NAPPER
facebook-icon

ขอบคุณที่มาอ่านกันนะครับ มือใหม่หัดเขียนครับ ก็อ่านไม่สนุกก็ขอโทดด้วยนะครับ เพราะเนื่อเรื่องมันยาวเเละงงนิดหน่อยอะครับ TT

ตอนที่ 3 ทำงานวันเเรก...

ชื่อตอน : ตอนที่ 3 ทำงานวันเเรก...

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย แฟนตาซี

คนเข้าชมทั้งหมด : 19

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 13 มิ.ย. 2562 21:49 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่ 3 ทำงานวันเเรก...
แบบอักษร

"ตื่นได้เเล้ว จ้า..."

เสียงของผู้หญิงที่สดใสดังขึ้นมาจากหน้าบ้านพักของเพนนีเเละวีด้า ด้วยน้ำเสียงที่น่ารักนั้นทำให้ทั้งสองคนนั้นตื่นขึ้นมาได้อย่างสดชื่นเเต่ก่อนที่เพนนี สาวน้อยผู้น่ารักจะลุกออกจากเตียงเธอนั้นได้นั่งวิเคราะห์น้ำเสียงนั้นเป็นอย่างดีก่อนจะรู้วา่นั้นคือน้ำเสียงของเกล เเต่พอนึกไปนึกมาก็จำเหตุการณ์ต่างๆจากเมื่อวานได้เป็นอย่างดี นั้นทำให้เธอนั้นต้องกระโดดลงจากเตียงอย่างรวดเร็วก่อนจะวิ่งไปอาบน้ำอย่างรวดเร็ว วีด้าที่ยังเมาขี้ตาอยู่นั้น ยังตามสถานการณ์ไม่ทันจึงค่อยลงจากเตียงเเละตามเพนนีไป

"สายเเล้วนะ ทั้ง 2 คน"

เสียงของเกลดังขึ้นมาอีกครั้งด้วยน้ำเสียงที่เริ่มต่างออกไปก่อนจะเกิดเสียงโครม!คราม!ดังขึ้นที่หน้าบ้านพักของทั้งคู่นั้นทำให้ทั้งสองคนเริ่มเร่งตัวเองมากขึ้นเรื่อยเพื่อจะออกไปให้ทันเวลาก่อนที่เกลจะกลายร่างไป...

"เร็ว วีด้า เร็วเข้า ก่อนที่รุ่นพี่เกลจะเปลี่ยนไป"

"นั้นสินะ เร็วเลยๆ"

ทั้งรีบเร่งในการทำสิ่งต่างๆรวมตัวของพวกเธอมากขึ้นเพื่อให้ทันเวลาแม้พวกเธอจะพลาดอะไรไปหลายอย่างในบ้านพวกเธอก็ตาม ก่อนที่พวกเธอทั้งสองคนจะพร้อมที่จะออกจากบ้านพักของพวกเธอ เเต่ทันใดที่เธอเปิดประตูออกมาสิ่งที่เธอเจอคือ คนในชุดสูทสีดำที่เกลนั่งทับอยู่

"เสร็จเเล้วเหรอเนี่ย ฮ่าๆ" 

"เเล้วนั้นใครเหรอคะ รุ่นพี่เกล"

"โวเวอจไง"

"อ่อ ห้ะ!"

เมื่อทั้งคู่ได้ถามเกลไปก็ได้รู้ว่านั้นคืดโวเวอจที่อาจจะไปกวนประสาทเกลเอาไว้จึงโดนจัดการเสียให้ตามภาษาของเกล ทั้งคู่นั้นนึกภาพไม่ออกเลยว่าโวเวอจนั้นโดนอะไรไปบ้าง ก่อนที่เพนนีจะคิดอะไรบางอย่างได้ "อืม...ถ้าเราโดนคงเเบบ... ว้าว! ดูไม่จืด" เมื่อทั้งสี่คนพร้อมเเล้วทุกคนก็ออกเดินทางกลับไปที่โกดังเเห่งหนึ่งในกองทัพระหว่างเดินอยู่โวเวอจก็ได้พูดคุยกับพวกเธอไปด้วย

"นี่ๆ พวกเธอน่ะ รู้จักหัวเราหรือยัง?"

