`l2ainl3๐y`

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

One Chapter 20 : Another One (P.End)

ชื่อตอน : One Chapter 20 : Another One (P.End)

คำค้น : Ai, Yaoi, NC, ไอ

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 734

ความคิดเห็น : 5

ปรับปรุงล่าสุด : 20 ก.ย. 2558 14:37 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
One Chapter 20 : Another One (P.End)
แบบอักษร

http://cdn-tunwalai.obapi.io/files/member/5068/727831161-member.jpg

Chapter 20

Another One

http://cdn-tunwalai.obapi.io/files/member/5068/2000383938-member.jpg

 

“ไอ...” ไทน์ยิ้มอย่างฝืนๆ เมื่อเห็นชายหนุ่มผิวสีหิมะเดินลงมาจากปอร์เช่คันหรูอย่างร้อนรน ร่างบางนั่งรออยู่ตรงม้านั่งหน้าคณะเพียงลำพังทำให้ฮิคาริต้องขมวดคิ้วมุ่นอย่างสงสัย เมื่อกี้ไทน์ต้องไม่ได้อยู่คนเดียวแน่ๆ แล้วนี่มันเกิดเรื่องบ้าอะไรขึ้น ตาบวมขนาดที่แม้ไม่มีแสงไฟสักดวงเขาก็สังเกตเห็นได้อย่างชัดเจนแบบนี้ ร้องไห้มาแน่นอน

“ใคร-ทำ-อะไร-นาย” ฮิคาริพูดพลางเขย่าไหล่บางของไทน์เบาๆ ร่างบางส่ายหน้าดิกพร้อมกับดึงท้ายทอยของอีกฝ่ายมากอดไว้ ร่างสูงเบิกตาโพรงทันทีเมื่อได้กลิ่นน้ำหอมของใครบางคนที่เขาไม่คุ้นเคยติดอยู่ตามร่างกายของคนรัก หวังว่าจะไม่มีเรื่องอะไรเกิดขึ้นอีกหรอกนะ ไม่ใช่เพ่ยหลิงลากสุดที่รักของเขาไปทำมิดีมิร้ายอีกใช่มั้ย?

“ใคร ชั้นถามว่าใคร!!” ร่างสูงกัดกรามดังกรอดๆ พลางกระชากร่างของไทน์ออกจากอ้อมกอดอย่างโกรธเกรี้ยวเหมือนทุกครั้งที่เขารู้ว่ามีใครกล้าเอามือสกปรกมาแตะต้องคนของเขา

“ผม...” เสียงใครบางคนทำให้ไทน์ต้องหันควับไปมองทันที อุตส่าห์ขอร้องให้ไปหลบอยู่ที่อื่นจนกว่าไอจะมารับเขากลับไปแท้ๆ รุ่นพี่จะโผล่ออกมาตอนนี้ทำไมให้มันเสียเรื่อง เดี๋ยวไอก็ได้อัดรุ่นพี่จนเละเป็นปลากระป๋องพอดีถ้ารู้ว่าผู้ชายที่มาลวนลามเขาคราวนี้คือฮารุกิ

ฮิคาริกระชากคอเสื้อของฮารุกิทันทีโดยไม่ต้องเสียเวลาคิดแม้แต่วินาทีเดียว ดวงตาสีนิลลุกโชนเหมือนที่ไทน์เคยเห็นมาแล้วครั้งหนึ่งเมื่อตอนที่ไอจัดการยำพี่คริสต์จนหน้าเยิน มือใหญ่เตรียมปล่อยกำปั้นเข้าที่ใบหน้าหล่าเหลาของอีกฝ่ายซึ่งไม่มีทีท่าว่าจะตอบโต้เขาเลยแม้แต่น้อย ดวงตาสีน้ำตาลสดใสของฮารุกิจับจ้องใบหน้าของฮิคารินิ่งๆ แน่นอนเขายอมรับว่าเขาทำผิด แต่ถ้าต้องสู้กันเพื่อแย่งไทน์มาล่ะก็ เห็นทีคราวนี้เขาอาจต้องลุย

