Nan

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

หัวใจที่ปวดร้าว

ชื่อตอน : หัวใจที่ปวดร้าว

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย ชีวิต/ดราม่า

คนเข้าชมทั้งหมด : 72

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 12 มิ.ย. 2562 22:42 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
หัวใจที่ปวดร้าว
แบบอักษร

เพี้ยะ !!!!!!!!!!!!!!!!

“ฉันสั่งให้แกเอาเด็กออก แกก็ต้องออก ! ถ้าแกไม่ทำตามที่ฉันบอกไม่ต้องมาเรียกฉันว่าพ่อ”

มินตรา ถึงกับน้ำตาซึมเมื่อได้ยินสิ่งที่ผู้เป็นพ่อได้เอ่ยออกมา

 

“ ไม่ค่ะพ่อ เค้าเป็นลูกของหนู เป็นเลือเนื้อของหนู หนูจะไม่มีวันทำแบบนั้นเด็ดขาด”

“ นี้แก !!!” พ่อชี้หน้ามินตราอย่างเหลืออด

“ยัยมิน... อย่าไปเถียงพ่อแบบนั้น”

ผู้เป็นแม่กล่าวพร้อมกลับกอดปกป้องลูกสาวตัวเองไว้เพราะกลัวว่าผู้เป็นพ่อจะลงไม้ลงมือทำร้ายลูกของตัวเอง

“งั้นแกบอกฉันมาว่าใครเป็นพ่อของเด็ก”

“ ………………………………………………… “

มินตราได้แต่เงียบไม่กล้าที่จะบอกพ่อว่าใครที่เป็นพ่อของเด็ก เพราะเธอไม่อยากที่จะคิดถึงหน้าคนเลวคนนั้น หรือนึกถึงแม้กระทั่งชื่อของเขา เธอไม่อยากจะพูดถึงมันด้วยซ้ำ

“ ไอ้ศิลาใช่ไหม มันใช่ไหมที่เป็นพ่อของลูกแกตอบฉันมายัยมิน ! “

มินตราได้แต่ร้องไห้ เงียบและไม่พูดอะไรออกมาเลย มีแต่น้ำตาที่เป็นคำตอบเพียงเท่านั้น

ใช่แล้วผู้ชายคนนั้นคือศิลา เขาชื่อศิลา คนที่ทำให้เธอตั้งท้องในตอนนี้ มินตราได้แต่เม้มปากจนเป็น เส้นตรง แล้วนึกถึงภาพเหตุการณ์ต่างๆที่ผู้ชายคนนั้นได้ทำกับเธอเหมือนอย่างกับเธอไม่ใช่คน เค้าไม่มีแม้แต่คำปลอบโยน ไม่มีแม้แต่ความเห็นใจ มีแต่ทำร้ายเธอทั้งร่างกายและจิตใจ ให้บอบช้ำ ซ้ำแล้วซ้ำอีก ซ้ำแล้วซ้ำเล่า จนเธออยากจะกลั้นใจตาย ไม่อยากจะมีแม้ชีวิตหรือลมหายใจที่จะอยู่ต่อบนโลกใบนี้ต่อไป

แต่ทว่าดันเกิดมีเจ้าตัวน้อยตัวเล็กๆที่อยู่ภายในร่างกายของเธอ หัใจดวงน้อยๆ ที่กำลังจะลืมตาดูโลก จึงทำให้เธอเข้มแข็งและกล้าที่จะก้าวต่อไปได้บนโลกใบนี้

“ ยังไงแกก็ต้องเอาเด็กออกแกจะปล่อยให้เด็กคนนี้มาทำลายชื่อเสียงของวงศ์ตระกูลเราไม่ได้ แกจะให้ ฉันตอบชาวบ้านว่ายังไง ในเมื่อลูกที่ฉันเลี้ยงมากับมือหายไปไหนไม่รู้ตั้งหลายเดือน กลับมาพร้อมกับไอ้มารหัวขนนี้ ! เอาละยังไงก็ช่าง วันนี้ผมต้องไปทำงาน พรุ่งนี้ผมกลับมาจากต่างจังหวัด ก็หวังว่าผมจะได้รับข่าวดี คุณอย่าทำให้ผิดหวัง พายัยมินไปจัดการทุกอย่างให้เรียบร้อย ไม่งั้นผมจะจัดการเอง คุณคงเข้าใจความหมายที่ผมพูดนะ”

