Kk Anuntita

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ตอนที่6 (nc 18+นิดๆหน่อยๆ)

ชื่อตอน : ตอนที่6 (nc 18+นิดๆหน่อยๆ)

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย รัก,โรแมนติค

คนเข้าชมทั้งหมด : 138

ความคิดเห็น : 3

ปรับปรุงล่าสุด : 13 มิ.ย. 2562 00:50 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่6 (nc 18+นิดๆหน่อยๆ)
แบบอักษร

ร่างบอบบางของรินดานั่งรอสามีอยู่ในห้องนั่งเล่นดวงตาสวยจับจ้องอยู่แต่กับทางเดิน เธอตั้งใจที่จะมารอเพราะหลังจากที่ทะเลาะกันเรื่องผู้หญิงคนนั้นทำให้ทินโกรธเธอและเธอเองก็โกรธเขาเหมือนกันผู้หญิงคนนั้นยังมีอิทธิพลแต่ใจของทินมันจึงทำให้เธอกลัว.กลัวว่าทินจะทิ้งเธอไป เธอไม่อยากเสียทินไปเพราะว่าเธอรักรักทินมากกว่าใครรักเกินกว่าจะปล่อยเขาไป นั้นจึงเป็นสาเหตุทำให้เธอมานั่งรอทินกรอยู่ที่นี่ ร่างบางยังคงมองอยู่ที่ทางเดินอยู่สักพักร่างสูงก็เดินเข้ามาทั้งคู่สบตากันโดยที่ยังไม่มีใครเอ่ยอะไร ร่างบางของรินดาเดินเข้าไปหาคนเป็นสามีพร้อมด้วยรอยยิ้มหวาน

 

“กลับมาแล้วหรอค่ะ”เสียงหวานเอ่ยถามขึ้น

“อืม”ร่างสูงตอบกลับด้วยใบหน้าเฉยชาทำให้รินดาหน้าเสียไปสักพักก็กลับมายิ้มหวานเหมือนเดิม

“มาเหนื่อยๆนั่งพักก่อนนะค่ะแล้วจะได้ทานข้าวกัน”ร่างบางยังคงตั้งใจที่จะเอาใจสามี

ร่างสูงไม่พูดอะไรแต่ก็ยังเดินไปทิ้งตัวนั่งบนโซฟารินดาเห็นอย่างนั้นก็ยิ้มด้วยความดีใจร่างบางเดินไปนั่งข้างๆสามี

 

เมื่อทั้งสองทานข้าวเย็นด้วยกันเสร็จก็พากันขึ้นห้องมา ร่างสูงถอดสูทออกเพื่อที่จะไปอาบน้ำ

หมับ แรงกอดจากข้างหลังทำให้ร่างสูงชะงักไปร่างสูงหยุดการกระทำไว้แล้วมองหน้าหญิงสาวผ่านกระจก

“รินขอโทษ”รินดาโอบกอดคนเป็นสามีจากข้างหลังใบหน้าซบกับแผ่นหลังกว้างน้ำตาคลอ

“....”

“รินขอโทษ รินจะไม่ทำอย่างนี้แล้ว ทินยกโทษให้รินนะคะ”ร่างบางเอ่ยขอโทษน้ำตาไหลออกมาจากดวงตาสวย

“เห้อ”ร่างสูงหันกลับไปหาคนเป็นภรรยาพร้อมกับถอนหายใจมองใบหน้าสวยที่เปื้อนน้ำตา

“ริน”ร่างสูงเอ่ยเรียกคนเป็นภรรยาพร้อมกับเอื้อมมือหนาไปเช็ดน้ำตาออกจากใบหน้าร่างบางมองหน้าคนเป็นสามีพร้อมกับยิ้มอ่อนมาให้

“คุณก็รู้ว่าผมไม่ชอบให้ใครทำแบบนี้ คุณรู้แต่คุณก็ทำ”ร่างสูงพูดออกไปพร้อมกับมองหน้าคนเป็นภรรยา

“รินขอโทษ รินจะไม่ทำแล้วนะคะ ยกโทษให้รินนะคะ”ร่างบางพูดออกมาพร้อมกับกระชับกอดแน่นขึ้นอีก

