@I am_novice

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ราชาฮาเร็ม ตอนที่ ๑๖

ชื่อตอน : ราชาฮาเร็ม ตอนที่ ๑๖

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย แฟนตาซี

คนเข้าชมทั้งหมด : 705

ความคิดเห็น : 2

ปรับปรุงล่าสุด : 13 มิ.ย. 2562 21:10 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ราชาฮาเร็ม ตอนที่ ๑๖
แบบอักษร

ราชาฮาเร็ม ตอนที่ ๑๖ คดีฆาตรกรรม ณ ห้องนักร้องสาว ตอนที่สอง 

คุโด้ ชินอิจิ และ ซาโต้ มิวาโกะ ทำข้อตกลงลับกันเสร็จเรียบร้อยพวกเขาก็กลับมาสถานที่เกิดเหตุ และมาพร้อมกับข้อสงสัยเพิ่มเติมเล็กน้อย ไม่ว่าจะเป็นอาศัยอยู่ชั้นที่ 25 ประตูห้องก็ล็อค ทั้งตัวผู้ตายและคนร้ายเข้ามาทางไหนทางไม่มีกุญแจสำรอง เพราะทำที่เจ้าหน้าที่พิสูจน์ตรวจสอบเวลาการเสียชีวิต พวกของรันที่ประกอบไปด้วยแฟนหนุ่มยอดนักสืบ ผู้หมวดสาวผู้ชื่นชอบคำท้าทาย นักร้องสาว และผู้จัดการส่วนตัวนักร้อง ก็อยู่กันทีสำนักงานนักสืบโมริแถบทั้งสิ้น มันจึงเป็นไม่ได้ที่พวกเขาทั้งหมดเหล่านั้นจะเป็นฆาตกร แต่มันก็มีความแม้ที่ว่าถ้าพวกเขาคนใดคนหนึ่งเป็นผู้ในเพื่อนร่วมลงมือคดีฆาตกรรมครั้งนี้เสียเอง 

กุญแจสำรองเจ้าปัญหาดันมาอยู่กับผู้จัดการส่วนตัวเสียอีก จึงทำให้ทางตำรวจเพ่งเล็งเป็นพิเศษ แต่ดูมันเหมือนกัยเคราะห์ซัดกรรมซ่้ำที่เจ้ากุญแจสำรองดันหายเมื่อ 5 วันก่อนและมีพยานรู้เห็นว่าเจ้ากุญแจเจ้าปัญหานั้นหายไปจริงนับสิบชีวิตเลยกันทีเดียว 

ผู้จัดการส่วนตัวของโยโกะจังพยายามที่จะแสดงออกว่าเขาไม่ใช่คนร้ายจริงๆ 

"จริงๆนะครับ กุญแจสำรองนั้นหายเมื่อ 5 วันก่อนจริงๆ นะครับ แล้ววันนั้นพวกเราก็ไปถ่ายทำรายการทีวีและก็ยังให้พวกที่สถานีช่วยหากันเลยครับ ถ้าคุณตำรวจไม่เชื่อลองโทรศัพท์ไปก็ได้นะครับ "ไอจิ ยามากาชิ พยายามแสดงความบริสุทธิ์ของตัวเอง 

"คุณยามากาชิ...พูดมาเป็นความจริงคะ...สารวัตรเมงูเระ"ผู้หมวดสาวซาโต้ ช่วยยืนยันให้อีกหนึ่งเสียง แต่กับสารวัตรเมงูเระรู้สึกหัวเสียขึ้นมาที่ลูกน้องในสังกัดของเขาผิดคำสั่งเรียกตัวไปอบรมเป็นการใหญ่ ก่อนจะกลับรวมกลุ่มกันอีกครั้งเพื่อหาพยานหลักฐานเพิ่มเติม 

สารวัตรเมงูเระที่กำลังหัวร้อน หาที่ลงไม่ได้ก็พยายามไล่ตอนนักร้องสาวด้วยประโยคคำถามที่ไม่คาดคิดว่าเขาจะถามออกมาได้ 

"ตัวคุณที่เป็นนักร้องไม่ทราบว่าคุณมีไปสร้างความแค้นกับใครหรือเปล่า?....." 

