ณวดี / B.crazy'

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : COLD GUY 2

คำค้น : หล่อ โหด เลว นิ่ง ใจร้าย หื่น หึง หวง รักข้างเดียว น่าสงสาร อ่อนแอ ยาปลุกเซ็กส์ 18+

หมวดหมู่ : นิยาย รักวัยรุ่น

คนเข้าชมทั้งหมด : 10.4k

ความคิดเห็น : 33

ปรับปรุงล่าสุด : 12 มิ.ย. 2562 23:48 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
COLD GUY 2
แบบอักษร

COLD GUY 2

.

.

[ JIDA PART ]

In Evening🌥!!!

@Jida’s House 

“อาทิตย์หน้าเลยเหรอคะแม่!” ฉันตกใจจนเผลอเสียงดังออกไป เพราะพอกลับมาถึงบ้าน พ่อกับแม่ก็บอกฉันเรื่องที่จะไปดูงานที่ต่างประเทศอาทิตย์หน้า 

“จ้ะ อาทิตย์หน้า มันกะทันหันน่ะ พ่อกับแม่ก็เพิ่งรู้”

“แล้วกลับเมื่อไหร่คะ”

“ยังบอกไม่ได้เลย แต่น่าจะสักระยะนึง ตอนแรกแม่ก็เป็นห่วงหนูนะ ไม่ค่อยอยากปล่อยให้อยู่คนเดียว แต่พอน้าอิงบอกว่าจะช่วยดูแลให้ แม่ก็ค่อยเบาใจ”

“ช่วยดูแลให้?”

“จ้ะ น้าอิงบอกว่าจะพาจิดาไปอยู่ที่บ้านจนกว่าพ่อกับแม่จะกลับมา แม่ก็โอเคนะ หนูล่ะว่ายังไง อยากไปอยู่บ้านน้าอิงหรืออยากอยู่ที่บ้าน แม่อยากให้หนูไปอยู่บ้านนั้นก็จริง เพราะแม่เป็นห่วงหนู แต่แม่ให้หนูเลือก เผื่อว่าบางทีหนูอยากอยู่ที่บ้าน”

“เอ่อ ไปอยู่กับน้าอิงก็ได้ค่ะ” ฉันตอบแม่ไปโดยไม่ต้องคิด รู้ใช่มั้ยว่าเพราะอะไร 

“แน่ะ ไม่เสียเวลาคิดหน่อยเหรอเรา” พ่อแซวขึ้นมายิ้มๆ ท่านสองคนรู้ว่าฉันรักพี่อคินมาก มากจนอยากอยู่ใกล้ตลอดเวลา แต่ท่านสองคนไม่รู้หรอกว่าตอนนี้ฉันไม่ได้รักพี่อคินแบบพี่ชายเหมือนกับเมื่อก่อนแล้ว และไม่รู้ด้วยว่าความสัมพันธ์ระหว่างฉันกับพี่อคินมันไม่ได้(ดี)เหมือนเดิม

“ไม่ค่ะ ไม่คิด คิกๆ ตกลงหนูจะไปอยู่กับน้าอิงจนกว่าพ่อกับแม่จะกลับมาค่ะ” ฉันบอกอย่างไม่คิดจะเก็บอาการ(ดีใจ) แบบว่าตอนแรกก็ไม่โอเคหรอกที่พ่อกับแม่ต้องไปเมืองนอก แต่ตอนนี้โอเคแล้วล่ะ เพราะการได้ไปอยู่บ้านน้าอิงฟ้ามันทำให้ฉันได้อยู่ใกล้ๆพี่อคิน ถึงแม้เขาจะไม่ได้อยากอยู่ใกล้ฉันก็ตาม แต่ฉันก็จะถือคติตื๊อเท่านั้นที่ครองโลก ฉันจะอดทนและพยายาม ก็อย่างที่เคยบอกไป ฉันจะทำให้พี่อคินรักฉันให้ได้ในสักวัน

“โอเค งั้นเดี๋ยวแม่โทรไปบอกน้าอิงกับอาเคนเลยละกัน ว่าจะพาหนูไปฝากเลี้ยงสักพัก” แม่พูดยิ้มๆแล้วเดินไปโทรศัพท์

“งั้นเดี๋ยวพ่อมานะ” พ่อบอกยิ้มๆแล้วลุกตามแม่ไป พ่อนี่น้าาา ขาดแม่ไม่ได้สักนาทีเลยจริงๆ แต่ฉันก็ชอบนะ ชอบที่พ่อกับแม่รักกันไม่เคยเปลี่ยนแปลงแบบนี้ ชอบจนบางทีฉันก็นึกอิจฉา ฉันเอง เอ่อ ฉันเองก็อยากจะมีแบบนี้บ้าง

[ JIDA END ]

.