“อย่าร้อง ไม่ร้องนะคนดีของผม”

ร่างสูงยกยิ้มมุมปากก่อนจะกอดปลอบภรรยา

“คุณไม่โกรธรินแล้วใช่ไหม”เมื่อพูดจบร่างสูงก็ประทับจูบลงมาร่างบางเผยอปากจูบตอบกลับอีกฝ่าย

“จุ๊บ อื้อ”ร่างหนาถอนจูบออก อุ้มร่างบอบบางของภรรยามาวางบนเตียงกว้างร่างสูงโน้มตัวไปค่อมคนเป็นภรรยาไว้พร้อมกับมอบบทจูบเร่าร้อนให้กลับร่างบาง

“อื้อ อืม ทิน”

ร่างบางร้องครางเสียงหวานเมื่อคนบนร่างถอนจูบออกแล้วซุกไซร้ซอกคอตัวเอง ร่างสูงกดจูบบนลำคอระหงให้ร่างบางสะท้านมือหนาของทินกรค่อยๆปลดชุดของหญิงสาวออกริมฝีปากหนาค่อยๆลากจากลำคอขาวลงมายังหน้าอกของหญิงสาวริมฝีปากอ้าออกครอบครองเม็ดปทุมถันสีชมพูของหญิงสาว

“อ่ะ อ้าทิน รินเสียว"

เมื่อยิ่งเอ่ยปากพูดอีกฝ่ายยิ่งเพิ่มความเร็วของลิ้นมือหนาค่อยๆลากผ่านไปยังหน้าท้องแบนราบของหญิงสาวและค่อนๆเลื่อนต่ำลงไป

“อ๊าาาาา อ่ะ ทิน อ๊าาา”

หญิงสาวครางลั่นเมื่อชายหนุ่มส่งนิ้วเรียวเข้าไปสำรวจข้างในสิ่งสงวนของผู้หญิงจากหนึ่งนิ้วเป็นสองจากสองเป็นสามชักเข้าชักออกจากช้าสลับเร็วจนร่างบางสะท้านด้วยความสุขสม

 

“อ่ะ มะ ไม่ อ่า ไหวแล้ว แฮ่ก แฮ่ก”

ร่างบางหอบหายใจอย่างเหน็ดเหนื่อยเมื่อปลดปล่อยออกมา เมื่อเห็นคนใต้ร่างปลดปล่อยออกมาทินกรก็ค่อยๆถอนนิ้วออกมาจากในกายของภรรยา ร่างสูงปลดกระดุมกางเกงออกแล้วควักแก่นกายที่ตื่นตัวเต็มที่แล้วรูดขึ้นลงสองสามครั้ง ก่อนจะกดแก่นกายสอดเข้าไปในร่างของหญิงสาวทีเดียว

 

สวบ “อ๊าาา ทิน”

ร่างบางครางออกมาด้วยความเจ็บปนเสียว

“อืม”ทินกรครางออกมาบ้างเมื่อคนใต้ร่างขมิบน้องชายเขาไม่หยุดจนร่างบางเริ่มปรับตัวได้จึงค่อยๆขยับสะโพก

พั่บ พั่บ พั่บ พั่บ จากช้าเริ่มเร็วขึ้นเมื่ออีกคนรัดไม่หยุด

“อ่ะ อ่ะ เบาๆๆรินเสียว”

ร่างบางครางออกมาเมื่ออีกคนขยับสะโพกเร็วขึ้นร่างหนาโน้มหน้ามาจูบปิดเสียงเมื่ออีกคนเริ่มร้องเสียงดัง

“จุ๊บ อืออ อืมม”

ร่างบางกรีดนิ้วกับที่นอนเพื่อระบายความเสียวร่างหนากระแทกเข้าออกไม่หยุดจนทั้งสองฝ่ายเริ่มที่จะใกล้ถึงฝั่ง

พั่บพั่บพั่บพั่บพั่บพั่บ ร่างหนาเริ่งความเร็วเมื่อใกล้จะปลดปล่อย

“อ่ะ อ่า อ่า เสียว มะ ไม่ไหว อ่ะ แล้ว”

