สรายุทธ

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

21 10ล้าน-20ล้าน-30ล้าน

ชื่อตอน : 21 10ล้าน-20ล้าน-30ล้าน

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย แฟนตาซี

คนเข้าชมทั้งหมด : 637

ความคิดเห็น : 4

ปรับปรุงล่าสุด : 13 มิ.ย. 2562 19:32 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
21 10ล้าน-20ล้าน-30ล้าน
แบบอักษร

“โห้!....อร่อยจังเลย..หลานฝีมือดีขึ้นอีกแล้วนะ”พงษ์พูดชมอิน

“แหะๆวัตถุดิบมันดีนะครับลุง พอเอามาทำอาหารมันเลยอร่อย”อินพูดพร้อมกับตักอาหารเข้าปาก

สองลุงหลานพูดคุยกันเล็กน้อยเท่านั้นตอนกินข้าว เพราะว่ากับข้าวมื้อนี้มันอร่อยเป็นพิเศษ พงษ์นั้นจึงทานไปเยอะมาก

“อุ้ยย อิ่มจังเลย นานแล้วนะที่ไม่ได้กินอิ่มสุดๆแบบนี้”พงษ์พูดขึ้น

“ก็ลุงทำงานหนักเกินไปนี้ครับ เวลาทานข้าวก็แทบไม่มี”อินพูดด้วยความเป็นห่วง

“แกจะได้ไม่ต้องไปทำงานพิเศษไงละไอ้ตัวแสบ จะได้มีเวลาอ่านหนังสือเยอะๆปีนี้ก็จะจบแล้วนี้น่า”

“ขอบคุณครับลุง แต่ยังไงผมก็ไม่ยากให้ลุงลำบากอยู่คนเดียว ผมอยากแบ่งเบาภาระลุงให้มากที่สุดนะครับ”อินพูดด้วยท่าทีสำนึกบุญคุณลุงพงษ์

แม้ว่าพ่อแม่ของอินจะจากไปแล้วแต่เขาก็ยังมีลุงพงษ์เป็นญาติเพียงคนเดียวที่ยังเหลืออยู่ ลุงพงษ์เขาเลี้ยงดูอินมาตั้งแต่แบเบาะด้วยเหตุนี้พงษ์ถึงไม่ยอมแต่งงานจนมาวัย45ปี แต่น่าแปลกแม้อายุเยอะแต่ร่างกายกับแข็งแรงกำยำ คงเป็นเพราะว่าพงษ์ต้องทำงานทุกวันเพื่อหาเลี้ยงครอบครัวเล็กๆของเขา

“ว่าแต่ไปทำธุระบ้านเพื่อนนะไปทำอะไรละ ไม่ใช่ว่าแอบไปมั่วยานะ ลุงไม่ยอมแน่”พงษ์พูดเรื่องที่หลานของตนหายไปทำธุระนอกบ้าน

“ไปเรื่องเรียนนี้แหละครับลุง ได้ความรู้ใหม่เยอะแยะเลย ผมไปขุดดินขุดหินด้วยนะลุงได้หินสวยๆเยอะเลยลุงจะดูมัยเดียวผมเอามาให้ดู”อินพูดแก้ตัวแต่มันก็คือความจริง แต่ไม่ได้พูดทั้งหมดเฉยๆ

“เอ่อๆ ไม่ต้องละ ไม่ไปมั่วยาก็ดีแล้วลุงเป็นห่วง อ่อ ลุงได้ข่าวว่าไอ้กล้ามันออกจากคุกมาเมื่อไม่นานนี้เอง แกระวังไว้หน่อยนะ”พงษ์เตือนอินเพราะว่าแต่ก่อนอินชอบถูกไอ้กล้ารังแกเสมอ

“ทำไมมันออกจากคุกมาเร็วจังเลยละ มันโดนคดีค้ายาเสพติดไม่ใช่เหรอครับลุง”อินสงสัย

“ลุงก็ไม่รู้เหมือนกัน แต่ได้ข่าวว่ามันเข้าไปอยู่ในกวนหนักเลงแถวนี้ด้วยสิ”