.

[ AKIN PART ]

Next Week

@I University 

“เป็นไรวะสัส ทำไมทำหน้าแบบนั้น” 

“นั่นดิ ทั้งวันละ” พออาจารย์เลิกคลาส อยู่ๆไอ้สองตัวมันก็ถามขึ้นมา

“เซ็ง” ผมตอบพวกมันนิ่งๆ 

“เซ็งไรวะ”

“มีกาฝากมาอยู่ที่บ้าน” ผมตอบนิ่งๆเหมือนเดิม ตอบความจริงที่ผมเองก็เพิ่งรู้เมื่อวานตอนเย็น ตอนที่กลับไปถึงบ้านแล้วเห็นน้าอาร์ดากับลุงเจคอบอยู่ที่บ้าน ยัยนั่นก็อยู่ด้วย จริงสิ ผมยังไม่ได้บอกใช่มั้ยว่าน้าอาร์ดากับลุงเจคอบเป็นพ่อกับแม่จิดา และท่านสองคนก็เป็นเพื่อนสนิทของพ่อกับแม่ผม แล้วเมื่อวานที่พวกท่านมาก็เพราะจะเอาจิดามาฝาก ใช่ครับ ฟังไม่ผิดหรอก ท่านสองคนเอาจิดามาฝาก เพราะท่านสองคนจะไปเมืองนอก ตอนนี้จิดาเลยอยู่ที่บ้านผม คนที่ผมไม่ชอบขี้หน้ามากที่สุดมาเดินลอยหน้าลอยตาอยู่บ้านเดียวกับผม แล้วจะไม่ให้ผมเซ็งได้ไง นึกแล้วก็เคืองแม่เหมือนกันนะ ที่เป็นคนต้นคิดเรื่องนี้ ไม่รู้จะไปเสนอตัวดูแลยัยนั่นทำไม ก็ปล่อยให้อยู่บ้านตัวเองไปดิ ยัยนั่นไม่ใช่เด็กสามขวบซะหน่อยที่จะต้องมีคนคอยดูแลอย่างใกล้ชิด

“กาฝาก? กาฝากที่ไหนวะ”

“ช่างเหอะ” ผมบอกปัดไป ไม่ใช่อะไรหรอก ผมขี้เกียจพูดถึง

“เป็นงั้นไป” ไอ้แมคส่ายหน้าเอือมๆ แต่ก็ดีที่พวกมันไม่ถามเซ้าซี้อะไร

“งั้นคืนนี้ไปดริ้งค์กันหน่อยป่ะ แก้เซ็ง” อยู่ๆเสียงเรียบๆของไอ้ลีโอก็เอ่ยขึ้นมา

“ก็ดี” ผมตอบนิ่งๆอย่างไม่ลังเล ไปสังสรรค์ข้างนอกกับพวกมันก็ดีเหมือนกัน เพราะผมเองก็ไม่อยากกลับไปเห็นหน้าใครบางคนให้เสียอารมณ์

[ AKIN END ]

.

.

[ JIDA PART ]

“ทำไมพี่อคินยังไม่กลับมาอีกนะ” 

ฉันนั่งรอพี่อคินตั้งแต่เย็น จนตอนนี้ดึกมากแล้ว แต่เขาก็ยังไม่กลับมาเลย ที่ฉันรอเพราะอยากจะเห็นหน้าเขา อยากคุยกับเขา เมื่อวานตอนพ่อกับแม่มาส่งฉันที่นี่ หมายถึงบ้านน้าอิงฟ้าอ่ะ ก็อย่างที่บอกว่าฉันตกลงจะมาอยู่บ้านน้าอิงฟ้า นั่นแหละ ตั้งแต่ฉันมาอยู่นี่ ฉันยังไม่ได้คุยกับพี่อคินเลย เมื่อวานตอนเย็นเขาก็ไม่ยอมลงมากินข้าว มาเมื่อเช้าเขาก็รีบออกไปมหาลัยตั้งแต่ตอนไหนไม่รู้ ฉันก็เลยต้องมานั่งดักรอเขาอย่างตอนนี้ แต่ดูเหมือนจะรอไม่ไหวแล้วล่ะ เพราะพรุ่งนี้ฉันมีเรียนเช้า ขืนรอต่อ พรุ่งนี้คงได้ตื่นสายแน่ๆ งั้นเอาไว้ดักเจอเขาใหม่พรุ่งนี้ละกัน คืนนี้ฉันคงต้องเข้านอนก่อน

.

