ใจดินสอ
email-icon facebook-icon Twitter-icon Instagram-icon

😊✏ว่าด้วยนิยายของไรท์นั้น>>>ไม่ใช่รักดราม่าหรือโรแมนติก ❤ ไม่ใช่รักใสๆวัยว้าวุ่นแต่เป็นรักวัยรุ่นที่มีอิโรติกรวมอยู่ด้วย😁 นอกจากจินตนาการแล้วโปรดใช้วิจารณญาณและศิลปะในการอ่านนะคะ📖 คุยกับไร์หรือแวะไปตามงานได้ที่ เพจ Writer ใจดินสอ

EP.22 เหตุผลของคนเกลียด

ชื่อตอน : EP.22 เหตุผลของคนเกลียด

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย รักวัยรุ่น

คนเข้าชมทั้งหมด : 4.2k

ความคิดเห็น : 1

ปรับปรุงล่าสุด : 14 มิ.ย. 2562 12:52 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
EP.22 เหตุผลของคนเกลียด
แบบอักษร

 

 

ธันวา... 

 

ผมอกเวรมาตอนเช้ากลับมาถึงบ้านก็ไม่เจอหน้าใครบางคน ทั้งที่วางแผนไว้ว่าวันนี้จะพาไปเที่ยวสักหน่อยหรือว่าจะมีเรียน ว่าแล้วผมก็หยิบโทรศัพท์ขึ้นมาเพื่อต่อสายหาใครบางคนที่คิดถึงจนจะเป็นบ้าอยู่แล้ว 

 

" อ้าวตาธัน กลับมาตั้งแต่เมื่อไหร่แล้วนี่หนูฟาตื่นหรือยังลูกวันนี้แม่ไม่ได้ทำกับข้าวไว้ พาน้องออกไปหาอะไรกินข้างนอกนะแม่จะออกไปหาเพื่อนสักหน่อย " 

คุณแม่ที่เตรียมตัวจะออกไปข้างนอกเดินเข้ามาหาผมทำให้ผมหยุดกดโทรศัพท์แล้วหันมาสนใจท่านแทน 

 

" ฟาไม่อยู่ครับแม่สงสัยออกไปเรียนแล้ว " 

ผมบอก 

 

" งั้นหรอ เอ่อว่าแต่ลูกให้หนูส้มมาเอาเสื้อผ้ากลับไปแล้วหรอเมื่อเช้าแม่เข้าไปทำความสะอาดก็ไม่เห็นข้าวของแล้ว " 

 

" ครับแม่ เราไม่ควรมีของอัปมงคลไว้ในบ้านครับ " 

ผมบอกแม่อย่างไม่ใส่ใจ 

 

" ทำใจให้สงบนะตาธันอะไรที่มันผ่านมาแล้วก็ปล่อยมันไป เราอยู่ของเราแบบนี้ก็มีความสุขดีแล้วอย่าให้อะไรแย่ๆมาทำให้เราเสียเวลาดำเนินชีวิตเลยนะลูก " 

 

" ครับแม่ " 

 

 

ฟาเรนท์... 

 

" เพราะมึงคนเดียวเลยอีฟาแต่งตัวช้า แถมเมื่อคืนยังทำให้พวกกูนอนดึกกันอีกมาเหี้ยอะไรดึกๆดื่นๆ " 

ไอ้หนึ่งเดินบ่นฉันมาตั้งแต่ออกจากห้องยันถึงมหาลัย เพราะเมื่อคืนฉันไปนอนค้างที่คอนโดพวกมัน 

 

" เออน่าบ่นอยู่ได้ เดี๋ยววันนี้ฉันเลี้ยงเหล้าพวกแกเอง " 

 

" พอเลยมึง ทีคราวก่อนยังปล่อยให้กูกับไอ้หนึ่งแดกกันอยู่สองคน " 

ไอ้สองหันมาว่าฉัน 

 

" แต่คราวนี้ฉันไปได้จริงๆนะ " 

 

" แล้วพี่หมอไม่ว่า? " 

