เปลวไฟสีน้ำเงิน

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

Heart 06 : ภาพความสุข 2

ชื่อตอน : Heart 06 : ภาพความสุข 2

คำค้น : Warm Heart, พี่อิน,ทอฝัน,รัก,ฟิน,ไม่ดราม่า,แม่ผัว,ลูกสะใภ้,

หมวดหมู่ : นิยาย รักวัยรุ่น

คนเข้าชมทั้งหมด : 676

ความคิดเห็น : 15

ปรับปรุงล่าสุด : 14 มิ.ย. 2562 21:03 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
Heart 06 : ภาพความสุข 2
แบบอักษร

บทบรรยาย พี่อิน 

‘จักรยาน ดอกไม้ กล้องถ่ายรูป ชุดพื้นเมือง ยังขาดอะไรอีกหรือเปล่านะ’  

ผมยืนดูจักรยานที่พึ่งไปเช่ามากับชุดพื้นเมืองในมือแล้วก็ต้องยิ้มและส่ายหน้าไปมาให้กับความเยอะของตัวเอง วันนี้ผมกะว่าจะพาฝันไปดูดอกไม้อย่างที่เธอตั้งใจแล้วก็ถ่ายรูปเก็บไว้เป็นความทรงจำเหมือนเดิม 

ส่วนชุดพื้นเมืองน่ะเหรอ ‘แค่อยากให้มีสาวเหนืออยู่ในภาพครับ เดี๋ยวจะมาไม่ถึงเชียงใหม่’ แต่จะให้ไปยืมสาวๆ คนอื่นมาเห็นทีจะไม่ได้ เพราะฉะนั้นคนที่รับหน้าที่เป็นนางแบบในภาพชุดนี้ก็คือ ‘ทอฝัน’  

‘พี่ไม่เคยบังคับและตามใจฝันมาตลอด แต่ครั้งนี้ถือว่าพี่ขอ’  

คิดแล้วก็สูดหายใจเข้าลึกๆ ทำใจให้สบาย จากนั้นก็ยื่นมือไปหมุนลูกบิดเปิดประตูเดินเข้าไปพร้อมกับชุดพื้นเมือง 

“ไปไหนมาคะ” ฝันถามผมพร้อมกับลากสายตามองตั้งแต่หัวจรดเท้าแล้วมาหยุดตรงที่ชุดในมือ “ชุดใคร!”  

นั่นไง ที่ผมกลัวไม่ได้เป็นเรื่องไม่ยอมใส่ แต่เป็นเรื่องความหึงหวงนี่แหละ  

“พี่อิน จู่ๆ ก็หายไปแล้วกลับมาพร้อมชุดผู้หญิง ฝันไม่โอเคนะ”  

‘เฮ้อ มีแฟนขี้หึงมันก็ดี แต่ขอเวลาให้พี่ได้อธิบายสักวินาทีก่อนเถอะทอฝัน’  

“ถ้าไม่ตอบ ฝันจะงอน”  

เรื่องอะไรผมจะปล่อยให้งอนล่ะครับ อธิบายไม่ทันก็ไม่เป็นไร แต่ผมจะวางชุดของฝันไว้บนเตียง แล้วหยิบเสื้อพื้นเมืองของผู้ชายมาใส่ให้ดูต่อหน้าเลย หึ อันที่จริงผมไม่ได้คิดจะถ่ายฝันคนเดียวหรอกครับ ผมอยากได้รูปคู่ กลับไปกรุงเทพคงไม่ได้ใส่แบบนี้ 

“เดี๋ยวนะพี่อิน อย่าบอกนะว่าวันนี้จะพาฝันไปนั่งทอผ้าหรือพาไปฝึกมารยาทอะไรทำนองนี้”  

เก่งนะที่รู้ด้วยตัวเองว่าไม่ใช่เสื้อผ้าผู้หญิงคนอื่น แต่จะดีกว่านี้หากไม่คิดไปเองในเรื่องที่สวนทางกับความเป็นจริง 

‘ไปถ่ายรูปครับ’ ผมบอกฝันแค่นั้นแล้วหยิบกางเกงไปเปลี่ยนในห้องน้ำ พอเสร็จก็ทำหน้าพยักพเยิดให้ฝันไปเปลี่ยนบ้าง 

“ฝันแต่งตัวผิดทุกวันเลยอะ” ฝันพูดและลูบต้นคอ ยิ้มเขินๆ จากนั้นก็เดินเข้าไปเปลี่ยนแต่โดยดี 

ที่เธอพูดเมื่อกี้คงหมายถึง ใส่กางเกงขาสั้น ผมก็ให้เปลี่ยนเป็นกางเกงยีน พอใส่กางเกงยีน ผมก็บังคับให้ใส่ผ้าถุงใช่ไหม  

‘ไม่เห็นต้องบ่นพี่นะ ในเมื่อฝันก็เชื่อฟัง’  

แอบว่าฝันเสร็จก็ก้มลงมองหน้าจอโทรศัพท์เมื่อมันสั่นขณะที่ผมถือค้างไว้พอดี ทว่าพอเห็นชื่อคนส่งมา ผมก็แทบไม่อยากเปิดอ่าน แต่ก็ต้องเปิดเพราะความจำเป็น 

 

แม่ : อิน พอดีที่โรงเรียนมีงานด่วน ลูกกลับพรุ่งนี้ตอนเย็นนะ  

เฮ้อ...ก็ได้แต่พ่นลมหายใจออกมาหนักๆ เงยหน้ามองเพดานอย่างคนไม่รู้จะทำยังไง ผมไม่ได้ตอบแม่แต่เดินวนไปวนมาอยู่ในห้องเพราะคิดอะไรไม่ออกแล้วจริงๆ  