“ครับ ผมจะระวังตัวไว้ให้มาก” อินพูดขึ้น

หลังจากลุงพงษ์แยกย้ายไปอาบน้ำพักผ่อนอินก็เก็บจานไปล้าง แล้วกลับไปที่ห้องของตัวเอง

“จะทำยังงัยดีนะ ดูจากเนตแล้วทองขายยากมากเลย ต้องมีหลักฐานที่มาด้วยถ้าขายเยอะๆ”

ตอนนี้คิ้วของอินเริ่มผูกโบว์แล้วเขาใช้ความคิดว่าจะทำยังงัยที่จะขายทองเพื่อแลกเป็นเงิน ตอนนี้อินจึงตัดเรื่องทองออกไปก่อน แล้วดูว่ามีอะไรที่เขาจะขายได้ อินจึงเอาออกมาวางไว้บนโต๊ะอ่านหนังสือของเขา

“เพชรที่มีสีต่างๆ 5เม็ด พลอยดิบหลายขนาด”นอกจากทองแล้วก็มีเพชร แล้วก็พลอยดิบเยอะมากขนาดมันก็ใหญ่ด้วยเช่นกัน

“เพชรนี้ต้องแพงมากแน่ๆถ้าขายก็น่าจะได้หลายบาท ส่วนพลอยคงต้องที่ขายอีกที เดียวพรุ่งนี้ลองไปสอบถามที่ร้านทองดูกับร้านขายเพชรดูก่อน” อินตั้งเป้าหมายของพรุ่งนี้ไว้แล้ว

..................

เวลา 10.00น ห้างใหญ่แห่งหนึ่ง อินหยุดยืนอยู่ที่ด้านหน้า วันนี้เขาโดดเรียนไม่ไปมหาลัยเพราะต้องมาที่ห้างแห่งนี้

เขาเดินเข้าไปในห้างเป้าหมายของเขาคือชั้น3ของห้างแห่งนี้มันมีร้านขายเพชรอยู่หลายร้านแต่ละร้านเป็นร้านขายเครื่องประดับชั้นนำทั้งนั้น เขาเดินดูหลายร้านแต่ละร้านจะมองเขาด้วยสายตาดูถูกอินจึงเลือกที่จะไมาเข้าไป จนเขาเดินมาถึงร้านใหญ่อีกร้านหนึ่ง มันมีชื่อว่าจักรวาลแห่งเพชร ที่ร้านแห่งนี้ยังไม่มีลูกค้า อินตัดสินใจเดินเข้าไปทันที

“สวัสดีคะ ต้องการเครื่องประดับเพชรแบบไหนดีคะ”พนักงานสาวถามอิน

“ร้านนี้ดีมาก พนักงานไม่แสดงอาการดูถูกลูกค้าเลยขนาดเราแต่งตัวมอซอยังถามบริการเราอีกถือว่าดีมากๆ”อินคิดในใจ

“พอดีผมไม่ได้มาซื้อหรอกครับ แต่ผมจะมาขาย ไม่ทราบว่าทางร้านรับซื้อเพชรหรือพลอยหรือเปล่าครับ”อินถามออกไปยังพนักงานสาว

“รับซื้อคะ แล้วเพชรพลอยที่ลูกค้านำมาขายได้ทำการตรวจสอบจากสถาบันหรือยังคะ”พนังงานถามอินกลับมา

“ยังครับ ผมพึ่งได้มา ต้องนำไปตรวจสอบก่อนเหรอครับ งั้นผมขอโทษด้วยจริงๆ ที่ทำให้เสียเวลา”อินถึงกับเอามือตีหน้าผากตัวเอง

เพราะเขาลืมไปว่าจะต้องทำการตรวจสอบก่อนเพราะที่นี้ไม่มีสกิลประเมินแบบเขา ขณะทีีเขากำลังจะหันหลังเดินออกจากร้าน พนักงานสาวก็ก็รีบพูดกับเขาก่อนจะหันไป

“ไม่เป็นไรคะ แต่ยังงัยก็มาแล้ว ลองเอามาดูก่อนก็ได้คะถ้าเพชรทางร้านออกใบรับรองเองได้คะเพราะเรามีเครื่องตรวจมวลสารและผู้ชำนาญการในการดูเพชรอยู่แล้วคะ”พนักงานพูดกับอิน