ร่างบางตัวโยกคลอนตามแรงกระแทกจากอีกคน

“อ่ะอ่าาา/อ่าาา”

ทั้งสองร้องครางออกมาอย่างสุขสมพร้อมกันเมื่อทินกรปลดปล่อน้ำรักออกมาก่อนจะฟุบหน้าลงซอกคอของหญิงสาว

“รินรักทินนะ อย่าทิ้งรินไปนะค่ะ”

ร่างบางเอ่ยขึ้นเมื่อกิจกรรมบนเตียงจบลง ชายหนุ่มไม่พูดอะไรริมฝีปากหนาประทับลงบนหน้าผากเนียนก่อนที่ทั้งสองคนจะเริ่มเข้าสู่บทรักรอบใหม่อีกครั้ง

 

 

_________________________________

 

 

โรงแรมหรูใจกลางเชียงใหม่ มีผู้คนมากหน้าหลายตามาร่วมงานเปิดตัวสินค้าตัวใหม่ของนักธุระกิจหนุ่ม ซึ่งงานในวันนี้ได้นางแบบนายแบบแถวหน้าของเมืองไทยมาเดินเปิดตัวมากมาย ภายในห้องแต่งตัวของเหล่านายแบบนางแบบผู้คนกำลังยุ่งวุ่นวายกับการแต่งตัวให้เหล่านางแบบนายแบบที่ตนรับผิดชอบ เมื่อถึงเวลาเดินเปิดตัวสินค้าแบรนด์ดัง เหล่านายแบบนางแบบเดินขึ้นเวทีด้วยท่าทีเฉิดฉายทำหน้าที่ของตัวเองให้ดีที่สุด เมื่อมาถึงโชว์สุดท้ายที่ผู้คนให้ความสนใจเป็นพิเศษ เพราะทางแบรนด์ได้ตัวนางแบบที่กำลังถูกพูดถึงมากที่สุดแม้กระทั่งชายหนุ่มผู้มีใบหน้าคมหล่อเหลาเป็นที่สนใจของเหล่าสาวๆที่กำลังยืนมองไปที่เวทีอย่างเงียบขรึมเพื่อดูโชว์

พรึ่บ ไฟดับและเปิดขึ้นปรากฎร่างบอบบางของนางแบบสาวที่ยืนอยู่ตรงกลางเวทีใบหน้าสวยที่เป็นเอกลักษณ์เฉพาะตัวดวงตากลมโตมองเหล่าผู้ชมในงานพร้อมยิ้มหวานให้ กับเหล่าแขกเกียรติมศักดิ์ร่างบางเดินโชว์ตัวพร้อมกับสินค้าที่ได้รับมอบหมายมาอย่างไม่ขาดตกบกพร่อง

สายตาเรียบนิ่งมองอยู่ที่ร่างบางบนเวทีตั้งแต่เธอปรากฏตัวจนจะจบการแสดงชายหนุ่มหันมามองบอดีการ์ดตัวเองก่อนจะสั่งงานบางอย่างแล้วหันมาสนใจร่างบางพร้อมกับรอยยิ้มที่เดาความคิดไม่ถูก..

แปะ แปะ แปะ แปะ เสียงปรบมือดังขึ้นทันทีเมื่อการแสดงจนลงไปอย่างราบเรียบ ร่างบางเดินลงเวทีทันทีเมื่อทำหน้าที่จบร่างบางเดินไปที่ห้องแต่งตัวเพื่อที่จะได้เปลี่ยนชุดและกลับกรุงเทพสักที เมื่อมาถึงยังห้องแต่งตัวก็เจอผู้จัดการส่วนตัวของเธออยู่ก่อนแล้ว

“น้องเจ๊ต้องบินกลับกรุงเทพคืนนี้เลยนะ”เมื่อเห็นเด็กในสังกัดเดินเข้ามาก็รีบบอกจุดประสงค์ตัวเองทันทีร่างบางที่กำลังถอดต่างหูหันมามองผู้จัดการเธอด้วยความงุนงงทันที