"?!....."โยโกะจัง ที่ได้ฟังแบบนั้นแล้วรู้สึกเหมือนถูกไฟฟ้าช๊อตใส่หยุดนิ่งไปชั่วขณะหนึ่ง  

"สารวัตรเมงูเระครับ....ผมพบตุ้มหูตกอยู่ข้างหนึ่งไม่ทราบว่าตุ้มหูอันนี้เป็นของคุณโยโกะหรือไม่...คุณช่วยสอบถามให้หน่อยได้มั้ยครับ?...."ชินอิจิใช้ผ้าเช็ดหน้าของตัวเองหยิบขึ้นมาแล้วส่งตัวให้สารวัตรเมงูเระและพยายามเดินตรวจสอบหาพยานหลักฐานเพิ่มเติม 

"นี้มันตุ้มหูของคุณยูโกะค่ะ..."โยโกะจังพูดทักขึ้นหลังจากได้สังเกตตุ้มหูแบบชัดๆ 

สารวัตรเมงูเระผู้บ้างานและไม่ได้ติดตามข่าวสารพวกดาราหรืออะไรพวกนั้นต้องไม่รู้จักชื่อของบุคคลที่กล่าวขึ้นมาอย่างแน่นอน 

"เธอมีชื่อว่าอิเคซาว่า ยูโกะ เป็นนักร้องพร้อมกับฉัน...เราร่วมงานกันหลายครั้งฉันเห็นบ่อยๆ แต่ทำไมตุ้มหูคุณยูโกะมาอยู่ในห้องฉันล่ะ....."โยโกะ พูดขึ้นมาอย่างสงสัย และคุณผู้จัดการส่วนตัวของเธอก็อดสงสัยไม่ได้เช่นเดียวกัน 

ด้วยข้อสงสัยนี้เองจึงทำให้ชื่อของ "อิเคซาว่า ยูโกะ" ตกเป็นผู้ต้องสังสัยในฐานะฆาตกรในคดีครั้งนี้....ในขณะที่เจ้าหน้าที่ตำรวจกำลังมุ่งเน้นไปทีผู้ต้องสงสัยแต่กับมีเพียงนักสืบหนุ่มเท่านั้นที่รู้ว่าคดีในครั้งนี้ ยังมีบางอย่างที่ขาดไปไม่ว่าจะเป็นท่าทางแปลกๆ ของผู้จัดการ และร่องรอยที่เหลืออยู่ในห้องพักนี้อีกล่ะ  

ด้วยตึงเครียดของคดีเขาซึ่งตอนนี้กำลังบนชักโครก ก็กำลังนั่งกอดแฟนสาวของตัวเองที่นั่งอยู่ตักทำท่าใช้ความคิด 

"ชินอิจิลามก!!....."โมริ รันเด็กสาวที่ดูภายนอกเหมือนแข็งแกร่งแต่ภายในกับความซ่อนความหวาดกลัวร้องทักพฤติกรรมฉวยโอกาสของแฟนหนุ่มด้วยใบหน้าที่กำลังแดงกล่ำ  

ตัวนักสืบหนุ่มได้ทีก็เอาใหญ่ที่ว่าะแกล้งแฟนสาวของตัวเองยังไงดี แล้วอยู่ดีๆ ก็นึกขึ้นอะไรขึ้นมาได้  

"รัน...เธอออกไปก่อนดูว่าฉันคิดอะไรออกแล้ว เธอช่วยออกไปก่อนนะ"ตัวรันลุกขึ้นออกตักของแฟนหนุ่มพอเด็กสาวออกไปจากห้องน้ำ และเด็กหนุ่มก็ได้หยิบสมุดบันทึกของตัวเองขึ้นมาเขียนอะไรบางอย่างก่อนที่จะเดินออกไปจากห้องน้ำ เดินเอาไปให้ผู้หมวดซาโต้ที่ถูกจำกัดให้อยู่ในพื้นที่ที่สารวัตรเมงูเระเป็นผู้กำหนด 

