LadyDarkSidE

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : ทักทาย

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 274

ความคิดเห็น : 1

ปรับปรุงล่าสุด : 18 มิ.ย. 2562 06:07 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ทักทาย
แบบอักษร

ร่างเล็กแบบบางก้าวเดินอย่างเร่งรีบพลางมือก็สาละวนอยู่กับการควานหากุญแจรถในกระเป๋าโดยไม่ได้สนใจต่อสิ่งรอบข้าง เพราะตอนนี้ก็เป็นเวลาเย็นมากแล้วหลังจากที่เธอเรียนเสร็จเป็นวิชาสุดท้าย ทำให้บรรยากาศภายในมหาวิทยาลัยในตอนนี้ดูเงียบสงบเพราะนักศึกษาส่วนใหญ่ก็ต่างทยอยกลับกันไปเกือบหมดแล้ว จะมีบ้างประปรายก็เฉพาะพวกที่เป็นนักกิจกรรมเท่านั้น

Rrrrrrrrrrr

เสียงสัญญาณโทรเข้าทำให้ร่างบางต้องเปลี่ยนจากการหากุญแจรถมาหยิบโทรศัพท์ขึ้นมารับสายแทน

“ฮัลโหล… ว่าไงมึง!”

[อยูไหนแล้วมึง]

“มหาลัยเพิ่งคุยกับอาจารย์เสร็จเนี่ย กำลังไป”

[เร็วเลย พวกกูรออยู่]

“เออๆ เร่งอยู่ได้”

 

ร่างบางบ่นก่อนจะกดวางสายแล้วเก็บเครื่องมือสื่อสารฉวยหยิบกุญแจขึ้นมาแล้วรีบสาวเท้าเดินตรงไปยังรถคันหรูของตัวเองทันที แต่ยังไม่ทันจะก้าวไปได้ไกลเท่าไหร่ก็ได้ยินเสียงเรียกชื่อของเธอขึ้นมาเสียก่อน

“ปิ่นกนก!”

 

“คะ!”

เสียงหวานขานรับอย่างเคยชินพร้อมทั้งร่างแบบบางหันหลังกลับไปยังที่มาของเสียงเรียกนั้น ดวงตากลมโตฉายแววฉงนเมื่อเห็นชัดๆว่าคนที่เรียกเธอนั้นเป็นใคร คนที่เธอและนักศึกษาในมหาวิทยาลัยต่างก็รู้จักกันดี และเพราะบริเวณรอบๆนั้นก็ไม่มีใครอื่นแล้วนอกจากเธอและเขาคนนั้น ทั้งก็ยังนึกแปลกใจที่ยังคงเห็นเขาคนนี้ยังอยู่ทั้งที่น่าจะกลับไปตั้งนานแล้วด้วยซ้ำ

“ท่านอธิการฯ...เรียกหนูหรือคะ” เสียงหวานถามอีกครั้งเพื่อความแน่ใจ

“หึ หึ ...ตรงนี้ก็มีแค่หนูกับฉันไม่ใช่เหรอ”

 

เสียงทุ้มเอ่ยขำขันกับท่าทีเหวอนิดๆของเด็กสาว ก่อนจะค่อยๆสาวเท้าเข้ามาใกล้นิสิตสาวมากกว่าเดิม

“อ้อค่ะ... ว่าแต่อธิการฯมีอะไรหรือเปล่าคะ”

 

ปิ่นเอ่ยถามรู้สึกแปลกๆกับสรรพนามที่เขาใช้เรียกแทนตัวเธอ ดวงตาก็จ้องมองอีกฝ่ายอย่างรอคอยคำตอบ แต่จนแล้วจนรอดอีกฝ่ายก็ยังคงนิ่งเงียบ ไม่พูดก็ว่าแปลกแล้วแต่การที่เอาแต่ยืนจ้องหน้าเธอแล้วยิ้มแปลกๆ ก็ทำให้เธอเริ่มรู้สึกไม่พอใจเท่าไหร่นัก เพราะเท่าที่เธอได้ยินมาเกี่ยวกับอธิการบดีคนนี้ที่เพิ่งเข้ามารับตำแหน่งได้ไม่นานมานี้มันก็ไม่ค่อยจะมีเรื่องดีสักเท่าไหร่ ไม่ว่าจะเป็นเรื่องผู้หญิง เรื่องรสนิยมทางเพศ หรือแม้แต่เรื่องโหดร้ายที่ขัดกับบุคลิกและใบหน้าอันหล่อเหลานี้ เธอไม่รู้ว่ามันเป็นเรื่องจริงไหมแต่จากที่สัมผัสได้ในตอนนี้คือ...