"ไม่อะค่ะ"

"ไม่ต้อง ค่ะ กับฉันก็ได้"

"ค่ะ"

"ก็บอกว่าไม่ต้องไง ฮ่าๆ"

"อ่า! โอเคนะ?"

"เยี่ยมไปเลย..."

ทั้งสามคนคุยกันอย่างสนุกสนานเเต่กลับมาหน้าของเกลเเล้วนั้นไม่เข้ากับการพูดคุยของคนทั้งสามคนที่อยู่ข้างหลังเลยเเม้เเต่น้อย นั้นทำให้เกิดบรรยากาศที่ไม่เหมาะเเก่การพูดคุยเกิดขึ้นเเต่นั้นก็ไม่ใช่ปัญหาของโวเวอจเลยเเม้เเต่น้อยเช่นกันนั้นทำให้เขาอยากจะเเกล้งเกลมากขึ้นเรื่อยๆด้วยซ้ำ...

"อะ! ถึงเเล้วล่ะ" 

เกลพูดขึ้นมาเมื่อทั้งสี่คนนั้นมาถึงที่โกดังที่เก็บไปด้วยเศษเหล็กมากมายกองอยู่ด้านข้างของโกดัง เเละภายในยังมีอุปกรณ์เสริมอยู่อย่างหลากหลายเเต่มีเเท่นอันหนึ่งที่ขาดหายไป นั้นทำให้เพนนี เกิดความสงสัยเกิดขึ้น เมื่อเธอนั้นได้สูดลมหายใจเข้าไปก็ได้กลิ่นของน้ำมันเเละเศษเหล็กอย่างชัดเจน เเต่เธอนั้นก็ไม่มีปัญหาอะไรเพราะเธอนั้นก็ชินมาจ่กที่มหาวิทยาลัยเรียบร้อยเเล้ว ก่อนที่เกลจะพาเดินขึ้นไปที่ห้องๆหนึ่งที่อยู่ชั้น 2 โกดัง มีประตูไม้อยู่ 2 บาน 2 ห้อง ห้องเเรกเปิดไฟเอาไว้ เเสดงว่ามีคนอยู่ เเละอีกห้องนั้นไม่มีไฟเปิดอยู่แสดงว่าไม่มีคน ก่อนที่เกลจะพาเดินไปที่ห้องที่เปิดไฟอยู่เมื่อเปิดประตูเข้าไปก็ พบกับชายในชุดทหาร นอนหลับอยู่บนโต๊ะอย่างไม่เกรงใจ...

"นี่! นาย พาเด็กใหม่มาให้เเล้ว อีส"

"นี้ไง หัวหน้าเรา อีสคอนเดอร์"

เมื่อเกลปลุกคนที่นอนหลับอยู่ได้เป็นที่สำเร็จ โวเวอจก็เอามือของเขาชี้ไปที่ชายคนนั้นเเล้วพูดกับทั้งคู่ขึ้นมาว่า "นี้ไง หัวหน้าเรา อีสคอนเดอร์" เมื่อเพนนีเเละวีด้าได้ยินชื่อเช่นนั้นก็ทำหน้าได้เเต่เพียงงงกับเหตุการณ์ต่างๆในตอนนั้น เเละได้เเค่คิดอย่างเดียวกันว่า "ชายคนนี้พึ่งไม่ได้เเหง่ๆ" เมื่อโวเวอจเห็นสีหน้าของทั้งคู่ ก็อดที่จะขำไม่ได้จึงหลุดขำออกก่อนจะเปลี่ยนเป็นยิ้มออกมาอ่อนๆให้กับทั้งคู่ไป เมื่อชายคนนั้นตื่นขึ้นก็หาวขึ้นมาก่อนที่เขาจะกระโดดลงจากดต็ะเเละเดินไปที่เก้าอี้ เเล้วนั่งลง...