.

Next Morning🌤...

หลังจากตื่นมาอาบน้ำแต่งตัว ฉันก็รีบลงไปที่ห้องอาหารเหมือนเมื่อวาน แต่สิ่งที่ไม่เหมือนคือวันนี้มีพี่อคินนั่งกินข้าวเช้าอยู่ที่โต๊ะอาหารด้วย ฉันโคตรดีใจเลย ไม่งั้นคงไม่รีบเดินเข้าไปนั่งข้างๆกับพี่อคิน

“อรุณสวัสดิ์ค่ะน้าอิง อาเคน” ฉันยิ้มบอกน้าอิงฟ้ากับอาเคนก่อนหันไปหาพี่อคินด้วยรอยยิ้มที่กว้างกว่าเดิม

“อรุณสวัสดิ์ค่ะพี่อคิน ลงมานานแล้วเหรอคะ”

“ผมไปนะครับพ่อ แม่ พอดีมีเรียนเช้า” นอกจากจะไม่หันมามองหน้าและโต้ตอบกับฉันแล้ว พี่อคินยังวางช้อนอย่างไม่สบอารมณ์แล้วลุกเดินออกไปเลย ฉันก็ยิ้มไม่ออกไปเลย ในเมื่อไม่บอกก็รู้ ว่าที่พี่อคินทำแบบนี้ก็เพราะไม่อยากเห็นหน้าไม่อยากเสวนากับฉัน

“เอ่อ จิดาจ๊ะ น้าว่ากินข้าวดีกว่าเนอะ ข้าวต้มปลาของโปรดหนูเลย ลองทานดูสิจ๊ะ” น้าอิงฟ้าพูดขึ้นมา คงเห็นฉันหน้าเสีย ท่านเลยอยากพูดปลอบ ฉันเองก็รู้สึกขอบคุณนะ แต่มันก็ยังจุกๆในหัวใจไม่หาย

“เอ่อ ขอบคุณค่ะน้าอิง” ฉันฝืนยิ้มให้น้าอิงฟ้า ทั้งๆที่ความจริงมันยิ้มไม่ออก ก่อนจะฝืนตักข้าวต้มปลาเข้าปาก มันอร่อยดีนะ แต่ฉันกลับรู้สึกพะอืดพะอมจนแทบจะฝืนกินต่อไม่ลง แต่เพื่อเป็นการรักษาน้ำใจ ฉันคงต้องฝืนกินต่อไปแม้น้ำตาจะตกใน ...ไม่รู้เมื่อไหร่พี่อคินจะเลิกเกลียดฉัน ไม่รู้ว่าสุดท้ายแล้วมันจะมีวันนั้นมั้ย

[ JIDA END ]

.

.

[ AKIN PART ]

ผมลุกออกมาจากห้องอาหารอย่างไม่สบอารมณ์ คนกำลังกินข้าวอร่อยๆแท้ๆ ยัยนั่นดันมาทำเสียเรื่องจนได้ ไม่รู้จะลงมาทำไมตอนนี้ เซ็งชะมัด ไม่รู้ว่าผมต้องทนกับสภาพน่าเบื่อแบบนี้ไปอีกกี่วัน ไม่รู้เมื่อไหร่ยัยนั่นจะไสหัวกลับบ้านไปสักที!

[ AKIN END ]

.

.

[ JIDA PART ]

Many Days Later.

