MyJM

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : Special II : surprise or fail

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 389

ความคิดเห็น : 3

ปรับปรุงล่าสุด : 25 มิ.ย. 2562 10:55 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
Special II : surprise or fail
แบบอักษร

หลายเดือนต่อมา

ตอนนี้ฉันกำลังอยู่หน้าบริษัทพี่พีท เนื่องจากว่าฉันมีเรื่องอยากจะเซอร์ไพรส์เขานิดหน่อย หลังจากที่ฉันแอบไปตรวจกับคุณแม่มาปรากฏว่า

ฉันท้องแล้ววว!!

เย้~

และที่ไม่ธรรมดาคือฉันไปอัลตราซาวด์มาแล้วด้วย มีหัวใจดวงน้อยๆอยู่ในท้องฉันถึง2ดวงงง

วินาทีที่คุณหมอบอกฉันกับคุณแม่ก็กอดคอกันร้องไห้ตรงนั้นเลย ฉันดีใจมากๆ ที่ในที่สุดพวกเขาก็มาอยู่กับเราแล้ว

และสำหรับวันนี้ประเด็นสำคัญคือพี่พีทยังไม่รู้เรื่องนี้ แต่จริงๆแล้วคือคนอื่นรู้กันหมดแล้วนั่นแหละ ฉันคิดว่างั้นนะ

เพราะที่ฉันได้ไปตรวจก็เพราะพี่พัฒน์เป็นคนนัดคิวให้แล้วหลังจากที่ตรวจเสร็จตอนที่ฉันกำลังออกจากห้องตรวจก็เจอคุณแม่กับคุณพ่อของพี่พีทมายืนรออยู่แล้วด้วย เป็นพี่พัฒน์นั่นแหละที่บอกพวกท่าน

และคงจะเป็นเพราะพี่พีทลูกชายคนโตของบ้านกำลังมีลูกก็ถือได้ว่าพวกท่านกำลังจะได้กลายเป็นคุณปู่คุณย่าแล้ว พวกท่านเลยอดใจรอฟังข่าวดีจากที่บ้านไม่ไหว เลยรีบบึ่งมาฟังผลด้วยตัวเองถึงที่โรงพยาบาลด้วยเลย

ครอบครัวพี่พีทเป็นครอบครัวที่น่ารักมากๆเลยล่ะ พวกท่านดูแลฉันดีมากๆ เพราะคุณแม่ท่าบอกว่า ‘แม่อยากได้ลูกผู้หญิงมาเล่นด้วย อยากแต่งตัว อยากพาไปช้อปปิ้งด้วยกัน สวยไปกับแม่นะ’ และหลังจากนั้นฉันก็กลายเป็นเพื่อนเที่ยวของท่านไปโดยปริยาย แน่ล่ะผู้หญิงคนเดียวของบ้านนี่นา คงอยากจะทำอะไรๆแบบผู้หญิงๆบ้างเป็นธรรมดาเนอะ

กลับมาที่เรื่องของเรากันดีกว่า

หลังจากที่ได้รับผลตรวจแล้วฉันเลยขอให้พี่พัฒน์มาส่งที่บริษัทหน่อย และไม่ลืมซื้อของต่างๆมาเตรียมเซอร์ไพรส์เขาด้วย

หลังจากที่ฉันยืนยิ้มอยู่หน้าบริษัทคนเดียวจนลุงยามต้องมาเดินมาถามว่ามีอะไรให้ช่วยหรือเปล่าฉันจึงรีบดึงสติตัวเองกลับมาแล้วรีบเดินเข้ามาในบริษัททันที

ติ๊ง

เสียงลิฟต์เปิดออกในชั้นเดิม ฉันเดินออกจากลิฟต์มาแล้วก็เจอพี่นีกับพี่ตาลเหมือนเดิม

“สวัสดีค่ะพี่นี พี่ตาล”

“อ้าว! น้องสวยมาหาคุณพีทหรอคะ” พวกพี่ทั้งสองก็เงยหน้าขึ้นมาทักด้วยความแปลกใจ “คุณพีทออกไปเข้าห้องน้ำเมื่อกี้เอง เดี๋ยวก็คงกลับมา ไปนั่งรอในห้องก่อนไหม” พี่นีอธิบาย

