PowerCC

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

สุดท้ายกลายเป็นเธอ ตอนที่ 20 : #เมฆพีม

ชื่อตอน : สุดท้ายกลายเป็นเธอ ตอนที่ 20 : #เมฆพีม

คำค้น : เมฆพีม

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 206

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 13 มิ.ย. 2562 00:44 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
สุดท้ายกลายเป็นเธอ ตอนที่ 20 : #เมฆพีม
แบบอักษร

สุดท้ายกลายเป็นเธอ 

ตอนที่ 20 : #เมฆพีม 

นักเขียน : PowerCC 

-พีม- 

ลา ลา ล๊า ลา ลา ลา  

ผมกำลังนั่งมองเบอร์ที่กำลังโชว์อยู่ที่หน้าจอด้วยความรู้สึกหนักใจ ใจหนึ่งผมก็อยากจะรับสาย แต่อีกใจนึงก็ได้แต่นึกถึงคำพูดของใครบางคน 

"มึงอย่าไปยุ่งกับมัน เจ้าที่มันแรงกูเตือนไว้ก่อน" 

"อย่าให้กูรู้ว่ามึงไปวุ่นวายกะไอ้ไวท์นะ ไม่งั้นกูพูดกับมันแน่" 

โอ๊ย กูจะทำยังไงดีวะ  

เสียงโทรศัพท์เงียบไปแล้ว  

ค่อยยังชั่ว!! มึงอย่าโทรหากูอีกเลยนะ กูไม่รู้จะพูดยังไงจริงๆว่ะ ไอ้ไวท์  

ถ้าใครเดินผ่านไปผ่านมาเห็นผมตอนนี้คงด่าว่าผมบ้า เพราะตอนนี้ผมกำลังยกมือไหว้โทรศัพท์มือถืออยู่  

ลา ลา ล๊า ลา ลา ลา  

เฮ้ย ตกใจหมด อะไรว่ะเนี่ย จะโทรมาทำไมอี๊กกกกกก 

เสียโทรศัพท์เงียบไปอีกครั้ง ตอนนี้ผมอยากเอาหัวโคกโต๊ะตายไปเลย  

ไลน์ ไลน์ ไลน์ 

หน้าต่างแชตไลน์ที่เด้งขึ้นมาพร้อมข้อความจากไวท์ 

WhiteBG◆◇: ทำไมไม่รับโทรศัพท์กูวะ 

WhiteBG◆◇: แล้วคิดจะอ่านไลน์บ้างไหม กูไลน์หามึงมาหลายวันแล้วนะ 

WhiteBG◆◇: ไอ้เหี้ยพีม 

นั่นแหละครับหลังจากนั้นก็ตามด้วยสติ๊กเกอร์อีกเพียบ  

พรึ่บ 

“เอ้ยยยยย!!” ผมที่กำลังจองโทรศัพท์อยู่ด้วยความสำนึกผิด ต้องสะดุ้งเพราะมีมือมาจับเข้าที่ไหล่ทั้งสอง ก่อนที่เจ้าของมือจะมองมาที่หน้าจอโทรศัพท์ผมเช่นกัน ผมรีบเอาหัวบังจอไว้แล้วจับมือถือจะยัดใส่กระเป๋ากางเกง 

แต่..... 

พี่เมฆดึงมือถือจากมือผมไป แรงเยอะชิบหาย ขนาดผมใช้แรงทั้งหมดดึงมือถือไว้ยังไม่อยู่ โทรศัพท์ผมไม่ได้ใส่รหัสล๊อคหน้าจอหรอกนะครับ เพราะมันอีกนั่นแหละ แม่งนิสัยไม่ดี ชอบบังคับ พอมันดึงโทรศัพท์ไปได้ก็กดๆๆ  

โอ๊ย จะดูห่าอะไรหนักหนา 

ยังไม่ทันที่ผมจะคิดอะไรไปมากกว่านั้นคนตรงหน้าก็หยุดมองจอ หันมามองหน้าผมแทน 

“ไอ้ไวท์โทรมา?” 

ตะกี้มึงไม่ได้ดูรึไงวะ? 

ถ้าคิดว่านั่นคือประโยคคำตอบของผผมหละก็คุณคิดผิดมหันต์เลยครับ ผมจะทำอะไรได้นอกจากพยักหน้าให้มัน 

“ไลน์มาด้วย?” ผมก็ได้แต่พยักหน้ารับอีกตามเคย  

“ทำไมมันถึงโทรหามึง?” อ้าว แล้วกูจะรู้ไหมหละสัดดดดด อันนั้นก็แต่คิดอีกนั้นแหละคร๊าบบบบบ 

“นี่มึงกำลังด่ากูในใจใช่ไหม ไอ้พีม อยากลองดีกับกูมากนักใช่ไหม?”  

