Close​ your​ eye​

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : Bad Guy.15

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย ตลก,คอมเมดี้

คนเข้าชมทั้งหมด : 516

ความคิดเห็น : 5

ปรับปรุงล่าสุด : 12 มิ.ย. 2562 23:21 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
Bad Guy.15
แบบอักษร

Bad Guy.15 

 

 

เฮียธงรบคนนิ่ง 

 

📞📞📞… เฮียธงรบ 

 

"ครับเฮีย"

 

(วันนี้เฮียจะเข้าไปเทสรถเอง แม็กกี้จะเทสด้วยมั้ย)​

 

"ตัวใหม่ที่เอาเข้ามาใช่มั้ยครับ อืม.. ผมอยากลองเหมือนกัน แต่ตอนนี้ผมกินข้าวกับเมียอยู่ที่ห้างXXX เฮียไปถึงสนามบ่ายสองได้มั้ย ผมจะให้เด็กเตรียมความพร้อมรอ"

 

(ตามนั้น แล้วเจอกัน เผื่อเวลาให้เฮียด้วยนะมีเรื่องจะคุยด้วย)​

 

"ครับเฮีย วันนี้ผมให้เฮียเลย"

 

 

 

ฉันนั่งฟังเฮียหมีคุยโทรศัพท์ แต่พอเค้ารับสายเสร็จ เค้าก็ไม่ได้พูดอะไรต่อ นั่งกินอาหารในส่วนของตัวเอง ตักของที่ฉันชอบให้ฉันบ้าง ฉันก็ไม่ได้ถามอะไรนะ มันเรื่องงานของเค้านี่

 

ระหว่างทางเดินกลับก็ผ่านร้านเพชรร้านใหญ่ เค้าหยุดนิ่ง แล้วมองหน้าฉัน

 

" หมวย… ตามเฮียมา"

 

ฉันก็เดินตามเค้าเข้าไปในร้าน ร่างสูงใหญ่หน้าตาไม่เป็นมิตรเดินตรงเข้าไปที่ตู้ที่ตัวเองสนใจ ส่วนฉันก็เดินไปยืนอยู่ข้างๆ ยื่นหน้าออกไปดู

 

"อะไรอ่ะเฮีย"

 

"สร้อยเพชรไง ช่วงนี้กินปลาน้อยหรอแค่นี้ก็ไม่รู้จัก"

"จะซื้อให้ใครอ่า"

 

 

"ซื้อให้เมีย"

 

เค้าพูดหน้าตาเฉย แล้วก็หันไปคุยกับพนักงานต่อ ปล่อยให้ฉันยืนงงต่อไป

 

"ผมขอดูสองเส้นนั้นครับ"

 

ไม่นานพนักงานก็ถือกล่องเครื่องเพชรออกมาแล้วเดินมาที่ฉัน

 

" ลองทาบดูครับ"

 

พนักงานที่สวมถุงมือเรียบร้อบ ทาบสร้อยสองเส้นกับคอระหงของฉัน เฮียหมีดูอยู่ไม่นาน แล้วก็ส่งยิ้มเล็กๆให้ฉัน

 

"ผมเอาเส้นนี้ สวมให้เธอเลยครับ"

 

แล้วเค้าก็ส่งบัตรเครดิตให้พนักงาน พอพนักงานเดินห่างออกไป

 

"หมวยดูกระจกสิ"

 

"ซื้อให้ทำไม สิ้นเปลือง"

 

" เฮียซื้อให้เมีย เราคบกันแล้ว หมวยใส่ไว้ตลอดไม่ต้องถอดนะ เห็นแล้วจะได้คิดถึงเฮีย"

 

"แต่มันแพง แค่ดอกไม้ก็พอแล้วเฮีย"

 

" เปย์เมียไม่มีคำว่าแพง"

 

'จุ๊บ…'​

 

แล้วเค้ากดจูบลงมาเบาๆที่ปากบาง มันเร็วเหมือนสายลมผ่าน ฉันหันไปมองก็เจอพนักงานมองดูอยู่ หน้าของเธอขึ้นริ้วสีแดง

 

" เฮีย… อายเค้า"

 

คนหน้าหนาหันไปมองพนักงานแล้วหรี่ตามอง

 

" คุณเห็นอะไร"

 

" มะ… ไม่เห็นอะไรเลยค่ะ นี่คือใบเซอร์ฯแล้วก็บัตรเครดิตของคุณลูกค้า ขอบคุณ​มากๆเลยค่่ะ"

 

 