“นายทำแบบนี้ทำไม ห๊ะ? ชั้นถามว่านายทำแบบนี้ทำไม!!!” ฮิคาริเปลี่ยนมาผลักไหล่แกร่งของอีกฝ่ายอย่างแรงแทนเพราะเขาไม่คิดว่าการต่อยใบหน้าของผู้ชายที่ไทน์มีใจให้นั้นจะมีประโยชน์อะไร เขาอยากรู้ว่ามันเกิดอะไรขึ้น ถึงแม้ความจริงแล้วจะรู้ดีแก่ใจก็ตามว่าหากไทน์ไม่ได้ยินยอม ผู้ชายอย่างฮารุกิคงไม่กล้าฝืนใจ คนๆนี้ต่างกับเพ่ยหลิง และการต้องยอมรับความจริงว่าไทน์มีใจให้ฮารุกิจริงๆ มันเป็นอะไรที่เกินความคาดหมายจนเขาไม่ได้เตรียมใจมาก่อน

“ผมชอบไทน์ครับ คุณฮิคาริ” ฮารุกิตอบเต็มปากเต็มคำอย่างกล้าหาญ ก่อนจะถูกฮิคาริปล่อยหมัดเข้าหน้าเต็มแรงจนร่างสูงเซไปมาจนแทบล้มไปกองกับพื้น ฮิคาริตวัดสายตาคมกริบมามองที่คนรักของเขาบ้างก่อนจะกระชากข้อมือบางให้ตามเขาขึ้นรถไปอย่างแรงจนไทน์รู้สึกเหมือนไหล่ตัวเองกำลังจะหลุด

“คุณฮิคาริ ผมขอโทษจริงๆครับ อย่าโกรธไทน์เลยนะครับ” ฮารุกิพูดไล่หลังคนทั้งคู่ไป ทำให้ฮิคาริต้องหลับตาลงอย่างเจ็บปวดเมื่อเห็นว่าฮารุกิยังปกป้องไทน์อย่างไม่เกรงกลัวอะไรทั้งสิ้น ผู้ชายคนนี้เป็นคู่ต่อสู้ที่น่ากลัวเอามากๆ ถ้าเขาไม่ระวังให้ดีสักวันเขาคงต้องเสียไทน์ไปจริงๆ แน่

ไทน์ที่ถูกกระแทกร่างลงบนเบาะข้างคนขับอย่างแรงได้แต่นั่งนิ่งไม่ขยับไปไหน แม้แต่เสียงลมหายใจก็ไม่อยากให้อีกฝ่ายได้ยิน เพราะตอนนี้ไอกำลังอยู่ในโหมดที่อันตรายที่สุด นิ่งเงียบ...ไม่พูดไม่จา...แต่ไทน์รู้ว่าสารพัดความคิดกำลังวิ่งวุ่นอยู่ในหัวสมองของไอ และหากเขาอ้าปากพูดอะไรตอนนี้มีหวังได้หัวหลุดจากบ่า

ไทน์กลับเข้าไปในห้องนอนของตัวเองเงียบๆ เพราะรู้ว่าตอนนี้ไม่ใช่เวลาที่ควรจะเข้าไปรบกวนไอ มือบางขยี้ดวงตาสีเทาบวมเป่งของตัวเองไปมาเพราะน้ำตาที่เริ่มจะหลั่งรินออกมาจากดวงตาทำเอาเขาแสบเคืองไปหมด

หลังจากอาบน้ำเตรียมตัวเข้านอน ไทน์ตัดสินใจเดินไปหยุดที่ผนังกั้นห้องของเขากับไอ มือบางยื่นไปเพื่อจะเปิดมันออกแต่เหมือนอีกฝ่ายจะคิดเหมือนกันเพราะตอนนี้ร่างสูงของคนรักปรากฏขึ้นตรงหน้าไทน์แล้ว

