ดอกขมิ้น l วรินตา

ไม่ติดเหรียญ ติดแจ แต่ถ้าติดใจ กดถูกใจให้ทุกวันหน่อยน๊าาา ขอบคุณจ้าาา

ตัวร้ายแผนเลว 40%

ชื่อตอน : ตัวร้ายแผนเลว 40%

คำค้น : นิยายรัก,ดราม่า,พระเอก,เพื่อนพระเอก,ฝนตก,ฤดูฝน,หน้าฝน,วรินตา,เควิน,Ebook,MEB

หมวดหมู่ : นิยาย ชีวิต/ดราม่า

คนเข้าชมทั้งหมด : 370

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 13 มิ.ย. 2562 01:32 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตัวร้ายแผนเลว 40%
แบบอักษร

“แม่ยอมไปได้ยังไง ไอ้แก่นั่นแทบไม่ให้อะไรแม่เลยสักอย่าง แม้แต่บ้านหลังนั้นแม่ก็อยู่ในฐานะผู้อาศัย แล้วยังจะใจเย็นอยู่อีก”

ปองพลโวยวายลั่น เมื่อเพิ่งทราบผลการเปิดพินัยกรรมจากมารดา วันนี้ทั้งสองแม่ลูกไปกินข้าวกันโดยสกุณาเป็นคนนัดหมาย เพื่อหารืออะไรบางอย่าง จากนั้นก็มาคุยต่อที่คอนโดของเขา … ปองพลย้ายออกจากที่บ้านนั้นตั้งแต่ออกจากเค.ที.กรุ๊ป

สกุณาย้อนนึกไปในวันนั้น วันเปิดพินัยกรรม ที่เธอนิ่งฟังและพยายามควบคุมความโกรธที่สุดชีวิต แต่เธอก็คิดเผื่อไว้แล้วว่า ธาดาจะเล่นแง่แบบนี้ ไม่ยอมหย่าแบ่งสมบัติ และไม่ยอมให้เธอได้อะไรไปเป็นชิ้นเป็นอัน นอกจากเงินสดเล็กน้อยในบัญชีแค่ไม่กี่ล้าน … เมื่อเทียบกับมูลค่าทั้งหมดที่เกียรติทัตต์มีมันแค่ขี้ผงเห็นๆ จนน่าเจ็บใจ

 

“จะว่าไป ก็ใช่ว่าแม่จะไม่ได้อะไรเลย อย่างน้อยเราก็มีเงินพอที่จะต่อทุน...กอบกู้ให้เราได้ทั้งหมดมา … และที่แม่ยอมเฉยเนี่ย ... ก็เพราะไม่มีวันยอมยังไงล่ะ”

ริมฝีปากสีสดเอ่ย พร้อมยกยิ้มด้วยแววตาน่ากลัวที่ซุกซ่อนไว้ ไม่เหมือนสกุณาผู้กลับใจตลอดหลายเดือนที่ผ่านมาสักนิด

 

“แต่เราจะทำอะไรได้ล่ะครับ”

ปองพลหันไปถามมารดาที่ยืนหันหน้าออกไปทางระเบียงคอนโดด้วยน้ำเสียงแปลกใจ

 

“ได้สิ ลูกก็รู้ว่ามันมีจุดอ่อน และวันนี้ แม่ก็ยิ่งมั่นใจในจุดอ่อนนั่น ... แม่รู้ว่าควรใช้ยังไงให้มันย่อยยับไม่เหลือชิ้นดีและเปลี่ยนทุกอย่างกลับมาที่เรา…”

สกุณายกยิ้ม เมื่อนึกถึงความเดือดจนคลั่ง ตอนที่เธอแอบดูลูกชายแสดงผลงานระรานตามนิสัย แล้วเธอก็ตีบทนางร้ายกลับใจไปห้ามลูกทีหลัง

 

“ไอ้แก่นั่นมันคิดว่าการที่มันไม่ยอมเซนต์หย่า เพราะไม่อยากแบ่งสมบัติ จะรักษาไว้ให้ลูกมัน แต่แม่จะทำให้มันร้องลั่นหลุม เพราะถ้าไม่มีทายาทซะคนนึง...ทุกอย่างก็จะกลับมาเป็นของเรา...เพราะผลทางกฎหมายของคู่สมรสไม่ได้ตายไปพร้อมกับมัน”

น้ำเสียงเย็นยะเยือกที่มีความเหี้ยมเกรียมในนั้นเอ่ยตอบ เพราะระหว่างเธอกับปองพลลูกชายแสนรักไม่เหมือนแพรวาที่เธอมักต้องซ่อนแผนการบางอย่างไว้

 

เพราะนางไม่ต้องการลูกไม้ไกลต้นหัวอ่อนแบบลูกคนเล็กของนางรับรู้

 

“อย่าบอกนะ .. ว่าแม่จะ...”

ปองพลเดินมาด้านหน้าของมารดา ตาคู่ตี่เบิกโพลงจ้องไปยังใบหน้าของมารดาที่ฉายแววบางอย่างจนเขารู้สึกได้ว่าไม่ใช่เรื่องเล่น

 

“ก็ไม่แน่ … แต่มันจะเป็นทางเลือกสุดท้าย เพราะถ้าจัดการให้มันลงหลุมตามพ่อเร็วเกินไป... มันจะเป็นที่สงสัย ... แต่แม่มีวิธีที่สวยๆ กว่านั้น เช่นถ้ามันยอมมาเป็นลูกเขย..."

