคำสั่งของผู้เป็นแม่

"พรีมอาจจะถูกขังเอาไว้" ฟิลลิปบอกนั้นยิ่งทำให้อันเดรสรู้สึกเป็นห่วงเธอจับใจ

ความคิดเห็น