"คุณพี่สาว...เก็บเอาไว้ให้ดีเมื่ออ่านข้อความที่ผมเขียนให้คุณแล้ว ก็หาทำลายมันทึ้งนะครับ ผมไปก่อนล่ะเดี๋ยวสารวัตรเมงูเระจะสงสัยเอา"ชินอิจิ ที่เดินจากไปก็ไปนั่งคุยหลายละเอียดเพิ่มเติมกับสารวัตรเมงูเระต่อ 

ผู้หมวดสาวที่คิดว่าจะอ่านข้อความจากเด็กหนุ่มก็หยุดคิดพฤติกรรมที่จะอ่านมันในที่นี้ และรอจนกว่าที่น้องชายคนนั้นของเธอคลี่คดีแล้วก็ยังไม่สายจนเกิดไปที่จะอ่าน และในตอนนี้เธอมีความรู้สึกว่าการทำงานกับเขามันน่าสนุกกว่าการไล่จับคนร้ายมากเป็นไหนๆ 

****** 

หลังจากไม่นานผู้ต้องสงสัยก็เดินทางมาถึงสถานที่เกิดฆาตกร และซึ่งแรกที่เธอทำก็คือการโวยวายใส่ตำรวจและตัวของเจ้าของเป็นการใหญ่ 

"แล้วทำไมพวกคุณ ต้องเรียกฉันมาทีนี้ด้วย!?....ถ้าจะสงสัยก็ควรไปสงสัยตัวโยโกะนู้น!...ไม่ใช่ฉัน อย่ามาทำให้ฉันเสียเวลา"เธอพูดจบและทำท่าจะเดินไปเข้าห้องน้ำ 

"ที่หลังของผู้ตายมีมีดที่ปักอยู่ในห้องนี้....บนด้ามมีดมีแต่ลายนิ้วมือของคุณโยโกะ มิหน่ำซ้ำคุณยูโกะอาศัยอยู่บนชั้นที่ 25 ถ้าไม่มีกุญแจก็ไม่มีทางจะเปิดเข้าในห้องได้อย่างเด็ดขาด และที่สำคัญที่สุดบริเวณใต้โซฟาด้านหลังของผู้ตายมีตุ้มหูต้องสงสัยของคุณตกอยู่ที่นี้....เราจึงเรียนเชิญคุณมาที่นี้ เพื่อสอบถามข้อมูลเพิ่มเติม"สารวัตรอธิบายแบบเบ็ดเสร็จพร้อมทั้งเอาตุ้มหูของกลางมาให้หญิงสาวได้ดูให้กับตาอีกด้วย 

เธอไม่ได้สนใจสิ่งสารวัตรเมงูเระได้บอกกล่าวขั้นต้น 

"หึหึหึ....ถ้างั้นฉันไม่เกี่ยวน่ะสิ...เพราะฉันพึ่งมาที่นี้ครั้งแรก" 

สารวัตรเมงูเระที่กำลังหัวร้อนและพยายามให้ใจเย็นลงพร้อมจะไล่ต้อนหญิงสาวต่อ 

"ถ้างั้นทำไมไอ้นี้ถึงมาอยู่ที่ได้ล่ะ....ของเธอไม่ใช่หรอตุ้มหูนี้ล่ะ!!" 

