LolliPopZz

เราตั้งใจเขียนเรื่องนี้มากๆเลยนะ อยากให้ทุกคนที่เข้ามาอ่านมีความสุขเเละสนุกไปกับเรื่องนี้ ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : ว่่าง(มั้ง)

คำค้น : เเพทย์ ,วิศวะ,เเฟนหมอ,เเฟนวิศวะ

หมวดหมู่ : นิยาย รักวัยรุ่น

คนเข้าชมทั้งหมด : 63

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 12 มิ.ย. 2562 23:44 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ว่่าง(มั้ง)
แบบอักษร

กริ๊งงงง....

"ฮัลโหล จะเข้างานยังครับ"

"กำลังจะเดินเข้าไปเเล้วค่ะ "

"งั้นก็ตั้งใจฝึกงานนะ เจอกันตอนเย็นครับ"

"ตอนเย็นเดี๋ยวหนูไปหาพี่ดีกว่า หนูน่าจะเลิกเร็วกว่าพี่"

"อยู่ที่นี่พี่เลิกงานตรงเวลานะครับบอกเลย"

"โม้ป่าว "

"งั้นใครเลิกหลังโดนทำโทษ"

"ทำโทษอะไรบอกมาเลย"

"เเล้วเเต่คนชนะโอเคมั้ย"

"ได้ คนอย่างใบไม้ไม่เคยกลัวอยู่เเล้ว งั้นหนูไปทำงานก่อนนะพี่ธามก็ตั้งใจด้วยละ"

"ระวังๆด้วยนะ "

"ค่ะ รับทราบ"

"คุยกับใครอยู่ครับ"

"อุ้ย!!!ตกใจหมดเลยพี่เก๋ พี่เก๋มานานยังคะเนี่ย"

" เพิ่งถึงเหมือนกันครับ"

"สวัสดีครับพี่เก๋ "

"เออหวัดดีไอ้ต้น"

"วันนี้พวกเราต้องทำไรบ้างครับพี่เก๋สุดหล่อ"

"มาถึงก็ส่งเสียงดังเลยนะไอ้ปืน"

"ต้องประกาศให้โลกหน่อยดิพี่"

"วันนี้คงไม่มีอะไรให้ทำมาก เพราะสัปดาห์ก่อนพวกเอ็งทำไปเยอะเเล้ว เเต่ต้องรอพี่เฟรมก่อนวะว่าเขาจะให้พวกเอ็งไปทำไร"

"งั้นตอนนี้พวกผมก็ว่างดิพี่"

"เเล้วเเต่จะคิด"

"กิ้วๆๆ"

"กิ้วๆพ่องไอ้ภูมิ โหดร้ายจังวะ"

"ไม่ใช่หมอทำไรก็ผิด"

"งั้นพวกเอ็งก็นั่งกันในนี้ไปก่อนนะเดี๋ยวกูไปทำงานของกูก่อน"

"พี่เก๋ไม่มีอะไรให้พวกหนูช่วยใช่มั้ยค่ะตอนนี้"

"พี่เขาบอกว่าง ก็คือว่างดิไอ้ลูกพี่ เดี๋ยวก็ได้งานจริง"

"ที่ใบไม้ถามอะถูกเเล้วมาฝึกงานไม่ใช่มานั่งเฉยๆ "

"น้องปืนขอโทษนะครับ" "กูให้พวกเอ็งนั่งว่างๆไปก่อนเดี๋ยวพี่เฟรมเข้ามาพวกมึงก็ไม่ได้พักเเล้ว เก็บเเรงไว้นะไอ้ปืน"

"เห็นมั้ยมึง มึงโดนเเน่"

"ไอ้ลูกพี่ มึงก็ต้องโดนเเบบกูด้วย กูจะดึงมึงลงมาช่วยกู กูจะใช้มึงเนี่ยงทาส ฮ่าๆๆ โอ๊ย"

"กูบอกให้มึงเก็บเเรงไว้ไง"