"เห้อ... โดนปลุกจนได้นะเนี่ย เเย่จริงๆเลย เกลเนี่ย"

"นี่มันเวลางานโว้ย!!!"

"งั้นก็มาเริ่มกันเลยดีกว่า ไหนดูสิ"

ชายคนนั้นพูดกับเกลเสร็จ สีหน้าของเขาเริ่มเปลี่ยนจากไม่ไหนเป็นความเคร่งเครียดอย่างมากกับการอ่านเอกสารบนโต๊ะ ก่อนที่เขาจะยิ้มออกมาเเล้วพูดออกมาว่า

"รับเข้าทำงาน วันนี้เลย แนะนำตัวได้เลย"

เมื่อทั้งคู่ได้ยินเช่นนั้นก็ตกใจเล็กน้อยที่ไม่มีการสอบหรือการสัมภาษณ์งานใดๆเลย เเต่ทั้งคู่ก็ตั้งสติเเละเริ่มเตรียมตัวที่จะตอบกลับไปอย่างเต็มที่

"ฉัน เพนนี ลิงค์ ค่ะ"

"ฉัน วีด้า เลดเกอร์ ค่ะ"

"โอ้... น้องสาวอาคีโก้นี้เอง"

ชายคนนั้นทำหน้าที่ตกใจเล็กน้อยก่อนจะลุกขึ้นเพื่อจะพูดอะไรบางอย่าง เเละ ทั้งเกล เเละโวเวอจก็ได้เดินไปหาชายคนนั้นเช่นกัน...

"ตาฉันบางล่ะนะ ฉัน พันโท อีสคอนเดอร์ ทิสฟิก"

"ฉัน ร้อยเอก เกล เรมเทีย"

"ฉัน พันตรี โวเวอจ โพส เเละพวกเราทั้งหมดยินดีต้อนรับพวกเธอเข้าทำงานที่นี้นะ"

หลังจากที่ทั้งหมดได้เเนะนำตัวไปเป็นที่เรียบร้อย เกลก็หยิบเสื้อผ้าให้กับทั้งคู่ไปเเละบอกให้ทั้งคูานั้นไปเปลี่ยนที่ห้องน้ำของโกดัง เมื่อทั้งคู่ได้ยินอย่างงั้นก็ตัดสินใจที่จะเดินที่ห้องน้ำของโกดังอย่างเต็มใจเเละเริ่มคุยกัน

"นี่ เพนนี คนที่ชื่ออีสคอนเดอร์เนี่ย เขาจะมาเป็นหัวหน้าเราจริงๆเหรอ"

"จริงสิ ทำไมอะ เค้าก็ดูไม่เอาไหน เเต่ก็ดูใจดีนะ" 

"เเต่นั้นก็จริงเหมือนเเหะ"

"อย่าไปใส่ใจเลย ทำหน้าที่ของเราให้ดีที่สุดอะดีเเล้วเเหละ"

"นั้นสินะ"

ทั้งคู่ก็เดินมาเรื่อยๆจนเจอห้องน้ำจึงเดินเข้าไปเเละเริ่มเปลี่ยนชุดของพวกเธอเเละพบว่าชุดที่เกลให้มานั้นเป็นชุดหมีสีฟ้า เเต่พวกเธอก็ไม่ได้ใส่ใจอะไรมากมายเพราะที่มหาลัยที่เธอทั้งสองคนได้เคยเรียนมานั้นก็ให้ใส่ชุดเเนวนี้เช่นกัน หลังจากที่เธอได้ใส่ชุดได้เป็นที่เรียบร้อยเเล้วเธอทั้งสองคนก็เดินออกมาจากห้องน้ำเเล้วเดินกลับไปหาทั้งสามคนในห้องๆเดิม