“เกิดอะไรขึ้นคะทำไมเจ้ต้องรีบกลับ”ร่างบางถามออกมาก็ไหนบอกจะกลับพรุ่งนี้เช้าด้วนกันไงแล้วอยู่ๆจะชิ่งกลับก่อน

“ก็เรื่องนิดหน่อยกับยัยแนนนี่นะ เจ้ต้องยินไปจัดการสักหน่อยน้องก็รอกลับพรุ่งนี้นะเจ้ว่าจะให้กลับพร้อมกันแต่ตั้วเต็มหมดเหลือที่เดียวเจ้เลยเอามาก่อน”เจ้ฮาน่าพูดด้วนสีหน้าเป็นกังวลไม่น้อยร่างบางยิ้มให้อีกคนก่อนจะพูดออกมา

“คะน้องกลับได้เจ้ไม่ต้องห่วงรีบไปจัดการธุระของเจ้เถอะแล้วเตอกันคะ”ทั้งสองคนกอดกันด้วยความรักความเข้าใจให้กันก่อนจะผละออกจากกันไป

“เจ้ไปก่อนนะ ดูแลตัวเองด้วย”

ผู้จัดการเอ่ยลากับเด็กในสังกัดตัวเองที่เธอรักและเอ็นดูเหมือนน้องสาวตัวเองจริงๆเธอรู้สึกสังหรณ์ใจแปลกๆเหมือนจะไม่ได้เจอเด็กคนนี้อีกแล้วร่างบางยิ้มให้กับผู้จัดการตัวเองก่อนที่ผู้จัดการตัวเองจะออกไป ร่างบางรีบเปลีายนเสื้อผ้าเพื่อที่ตัวเองจะได้พักผ่อนสักที ร่างบางเดินออกมาตากห้องแต่งตัวเพื่อที่จะไปยังห้องพักร่างบางเดินผ่านสวนของโรงแรมที่จัดไว้เพื่อต้อนรับแขกที่มาพักแถวนี้สวนนี้อยู่อีกฝั่งของโรงแรมร่างบางเดินอ้อมมาเพราะไม่อยากเจอผู้คนที่ยังอยู่ในงานเท่าไหร่เลยใช้ทางรัดเพื่อที่จะถึงห้องพักเร็วๆสวนนี้เงียบสงบไม่ค่อยจะมีผู้คน เพราะผู้คนไปรวมกันข้างหน้าโรงแรมหมดแล้วจะมีก็แค่บางส่วนที่มาพักผ่อนร่างเดินไปได้สักพักก็มีชายร่างสูงเดินมาขวางทางไว้ร่างบางหยุดมองอีกคนที่อยู่ๆก็มาขวางทางเธอไว้ ก่อนที่จะได้พูดอะไรมือหนาของคนตรงหน้าก็เอาผ้าสีขาวที่มีกลิ่นฉุนของอะไรสักอย่างมาปิดจมูกเธอร่างบางพยายามดิ้นสุดแรงแต่แรงผู้หญิงตัวเล็กๆหรือจะสู้ผู้ชายตัวใหญ่ๆได้ก่อนจะหมดสติไปชายตัวใหญ่ที่กำลังเอาผ้าปิดจมูกขแงหญิงสาวไว้เมื่อร่างบางในแขนนิ่งไปจึงหยิบเครื่องมือสื่อสารออกมากดโทรออก เมื่อปลายสายรับจึงกรอกเสียงพูดไป

 

 

"เรียบร้อยแล้วครับนาย"

 

 

__________________________________

 

ขอโทษที่หายไปนานจร้าไรท์ไม่มีคำแก้ตัว ไรท์หายไปนานมากขอเอามาเสริฟให้ตอนหนึ่งเป็นยังไงคอมเมนท์ให้ไรท์ด้วยนะ รักทุกคนคะ ไรท์จะมาอัพอีกทีช่วงไหนก็ขึ้นอยู่ที่เมนท์นะคะเมนท์มากอาจจะมาไวเมนท์น้อยอาจจะหาย55555 มาสั้นหน่อยแต่ก็มามาดูว่าจะเกิดอะไรขึ้นกับหนูน้องของเราเอาใจช่วยด้วยนะคะ

 

 

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น

}