“ไอ...ผม...กำลังจะเข้าไปหาพอดี” ร่างบางพูดพลางก้มลงมองปลายเท้าเพราะไม่รู้จะมองตรงไหนดี ฮิคาริเอื้อมมือไปลูบผมสีเงินเบาๆ อย่างอ่อนโยน เขารู้ว่านี่มันไม่ใช่ความผิดของไทน์ ไม่ใช่ความผิดของฮารุกิ แต่ความจริงแล้ว...มันคงผิดที่เขาเอง

“ตอบชั้นมา...คิดให้ดีนะทาย นายชอบเขา รึป่าวครับ?” ฮิคาริพูดด้วยเสียงที่แทบจะเป็นปกติแต่ไทน์รู้ดีว่าความจริงไอคงเจ็บปวดไม่น้อยที่ต้องถามคำถามแบบนี้กับเขาอีกแล้ว ดวงตาสีนิลที่ไม่ได้ลุกโชนด้วยความเกรี้ยวกราดแต่กลับดูเศร้าหมองแบบที่ไทน์ไม่เคยเห็นมาก่อน แถมยังแดงก่ำผิดปกติ ถ้าเขาไม่ได้ดูผิดไปเหมือนไอจะเพิ่งร้องไห้มาเหมือนกันรึเปล่านะ

“ผม...” ไทน์ส่ายหน้าอย่างสับสนเพราะเขาไม่รู้จริงๆว่ามันเกิดอะไรขึ้นกับตัวเอง ทำไมถึงยอมให้รุ่นพี่กอด จูบ จนเกือบจะมีอะไรเกินเลยแบบนั้น เขาไม่เข้าใจเลยจริงๆ ว่าทำไมเขาถึงไม่ยอมปฏิเสธรุ่นพี่ไปตั้งแต่แรก ทำไมไม่บอกรุ่นพี่ไปว่าเขาไม่เคยชอบรุ่นพี่หรือคิดกับรุ่นพี่เกินเลยไปกว่าพี่น้อง

“ถ้า...ชั้นไม่ใช่คนที่ดีที่สุดสำหรับนาย เราก็ไม่ควรคบกันต่อนะครับ” ฮิคาริยิ้มออกมาทั้งที่น้ำใสๆ หยดติ๋งๆ ออกมาจากดวงตาสีนิลอย่างน่าสงสาร หัวใจของเขามันแทบจะหยุดเต้นเมื่อต้องพูดเรื่องแบบนี้กับไทน์ เขากลัว กลัวมาตลอดว่าเวลานี้จะมาถึง วันที่ไทน์พบเจอผู้ชายคนอื่นที่ดีกว่า...เหมาะสมกว่า และสามารถเติมเต็มสิ่งที่เขาให้ไทน์ไม่ได้ไม่ว่าจะเป็นความเข้าใจ หรือเวลา...

“ชั้นขอโทษนะ ที่ชั้นดีไม่พอ ขอโทษที่ดูแลนายไม่ดี” ชายหนุ่มผิวสีหิมะพูดเสียงสั่นเครือที่เขาไม่สามารถควบคุมมันได้อีกต่อไป มือใหญ่ดึงร่างบอบบางของไทน์เข้ามากอดไว้แน่นจนไทน์หายใจไม่ออก หนุ่มผมเงินสะอึกสะอื้นออกมาทันทีเมื่อสัมผัสได้ถึงน้ำตามากมายจากชายหนุ่มตรงหน้า ความเจ็บปวดของอีกฝ่ายที่ส่งผ่านอ้อมแขนนี้ทำให้หัวใจดวงน้อยของเขาสั่นระริก เขาไม่รู้...ไม่รู้ว่าควรจะทำยังไงให้ไอเชื่อว่าเขายังรักไอเหมือนเดิมไม่เคยเปลี่ยนไปเลยแม้แต่นิดเดียว ถึงร่างกายนี้จะตอบสนองกับผู้ชายคนไหนอีกกี่คนแต่เขาก็มั่นใจว่าหัวใจของเขามันต้องการแค่ฮิคาริ ไอ คนเดียวเท่านั้น

