ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

Special ลู่ฟางสุดฮอต

ชื่อตอน : Special ลู่ฟางสุดฮอต

คำค้น : มาเฟียไร้รัก

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 10.4k

ความคิดเห็น : 21

ปรับปรุงล่าสุด : 15 มิ.ย. 2562 22:33 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
Special ลู่ฟางสุดฮอต
แบบอักษร

 

 

Special ลู่ฟางสุดฮอต 

 

 

ช่วงวัยเริ่มต้นของวันมัธยมที่เริ่มเข้าช่วงวัยรุ่น ลู่ฟางในวัยสิบสามปีก็เริ่มโตขึ้นและเป็นหนุ่มน้อยหน้าใสที่มีรอยยิ้มหวานคู่กาย ไม่ว่าใครต่อใครได้มองก็ต้องพากันหลงใหลในรอยยิ้มหวานนั้น แต่ก็ไม่อาจที่กล้ามองเกินสามนาทีเพราะลู่ฟางมีพี่ชายที่มีชื่อเสียงเลื่องลือมาก และยังเลื่องลือในความโหดมากขึ้นทุกวันยิ่งทำให้ไม่ค่อยมีใครกล้าเข้ามาจีบลู่ฟางเสียเท่าไร

 

แต่ในวันนี้ก็ทำให้บางคนที่ชื่นชอบลู่ฟางได้เดินเข้ามาหาก่อนจะยื่นดอกไม้ให้เพราะวันนี้เป็นวันวาเลนไทน์ วันแห่งความรักที่ผู้คนส่วนใหญ่มักจะเอาช่อดอกไม้หรือช็อกโกแล็ตมาให้คนที่ตนเองแอบชอบและวันนี้ลู่ฟางก็ได้รับช่อดอกไม้จนถือไม่ไหวและที่โต๊ะเรียนก็แทบไม่มีที่ให้วางแล้ว ลี่หมิงเองก็ได้ช่อดอกไม้และช็อกโกแล็ตพอๆกับลู่ฟาง ทั้งสองคนถือว่าเป็นคนดังของโรงเรียนเลยก็ได้

 

“ลี่หมิง พี่ลู่บอกว่าห้ามกินช็อกโกแล็ตจากคนอื่นให้ไง” ลู่ฟางบอกลี่หมิงที่เป็นคบกันมาตั้งแต่ช่วงอนุบาลจนถึงตอนนี้ที่ลู่ฟางเรียนชั้นมัธยมต้นแล้วจะเรียกว่าเป็นเพื่อนสนิทเพียงคนเดียวของลู่ฟางก็ได้ เพราะลู่ฟางเป็นคนไม่มีพิษภัยนอกจากชอบพูดอะไรไม่ค่อยลู่เรื่อง

 

“ไม่กินได้ไง คนให้เสียความรู้สึกหมด”

 

“ก็พี่ลู่ไม่ให้กิน”

 

“พี่นายไม่อยู่ ถึงกินก็ไม่รู้หรอกลู่ฟาง” ลี่หมิงบอกก่อนจะเลือกดูช็อกโกแล็ตแล้วแกะกิน แต่ลู่ฟ่างก็ยังไม่ยอมแกะกินกับลี่หมิงอยู่ดี เพราะลู่ฟางเชื่อฟังพี่ลู่ พี่ลู่บอกอะไรลู่ฟ่างก็ฟังตลอดเพราะลู่ฟ่างรู้ว่าพี่ลู่หวังดีกับลู่ฟ่าง เพราะพี่ลู่รักลู่ฟางที่สุด!

 

และในช่วงพักเที่ยงระหว่างที่ลู่ฟางและลี่หมิงกับกำลังนั่งกินข้าวอยู่ จู่ๆในโรงอาหารก็มีเสียงคนกรี้ดดังลั่นด้วยความตื่นเต้นอะไรไม่รู้ ลี่หมิงก็ชะเง้อคอมองเพราะรู้สึกสงสัยก่อนจะสะกิดลู่ฟางด้วยใบหน้าซีดๆเมื่อมีคนถือกุหลาบช่อโตและดูหรูหราสุดๆเดินเข้ามาทางลู่ฟาง

 