“อ่ออ ได้ค่ะ” ฉันพยักหน้าอย่างเข้าใจ “อันนี้สวยซื้อขนมมาฝากค่ะ พอดีสวยแวะร้านเค้กก่อนจะมานี่” ฉันบอกพลางยกถุงเค้กที่ถือติดมือมาวางบนโต๊ะ

“ว้ายย ขอบคุณมากๆเลย พี่กับตาลกำลังอยากทานอยู่พอดีเลย” พี่นีจึงรับไว้อย่างดีใจ

“ของคุณพีทให้พี่เอาไปใส่จานให้ไหมคะ”

“อ๋ออ ไม่เป็นไรค่ะเดี๋ยวสวยจัดการเอง” ฉันรีบยกมือปฏิเสธ ไม่ได้น่ะสิ อันนี้มันคือเซอร์ไพรส์ของฉันเลยนี่นา

“เอ่ออ แล้วพี่นีมีแฟ้มเปล่าๆไหมคะ สวยขอยืมแป๊บนึงค่ะ เดี๋ยวสวยเอามาคืนค่ะ” ฉันไม่ลืมขออุปกรณ์ประกอบการเซอร์ไพรส์อีกอย่างนึง

“มีค่ะ เดี๋ยวพี่หยิบให้” พี่นีตอบพลางหมุนเก้าอี้ไปหยิบแฟ้มด้านหลัง “นี่จ้า เอาไปทำอะไรหรอ”

“สวยจะเอามาเซอร์ไพรส์พี่พีทนิดหน่อยค่ะ”

“แหมม” แล้วก็ถูกแซวมาจนได้

“งั้นสวยเข้าไปรอข้างในนะคะ”ฉันจึงรีบเดินเข้าห้องทันที

เมื่อเข้ามาในห้องทำงานพี่พีทฉันก็เดินเอาเค้กไปวางไว้ที่โต๊ะตรงโซนโซฟากลางห้อง ก่อนจะหยิบเอกสารที่เพิ่งได้จากโรงพยาบาลเมื่อกี้มาแนบไว้ในแฟ้มแล้วเอาไปวางไว้บนโต๊ะของเขา

พี่พีทจะเห็นไหมนะ.. มีแฟ้มเต็มโต๊ะเขาไปหมด

แล้วฝั่งไหนคือฝั่งที่เขาอ่านแล้ว แล้วฝั่งไหนคือฝั่งที่เขายังไม่อ่านล่ะ ฉันยืนชั่งใจอยู่สักพักก่อนจะวางเอาไว้ตรงกลางเลย จะได้เห็นชัดๆ แล้วตัวเองก็รีบเดินกลับมานั่งรอที่โซฟา

แอดด

และเพียงไม่นานเสียงเปิดประตูก็ดังขึ้น สงสัยเขามาละ ฉันจึงหันไปมองทางประตู

“อ้าวว มาตั้งแต่เมื่อไหร่” พี่พีททักขึ้นในขณะที่เปิดประตูเข้ามาแล้วเห็นฉันนั่งยิ้มอยู่ตรงโซฟา

“สวยมาเมื่อกี้ค่ะ” ฉันตอบ “แล้วก็พี่นีบอกว่ามีเอกสารที่พี่พีทต้องเซ็น สวยเลยเอาเข้ามาวางบนโต๊ะให้แล้วค่ะ” ฉันอธิบายต่อ

“หรอ” คุณพีทตอบกลับด้วยใบหน้าสงสัย “ทำไมพี่นีไม่เห็นบอกอะไรพี่เลย”

ตายละ.. ฉันก็ไม่ได้เตี๊ยมกับพี่นีไว้เลน

“พี่นีคงยุ่งๆมั้งคะ” ฉันอ้าง

“..” พี่พีทพยักหน้าอย่างเข้าใจก่อนจะเดินเข้ามาหาฉัน

มาทำไม!! ไปที่โต๊ะนู่นนน

“แล้วนั่น ซื้ออะไรมา” และเขาก็เดินมาถึงจนได้ พร้อมพเยิดหน้าถามกล่องเค้กที่วางอยู่บนโต๊ะอย่างสงสัย

หมดกัน! จะมาเจอเค้กก่อนใบอัลตราซาวด์ไม่ได้นะ! มันไม่เป็นไปตามแผนของฉันเลย!