มือหนาเอื้อมมาจูงมือฉัน แล้วพาเดินออกไปไม่สนใจใคร ฉันยังงงๆ อยู่ดีๆก็ได้สร้อยคอทั้งๆที่เค้าขอคบฉัน เราไปไหนมาไหนด้วยกันเกือบเดือนแล้ว นี่เพิ่งนึกได้หรอ ทำไมอินดี้จัง

 

 

 

@สนามแข่งรถ

 

รถจอดเทียบที่จุดจอด เฮียหมีหันมาคุยกับฉัน

 

" หมวยชอบสร้อยมั้ย"

 

" ชอบสิ…"

 

 

"รางวัลที่เฮีนทำดีล่ะ"

 

"เฮียจะเอาอะไร… หนูไม่มีตังซื้อของแบบนี้ให้เฮียหรอกนะ"

 

เราสองคนจ้องตากันฉันชักจะรู้สึกไม่ปลอดภัย แล้วเฮียหมีก็กดจูบลงมา มือหนาประคองท้ายทอยฉันไว้ เค้ามอบจูบที่แสนจะอ่อนหวานให้ฉัน ฉันเคลิบเคลิ้ม​ไปกับจูบนั้น

 

" หวาน… หวานมาก"

 

เค้าลูบเบาๆที่สร้อยคอฉัน แล้วเชยคางฉันขึ้นให้สบตา

 

" หมวยต้องใส่ตลอดนะ ถ้าเฮียไม่เห็นเฮียจะโกรธ"

"ก็แล้วแต่"

"หมวย... เฮียจริงจัง"

"ก็ได้ๆ จะใส่ตลอด แต่ถ้างานไหนเค้าให้ถอด ก็ต้องถอดนะเฮีย"

"ถ้าเรื่องงานเฮียเข้าใจ แต่ถ้าไม่เกี่ยวกับงานแล้วเฮียเห็น มีลงโทษ"

 

"เฮีย... นี่แฟนหรือลูกน้อง สั่งจัง เดี๋ยวจะลาออกจากการเป็นแฟนแล้วนะ"

" วงการนี้เข้าแล้วออกยาก กลับตัวไม่ทันแล้วหมวย"

 

จากนั้นเฮียหมีก็โถมกอดเข้ามา กอดแน่นมาก

" หมวยอย่าดื้อ อย่าซน เฮียขอแค่นี้"

 

" ดื้ออาราย ซนอาราย หนูออกจะเป็นเด็กดี"

 

" เฮียไม่ได้ตาบอด หมวยชอบแอบมองคนหล่อๆ มีผัวแล้วเลิกเจ้าชู้ได้แล้ว"

 

" เฮีย... หนูแค่มองมั้ย ไม่ได้เข้าไปขอเบอร์หรือไอจีเลย"

 

"อย่าให้เฮียจับได้ก็แล้วกัน... มึงตายแน่หมวย"

 

" ดุเก่ง" 

 

" หึ... เจอของจริงมีหนาวแน่หมวย ผัวมึงดุมากรู้ไว้เลย"

 

จากนั้นจมูกโด่งก็ฝังลงมาที่แก้มใสแบบจมลงไปเลย แล้วเราก็เดินคู่กันไปจนถึงส่วนห้องทำงานที่สามารถมองเห็นสนามแข่งทั้งสนาม

" เฮียหนูกลับก่อนได้มั้ย เฮียจะได้ทำงานไง"

" อยู่ด้วยกันนี่แหละ ไม่อยากรู้หรอว่าผัวตัวเองทำงานอะไร"

"มีแต่ผู้ชายเยอะไปหมด หนูกลัว"

" อย่ามาปากดีหมวย ผู้ชายพวกนี้มันรู้ว่าหมวยเป็นเมียเฮีย ใครกล้ามองหมวยได้หลับคาตีนเฮีย"

 

ฉันนั่งคุยกับเค้าอยู่ไม่นาน ก็มีคนมาบอกว่าแขกของเค้ามาแล้ว ฉันจะออกไปรอข้างนอกแต่เค้ากลับบอกว่าไม่ต้องให้นั่งข้างๆเค้าแบบนี้

" สวัสดีครับเฮีย สบายดีนะครับ"