“พี่ให้ครับลู่ฟาง” ช่อดอกไม้ช่อใหญ่ถูกยื่นให้แก่ลู่ฟางที่กำลังเคี้ยวข้าวในปากอยู่  ชายหนุ่มตรงหน้าคือ อู๋ อี้เทียน เป็นรุ่นพี่ที่เรียนชั้นเดียวกับพี่ลู่ของลู่ฟาง แต่ทั้งสองคนไม่ถูกกันถ้าพี่ลู่รู้ว่าลู่ฟางรับช่อดอกไม้จากพี่อี้เทียนพี่ลู่จะต้องโกรธมากแน่ๆ

 

“เอ่อ…” ลู่ฟางที่รีบกลืนข้าวลงคอแล้วก็ไม่รู้จะตอบรับอย่างไร ลี่หมิงก็กระตุกชายเสื้อเพราะไม่อยากให้ลู่ฟางรับ เพราะรู้จักฤทธิ์ของพี่ชายเพื่อนดีถ้าเกิดพี่ลู่เหวินมาเห็นลู่ฟางรับดอกไม้จากพี่อี้เทียนขึ้นมาต้องเกิดศึกกลางโรงอาหารแน่ๆ

 

“รับเถอะนะครับ พี่ตั้งใจให้”

 

“ก็ได้ครับ..” ลู่ฟางบอกก่อนจะยื่นมือไปรับแต่ยังไม่ทันที่มือจะถึงช่อดอกไม้ ร่างของพี่อี้เทียนก็กระเด็นล้มลงพื้นไปพร้อมช่อดอกไม้เสียก่อน

 

“กล้าดียังไงเอาดอกไม้มาให้น้องกู” ลู่เหวินที่เข้ามาเห็นพอดีก็กระโดดเข้าถีบอี้เทียนจนล้มลงกับพื้น ก่อนจะใช้เท้าของตนเองยันหน้าอกของอี้เทียนไว้และถามด้วยน้ำเสียงหงุดหงิดปนความรู้สึกโมโห

 

“พี่ลู่ อย่าทำแบบนี้สิครับ เดี๋ยวเรื่องก็ถึงหูของอาจารย์” ลู่ฟางรีบลุกขึ้นก่อนจะไปจับแขนพี่ชายเบาๆให้พี่ชายเลิกเหยียบอกของพี่อี้เทียน

 

“ก็ให้รู้ไปสิ เราก็เหมือนกันลู่ฟางพี่บอกว่ายังไง ห้ามยุ่งกับมันไม่ใช่เหรอ ทำไมไม่เชื่อฟังพี่”

 

“ลู่ฟางของโทษ ปล่อยพี่อี้เทียนก่อนนะครับ”

 

“หึ! ไม่ต้องห่วงพี่หรอกครับลู่ฟาง พี่ลุกได้เมื่อไรก็เอาคืนเหมือนกัน” อี้เทียนบอกก่อนจะใช้แรงทั้งหมดพาตัวเองลุกขึ้นมาก่อนจะยืนจ้องหน้ากับลู่เหวิน

 

เราทั้งสองคนไม่ถูกกันไม่ใช่เรื่องแปลกเพราะอี้เทียนชอบอี้ฟาง ชอบมาตั้งแต่ช่วงประถม ลู่เหวินที่รู้ว่าอี้เทียนชอบลู่ฟาง ลู่เหวินมันเลยไม่ชอบขี้หน้าอี้เทียน พอเจอกันเมื่อไรเราทั้งสองคนก็พุ่งเข้าใส่กันเมื่อนั้น เพราะอี้เทียนก็ไม่มีทางยอมลู่เหวินเช่นเดียวกัน!

 

“มึงจะเอาใช่มั้ยไอ้อี้เทียน”

 

“หึ! ลู่ฟางครับ ดอกไม้ของพี่ครับช้ำไปหน่อย แต่พี่เต็มใจให้นะครับ”

 

“ขอบคุณครับพี่อี้เทียน”

 

หมับ! 

 

ตุบ! 

 

ลู่เหวินไม่ยอมให้น้องได้รับช่อดอกไม้ตนเองเลยยื่นมือไปรับดอกไม้จากศัตรูคู่อาฆาตแทนก่อนจะปาลงพื้นและใช้เท้าของตนเองขยี้ให้แหลก ลู่ฟางส่งสายตาขอโทษให้อี้เทียนที่ยืนอยู่ฝั่งตรงข้าม ซึ่งอี้เทียนก็เข้าใจและไม่ถือโทษโกรธเคืองอะไรลู่ฟาง แต่กับลู่เหวินอี้เทียนชำระแค้นกับมันแน่!