"กลับมาเเล้วค่ะ"

"โอ้"

"เอานี่งานเเรกของพวกเธอ ถ้าเธอมองลงไปใช่ไหมล่ะ นั้นเเหละสิ่งที่เธอต้องทำวันเเรกเปลี่ยนเกราะของหุ่นรบ M1 สะ เเค่นั้นเเหละ เสร็จวันไหนก็ได้ไม่ซี"

"รับทราบค่ะ"

"ดีๆ เเค่นี้เเหละไปได้เเล้วเเหละ"

เมื่ออีสคอนเดอร์ได้พูดออกมาเช่นนั้น ทั้งคู่ก็เดินไปมองที่หน้าต่างด้วยหน้าตาที่งงงวยกับคำสั่ง เเต่เมื่อทั้งคู่ได้มองดูดีก็เจอกับหุ่นรบที่ตัวใหญ่อยู่ตัวหนึ่งยืนอยู่ใกล้ๆ กับเเท่นที่ว่างอยู่ เมื่อทั้งสองคนเห็นเป้าหมายในการทำงานเเล้วก็ตัดสินใจที่จะเดินลงไปเพื่อทำงานขอพวกเธอเสร็จสิ้น

"หุ่นตัวใหญ่ชิพ"

 "ฉันก็ว่างั้นเหมือนกัน วีด้า"

เพนนีพูดตอบกลับไปเสร็จก็เดินเข้าไปที่ด้านหลังของหุ่นอย่างชำนาญเเละปีนขึ้นไปที่หลังหุ่นก่อนจะ ตะโกนขอเครื่องมือกับวีด้า เเละเมื่อเธอได้เครื่องมือมาเธอก็เริ่มเปิดเกราะหลังของหุ่นรบโดยทันที เเละเธอก็พบอะไรบางอย่างเข้า...

"เจ๋งมากเลยเเหะ เครื่องเเบบ v รุ่น 12 กระบอกสูบ"

"เครื่องน่าจะใหญ่เเล้วเเรงมากเลยนะเนี่ย เพนนี" 

"เหมือนจะเป็นเครื่องต้นเเบบนะ ไม่มีการเเต่งเติม ถือว่าเป็นเครื่องที่ดีเเละทนเครื่องหนึ่งเลยเเหละ"

"เจ๋ง..."

ทั้งคู่พูดคุยอย่างสนุกสนานไปถอดเกราะของหุ่นรบไป เเละเธอก็พบหลายอย่างนั้นมีความเสียหายตั้งเเต่น้อยไปยังมาก เเละเหมือนเธอทั้งสองคนจะต้องซ่อมมันเช่นกัน...

"นี้ไปโดนอะไรมาเนี่ย เป็นรูเลยง่ะ นี้ด้วย นั้นก็ด้วย"

"ช่วงขาก็มีนะ เพนนี"

"เยอะจังเเหะ"

"ไม่เอาน่า เพนนี เราต้องสู้ดิ ไปทำต่อกันเถอะ"

ทั้งคู่กำลังตั้งใจซ่อมเเซมเครื่องยนต์เเละเกราะของหุ่น เต่ทันใดนั้นเองก็มีเสียงเดินมาบริเวณด้านหน้าของหุ่น เเละเสียงเดินนั้นก็ใกล้ขึ้นเรื่อยๆ เรื่อยๆ เเละเรื่อยๆเเละหยุดลงที่หน้าของหุ่น เพนนีที่อยู่ข้างหลังหุ่นที่ทั้งกลัวเเละสงสัย เเละด้วยควาสงสัยที่มากกว่าความกลัวจึงค่อยๆ ยืนหน้าออกไปเพื่อดูว่าใคร เเละสิ่งที่เธอเจอ นั้นทำให้เธอตกใจมากจนตาเหลือก