"อ้าว ใช่ค่ะ....นึกว่าไปทำหายที่ไหนเจออยู่ที่นี้เองเหรอ...."เธอทำราวกับว่ามันเรื่องปกติและพูดด้วยน้ำเสียงสบายๆ แต่ท่าทางแบบนั้นมันทำให้สารวัตรร่างอ้วนหัวเสียเข้าไปอีก เพราะตั้งแต่เขาทำคดีมามีครั้งนี้แหละที่เขาทำคดีแล้วพบว่าไม่ว่าจะพยายามไล่ต้อนยังไงผู้ต้องสงสัยก็สามารถหนีหลุดออกไปได้ทุกทีแต่ต่างกว่าทุกครั้งไป 

"แล้วยังไม่หมดเพียงแค่นี้....ไม่ใช่แค่ตู้มหูน่ะ คนดูแลข้างล่างก็เป็นพยานได้ว่าเห็นคนที่เหมือนคุณด้วย!!!"สารวัตรเมงูเระไล่ต้อนต่อเนื่อง มีหรือว่าเธอจะยอมรับง่ายๆ และก็เดินหนีเข้าไปห้องน้ำ แต่ดูเหมือนว่าเธอจะหันไปเห็นโยโกะทำหน้าตาเศร้าๆ ก็ได้ที่มาหาเรื่องใหญ่ให้กับหญิงสาว 

"น่ารำคาญจริง!! แค่เจอตุ้มหูของฉันก็ว่าฉันฆาตกรเลยหเรอะ!! เมื่อไหร่ฉันจะกลับได้ซะทีฉันน่ะยังมีงานยุ่งอยู่นะ!!"เธอตะโกนเสียงดังให้ยิน แต่ใบหน้าและท่าทางของเธอมันแสดงออกไปว่ากำลังต่อว่าเจ้าหน้าตำรวจอย่างสารวัตรเมงูเระเข้าอย่างเต็มเปา ก่อนที่จะเดินไปเข้าห้องน้ำเธอหันไปเห็นโยโกะจังเข้าพอดีอย่างเต็มใจหันหลังกลับไปมองแล้วเริ่มพูดแดกดัน 

"หึ....แต่ก็ไม่เท่าโยโกะที่ดังสุดหรอก แต่ถ้านักข่าวรู้เรื่องภาพพจนน์ของเธอตกวูบแน่ๆ.....แล้วคราวนี้เธอก็คงว่างงาน!! โฮะ โฮะ"เธอหัวเราะอย่างมีชัยชนะในขณะที่โยโกะจังได้แต่ก้มหน้าเงียบ 

"......" 

ภาพของหญิงสาวผู้ตกเป็นผู้สงสัยที่กำลังเดินหันหลังไปห้องน้้ำ กับนักร้องสาวชื่อดังที่กำลังเดินหญิงสาวทางด้านหน้ามันทำให้นักสืบรู้สึกเอะใจขึ้นมา 

"!?....... 

อ๊ะ สองคนนี้ มีด้านหลังที่เหมือนกันเปี๊ยบเลย!!...แล้วทำไมคนนั้นถึง....." 

หลังจากที่เธอออกมาจากห้องน้ำเธอก็ยังโวยวายไม่เลิก....เพราะตำรวจไม่ปล่อยให้เธอกลับไปและกันตัวเธอเป็นผู้ต้องสงสัยอันดับหนึ่งในตอนนี้ และเมื่อหยิบของสิ่งหนึ่งขึ้นมามันยิ่งทำให้เธอตกเป็นอยู่สถานการณ์ที่ยากลำบากเข้าไปอีก 

อิเคซาว่า ยูโกะ เธอเปิดติดบุหรี่ขนาดหนักและเธอก็หยิบมันขึ้นมาลงจากเธอนั่งบนเก้าอี้ภายในห้องบริเวณใกล้กับโซฟาที่พบเจอกับตุ้มหูของเธอ....พฤติกรรมของเธอไม่สามารถตบตาเด็กหนุ่มยอดนักสืบได้ เมื่อเธอหยิบเทพีเสรีภาพขนาดจำลองขึ้นมาแล้วกดบริเวณคบเพลิงไฟก็ติดขึ้นมา แล้วก็นำปลายมวนบุหรี่เข้าไปจุดไฟ 

พอไฟติดขึ้นมามันก็ได้เวลาเปิดฉากการไขคดีของเด็กหนุ่ม 

"ผมนึกว่ามันของประดับ...แต่กับเป็นคุณที่รู้ว่าเป็นไฟแช็ค แสดงว่าคุณต้องเคยเข้าในห้องนี้อย่างแน่นอน!?...." 