เธอไม่ค่อยอยากจะอยู่ใกล้เขาสักเท่าไหร่นี่สิ

 

“เป็นไรไป”

 

“ห๊ะ! เอ่อ”

 

พอได้สติเพราะเสียงถามนั้น ปิ่นก็ทำหน้าไม่ถูกและเพราะถูกจ้องมองแบบไม่วางตาอยู่อย่างนั้นก็ทำให้ยิ่งรู้สึกประหม่า จนต้องเสหลบไปมองอย่างอื่นแทนก่อนจะพูดตอบอีกฝ่ายไป

“เอ่อ เปล่าค่ะ ว่าแต่ท่านอธิการฯเรียกหนู… มีอะไรหรือเปล่าคะ”

เมื่อนึกขึ้นได้ก็ถามกลับไปบ้าง เพราะดูท่าว่าเธอเสียเวลามากแล้ว ยิ่งมีธุระสำคัญที่ต้องไปทำอยู่ด้วย

 

แต่บรรยากาศก็ตกอยู่ในสภาวะเงียบอีกครั้ง เมื่อถามไปแต่อีกฝ่ายก็เอาแต่จ้องหน้าเธอนิ่ง ไม่พูดหรือตอบอะไรทั้งนั้น จนในที่สุดร่างบางก็ทนความอึดอัดนั้นต่อไปไม่ไหว

“เอ่อ ถ้าไม่มีอะไรงั้นหนูขอตัวก่อนนะคะ”

พูดจบก็ทำท่าจะผละออกไป ทว่ายังไม่ทันได้ก้าวขาเสียงทุ้มก็เอ่ยขึ้นมาเสียก่อน

 

“เดี๋ยวสิ!”

ปิ่นรู้สึกอึดอัดอย่างมาก ไม่รู้ว่าอีกฝ่ายจะเรียกเธอไว้ทำไมอีก ในเมื่อถามก็ไม่ยอมตอบเอาแต่ยืนจ้องหน้าเธออยู่ได้ เขาจะรู้บ้างไหมนะว่าเธอไม่ชอบใจเลยสักนิด

“คะ… คือว่าอธิการคะหนูมีธุระสำคัญ มีอะไรรีบพูดได้ไหมคะ หนูรีบจริงๆ” พูดออกไปตรงๆอย่างไม่อ้อมค้อม เพราะนี่ก็เป็นนิสัยของเธอตั้งแต่ไหนแต่ไรมาแล้ว

“จำกันไม่ได้เลยหรอ”

 

ห๊ะ! จำ… จำอะไรอ่ะ

 

ปิ่นกลอกตาไปมาและพยายามคิดตามที่อีกฝ่ายพูด แต่จนแล้วจนรอดก็คิดไม่ออกอยู่ดี เขาพูดเหมือนว่าเธอกับเขารู้จักกันมาก่อน แต่ให้ตายเถอะทำไมเธอถึงจำเขาไม่ได้กันล่ะ หรือว่าจริงๆเป็นเขาที่จำคนผิดต่างหาก

ใช่! ต้องใช่แน่ๆ บางทีหน้าตาเธออาจจะคล้ายกับใครคนนั้นก็ได้ เขาก็เลยทึกทักเอาเองว่าเป็นเธอ

“เอ่อ… คงจำคนผิดแล้วล่ะค่ะ หนูว่าหนูไม่เคยรู้จักคุณมาก่อนแน่ๆ”

ปิ่นค่อยๆเรียบเคียงตอบอีกฝ่ายและลอบสังเกตอาการของเขาก็เห็นว่าเขาดูจะนิ่งไป สีหน้าไม่มีรอยยิ้มเหมือนอย่างตอนแรก

“จำผิดงั้นหรอ หึ!” เขาทวนคำออกมาแล้วกระตุกยิ้มคล้ายจะเยาะตัวเอง เหมือนว่าเขาจะมีความหวังมากเกินไป เพราะดูเหมือนว่าเธอจะจำอะไรที่เกี่ยวกับเขาไม่ได้เลยสักนิด

ร่างสูงส่งยิ้มบางๆให้เด็กสาวก่อนจะเอ่ยกับเด็กสาวด้วยน้ำเสียงราบเรียบ

“มีธุระก็ไปเถอะ ขอโทษที่รบกวนเวลา”

“เอ่อ… ค่ะ สวัสดีค่ะ”

 

แม้จะไม่ค่อยเข้าใจเท่าไหร่แต่ก็ไม่คิดจะถามหาความอะไรทั้งนั้น เด็กสาวรีบยกมือไหว้ลาแล้วผละออกมาทันที จึงไม่ทันได้เห็นแววตาของอีกฝ่ายที่วาวขึ้นอย่างดุดัน

“ลืมได้… ก็จำใหม่ได้!”

 

 

🍁🍁🍁🍁🍁🍁🍁

 

 

กลับมากับเรื่องใหม่​ หลังจากเรื่องที่แล้วไม่ค่อยประสบผลสำเร็จเท่าไหร่​ ไรท์เลยงดอัพไปก่อน​ ตั้งใจว่าเขียนให้จบแล้วค่อยอัพทีเดียว​ ก็เลยหันมาเขียนเรื่องของอาเขตต์กับปิ่นเพราะมีคนถามหากันเยอะ​ ชอบไม่ชอบยังไงทิ้งคอมเม้นท์กันไว้ได้นะจ๊ะ

 

ขอให้สนุกกับการอ่านนะคะ

 

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น

}