ปรากฏ​ร่างของผู้ชายสามคนตัวใหญ่เหมือนยักษ์​ทั้งสามคนเลย แล้วฉันก็ต้องอึ้งเพราะว่าคนที่อยู่ตรงกลางคือ อีลุงธงรบคนที่มันทำให้เพื่อนรักฉันต้องหนีไปเลียแผลใจถึงอเมริกาตั้งแต่เรียนมหา'ลัยปีสาม​ จนป่านนี้ก็ยังไม่ได้กลับประเทศเลยมีลูกติดท้องไปอีกต่างหาก ฉันที่ยกมือไหว้ค้าง แต่ตาจ้องมองที่ร่างสูงที่เหมือนจะมองเหยียดคนอื่นตลอดเวลา แต่ฉันว่าสายตาของฉันตอนนี้ก็คงมีความอาฆาต​แค้นส่งไปยังเค้า จนเฮียหมีต้องสะกิดแล้วดึงให้ฉันนั่ง ลุงธงรบนั่งลง เค้ามองมาที่ฉันแว้บนึง แล้วก็หันไปคุยกับเฮียหมี

"รถพร้อมแล้วใช่มั้ย"

"ครับ เฮีย... นี่น้องมายเมียผม หมวยนี่เฮียธงรบหุ้นส่วนเฮีย"

"สวัสดีค่ะคุณธงรบ"

"เมีย...."​

ลุงธงหักพูดเบาๆ กับเฮียหมีที่ส่งยิ้มกวนๆให้

"ใช่... เมีย"​

ฉันลืมแล้วมารยาท​ทุกอย่างฉันนั่งกำมือมองหน้าลุงธงหัก ยิ่งเห็นหน้ายิ่งโมโห อยากจะกางเล็บข่วนๆหน้า แล้วมันน่าเจ็บใจตรงที่เหมือนว่าเค้าไม่สนใจฉันเลย ลุงธงหักกับเฮียนั่งคุยงานกันประมาณยี่สิบนาที เหมือนหูฉันมันอื้อ ไม่ได้ยินเนื้อหาอะไรเลย จนทั้งสองคนยืนขึ้น แล้วลุงธงหักกับลูกน้องเดินออกจากห้องทำงานไป

"หมวย... หมวย.. มึงเป็นไ่รเนี้ยะหมวย"

ฉันได้สติ เลยหันหน้ามามองเค้า สะบัดมือออก จนเฮียหมีมันมองหน้า

"หนูไม่ได้เป็นอะไร"

"จะโกหกทำไม เฮียเห็นว่าหมวยจ้องเฮียธงรบเหมือนจะควักใส้ควักพุงเค้า หมวยเป็นอะไร อย่าบอกเฮียนะว่าแฟนเก่า"

"บ้านา... ใครจะไปชอบท่อนไม้แบบนั้น"

" เออ... แล้วไป แล้วไปมองหน้าเค้าแบบนั้นทำไม นั้นหุ้นส่วนใหญของเฮียนะ"

ฉันเลยเล่าเรื่องของพิมเพื่อนรักของฉันให้เฮียหมีมันฟังคร่าวๆ แบบสรุปเร็วเข้าใจง่าย

 

" เรื่องของผัวเมีย เค้าอาจจะมีอะไรที่หมวยไม่รู้ก็ได้ อย่าออกตัวแรงเดี๋ยวเป็นหมา มึงเคยได้ยินมั้ยหมวย "

ระหว่างที่เราคุยกัน เค้าก็เปลี่ยนชุดไปด้วย หน้าด้านแค่ไหนฉันคงไม่ต้องบอกนะ พูดไปก็ใช้นิ้วชี้ให้ฉันช่วยติดกระดุมต่างของลู​ดเทสรถ พอแต่งตัวเรียบร้อยก็คว้าหมวกกันน็อก​ให้ฉัน​ถือแล้วจูงมือฉันเดินลงไปที่สนาม

 

พอมาถึงจุดที่มีช่างรออยู่ มีลูกน้องเฮียหมีบางคนที่ฉันเคยเจอยืนอยู่มากกว่าสิบคน ส่วนในสนามก็มีสรสปอร์ต​ราคาไม่ต่ำกว่ายี่สิบล้านขับวนอยู่ในสนาม

"ใครขับอ่ะเฮีย"

"เฮียธงรบ"

ฉันได้แต่ก่นด่าในใจ ขอให้รถแหกโค้ง เฮ้ย... แต่เดี๋ยวนะ รถจะพังมั้ย เดี๋ยวเสียชื่อสนามแฟนฉัน