เธอทำอะไรไม่ถูก....จนต้องเดินถอยหลังไปอย่างช้าจนต้องจนมุมกับประโยคคำถามของสารวัตรเมงูเระ 

"เมื่อสักครู่นี้คุณเคยบอกพวกเราว่าไม่เคยมาที่ห้องนี้มาก่อน แล้วทำไมคุณถึงได้รู้ทันทีว่าห้องน้ำอยู่ตรงไหน ทั้งทีคุณบอกว่าไม่เคยมา แต่คุณกับเดินตรงไปยังห้องน้ำได้ทันทีราวว่าที่นี้ คือห้องพักของคุณและยังมีอีกอย่างถ้าคุณไม่มีที่นี้จริงๆ คุณต้องสอบถามว่าห้องนน้ำไปทางต้นจากคุณโยโกะอย่างแน่นอน?...." 

ยูโกะ นักร้องที่แผ่นหลังเหมือนกันกับนักร้องยอมสารภาพของทั้งหมด 

"ฉันต้องขอโทษโยโกะด้วย...ฉันไม่ได้จริงๆ ฉันแค่ต้องการกลั่นแกล้งเธอเฉยๆ ไม่เคยคิดว่าจะเกิดดคีฆาตกรรมแบบนี้ขึ้นมาก่อนเลยแม้แต่น้อย ไม่ว่าจะเป็นการแอบถ่ายรูปเธอแล้วส่งให้มาให้เธอเพื่อเธอกลัว โทรศัพท์มาแล้วไม่พูดออกเสียง แต่เธอก็ยังยังตัวปกติและทำงานได้อย่างราบรื่นด้วยความโมโห ฉันจึงขโมยกุญแจสำรองมาจากคุณยามากาชิ แล้วแอบในห้องตอนโยโกะไม่อยู่ในตอนกลางวันวันนี้ แต่ฉันก็ไม่รู้ว่ามีแอบอยู่ภายในห้อง....." 

เธอเล่าออกมาให้ฟังเพียงแค่นี้และพยายามพูดต่อไป แต่เป็นเด็กหนุ่มผู้หล่อเหลามากในสายตาของเธอพูดออกมาเสียเอง 

"ผู้ตายก็คงเข้ามาพยายามจะล้วงก่อนคุณยูโกะ เพราะคุณทั้งสองคนมีส่วนคล้ายกันมาก แต่ถ้าเป็นตอนที่ผู้ตายเข้าเห็นด้านหลังคุณเขาต้องเข้าใจผิดอย่างแน่นอน เพราะคุณทั้งสองคนมีแผ่นหลังที่เหมือนกันมาก" 

ชินอิจิพูดจบเจ้าหน้าที่พิสูจน์หลักก็มาถึงพร้อมบอกข้อมูลสำคัญมากสำหรับคดีนี้ 

"สารวัตรเมงูเระครับ...เรารู้แล้วว่าผู้ตายคือใคร?!...." 

 

จบไปแล้วครับ......แล้วพบกันใหม่ตอนหน้าครับ 

ตัวละครที่เพิ่มเข้าในตอนนี้ อิเคซาว่า ยูโกะ ที่เป็นนักร้องสาวที่ด้านหลังเหมือนกับ โอกิโนะ โยโกะ ราวกับเป็นฝาแฝดกัน 

วันนี้มาลงให้อ่านสองตอนครับ และขอหยุดไปเที่ยวพัทยากับครอบครัวสัก2-3 วัน ถ้าวันไหนเที่ยวกลับที่พักไม่ดึก ผมลงตอนต่อไปมาให้อ่านนะครับ 

 

ความคิดเห็น