“อ้ออ สวยอยากกินเค้กก็เลยแวะซื้อก่อนเข้ามา” ตอบๆไปก่อน หวังว่าเขาคงจะไม่กินตอนนี้หรอกนะ

“พี่อยากกิน”

เวรกรรม เวรกรรม เวรกรรม

ไม่ได้! คิดสิๆๆ ฉันทำยังไงดี

อ้อ!

“พี่พีทไม่เซ็นเอกสารบนโต๊ะก่อนหรอคะ” ฉันเบนความสนใจเขา “พี่นีบอกว่ารีบเอามากเลย”

“หรอ” แล้วเขาก็ทำหน้าสงสัยอีกรอบ “ถ้ารีบก็ไม่น่าจะลืมบอกพี่นะ”

“พี่นียุ่งไงคะ พี่พีทใช้งานพี่นีเยอะเกินไป”

“หึ หลอกด่าพี่หรอ” พี่พีทหัวเราในลำคอก่อนจะบีบจมูกฉันเบาๆ แล้วเดินกลับไปยังที่โต๊ะ

“ฟู่ววว” ฉันจึงถอนหายใจออกมาอย่างโล่งอกจากนั้นจึงหันกลับมานั่งตรงๆ อย่างปกติ

พรึบ

เสียงเปิดแฟ้มดังขึ้น

ฉันจึงแอบหันไปมอง

แต่ทำไมพี่พีทไม่ตกใจเลยล่ะ! ทำไมเขามีสีหน้าปกติแบบนั้น! หรือเขายังไม่เห็นแฟ้มที่ฉันตั้งไว้หรอ

แต่ฉันตั้งไว้ตรงกลางเลยนะ ต้องเห็นสิ!

แต่ไม่เป็นไร โอเค้!! เขาอาจจะสนใจกองอื่นก่อน ฉันรอได้!!

ฉันจึงหันกลับมานั่งปกติตามเดิมก่อนจะเอนพิงโซฟาแล้วยกมืิอขึ้นลูบท้องตัวเองอย่างมีความสุข ไม่รีบ..ฉันไม่รีบ....

ผ่านไป10นาทีเขาก็ยังไม่มีปฏิกิริยาอะไรใดๆทั้งสิ้น..

20นาทีผ่านไป...

กริบ...

ไม่ไหวแล้วนะ!

เมื่อทนต่อไม่ไหวแล้วฉันจึงตัดสินใจลุกขึ้นจากโซฟาแล้วเดินไปทางพี่พีท

“ไม่มีแฟ้มที่ต้องเซ็นแล้วหรอคะ” ฉันถามขึ้นอย่างแปลกใจ เพราะตอนนี้พี่พีทกำลังฉันอ่านงานจากคอมพิวเตอร์ของเขา และแฟ้มต่างๆก็ถูกรวบไว้บนพื้นหมดแล้ว

กรอดดดดด!

ฉันขบฟันอย่างโมโห

“อื้อ พี่เซ็นหมดแล้ว” พี่พีทตอบกลับมาโดยที่สายตาเขายังไม่ละออกจากหน้าจอคอมพิวเตอร์

ดีมาก พลิศน์ทำดีมาก!!!!!!!!!!

กรอดดด

“งั้นเดี๋ยวสวยยกไปคืนพี่นีให้” ฉันจึงเสนอใหม่

โอเค เปลี่ยนแผนก็ได้วะ!

ตาทึ่มเอ้ย!

“ไม่เป็นไร เดี๋ยวพี่ค่อยยกไปทีเดียว”

“ไม่เป็นไรค่ะ สวยว่าง”

หลังจากนั้นฉันจึงก้มหยิบแฟ้มทั้งหมดขึ้นมาก่อนจะเดินออกไปจากห้องเขา

ฉันเดินเอาแฟ้มออกมาวางไว้ที่โต๊ะพี่นี

“อ้าว ยกมาทำไมคะ เดี๋ยวพี่เข้าไปเอาเองก็ได้” พี่นีพูดขึ้นอย่างเกรงใจ

“ไม่เป็นไรค่ะ สวยมีอะไรต้องทำนิดหน่อยด้วย” ฉันตอบอย่างยิ้มแย้ม ก่อนจะเปิดแฟ้มทีละอันเพื่อหาแฟ้มของตัวเอง