"นี่ ฉันเอาข้าวมาให้ ฉันทำมาเพื่อ เพื่อพวกเธอจะไม่ได้เตรียมมาน่ะ เเละเหมือนจะเป็นตามคาดด้วย ฮ่าๆ"

"ตกใจเหมือนเลยค่ะ รุ่นพี่ เเต่ก็ขอบคุณนะคะ"

ทั้งสองคนก็กล่าวขอบคุณโวเวอจไปด้วยสีหน้าที่ยิ้มเเย้มอย่างมีความสุข ก่อนที่โวเวอจนั้นจะเดินวนไปรอบๆของหุ่นเเละมองไปมองมาอย่างสงสัย แต่ก็ไม่ใช่เเค่โวเวอจคนเดียวสงสัย สาวน้อยทั้งสองคนก็สงสัยเช่นกันว่าโวเวอจนั้นเกี่ยวข้องอะไรกับเจ้าหุ่นตัวนี้

"เอ่อ... รุ่นพี่คะ มีอะไรเหรอคะ?"

"อ่อ... เอิ่ม... ก็ไม่มีหรอกเเค่เเวะมาดูหุ่นตัวเองกับเอาข้าวมาให้เเค่นั้นเเหละ ฮ่าๆ"

"เอ้ะ! รุ่นพี่ใช้เกียร์อะไรเหรอคะ?"

"Armor Gear ไง นี่พวกเธอไม่ได้เรียนมาเหรอ"

"อ่อ... เอิ่ม... คือบางทีความรู้มันก็ไม่ได้อยู่ในสมองเสมอไปน่ะค่ะ"

"เเต่หนูก็จำได้ลางๆนะว่า เกียร์ที่รุ่นพี่ใช้อยู่เนี่ยมันอยู่ในสาย Heavy Prototype"

"ใช่ๆ เพนนีอยู่สายนั้นเเหละ เป็นสายเครื่องจักรหนัก"

"อื้อ... ก็ใช่อยู่หรอกนะ เเต่ถ้าจำไม่ผิดมหาลัยเข้าไม่ค่อยสอนเรื่องนี้นา ก็ไม่แปลกที่ลืม ฮ่าๆ"

"ใช่ค่ะ ฮ่าๆ"

ทั้งสามคนพูดคุยอย่างสนุกสนานก่อนที่โวเวอจจะกล่าวลาทั้งสองคนไปเพื่อที่เขาจะกลับไปทำงานของเขาต่อ ทั้งสิงยื่นมองข้าวอย่างตั้งใจเเละน้ำตาก็คลอออกมาด้วยความดีใจที่มีคนมีน้ำใจเอาข้าวมาให้ เเต่ก็เสียใจเช่นกันที่รุ่นพี่เขาลืมเอาช้อนมาให้ด้วย...

"เล้วเราจะกินยังไงล่ะเนี่ย"

"วีด้า ได้เวลาย้อนอดีตเเล้วล่ะ"

ทั้งสองคนได้มองหน้ากันเเละรู้กันโดยไม่ได้นัดหมาย ทั้งสองใช้มืองของพวกเธอเปิบข้าวเข้าปากอย่างมีความสุขเเละไม่สนใจสิ่งทั้งสิ้นเพราะพวกเธอทั้งคู่นั้นหิวมาก เเต่ในทางกลับกัน อีสคอนเดอร์นั้นได้ออกมามองที่หน้าต่างพอดีเเละได้เห็นทั้งสองเปิบข้าวอย่างเอร็ดอร่อย...

"เอิ่ม...ทำอะไรกันวะนั้น กินข้าว?"

อีสคอนเดอร์มองด้วยหน้าตาที่อึ้งกับสิ่งที่ตัวเองเห็นเเละพยายามจะกลั้นขำของตัวเองเอาไว้เพราะในห้องของเขามีีช้อนเเละส้อมมากพอที่จะเลี้ยงคนทั้งโกดัง เเต่ทั้งคู่ก็รีบปีนอย่างรวดเร็วเเละไม่สนใจใครจนสังพักก็มีคนเดินมาจากด้านหลังของเพนนี เข้าใกล็ตัวของพวกเธอมากขึ้นเรื่อยๆ...

