องเมียวจิ

ขอบคุณที่สนุบสนุนกันมาตลอดน่ะครับ

ตอนที่ 22 สังหารฝูงอสูร-2

ชื่อตอน : ตอนที่ 22 สังหารฝูงอสูร-2

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย แฟนตาซี

คนเข้าชมทั้งหมด : 72

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 03 ก.ค. 2562 22:55 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่ 22 สังหารฝูงอสูร-2
แบบอักษร

ฝูงอสูรนับล้านค่อยๆเข้าใกล้มาเรือยๆทางของหลีซุ่นก้ได้ทำการเตรียมการจนเสร็จเรียบร้อยเเละเมื่อรุ่งเช้ามาถึงฝูงอสูรได้มาถึงบริเวณเมืองทุกคนได้เตรียมการเเละออกรบ 

 

".ท่านเจ้าเมืองเท่าจะทำอย่าไรต่อไป.."หยางจิน 

 

"..เราจะทำการโจมตีระยะไกลก่อนเพื่อให้มันมีจำนวนลดน้อยลง..ทำการยิงธนู.."ไปเทียน 

 

เหล่าพลธนูได้ทำการยิงธนูไปยังเหล่าฝูงอสูรทางของฝูงอสูรได้ถูกธนูเข้าไปเต็มๆเเต่จำนวนมันหายไปเพียง50ตังเท่านั้นพวกพลธนูก็ค่อยๆยิงไปเรือยๆเเละเมื่อมีฝูงที่ได้เข้ามาถึงเขตปกกันที่2เหล่าผู้ฝึกวิชาก็ได้ออกต่อสู้ 

 

"..ข้าคือหัวหน้าหน่วยที่หนึ่ง..เหยียนซิง..จงต่อสู้ด้วยกำลังทั้งหมด.."เหยียนซิง 

 

 

เจ้าเมืองได้วางการป้องกันเอาไว้4ระดับ 

1 พลธนู 

2 ผู้ฝึกวิชา 

3 ผู้ใช้จิต 

4 หลี่ซุ่น (ของเสนอตัวเอง) 

 

การที่อสูรจะเข้ามาถึงกำเเพงเมืองพวกมันคงต้องเสียจำนวนไม่น้อยเเละตอนนั้นเองพวก5สาวก็ได้ขึ้นมาบนกำเเพงตรงที่เจ้าเมืองอยู่.. 

 

"..ท่านพ่อ.."ไป๋อวิ๋น 

 

"..พวกเจ้า!!..ทำไมถึงได้มาที่นี้กัน.."ไปเทียน 

 

"..ข้าเพียงต้องการช่วยท่านพ่อ.."ไป่อวิ๋น 

 

"..ข้าก็ด้วย.."หลี่จื้อ/หยางอิง/เหยียนอี้ 

 

"..ที่นี้มันอัตรายเกินไป..สำหรับพวกเจ้า.."ไปเทียน 

 

"..ท่านเจ้าเมืองอย่าได้ห้ามพวกเธอเลย..อุส่าพวกเธอมาเเล้วทั้งที.."หลี่ซุ่น(มาตอนไหนก็ไม่รู้) 

 

"..เจ้า..มาทำอะไรที่นี้..เเละการป้องกันที่4ละ.."ไป๋เทียน 

 

"..ฮ่าๆ..ท่านเจ้าเมืองมิต้องเป็นห่วงหรอก..ตอนนี้กองกำลังที่หนึ่งกำลังต่อกรอยู่.."หลี่ซุ่น 

 

"..เเต่ถ้ามีฝูงอสูรตัวอื่นที่มันมีจิตของการสังหารละ..พวกมันอาจจะเข้ามาก็ได้มิใช้หรอ.."ไป่เทียน 

 

"..ท่านเจ้าเมือง..การที่อสูรจะมีจิตสังหารนั้นไม่ใช้เรื่องจะหากันได้ง่ายๆ..เเต่ว่า.."หลี่ซุ่น 

 

"..เเต่ว่า.."ไป๋เทียน 

 

"..พวกมันจะไม่มีทางเข้ามาถึงเขตป้องกันที่ 4 ได้เเน่นอน.."หลี่ซุ่น 

 

"..เจ้าหมายความว่าไง.."ไป่เทียน 

 

"..เจ้าพุดถึงสิ่งใด..หลี่ซุ่น.."ไป๋อวิ๋น 

 

 

หลี่วุ่นได้ทำการกระโดดไปยังเเนวหลังทีมป้องกันที่1อย่างรวดเร็วเเละตอนนั้นเองเหล่าผู้ที่หลี่ซุ่นได้สั่งไปเขียนอักษรบ้างอย่างทั่วบริเวณก็มาถึง.. 

 

"...มาเเล้วงั้นหรอ...เอาละ..จงรักษาคำภีร์นี้ได้ดีๆละ....ใช้งาน.."หลี่วซุ่น 

 

ทั่วบริเวณการต่อสู้การป้องกันที่หนึ่งเหล่าทหารที่ล้มบาดเจ็บก็ได้ฟื้นตัวอย่างรวดเร็วเเละสิ่งที่หลี่ซุ่นได้ทำตอนนี้คือการรักษาเเละเพิ่มพลังให้เเกเหล่าผู้ฝึกวิชาถึงเเมนจะต่อสู้ไปเท่าไรกำลังก็จะคงเดิมหรือเเม้จะร่างกายมีบาดเเผลเต็มร่างกายก็จะหายได้เร็วมันทำให้การต่อสู้เหล่าผู้ฝึกวิชาเหนือกว่าฝูงปีศาจอย่างมาก.. 

มองจากไกลๆ.. 

 

"..นั้นมันอาคมบ้าอะไรน่ะ..ถึงเเม้จะอยู่ไกลขนาดนี้ยังรู้สึกถึงพลังมหาศาล.."ไป่เทียน 

 

"..ข้ารู้สึกถึงพลังของข้าที่ยังคงเดิม.." 

 

"..ข้ารู้สึกว่าข้าไม่เหนือยเลยเเม้เเต่น้อย..ถึงเเม้ฆ่าเหล่าอสูรมากมายหลายร้อยตัว.." 

 

"..บาดเเผลของข้า..หายอย่างสมบูรณ์..สุดยอดไปเลย.." 

 

กลับมาทางหลี่วุ่น.. 

 

"..จงใช้ผู้มีจิตมังกรมากกว่าร้อยคนปกป้องสิ่งนี้.."หลี่ซุ่น 

 

"..ทำไมกันละ?.." 

 

"..เพราะคำภีร์นี้มันจะปล่อยคลื่นพลังออกมาเป็นคลื่นที่เข็มข่นพวกอสูรมันจะพากันมาที่นี้เพื่อกำจัดมันก่อน..พวกเจ้าจงอย่าได้ลืมคำพุดของข้าละ.."หลี่ซุ่น 

 

 

เเละหลี่วุ่นก้ได้วิ่งกลับไปเเนวป้องกันตัวเองเเละตอนนี้ฝูงอสูรก็ได้เข้ามาเยอะกว่าเดิมด้วยการที่กองกำลังที่1มีเพียง3พันคนจึงได้มีอสูรจำนวนหนึ่งที่ผ่านการป้องกันไปได้.. 

 

"..กองกำลังที่2..เริ่มต่อสู้.."หยางจิน 

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น