“น้องสวยหาอะไรหรอคะ” พี่ตาลตามอย่างสงสัย

“สวยหาแฟ้มที่สวยขอพี่นีเมื่อกี้ค่ะ สวยแอบใส่ใบอัลตราซาวด์ไว้ กะจะเซอไพร์พี่พีท เขาไม่เห็นจะเปิดมันเลยค่ะ...” ฉันตอบกลับอย่างเสียดาย

“อะไรนะคะ” “ว่าไงนะคะ” แล้วพี่ทั้งสองก็อุทานขึ้นพร้อมกันอย่างตกใจจนฉันสะดุ้งถอยหลังหนึ่งก้าว

“สวยตกใจหมดเลย” ฉันยกมือทาบอก

“น้อง น้องสวย ท้องหรอคะ” พี่นีถามอย่างตกใจ

“ค่ะ สวยเพิ่งไปตรวจมาวันนี้ แล้วก็เลยรีบมาเซอร์ไพรส์พี่พีทเลย”

“กรี๊ดด พี่ดีใจ พี่ดีใจมากเลย” พี่นีดีใจจนน้ำตาไหล

“อย่าร้องสิคะ สวยจะร้องด้วยเลย”

“มา เดี๋ยวพี่ช่วยหา” จากนั้นพี่ๆทั้งสองจึงช่วยหาแฟ้มอันนั้น

“อันนี้หรือเปล่าคะ” พี่ตาลยกขึ้นถาม ฉันจึงเดินไปดู

“ใช่ค่ะๆ ขอบคุณนะคะ” ฉันตอบอย่างดีใจ “แล้วสวยจะเอาไปให้พี่พีทยังไงดีล่ะคะ ให้เขาไม่สงสัย” ก่อนจะพูดอย่างคอตก

“น้องสวยก็เอาเข้าไปแบบเดิมนั่นแหละค่ะ เมื่อกี้แฟ้มมันเยอะเกินไป คุณพีทอาจจะไม่ทันมอง คุณพีทเป็นแบบนี้บ่อยค่ะ ” พี่นีตอบก่อนจะยื่นอีกแฟ้มมาให้ “แล้วเอาแฟ้มนี้ไปด้วย แล้วบอกคุณพีทว่า พี่นีต้องการตอนนี้เลย”

“ขอบคุณค่ะ เดี๋ยวสวยจะลองดู” ฉันพยักหน้าอย่างเข้าใจ แล้วเดินกลับไปในห้องของเขา

“พี่พีทคะ พี่นีบอกว่าแฟ้มนี้ด่วนมาก” ฉันบอกพร้อมกับเอาไปวางบนโต๊ะ

“พี่ว่าเรากลับมาทำงานดีไหม หือ” พี่พีทละใบหน้าจากจอคอม “มาเป็นเด็กเดินแฟ้ม ดีไหม”

ถ้าพี่พีทเปิดดูตั้งแต่แรก สวยคงไม่ต้องเดินไปเดินมาหรอกค่ะ ฉันตอบกลับในใจแต่ภายนอกทำเพียงยิ้มกลับไป แล้วเดินกลับไปนั่งที่โซฟา

พรึบ

โอเค แฟ้มแรกเปิดแล้ว! แฟ้มต่อไปต้องมาแล้วล่ะ!

“เรากินอะไรมาแล้วยัง” แล้วจู่เจาก็เงยหน้าขึ้นมาถาม

ฉันจะร้องแล้วจริงๆนะ!!!!!

“สวยกินมาแล้วค่ะ ไปกินข้าวกับคุณแม่พี่พีทมาด้วยค่ะ” ฉันตอบอย่างใจเย็น

“อ้าวหรอ แล้วไปไหนกันมา” เขาถามต่อ

พุท~ โธ~ พุท ~โธ~

ฉันพยายามสูดหายใจเข้าอย่างใจเย็น

“ไปช้อปปิ้งมาค่ะ”

พี่พีทพยักหน้าอย่างเข้าใจ เพราะฉันไปช้อปปิ้งกับคุณแม่เขาบ่อย จากนั้นเขาก็ไม่ได้ถามอะไรต่อ