ไอ้หนึ่งหันมาถามก่อนจะนั่งลงบนม้าหินอ่อนในลานเกียร์ 

 

" ไม่ว่าหรอก ตอนนี้ฉันกับนายนั่นเลิกกันแล้ว " 

ฉันตอบยิ้มๆทำให้ไอ้หนึ่งกับไอ้สองถึงกับหูผึ่งทันที 

 

" เหี้ย!! / จริงดิ!! " 

 

" พวกมึงจะตะโกนกันทำหอกอะไรห๊ะ ก็แค่เลิกกัน " 

ฉันบอกพวกมันด้วยน้ำเสียงหงุดหงิดเมื่อเห็นสีหน้าตื่นตกใจของพวกมันสองคน 

 

" มึงหลอกฟันพี่เขาแล้วทิ้งหรอวะ / หรือว่ามึงรู้สันดานจริงๆของพี่เขาเลยรับไม่ได้ " 

ประโยคที่ไอ้หนึ่งพูดมาทำเอาฉันอยากกระโดดถีบมันหลอกฟันบ้านมันน่ะสิแต่ที่ไอ้สองพูดทำให้ฉันต้องหันไปสนใจมันแทน 

 

" สันดานจริงๆ คือไรวะสองพูดมา " 

ฉันจ้องไอ้สองเขม็งเมื่อมันพยายามจะหลบหน้าฉัน 

 

" เออสันดานจริงๆเหี้ยไรของมึง " 

ไอ้หนึ่งหันมาถามต่อ 

 

" รู้แล้วพวกมึงเหยียบให้มิดเลยนะโดยเฉพาะมึงฟาเรนท์ ดีนะที่มึงเลิกกับพี่เขาแล้ว " 

เราสามคนโน้มหน้าเข้าหากันเพื่อฟังสิ่งที่ไอ้สองกำลังกระซิบกระซาบอย่างตั้งใจ ถึงในใจฉันจะรู้สึกหวั่นๆก็เถอะ 

 

" คืองี้นะพวกมึง กูได้ยินเขาเล่ากันต่อๆมา...ว่าพี่เขาอะเคยฆ่าคนมาก่อน " 

 

" .......... " 

แม้สิ่งที่ได้ยินมันจะขัดกับความรู้สึกแต่ในใจลึกๆก็บอกกับตัวเองว่าเลิกกันไปแล้วใครจะว่าอะไรเขาก็เรื่องของเขาสิไม่เกี่ยวกับฉันสักหน่อย 

 

" มั่วแล้วไอ้สองโดยเฉพาะข่าวลือที่เล่าต่อๆกันมาอะมันไม่น่าเชื่อถือ " 

ไอ้หนึ่งกลับไปนั่งท่าปกติพลางทำหน้าไม่เชื่อสิ่งที่ไอ้สองพูดซึ่งฉันเองก็คิดแบบนั้นเพียงแต่ไม่พูดมันออกมา 

 

" แต่ตอนที่มีข่าวนี้ออกมาพี่เขาไม่ได้ออกมาแก้ตัวเลยนะโว้ย เพราะฉะนั้นมันต้องเป็นเรื่องจริง " 

ไอ้สองพูดต่อ 

 

" แต่พี่เขาเรียนหมอเขาจะทำลายชีวิตคนทำไมวะ ไม่มีเหตุผล " 

ไอ้สองเถียง สรุปมันสองคนเป็นฝาแฝดกันเปล่าเนี่ยจะทะเลาะกันเรื่องคนอื่นเพื่อ? 

 

" เออว่ะ จะว่าไปมันก็จริงเหมือนที่มึงพูดไม่มีเหตุผลอะไรที่พี่เขาจะต้องฆ่าคน โดยเฉพาะคนๆนั้นเป็นพ่อของตัวเอง " 

ไอ้สองที่พรึมพรำกับตัวเองเบาๆทำเอาฉันกับไอ้หนึ่งต้องหันไปมองหน้ากัน 

 

" มึงว่าอะไรนะ!! / มึงว่าอะไรนะ!! " 

 

 

 

 

 

 

 

 

ความคิดเห็น