ตั้งแต่วันนั้นมาจนวันนี้ ทุกอย่างยังเหมือนเดิม พี่อคินยังเย็นชากับฉันทุกวัน คุยด้วยก็ไม่คุย ฉันยิ้มให้ก็ไม่เคยได้รับรอยยิ้มตอบกลับมา แต่ถึงจะอย่างนั้นฉันก็ยังอดทน ยังพยายามทำตัวปกติ ยังทักทายเขาทุกวัน เขาคงคิดว่าฉันหน้าด้านมาก แต่ก็ไม่แปลกหรอก ใครๆเห็นก็คงต้องคิดว่าฉันหน้าด้านที่ยังตื๊อไม่เลิก แต่จะให้ฉันทำไง ก็ฉันรักเขา จะเลิกรักก็ทำไม่ได้ ฉันเองก็ไม่รู้เหมือนกันว่าทำไมถึงได้รักพี่อคินมากขนาดนี้ ฉันรู้แต่ว่าฉันรัก และยังจะรักต่อไป ถึงแม้รู้ดีว่าถ้ายืนยันจะรัก หัวใจมันก็จะต้องทนเจ็บทุกวันก็ตาม

.

.

In the Evening🌥.

@I University 

“จิดา”

“ห้ะ อะไรเหรอมึง”

มิ้นมันเรียกฉัน ฉันเลยหันไปหามันอย่างงงๆ

“ไปหาขนมหวานกินกันป่ะ อารมณ์แบบว่าร่างกายต้องการของหวานอ่ะ” ไอ้ฉันก็นึกว่าเรื่องอะไร ที่แท้มิ้นมันก็หิวนี่เอง

“อืม ไปดิ แต่กินนิดเดียวนะ กินเยอะเดี๋ยวอ้วน”

“อันนี้ก็แล้วแต่ความอร่อยของขนม คิกๆ”

“มึงนี่นะ” ฉันส่ายหน้าอย่างเอือมระอา แต่ก็อดยิ้มออกมาไม่ได้ มิ้นมันไม่เคยแคร์จำนวนแคลอรี่อยู่แล้ว มันแคร์แต่ปากท้องมันอย่างเดียว แต่ไม่รู้ทำไม ถึงจะกินเยอะเท่าไหร่ แต่มันก็ไม่เคยอ้วนสักที

“น้องจิดา น้องมิ้น” อยู่ๆเสียงใครเรียกฉันก็ไม่รู้

“พี่แมค” เพื่อนพี่อคินนี่เองที่เป็นคนเรียก ก่อนเขาจะเดินเข้ามาหาฉันกับมิ้น

“พี่แมค เอ่อ มีอะไรเหรอคะ”

“คืนนี้ว่างป่ะ”

“เอ่อ ค่ะ ก็ไม่ได้ไปไหน พี่แมคมีไรเหรอคะ”

“พี่จะชวนไปงานวันเกิดพี่อ่ะ ไอ้อคินก็ไปด้วยนะ”

“พี่อคินไปด้วยเหรอคะ!” ฉันดีใจจนออกนอกหน้าขึ้นมาทันที

“ครับ ตกลงว่าไง ว่างไปใช่ป่ะ”

“ว่างค่ะว่าง ว่าแต่ที่ไหนเหรอคะ แล้วกี่โมง” ฉันรีบตอบรีบถามอย่างไม่ต้องคิด แค่ได้ยินว่าพี่อคินไปด้วย แค่นั้นก็ไม่จำเป็นต้องคิดอะไรอย่างอื่นแล้วล่ะ

“สามทุ่ม ที่ผับRJ แล้วเจอกันนะ ถึงแล้วโทรหาพี่ละกัน นี่เบอร์พี่” แล้วพี่แมคก็ยื่นนามบัตรมาให้ ฉันก็ค่อยๆเอื้อมมือไปรับมา

“ขอบคุณค่ะ”

“ครับ แล้วเจอกัน” พี่แมคยิ้มให้แล้วเดินกลับไปพร้อมกับผู้หญิงอีกคนที่เดินมาด้วยกัน รู้สึกว่าจะเป็นแฟนพี่แมคนะ ถ้าฉันจำไม่ผิด แต่ช่างเถอะ ฉันสนใจเรื่องวันเกิดพี่แมคคืนนี้ดีกว่า ฉันรู้นะว่าพี่อคินต้องเย็นชาใส่ฉันอีก แต่ฉันก็ดีใจที่จะได้เห็นหน้าพี่อคินนานกว่าทุกครั้ง เพราะฉันคิดว่าเขาคงไม่เสียมารยาทลุกออกไปกลางคัน หรือปฏิเสธไม่ไปงานวันเกิดเพื่อนสนิทเขาแน่ๆ^^

[ JIDA END ]

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น