ได้โปรดเถอะ!!! ฉันใกล้จะไม่ไหวแล้ว เปิดแฟ้มสักทีเถอะค่ะ ~ ฉันยกมือขึ้นมาพนมก่อนจะเอ่ยขอในใจ

“หืมมม” พี่พีทครางออกมาอย่างสงสัย ฉันจึงรีบหันไปมอง

เปิดแล้ว พี่พีทเป็นแฟ้มแล้วววววววววว เฮ้ออออออออออออ

แล้วเมื่อเป็นดังนั้นฉันจึงรีบหันกลับมานั่งปกติพร้อมยกยิ้มขึ้นอย่างอดไม่ได้

“เดี๋ยวนะ!” เขาเอ่ยขึ้นอย่างตกใจ ก่อนจะยกแฟ้มขึ้นมาแล้วฟังจากเสียงรองเท้าแล้วเขากำลังเดินมาทางฉัน

ฉันหุบยิ้มไม่ได้เลยช่วยด้วยย

“อันนี้ของใคร” พี่พีทยกแฟ้มขึ้นมาถามฉัน

กรี๊ดดดด

เขาไม่เห็นชื่อฉันหรอ!!! มันเขียนอยู่ตรงหัวนั้นน่ะ!!!!!!!! พี่พีทโว้ยยยย ไม่ไหวแล้ว ฉันไม่ไหวแล้ว

“ฮึก ฮืออออ”

ไม่เอาแล้ว ชีวิตนี้ฉันไม่เซอร์ไพรส์อะไรเขาแล้ว ไม่เอาอีกแล้ว แงงงงงงงงง

ฉันปล่อยโฮออกมาอย่างห้ามไม่ได้

ฉันเสียใจ เสียใจ แงงงงงงง

“เฮ้ยย แล้วเราร้องทำไมเนี่ย” พี่พีทร้องขึ้นอย่างตกใจแล้วรีบเดินเข้ามา

“ร้องทำไมครับ” พี่พีทถามอย่างอ่อนโยนพร้อมกับยกมือขึ้นมาเช็ดน้ำตาให้

“พ ฮึก พี่พีท ฮึก ไม่รู้เรื่องเลย ฮือออ” ฉันสะอื้นตอบ

“พี่พีทไม่รู้เรื่องอะไรครับ ไหนเราลองบอกพี่สิ”

ฉันเงยหน้าขึ้นไปมองเขาอย่างโมโหก่อนจะเอื้อมมือไปชี้ชื่อตัวเองที่อยู่บนหัวกระดาษอัลตราซาวด์นั่น

พี่พีทมองมองก่อนจะเบิกตาขึ้น แล้วถามด้วยน้ำเสียงตกใจ “อันนี้ของเราหรอ”

“ฮึก..ค่ะ” ฉันพยักหน้าตอบ

“จริงหรอ?” แล้วดวงตาทั้งสองข้างของเขาก็คลอไปด้วยน้ำตา

“...” ฉันพยักหน้าตอบอีกครั้ง

พรึบ

พี่พีทโยนแฟ้มลงบนโต๊ะก่อนจะรีบดึงฉันเข้าไปกอด “เราท้องแล้วจริงๆหรอ” พร้อมกับลูบหัวฉันเบา แล้วยิงคำถามอย่างตื่นเต้น “แล้วไปหาหมอมาเมื่อไหร่ ไปกับใคร แล้ว แล้วหมอว่ายังไงบ้าง แล้ว แล้วในรูปนี้คือเอลล่าของพี่หรอ เอลล่าแข็งแรงดีหรือป่าว ทำไมเราไม่พาพี่ไปด้วย แล้ว-“

“เดี๋ยวนะคะ!” ฉันรีบผละตัวออก “พี่พีทพูดถึงใคร ใครคือเอลล่า” ฉันถามเสียงเข้ม

นี่เขาหมายถึงผู้หญิงคนไหนอีก!?