“ไอครับ มันไม่ใช่แบบนั้น...ฮึก...ไอ...ผมรักไอนะ...” ร่างบางจับไหล่หนาของอีกฝ่ายไว้ก่อนจะเขย่ามันเบาๆ อย่างทรมาน เขาไม่รู้ว่าคำพูดไหนที่จะเหนี่ยวรั้งผู้ชายคนนี้ให้อยู่กับเขาตลอดไปได้ ไม่รู้ว่าจะทำยังไงให้ไอยกโทษให้กับความไม่ประสีประสาโลกของเขา ให้อภัยกับความพลั้งเผลอที่มันเกิดขึ้นเพียงไม่กี่นาทีแต่กำลังจะทำลายชีวิตคู่ของเขาจนไม่เหลือชิ้นดี

“ไอ...ไอได้ยินมั้ยว่าผมรักไอ...ผมอยู่ไม่ได้ถ้าไม่มีไอ...ไอครับ ฮึก...ไอ...ผม...” ไทน์ซุกหน้าลงกับไหล่หนาของคนรักพลางโอบกอดร่างกำยำของอีกฝ่ายไว้แน่นราวกับหากไม่กอดเอาไว้แล้วไอจะวิ่งหนีเขาไปไกลแสนไกลจนเขาไม่สามารถเดินเคียงคู่กับผู้ชายคนนี้ได้อีก

“แต่ชั้นคงทนไม่ได้...ถ้าต้องเห็นนาย...กอดกับผู้ชายคนอื่น ทั้งที่รักชั้น” ฮิคาริยังคงไม่สามารถหยุดน้ำตาที่ไหลทะลักเป็นเขื่อนแตกของตัวเองได้ เขาเกลียดผู้ชายที่เสียน้ำตาให้กับเรื่องที่ไม่คู่ควรมากที่สุด แต่ถ้าเป็นเรื่องความรักระหว่างเขากับไทน์ เขาคิดว่าอย่างน้อยน้ำตาก็น่าจะคู่ควรกับมัน

“ไอ...ครับ...มัน...ฮึก...จะไม่มีอีกแล้ว...ไอ...ยกโทษให้ผม...นะ...ให้โอกาสผมหน่อยได้มั้ย...ฮือออ” ไทน์สะอื้นไห้ออกมาสุดเสียงเพราะเขารู้สึกเหมือนไอกำลังจะปล่อยมือเขาแล้วจริงๆ ฮิคาริคลายอ้อมกอดออกก่อนจะหลับตาลงปล่อยให้น้ำตาอีกหลายหยดไหลอาบแก้ม มือใหญ่ลูบเบาๆ ที่ใบหน้าขาวใสของคนรัก ปาดน้ำตาออกจากแก้มขาวนั้นอย่างปลอบประโลม

“ครับ” ฮิคาริตอบรับเพียงสั้นๆ ก่อนจะดึงตัวร่างบอบบางของไทน์มากอดไว้แนบอกอีกครั้ง ในเมื่อมันไม่มีอะไรต้องเสียอีกแล้ว...เขาจะลองให้โอกาสหนุ่มน้อยคนนี้อีกสักครั้ง เขาจะยอมให้หัวใจตัวเองถูกย่ำยีจนแหลกละเอียดขนาดนี้เป็นครั้งสุดท้าย เขาสาบานว่าจะไม่ทนเห็นตัวเองตกอยู่ในสภาพน่าสมเพชแบบนี้อีก

http://cdn-tunwalai.obapi.io/files/member/5068/1638220875-member.jpg

 

 

 

 

 

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น