"เอานี่! น้ำค่อยกินก็ได้ เดี๋ยวก็ติดคอหรอก เเล้วก็น่ะห้องฉันมีช้อน ฮ่าๆ"

"โถ่ว... ทำไมไม่บอกก่อนอะค่ะ หมดเเล้วเนี่ย"

"โทษๆ ฮ่าๆ เเต่เห็นพวกเธอทำอย่างงี้มันก็สนุกดีเหมือนกันน่ะ ฮ่าๆ"

"เเย่มากเลยหัวหน้า..."

อีสคอนเดอร์คือคนที่เดินมาจากด้านหลังของพวกเธอนั้นเอง เเละเขาก็ยื่นน้ำให้ทั้งคู่ไปก่อนที่เขาจะหลุดขำออกมาเเละเเกล้งทั้งคู่อย่างยกใหญ่ ทั้งคู่ก็ดูท่าทางจะสนุกสนานนั้นทำให้ อีสคอนเดอร์นั้นก็มีความสุขขึ้นเเละเขาก็ขอตัวลาไป

"ไปก่อนนะ"

"ค่ะ หัวหน้า"

"เรียกอีสก็พอ ฉันเเก่กว่าเธอเเค่ปีเดียวเอง"

"เอ้ะ! อีสเหรอ? เเก่กว่าปีเดียวเหรอ?"

อีสคอนเดอร์พูดออกไปเป็นคำใบให้พวกเพนนีไปคิดกันเอาเองก่อนที่เขาจะเดินเข้าห้องของเขาไป เพนนีเเละวีด้านั่งคิดอยู่สักพักก่อนที่พวกเธอจะคิดออกว่าอีสคอนเดอร์นั้นอายุเท่าไหร่ เพราะพวกเธอนั้นพึ่งเรียนจบออกมาใหม่นั้นทำให้พวกเธออายุ 22 ปีพอดี นั้นทำให้อีสอนเดอร์อายุ 23 ปีนั้นเอง... เมื่อทั้งคู่คิดอายุของอีสคอนเดอร์เสร็จทั้งคู่ก็ตัดสินใจที่จะกลับไปทำงานต่อ เเละเพนนีก็เริ่มปีนกลับไปอยู่ที่เดิมก่อนที่เธอจะลงมาก่อนหน้านี้นั้นเอง เเละเริ่มงัดเกราะเหล็กขนาดใหญ่ที่ไหล่ของหุ่นออก... 

ผ่านไปหลายชั่วโมงกับการทำงานของพวกเธอ ทั้งคู่นั้นตกอยู่ในสถานะ ที่เหนื่อยมากๆ เเละนั่งหมดเเรงอยู่ที่ขาของหุ่นรบที่ซ่อมอยู่นั้นเองก่อนที่จะมีคนเดินมาคิดครั้งเเละคนนั้นก็คือ เกล เดินมาพร้อมกับเอกสารมากมายเป็นปึกใหญ่ เดินตรงมาหาพวกเธอทั้งสองคน

"วีด้า เธอใช้ MechArmGear ใช่ไหม"

"ชะๆใช่ค่ะ ทำไมเหรอคะ"

"อ่อ เปล่าหรอกฉันจะได้สั่งของมาถูกเเหละเหมือนของจะมาส่งพรุ่งนี้ด้วยเเหละ"

"อ่อ อย่างงี้นี้เอง จะได้ใช่เกียร์จริงสักทีสินะ เเต่..."