“เอลล่าลูกของเราไงพี่จะตั้งชื่อลูกว่าเอลล่า” เขาตอบหน้าตาเฉย

นั่นมันชื่อผู้หญิงนี่

“แล้วถ้าลูกเป็นผู้ชายละคะ!” ฉันแหวกลับ

“ผู้ชายก็ชื่อแอลสิ แต่พี่เชื่อว่ายังไงลูกเราก็เป็นผู้หญิง!” เขาเถียงกลับ

“ไม่เอา สวยไม่ให้ชื่อแอล สวยคิดว่าลูกเราต้องเป็นผู้ชาย” ฉันเถียงกลับ “แล้วสวยก็คิดชื่อลูกผู้ชายมาแล้วเหมือนกันนะ สวยจะตั้งชื่อลูกว่าอาชิ”

แต่ก็น่าแปลกใจที่เราบังเอิญตั้งชื่อ อ.เหมือนกัน

สำหรับชื่อที่ฉันได้มาคือจริงๆแล้วฉันเพิ่งไปดูซีรี่ย์มาเรื่องนึง แล้วพระเอกเรื่องนั้นชื่อ อาชิ ฉันเลยจดโน๊ตเอาไว้ว่าถ้าลูกผู้ชายฉันจะตั้งชื่อนี้ ซึ่งความคิดนี้ฉันคิดเอาไว้ก่อนจะไปอัลตราซาวด์เสียอีก

และจริงๆแล้วต้นเหตุของการไปตรวจคือฉันไปเล่าให้คุณแม่ฟังว่าฉันฝันเห็นมังกรมาบินอยู่แถวบ้าน หลังจากนั้นคุณแม่เลยแนะนำให้ฉันไปตรวจครรภ์ดูแล้วก็ปรากฎว่าฉันท้องจริงๆ แต่ก็น่าแปลกใจที่ฉันกลับฝันเห็นมังกรแค่ตัวเดียวแต่ผลอัลตราซาวด์กลับพบว่าเป็นลูกแฝด

“แต่พี่เห็นลูกในฝัน ลูกเราเป็นผู้หญิง”

“คะ? แล้วทำไมพี่พีทไม่เห็นเล่าให้สวยฟังเลย”

“พี่เพิ่งฝันเมื่อคืน แล้วพี่ก็คิดชื่อลูกของเราเมื่อเช้า” เขาตอบอย่างภูมิใจ

โอเค ฉันพอจะเข้าใจแล้ว งั้นเราก็ฝันกันคนละคนสินะ ฝันพร้อมกันด้วย

“งั้นเปิดกล่องเค้กสิคะ” ดังนั้นฉันจึงขี้เกียจเถียงกลับ

แม้พี่พีทจะทำหน้างงแต่เขาก็ก้มลงไปเปิดกล่องเค้ก

พรึบ

ทันทีที่เปิดออก ภายในกล่องมีเค้กอยู่สองก้อน และบนเค้กก็เขียนเอาไว้

My twin is coming ก้อนนึง และอีกก้อนนึงเป็นรูปหัวใจสองดวง

ซึ่งแน่นอนว่ามันหมายความว่าเรากำลังจะมีลูกแฝด

และตอนนี้คนเป็นพ่อช็อคไปเรียบร้อยแล้ว..

“พี่พีท” ฉันลองสะกิด เพราะเขาจ้องเค้กนานมาก “พี่พีทคะ”

แต่ที่เขาตอบกลับมาคือ..

“เอลล่ากับเอริส”

“คะ?” ฉันงงเข้าไปอีก..

“ลูกผู้หญิงอีกคนนึงชื่อเอริส” เขาหันมาตอบ

ให้ตายเถอะ...

“ไม่ค่ะ” ฉันจึงรีบเถียง “สวยฝันว่าลูกของเราเป็นผู้ชาย เพราะฉะนั้นอีกคนนึงต้องเป็นผู้ชายแน่ๆ”

“เราฝันหรอ ทำไมไม่เล่าให้พี่ฟัง” พี่พีทถามกลับ

“สวยก็เพิ่งฝันเมื่อคืนเหมือนกันค่ะ วันนี้คุณแม่ก็เลยพาไปตรวจ” ฉันอธิบาย “เพราะฉะนั้นสรุปว่าเราจะตั้งชื่อลูกผู้หญิงตามใจพี่พีท ส่วนลูกผู้ชายสวยจะตั้งเอง”

พี่พีทจึงพยักหน้าตอบ “เอลล่ากับอาชิ”