 

"ส่วนลูกแค่เชื่อใจแม่ก็พอแล้ว ลูกจะได้กลับบริหารเกียรติทัตต์อีกครั้ง… เราอดทนมาได้หลายปี แค่เราต้องใจเย็นมากกว่าเดิมและอดทนอีกนิด …แม่สัญญาว่าที่เราเคยเหนื่อย ...เคยอดทน มันจะไม่สูญเปล่าหรือได้แค่เศษเงินนั่น”

สกุณาอธิบายสิ่งที่เธอวางแผนมาตั้งแต่วันที่ธาดาจากไป...ด้วยเสียงเย็น

 

“ที่แม่ทำยอม ทำเศร้า อ่อนแอ รวมถึงเรื่องเมื่อหัวค่ำที่ร้านอาหาร ก็เพราะอย่างนี้หรอครับ”

ปองพลไม่ได้หวั่นกลัวในคำพูดของมารดา เพราะเขารู้ทุกอย่างอยู่แล้วว่ามารดามีส่วนทำให้เกิดอุบัติเหตุที่คร่าชีวิตพ่อเลี้ยงไป

 

เขาเองก็ไม่ได้รักและผูกพันเท่าไหร่ เพราะไม่เคยได้รับความเอ็นดูจากชายคนนั้นในความรู้สึกตัวเอง แต่ไม่คิดเลยว่าเพราะตัวเองนั้น...เหมือนแม่จนไม่อาจได้ความรักปรารถนาดีที่จริงใจจากใครได้

 

“ใช่จ๊ะลูก ...เจ็บมากไหม ...แม่ขอโทษที่ทำให้ลูกเจ็บตัว ไม่คิดว่ามันจะสติหลุดขนาดนั้นแสดงว่า … มันกำลังหลงได้ที่...เป็นอันว่าข้อพิสูจน์เรื่องจุดอ่อนของลูก … ใช้ได้เกินคาดแน่นอน”

มืออวบขาวของนางเอื้อมแตะที่ปลายคางลูกปลอบประโลม

 

“แล้วที่เราจะทำ … เรื่องจะไม่สาวมาถึงเราหรอครับ”

ปองพลถามด้วยความกังวลใจ เพราะต่อให้เรื่องอุบัติเหตุผ่านไปเป็นสองสามเดือนไม่มีใครระแคะระคายก็ตาม แต่หากมีเหตุซ้ำ แน่นอนอาจถูกเชื่อมโยงเรื่องจนมาถึงตัวแม่ได้

 

“อุบัติเหตุใหญ่ดังระดับประเทศ … มีใครตั้งประเด็นถึงแม่บ้างไหมล่ะจ๊ะลูกรัก เชื่อใจแม่สิ …"

"สุดท้ายเราก็แค่ ต้องหาแพะสวยๆ สักตัว มาเบี่ยงเบนความสนใจหรือรับผิดไปบ้าง ...แพะสำรองที่จะช่วยให้งานเราบรรลุผลได้ง่ายขึ้นอย่างหนูมลธิชา คู่ควงของลูกไงจ๊ะ ส่วนแพะตัวหลัก … เป็นคนที่ไอ้เด็กเมื่อวานซืนนั่นคิดไม่ถึงเชียวหละ”

รอยยิ้มร้ายปรากฏพร้อมเอ่ยในสิ่งที่ใจคิด

 

“แต่การยืมมือ มลธิชา แล้วหักหลังด้วยการให้ไอ้ธีร์กลายมาเป็นลูกเขยแบบนี้ ผมว่าคนแบบมล ไม่น่าจะยอมง่ายๆ นะครับ เพราะดูเจ้าตัวก็ชอบไอ้ธีร์มากเหมือนกัน”

เจ้าหล่อนตีตัวออกห่างเขาตั้งแต่งานวันเกิดพ่อ ตามไปพะเน้าพะนอสร้างข่าวกับธีร์กวิน ส่วนกับเขามีโอกาสได้กินลับๆ ก่อนหน้าเท่านั้น

 

“วัวเคยค้า ม้าเคยขี่ของลูก ลูกมีหน้าที่ทำให้แม่นั่นไม่พยศในตอนท้ายที่รู้ความจริง ว่าหล่อนเป็นแค่แพะให้ลูกขี่เข้าใจไหม ตอนนี้เราก็เห็นดีเห็นงามส่งเสริมไปก่อน เพราะแม่นั่นอยากเป็นมาดามเกียรติทัตต์จนตัวสั่น อีกอย่างบางเรื่องถ้าเรื่องมาจากเราตรงๆ ทุกอย่าง ฉลาดๆ อย่างไอ้ธีร์ มันอาจสงสัยเราได้”

แผนซับซ้อนซ่อนเงื่อนงำแสนแยบยลถูกจัดวางแล้วในใจ และการได้เจอใครบางคนที่ส่งผลให้แผนของเธอจะกลายเป็นฝันที่เป็นจริงนั้น...ทำให้สกุณามั่นใจว่าเมื่อเธอหงายไพ่แพะตัวใหญ่ ธีร์กวินจะกลายเป็นไอ้คลั่งขาดสติหมดอนาคตแน่นอน

 

“ครับ งั้นเรื่องทิชามล ผมจัดการเอง”

ปองพลรู้สึกขนลุกกับแววตาของมารดา กระนั้นเขาก็รู้ดีว่า มีอย่างหนึ่งที่มารดาไม่เคยโกหก...คือความรักที่มีต่อเขา และไม่ว่านางจะทำอะไร จะเกิดอะไร ลูกชายแบบเขาจะรอดตัวแน่นอน

 

----------------------------------------------------

ตัวร้ายในเรื่องนี้ ร้ายจริงๆๆๆ ขอบอก

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น