 

“พี่บอกกี่ครั้งแล้วครับลู่ฟางว่าพี่ไม่ชอบหน้าไอ้อี้เทียน เรายังไม่ฟังพี่อีก” ลู่เหวินที่พาตัวน้องชายออกมาจากโรงอาหารก่อนจะเดินไปส่งที่ห้องเรียนของน้อง ซึ่งพอเห็นของบนโต๊ะน้อง ลู่เหวินก็เดินไปเก็บทิ้งลงถังขยะทันทีก่อนจะหันมาดุน้องชายถึงเรื่องที่เกิดขึ้นเมื่อครู่ในโรงอาหาร

 

“พี่ลู่… พี่ลู่กำลังโมโหอยู่ ฟังลู่ฟางก่อนนะครับ”

 

“พี่ไม่อยากฟังแล้วลู่ฟาง อย่าให้พี่รู้ว่าเราไปยุ่งกับมันอีก คราวนี้พี่จัดการมันหนักยิ่งกว่านี้แน่ และวันนี้เราก็ไม่ต้องรับของจากใครแล้วนะ อย่าให้พี่เห็นอีก”

 

“ครับพี่ลู่”

 

“พี่รักลู่ฟาง ที่พี่ทำแบบนี้เพราะพี่หวังดี เข้าใจพี่ใช่มั้ยครับ”

 

“เข้าใจครับ ลู่ฟางรักพี่ลู่นะครับ”

 

“พี่ก็รักลู่ฟางครับ”

 

 

 

แม้เหตุการณ์ในช่วงพักกลางวันจะเป็นข่าวขนาดไหนแต่ก็ไม่มีใครกล้าพูดต่อหน้าลู่ฟาง ลู่ฟางรู้ว่าเป็นเพราะอะไรที่ไม่มีคนกล้าพูด ใครๆก็กลัวพี่ลู่ทั้งนั้น ลู่ฟางก็เพิ่งจะรู้ว่าคนอื่นกลัวพี่ชายตัวเองมากแค่ไหน ม๊าบอกว่าพี่ลู่ได้นิสัยของม๊าและป๊ามาทำให้เป็นคนนิสัยแบบนี้ แต่เพราะพี่ลู่รักลู่ฟางเลยทำให้ลู่ฟางไม่กลัวพี่ลู่เท่าไร ยกเว้นก็แต่ตอนพี่ลู่โกรธ

 

“ลู่ฟาง ฉันนึกว่าพี่นายจะถล่มโรงอาหารเสียแล้ว” ลี่หมิงที่เพิ่งตามกลับเข้ามาในห้องเพราะแวะซื้อขนมปังและนมให้ลู่ฟางที่ยังกินข้าวไม่อิ่มก่อน ก็เอ่ยบอกด้วยความรู้สึกโล่งอกที่เหตุการณ์จบลงโดยไม่มีใครยับยกเว้นช่อดอกไม้

 

“พี่ลู่ไม่ทำแบบนั้นหรอกมั้ง”

 

“ไม่ทำน้อยน่ะสิ บอกแล้วว่าพี่ลู่ของนายน่ากลัว แค่คิดก็ฉี่จะราดแล้วเนี่ย”

 

“พูดไม่รู้เรื่องอีกแล้วลี่หมิง พี่ลู่ได้ยินเข้าเดี๋ยวนายก็โดนดุหรอก” ลู่ฟางบ่นเพื่อนที่เป็นโรคกลัวพี่ลู่เข้าขั้น กลัวตั้งแต่เด็กจนถึงตอนนี้ก็ยังกลัวอยู่ ไม่รู้ว่าพี่ลู่จะน่ากลัวอะไรขนาดนั้น

 

“สักวันนายจะต้องเห็นพี่นายภาคน่ากลัวแน่ๆ” ลู่ฟางคิดว่าลู่ฟางคงไม่มีวันเห็นพี่ลู่ภาคนั้นหรอก มั้งนะ……

 

 

.............................................................................................

พี่ลู่ภาคโหดเหรอ ไม่มีหรอกมั้ง5555555555

ขอลงตอนพิเศษแค่สองตอนนะคะ สงวนสิทธิ์ให้คนซื้อเล่ม ส่วนใครอยากได้เล่มตอนนี้เปิดจองรอบสต็อกจนถึงวันที่ 25 มิ.ย นี้นะคะ สามารถจองได้ที่ลิงค์ทางเพจ Mamymind มายด์ปักลิงค์ไว้ด้านบนสุดของเพจนะคะ

ความคิดเห็น