“แต่ถ้าผู้ชายทั้งสองคนละคะ” ฉันถามต่อ มันก็ไม่แน่นี่เนอะ

“แอล ยังไงพี่ก็จะเอาชื่อนี้” พี่พีทตอบอย่างมั่นใจ “แล้วถ้าผู้หญิงทั้งสองก็เอลล่ากับเอริส สรุปตามนี้” แล้วเขาก็สรุปจนเสร็จสรรพ

“สวย-“ ฉันกำลังจะเถียงว่าฉันต้องได้ตั้งชื่อผู้หญิงอีกคนสิ

แต่กลับไปทันคนมือไว

พี่พีทรีบดึงฉันเข้าไปจูบปิดปากห้ามเถียงทันที

ดีจริงๆ..

และเขาก็ผละออก

“สวย-“ ฉันกำลังตะเถียงต่อ

“ถ้าเรายังเถียงพี่จะจูบอยู่นั่นแหละ” เท่านั้นแหละ ฉันจึงรีบเม้มปากเลยล่ะ

เหอะ!

“ทำไมเราไม่พาพี่ไปดูลูกด้วย!” พี่พีทเปลี่ยนสีหน้า

“ก็ ก็พี่พีทต้องทำงานนี่คะ อีกอย่างสวยก็เอารูปมาให้ดูแล้วไง” ฉันตอบพลางเดินไปหยิบแผ่นอัลตราซาวด์ออกมายื่นให้เขา

“มันไม่เหมือนกัน! พี่ไม่ได้ยินเสียงลูก แต่เราได้ยินเสียงลูกแล้ว ขี้โกง” เขาเถียงกลับอย่างเอาแต่ใจ

“เดี๋ยว เดี๋ยวเราไปดูอีกก็ได้นี่คะ สวยแค่อยากจะเซอร์ไพรส์พี่พีทเอง..” ฉันตอบอย่างรู้สึกผิด

อ้อใช่!

“แล้วพี่พีทก็ไม่รู้เรื่องอะไรเลยสักนิด ทั้งๆที่สวยตั้งใจทำเซอร์ไพรส์ พี่พีทกลับไม่เปิดดูมันเลยด้วยซ้ำ สวยเอาแฟ้มไปตั้งตั้งแต่สวยมาถึงแล้วอ่ะ!” ฉันหาเรื่องกลับ

“ก็ ก็เราเอาไปตั้งรวมๆไว้มันก็ไม่เห็นนี่! ทำไมไม่เอามาให้ตรงๆเลยล่ะ”

“แล้วตรงๆมันจะเรียกเซอร์ไพรส์ไหมละคะ!”

“โอเค โอเค ครั้งนี้พี่ผิดเอง ครั้งหน้าไม่เอาเซอร์ไพรส์แล้วนะครับ” เขาตอบอย่างยอมแพ้

“สวยก็ไม่คิดว่าชีวิตนี้จะทำเซอร์ไพรส์อีกแล้วค่ะ..” ฉันตอบพึมพำ

พอแล้วพอเลย.. เขามันไม่รู้เรื่องเลยสักนิด

เหอะ..

และหลังจากวันนั้นเรื่องนี้กลับหลายเป็นเรื่องตลกที่คุณแม่พี่พีทขำจนกลั้นน้ำตาไว้ไม่อยู่ ไม่ว่าจะพูดถึงกี่ครั้งท่านก็ยังขำอยู่ตลอด ท่านบอกว่า

‘ก็พ่อมันเป็นแบบนี้ จะให้ลูกเป็นแบบอื่นได้ไงละ เหมือนกันเลยทั้งพ่อทั้งลูก’ แล้วท่านก็เล่าเรื่องที่ท่านเคยเซอร์ไพรส์คุณพ่อเขาเหมือนกัน แล้วก็พังไม่เป็นท่าแบบฉันนี่แหละ

ฉันล่ะเชื่อเลย...

หวังว่าถ้าลูกฉันเป็นผู้ชายจริงๆจะไม่ได้พ่อเขาไปแบบนี้หรอกนะ...

 

 

 

 

 

Talk: แฮร่ อยู่ๆเราก็อยากแต่ง เลยมาอัพซะเลย ขอบคุณทุกๆคนที่เข้ามาอ่านน้าาา เย้ ~~

 

 

 

 

 

ความคิดเห็น