เมื่อกล่าวเสร็จผู้เป็นพ่อได้เดินหันหลังปิดประตูลงและไม่หันหลังกลับมามองภรรยาและลูกสาวตัวเองอีกเลย

 

ณ คลินิก ปรึกษาปัญหาครอบครัว

 

“ อายุครรภ์กี่สัปดาห์แล้วคะ ? “ พยาบาลหน้าเคาน์เตอร์เอ่ยถาม

“ 12สัปดาห์ค่ะ “ แม่มินตราตอบอย่าท้อแท้ ใจจริงเธอก็ไม่อยากทำแบบนี้หรอกนะแต่เป็นเพราะไม่สามารถขัดคำสั่งของผู้เป็นหัวหน้าครอบครัวได้

“ จริงๆอายุครรภ์ขนาดนี้คุณหมอจะไม่ค่อยรับนะคะแต่จะพยายามทำให้ปลอดภัยที่สุด ทำประวัติเรียบร้อยแล้วก็ไปเปลี่ยนชุดรอในห้องได้เลยค่ะ”

แม่พามินตราพาไปเปลี่ยนชุดและรอหมอในห้องผ่าตัด แต่ระหว่างทางที่อยู่ด้วยกันนั้นมินตราและแม่ไม่มีแม้แต่การพูดจากัน ได้ยินเพียงเสียงลมหายใจเท่านั้น

“ ไม่ต้องกลัวนะลูก ทุกอย่างมันจะผ่านไปด้วยดี “ แม่จับมือมินตราพร้อมพูดปลอบใจ

“ แม่คะ… คือมิน มะไม่…… “ มินตรายังพูดไม่ทันจบคุณหมอก็เดินเข้ามาในห้องเสียแล้ว

“ รบกวนญาติออกไปรอข้างนอกเลยนะคะ “ พยาบาลกล่าวพร้อมกับปิดประตูห้องลง

ระหว่างที่ หมอและพยาบาลกำลังเตรียมการผ่าตัดมินตราได้รู้สึกสงสารลูกของตัวเองเธอคิดย้อนไปถึงเกตุการณ์ต่างๆที่เกิดขึ้นและเธอจึงคิดได้ว่าเธอจะต้องเลี้ยงเด็กคนนี้ให้เค้าโตมาด้วยความรักของเธอให้ได้ ถึงแม้ว่าพ่อของเขาจะไม่ยอมรับในตัวเธอและลูก เธอก็จะเลี้ยงเขาให้ดีที่สุด เธอจะให้ทุกอย่างในชีวิตที่เธอมี ถึงแม้ว่าเขาจะไม่มีพ่อไม่มีตาไม่มียาย ไม่มีแม้แต่ญาติ แต่เขาก็ยังมีแม่ที่พร้อมจะทุ่มเททุกอย่างเพื่อเขาคนนี้

“ แม่จะรักและดูแลหนู ยิ่งกว่าชีวิตของแม่ แม่สัญญา “ เบาพร้อมน้ำตาที่ไหลรินอาบแก้ม

ทันใดนั้นมินตราได้วิ่งลงจากเตียงทันทีและเธอคิดว่าเธอจะไม่กลับมาที่บ้านหลังนี้อีก เธอยอมเป็นลูกอกตัญญู แต่เธอจะเป็นแม่ที่ดีให้ได้

 

 

 

 

❤️❤️❤️❤️❤️ เป็นยังไงกันบ้างคะ มีใครสงสารมินตรากันบ้างไหม เค้าต้องขอโทษนะถ้าเกิดเขียนให้มินตามีชีวิตที่อาภัพขนาดนี้ แต่ยังไงก็ฝากติดตามนิยายเรื่องแรกของคะแนนด้วยนะคะ สัญญาว่าจะเขียนให้สนุกที่สุดเท่าที่จะทำได้เลย ❤️❤️❤️❤️❤️

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น