เฮียหมีตั้งใจดูการขับของลุงธงหักมาก แล้วพูดคุยกับช่างที่อยู่ข้างๆตลอด มีทีมงานถ่ายวีดีโอไว้ด้วยส่วนฉันก็ยืนดูอยู่เงียบๆ ฉันชอบกีฬา​แทบจะทุกชนิด รถสปอร์ตสวยๆฉันก็ชอบ แต่ที่ไม่ชอบคือคนที่ขับรถอยู่ตอนนี้ ไม่นานรถก็เข้าจอดเทียบตรงจุดจอด ลุงธงหักลงมา แว้บนึงฉันเห็นว่าลุงธงหักแม่งโคตรเท่ห์ แบบนี้​เองมั้งที่ทำให้พิมตัดใจไม่ได้จนต้องเลื่อกที่จะหนีเค้าไปแทน แล้วฉันก็ต้องเรียกสติตัวเองกลับมา เฮียหมียืนพูดคุยกับลุงธงหักประมาณ​สิบนาที แล้วขึ้นขับรถออกไป

ฉันมองดูเฮียหมีอยู่ตลอด เค้าขับรถเก่งมาก เออ... ฉันเพิ่งนึกขึ้นได้ว่าเราไม่เคยคุยกันเรื่องนี้เลย ฉันรึ​กว่าเค้าทำแค่สนามแข่งกับซ่อมรถ ไม่เคยคิดเลยว่าเค้าจะแข่งเองด้วยมั้ย จนรถมาจอดเทียบจุดจอด เฮียหมีลงจากรถมาได้ก็เดินมาหาฉัน ถอดหมวกกันน็อก​ส่งให้ฉันแล้วพูดคุยกับลุงธงหักอยู่สักพัก แล้วลุงธงหักก็กลับไป เค้าคุยกับพวกช่าง​งต่ออีกเล็กน้อยแล้วเดินมาจูงมือฉันไปที่ห้องทำงาน

"หมวยเบื่อมั้ย"

"ไม่อ่ะ สนุกดี"

"อืม... ถึงเบื่อเฮียก็ไม่สน ต้องอยู่กับเฮียแบบนี้แหละ"

"เอาแต่ใจ เดี๋ยวหนูมีงานก็มาเฝ้าแบบนี้ไม่ได้หรอก"

เค้าบีบจมูกฉันเล่น แล้วเปิดประตูที่อยู่ในห้องทำงานดึงมือฉันให้ตามเข้าไป มันเป็นห้องพักขนาดไม่ใหญ่มาก มีเตียงนอนขนาดใหญ่​ตั้งอยู่

" มีห้องนอนที่นี่ด้วยหรอ"

" อืม บางที่งานมันเสร็จก็ดึกเฮียขี้เกียจกลับบ้าน ก็นอนนี่"

ฉันจับแขนแกร่งไว้แล้วบีบหนักๆ

" เฮียพาผู้หญิงมาเชือดที่นี่ใช่มั้ย"

เค้าจ้องตาฉันกลับแต่ไม่ตอบอะไร เดินหยิบผ้าขนหนูแล้วเข้าห้องน้ำไป ทิ้งให้ฉันยืนสงสัยอยู่ตรงนั้น ฉันเลยเดินดูตามจุดต่างๆ เปิดดูตู้เสื้อผ้าก็มีแต่ของผู้ชาย ไม่มีของใช้ผู้หญิง​ในห้องนี้ อืม... รอดตัวไปนะ ไม่นานเค้าก็ออกจากห้องน้ำมา ฉันที่นอนอยู่บนเตียงหันหลังให้เ​ค้า กระชับผ้าห่มให้แน่นหนาขึ้น

ถามว่าฉันประหม่ามั้ยเวลาอยู่กับเค้า มันก็พูดยากนะ เพราะที่ผ่านมาเวลาอยู่ด้วยกัน เค้าจะทำแค่นอนกอดฉันไว้ ไม่มีอะไรเกินกว่านั้น เค้าทำแบบนี้ตลอดจนฉันเกิดความเคยชิน

"ป่ะหมวยไปกินข้าวเดี๋ยวเฮียไปส่งที่คอนโด"

เค้าดึงฉันให้ลุกขึ้นจากเตียง ฉันแกล้งทำเป็นอยากนอนต่อ

"หนูยังไม่หิว ขอนอนต่ออีกหน่อยนะเฮีย"

เค้าไม่ได้พูดอะไร แต่ซุกตัวเข้ามาในผ้าห่มกับฉันดึงฉันไปกอด หอมแก้มฉันเบาๆ

"นอนก็นอน"  

 

 

😁😁😁😁😁😁😁 

เม้นท์กันหน่อย 

 

 

 

 

 

"

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น

}