“อื้มมมม” พอมันพูดจบ มือข้างหนึ่งของมันก็รั้งคอผมเข้าหา แล้วก็กดจูบเข้ามาทันที แล้วคนอย่างผมจะทำอะไรได้  

ห่าเอ้ย เผลอตัวยอมแม่งทุกทีเลย 

พอถูกกดจูบย้ำๆ แรงๆสองสามที ผมก็อดที่จะเปิดปากรับลิ้นของเขาที่สอดเข้ามาราวกับจะดูดวิญญาณของผมออกจากร่างให้ได้ 

“อื้อ...อื้อออออ...” ผมพยายามอย่างที่สุดแล้วจริงๆที่จะผลักอกเขา แต่ท้ายที่สุดทำไมผมมันถึงลื่นมือนักว่ะ เส้นใหญ่ก็จริงแต่ก็นุ่น ลื่น  

“อื้อออ..” ผมหอบหายใจเอาอากาศเข้าปอด เพราะจูบที่เนินนานของเขา ทำเอาผมหายใจไม่ทัน 

“มานี่เลย” พี่เมฆดึงตัวผมเข้าไปในห้อง ก่อนจะดันให้ล้มลงนอนบนเตียง แล้วก็นอนตามลงมานอนขนาบข้างไว้ ตัวซีกนึงทับตัวผมอยู่ แม้จะไม่ได้ทิ้งน้ำหนักลงมามากนัก แต่ก็กดทับบางสิ่งตรงกลางกายของเขาที่กำลังแข็งตัวลงมากับขาข้างนึงของผม 

“มันโทรมาทำไม?” พี่เมฆมองหน้าผม ที่ตอนนี้ได้แต่มองเขากลับเช่นกัน 

เอาจริงๆนะ ถ้าไม่ใช่เพราะมึงหล่อมาก กูจะไม่ยอมให้มึงมานอนทับขากู แล้วเอาดุ้นมาดุนขากูแบบนี้หรอกนะ 

เปี๊ยะ! โอ๊ย! 

ไม่ใช่ผมทำมันหรอกนะ แต่เป็นมันต่างหากที่ดีหน้าผากผม ตอนนี้ผมก็ได้เอาแต่เอานิ้วถูกไปมากับรอยดีเมื่อสักครู่  

จะแดงไหมว่ะเนี่ย 

“ทำไมไม่ตอบ มันโทรมาทำไม?” 

“แล้วกูจะรู้ไหมครับ” 

เปี๊ยะ! โอ๊ย! 

จะดีดเหี้ยอะไรหนักหนาว่ะ 

“อย่ามาปากดี กูถามก็ตอบ” พี่เมฆดีดหน้าผากผมอีกครั้ง รอบนี้ผมว่าแดงแล้วแหละหน้าผากผมเนี่ย 

“ก็บอกว่าไม่รู้ไง โทรศัพท์มันก็ไม่ได้รับ ไลน์ก็ไม่ได้ตอบ อ่านยังไม่ได้อ่านเลย”  

“ให้มันจริงนะ อย่าให้กูรู้ว่ามึงแอบรับโทรศัพท์มัน หรือไลน์คุยกับมันแล้วมาลบแชตหลอกกูนะ กูเอามึงตายแน่พีม” 

“เออ รู้แล้วน่า ขู่กูอยู่ได้” พอผมบอกไปแบบนั้น คราวนี้นิ้วมันก็จิ้มมาที่หน้าผากผม และรอบนี้มันผลักหัวผมจนหน้าหงายแล้วเนี่ย 

“กูไม่ได้ขู่ มึงจะลองก็ได้นะ? เอาไหมหละ?” 

“เออๆ รู้แล้ว ลุกไปได้แล้วหนัก” ผมพยายามดันอกของคนตัวโตที่ยังนอนทับอกผมอยู่ 

“จะไล่กูทำไม? กลัวไง?” 

“ไม่ได้กลัวเว้ย แต่หิวแล้วจะไปหาอะไรกิน ไปดิ ลุก”  

ปึก! โอ๊ะ!  

นอกจากจะไม่ลุก มันยกเอาปากมันมาชนปากผมอย่างแรง ปากแตกแล้วมั้งเนี่ย 

“อย่าปากดีให้มันมากนักพีม เดี๋ยวมึงจะโดน ไปจะก็ไป จะกินอะไร” 

“ขนมจีน”  

“อาทิตย์นี้มึงจะกินขนมจีนทั้งอาทิตย์เลยใช่ไหม” 

“เอ๊า ก็คนชอบ ไม่อยากกินก็ไม่เป็นนี่ กูไปกินคนเดียวได้อยู่แล้ว” ผมพูดจบก็เดินหนีออกมาทันที เหอะ ๆ แต่ยังไม่ทันพ้นประตูห้องเลย คอผมก็ถึงล๊อคไว้ด้วยแขนใหญ่ของมัน 

“เออ แดกให้หน้าเป็นเส้นไปเลยมึงอ่ะ” มันว่าแต่ผมรู้ว่ามันก็พาผมไปอยู่ดี  

เหอะ คิดว่าจะแน่ ถ้าคุณกำลังสงสัยอยู่หละก็ว่าทำไมผมต้องมาตกเป็นเบี้ยล่างของมันแบบนี้ ก็คงตอบได้คำเดียวแหละครับว่าเพราะ “ความหื่น” ของมันล้วนๆ ไอ้คนสันดานเสีย สงสัยมันคงเกิดมามีแต่คนตามใจ ถึงได้นิสัยเสียชิบหาย ชอบเอาแต่ใจทุกเรื่องเลย น่ารำคาญ!! 

 ————— 

TBC......ชอบกันไหม อยากอ่านคู่นี้ต่อป่าววววว บอกบ้างน้า >>> มีรีดเคยมาหวีดคู่นี้กับเรา ซึ่งเราก็หวีดนะ คือเคมีคู่นี้อยู่ใกล้กันมันได้จริงๆ ในเมื่อมีคนหวีด แล้วเราก็ชอบ ก็จัดไปเลยแล้วกัน ฮ่าๆๆๆ นี่สนองนีสไรท์เองจริงๆใช่ไหมเนี่ย ฮ่าๆๆๆ 

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น

}