"เรื่องนั้นฉันรู้เเล้วที เพนนีใช้เกียร์ไม่ได้น่ะ อาจจะเกิดจากความผิดปกติอะไรก็ได้ เเต่ชังเหอะไม่มีผลอะไรอยู่เเล้วนี้ เนอะ เพนนี"

"ค่ะ ขอบคุณที่โอกาสหนูนะคะ"

"อะไร! ใครบอกว่าจะไล่เธอออก รู้ไหมว่า เปลี่ยนเกราะหุ่นตัวเนี่ยมันง่ายนักเหรอ เธอสองคนเนี่ยไม่ธรรมดาเเล้วนะรู้ไหม จะไล่ทำไม เเถมนี้เนี่ยหน่วย ไอ้อีส หรือหัวหน้าเราอะ ใจดีจะตาย มันไล่ไม่ลงหรอก เเม้สภาพมันจะดูขี้เกียจไม่เอาไหนก็เหอะ"

เกล พูดออกไปอย่างงั้นนั้นทำให้ เพนนีรู้สึกดีใจเเละมีความสุขมากที่มีคนยอมรับในตัวเธอที่ไม่เหมือนกับคนอื่นเเละยอมรับความสามารถของเธอจริงๆมากกว่า อีสคอนเดอร์ที่ยื่นมองอยู่ที่หน้าต่างนั้น ได้ยินเเละเห็นทุกเหตุการณ์ ก่อนที่เขาจะเดินกลับมาที่โต็ะของเขา เเละถอนหายใจออกมา พร้อมกับหยิบเอกสารออกมา ที่หน้าปกเขียนว่า หน่วย Gearer เเละหยิบเอกสารที่มีชื่อของเพนนี เเละ วีด้า จากนั้นเขาก็เอามันเข้าไปใส่ไว้ในเอกสารชุดนั้นไว้ก่อนจะปิดเอกสาร...

"เเล้วก็อีกอย่าง ตอนนี้น่ะ เขาเลิกงานกันเเล้วนะ"

"อ่อ เหรอคะ?"

"อื้อ"

"เกล!"

เสียงผู็ชายเเทรกเข้ามาระกว่างการพูดคุยของทั้งสามคน เเละเสียงนั้นทั้งคู่ก็คุ้นดี เพราะนั้นคือ เสียงของ โวเวอจนั้นเอง ทั้งเกล เเละ เพนนี รวมถึงวีด้าด้วยนั้นก็ทำหน้างงๆก่อนที่เขาจะรีบวิ่งเข้าใกล้ เพื่อถามอะไรบางอย่างกับ เกล...

"ได้ข่าวเรื่อง อมิส บางไหมเนี่ย ไป 3 เเล้วนะ"

"ได้ นางส่งมาบอกว่า ให้มาบอกนายด้วยน่ะว่า สบายดี เห็นว่า พรุ่งนี้จะกลับจาก Battle Area เเล้วนะ เห็นว่าเงี่ย"

"งั้นก็ดีเเล้วเเหละ นึกว่าจะไม่ปลอดภัยอะ"

"ยัยขีปนาวุธพกพาอย่างนางอะนะ จะเป็นอะไร ยากเเล้วเเหละ"

เกล เเละ โวเวอจ พูดถึงใครบางคนนั้นทำให้ทั้งคู่เกิดความสงสัย ว่าคนที่ชื่อ อมิส เนี่ย เขาคือใครกันเเน่ เพนนีที่ยังงงๆอยู่ก็เลยตัดสินใจที่จะละทิ้งความอยากรู้อยากเห็นนั้นไปเเละบอกลาทั้งคู่เพื่อกลับไปพักผ่อนที่บ้านเสียก่อน...

ในห้องของอีสคอนเดอร์ อีสคอนเดอร์ที่กำลังนั่งอยู่เฉยๆนั้น ก็ได้ลุกขึ้นมา หยิบเอกสารออกมาจากโต็ะเเล้วเริ่มอ่านเอกสารเหล่านั้นก่อนที่เขาจะวางลงบนโต๊ะอีกครั้ง...

"เห้อ เอาจนได้สินะ"

โปรดติดตามตอนต่อไป

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น

}