ไม่ว่ายังไงผมก็ต้องกลับตามค่ำสั่ง หากไม่อยากมีปัญหา แล้วฝันล่ะ ผมจะบอกเธอยังไงดี ให้ทิ้งเธอไว้ที่นี่ผมคงไม่ทำแบบนั้นแน่นอน นอกเสียจากว่ารีบบอกเธอแล้วรีบจองตั๋วเครื่องบินให้กลับพร้อมกัน 

“พี่อินเหมือนมีเรื่องจะพูดกับฝันนะคะ”  

เก่งจังเลยทอฝัน แค่เปิดประตูมาแล้วเห็นผมยืนเงียบอยู่ตรงนี้ เธอก็เอ่ยปากถามราวกับมองอาการผมออกแค่เสี้ยววินาที 

“วันนี้ฝันสวยอีกแล้วนะ แต่จะสวยกว่านี้ถ้าพี่อินบอกฝันว่ามีเรื่องอะไรในใจ”  

‘...’  

“ห้ามพูดว่าไม่มีเพราะฝันดูออก”  

ผมยิ้มให้แค่เล็กน้อย ถอนหายใจออกมาเฮือกใหญ่และยื่นโทรศัพท์ที่เป็นข้อความจากแม่ให้ฝันอ่านโดยตรง พร้อมกันนั้นก็ลูบปอยผมด้านหน้า ค่อยๆ ปัดไปด้านหลังอย่างทะนุถนอมระหว่างรอฝันอ่านเสร็จ  

“ทำหน้าเศร้าเพราะเรื่องนี้เองเหรอคะ” ฝันเงยหน้าขึ้นถามและคืนโทรศัพท์ให้ผม เธอไม่มีทีท่าว่าจะหนักใจหรือเสียใจสักนิด ทางกลับกัน...เธอยังคงยิ้มให้กำลังใจผมได้ตลอด 

“ต้องกลับพรุ่งนี้ งั้นวันนี้เราก็สนุกให้สุดๆ ไปเลยสิคะ”  

‘…’  

“พี่อินไม่ต้องคิดมากหรอก ฝันมาหาพี่อินกะทันหันได้ เรื่องแค่นี้เองสบายมากเลย”  

‘โอเคนะ’ ผมพิมพ์ถามย้ำฝันอีกครั้ง ซึ่งเธอก็พยักหน้า ทว่า... 

จุ๊บ! O-O “ฝันอยากทำอะไร ฝันก็จะทำวันนี้แหละ รีบจองตั๋วเครื่องบินแล้วไปสนุกกันค่ะ ฝันไปรอข้างนอกนะ”  

หึ ไม่มีเรื่องเครียดในชีวิตจริงๆ เลยทอฝัน แค่กอดคอผมแล้วเขย่งปลายเท้ามาจุ๊บแก้มเบาๆ ผมก็เหมือนได้ยารักษาโรคคิดมากเลยล่ะ ถามว่าหายง่ายขนาดนั้นเลย ก็ไม่รู้นะ แต่ตอนนี้ผมทั้งเขิน ทั้งยืนยิ้มและจองตั๋วเครื่องบินโดยไม่ลำบากใจเลยสักนิด 

‘น่ารักซะจนอยากพกติดตัวตลอดเวลา เวลาเครียดก็กินๆ ๆ’  

‘คิดบ้าๆ นะ’ ผมใช้มือซ้ายตบแก้มตัวเองเพื่อเรียกสติ แต่ให้ตายเถอะ จองตั๋วเครื่องบินเสร็จทุกขั้นตอนแล้ว แก้มผมที่โดนขโมยจุ๊บเมื่อกี้ยังไม่หายร้อนเลย แล้วตอนเดินออกไปเจอหน้าฝัน ผมจะไม่เขินมากๆ เลยหรือไง 

“พี่อินคะ จองตั๋วเครื่องบินหรือว่าคิดค้นเครื่องบินลำใหม่อยู่คะ นานไปแล้วนะ”  

ฟู่... เป่าลมออกจากปากเรียกความมั่นใจเสร็จก็หยิบกล้องถ่ายรูปและกระเป๋าสะพายใบเล็กเดินออกไป พยายามเก็บสีหน้าให้นิ่งที่สุด แต่ผมก็แพ้ฝันเป็นรอบที่ร้อยอีกแล้ว 

“อ้ายอินเจ้า ไปแอ่วกับน้องฝันก่อเจ้า” (พี่อินคะ ไปเที่ยวกับน้องฝันไหมคะ)  

ไม่รู้ว่าแอบไปเรียนมาจากไหน แต่ตอนที่พูดน่ะ โคตรน่ารักเลย ถึงแม้สำเนียงจะไม่เป๊ะเหมือนสาวเหนือก็ตาม 

“ฝันพูดเก่งมั้ยล่ะ”  

เนี่ย ผมต้องรีบยกนิ้วให้ บอกว่าเธอเก่งเพื่อเบรกไว้ก่อน ไม่เช่นนั้นฝันก็จะอ่อยผมเรื่อยๆ ซึ่งอาการผมยังไม่ค่อยดีเท่าไหร่นะ ใจก็ยังเต้นไม่หาย ยิ่งสวมชุดที่โดนใจผมแบบนี้ยิ่งชอบ แล้วพอชอบมากๆ ผมก็จะควบคุมตัวเองไม่ได้ 

โดนขโมยจุ๊บเมื่อกี้ยังไม่ได้เอาคืน ผมก็คิดเลยไปถึงบทที่หนักกว่านั้นอย่างเช่น...ริมฝีปากสีชมพูน่าจูบนั่นไง 

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น

}