"เห้ยๆมึงๆ พี่เฟรมมาเเล้วว่ะ"

"ยังไม่ทันได้พักเลยวะ"

"สวัสดีครับพี่เฟรม"

"ดี วันนี้ต้องเเบ่งกลุ่มออกนะ พอดีคนขาดอยู่ด้วยจะให้ไปช่วย"

"2 2 หรอพี่ งั้นกูกับไอ้ใบ มึงกับมัน"

"ไม่ใช่"

"อ้าว เเล้วยังไงอะครับ"

"คนงานมันขาดอยู่3 ส่วนอีก1 มากับกู"

"งั้นใครจะไป3 กูได้ทั้งนั้น"

"ไอ้ต้นมึงไปกับพี่เฟรมป่าว"

"กูอยากไป3 วะ"

"งั้นมึงไอ้ปืนไปป่าว"

"ไม่เอาอะ"

"พอ พอ พอ งั้นพวกเอ็ง 3 ตัว ไปแทนคนที่ขาด ส่วนเรามากับพี่"

"พี่เฟรมครับเเล้วหน้าที่ไอ้ใบไม้มันหนักมั้ยครับ"

"เบากว่าพวกมึง ไปได้เเล้ว เเยกย้ายไป ส่วนเราตามมา"

"ตั้งใจทำงานนะพวกมึงกูไม่อยู่ช่วย"

"มึงกูระวังๆหน่อยนะไอ้ใบ พี่ธามฝากกูดูเเลมึง"

"นี่ใคร ลูกพี่พวกมึง"

ฉันก็เดินตามพี่เฟรมไปเเบบเงียบๆจนมาหยุดที่รถคันหนึ่ง มองหน้าพี่เฟรมเเบบงง

"ไม่ขึ้นหรอหรือต้องรอใครมาเปิดประตูให้" ไม่พูดป่าว พี่เฟรมก็เดินอ้อมฝั่งคนขับมาทางที่ฉันยืนเเล้วกำลังจะเปิดประตู

"ไม่ต้องค่ะ พี่เฟรม เปิดเองได้ เเต่ที่หนูสงสัยคือกำลังจะไปไหน คิดว่าจะช่วยงานพี่ที่นี่ "

"ถามมากเดี๋ยวรู้เอง ขึ้นได้ยังร้อน"

"ออค่ะ ขึ้นค่ะขึ้น" ระหว่างทางก็ออกจะเงียบๆไปหน่อยนะ ไม่มีเเม้เสียงเพลง ไม่มีเเม้เสียงพูดคุย มีเเต่เสียงเเอร์ อึดอัด ชะมัดให้ตายเถอะ บรรยากาศที่เมืองนี้น่าอยู่มาก ไม่วุ่นวาย ไม่มีรถติด มีเเต่ต้นไม้เต็ม2ข้างทาง อยู่ดีๆพี่เฟรมก็เลี้ยวเข้ามาในบ้านไม้หลังหนึ่ง เเล้วจอดตรงกลางสนาม

"รถจอดเเล้วก็ลงดิ นั่งทำไม"

"ที่นี่ที่ไหนอะพี่เฟรม เเล้วเรา"นั่งก็มองไปรอบๆสวนหย่อม

"เอ้า...พี่เเล้วพี่เฟรมไปไหนอะ " อะไรวะอยู่ดีๆก็เดินลงจากรถเเล้วหายไปไหน

"พี่เฟรม พี่หายไปไหนอะ "

"โอ๊ย"เดินอยู่ดีๆก็มีอะไรมากระโจนมาจากข้างหลังพอฉันหลังไปก็พบกับน้องหมาตัวน้อยน่ารักจังค่า

 

"มาจากไหนคะเนี่ย น่ารักจังเลยเรา ชื่ออะไรคะ หมั่นเขี้ยวจังเลย"

"หนูเป็นใคร ทำไมถึงเข้ามาอยู่ในบ้านลุง"

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น