ที่ร้านเพชรใหญ่ๆไม่ใช่แค่ซื้อขายอย่างเดียว ยังรับออกใบการันตรีเพชรแท้ได้ด้วย

เมื่ออินได้ฟังอย่างนั้นเข้าก็ยิ้มออก ดูแค่ว่าทางร้านจะซื่อตรงและซื้อขายกันได้หรือเปล่า

พุบๆๆ

“นี้ครับ เพชร กับพรอยดิบ”อินนำเพชรสีอ่อนที่สุดออกมา พร้อมกับพลอยดิบขนาดใหญ่ออกมาอีกสองก้อน

“หา!!..........”พนักงานสาวเมื่อเห็นเพชรเม็ดใหญ่เอามือปิดปากตัวเองด้วยความตกใจ

“เป็นอะไรหรือเปล่าครับ”

“เปล่าๆคะ ดิฉันแค่ตกใจ ขอโทษลูกค้าอีกทีนะคะ เอ่อ พอจะบอกชื่อได้มัยคะ เดี่ยวเชิญที่ห้องรับรองดีกว่านะคะ ดิฉันจะเรียกผู้เฉียวชาญเรื่องเพชรมาดูนะคะ”หลังจากตกใจกับขนาดเพชรและพลอยแล้วพนักงานสาวก็ถามชื่อของอิน

“เรียกผม อิน ก็ได้ครับ”

“คะ คุณอิน เชิญทางนี้คะ”

พนักงานสาวรีบพาอินไปที่ห้องนับรองทันที เธอคิดว่าชายหนุ่มคนนี้ต้องไม่ธรรมดาแน่ๆหากนี้คือเพชรพลอยของจริง มันมีมูลค่ามหาศาล เธอไม่อาจตัดสินใจได้ จึงต้องเรียกเจ้าของร้านมาดูด้วยตัวเอง เมื่อพาอินมาในห้อรับรองแล้วเธอก็ให้เขานั่งรอ

“คุณอินจะรับเครื่องดื่มอะไรดีคะ”พนักงานสาวถามอิน

“ขอเป็นน้ำเปล่า ก็แล้วกันครับ”อินตอบยิ้มๆ

“คะงั้นดิฉันขอตัวสักครู่นะคะ” เธอขอตัวไปออกไปโทรหาเจ้าของร้าน

หลังจากได้รับน้ำดื่ม อินก็นั่งรออยู่ห้องรับรองด้วยใจจดจ่อ นี้เป็นครั้งแรกที่เขาเคยมาทำอะไรแบบนี้ ในชีวิตนี้เขาไม่เคยคิดมาก่อนและไม่เคยมีในความคิดด้วยว่าตัวเองจะมีเพชรพลอยเป็นของตนและยังนำมาขายได้

“ขอโทษนะครับ คุณอินใช่มัยครับ ผมอานนท์ครับ”

มีเสียงดังจากหน้าห้องรับรองเข้ามา อินจึงหันไปดูเขาเห็นผู้ชายอายุประมาณ50-60ปีเขาดูภูมิฐานเป็นอย่างมาก เมื่อเขาเอ่ยทักทายแล้วก็เดินมานั่งอีกด้านของโซฟารับรอง

“สวัสดีครับผมอินครับ พอดีผมเอาเพชรกับพลอยมาขาย พนังงานคงแจ้งคุณอานนท์ให้ทราบแล้วนะครับ”อินพูดด้วยท่าทางจริงจัง เขาไม่แสดงความประม่าออกมาเลยแม้แต่นิดเดียว

“ครับผมทราบแล้วไหนผมขอดูหน่อยครับ”

พึบๆๆ

“โอ้ๆๆๆ!!เม็ดใหญ่มาก....เพชรสีชมพู!!!มันคือเพชรสีชมพู นั้นๆไพลินขนาดใหญ่! นี้บุษราคัมใหญ่มาก!”อานนท์ตกใจกับภาพที่เห็น

เขามองเพชรที่ส่องประกายแวววาวสู้แสงไฟระยิยระยับ มันช่างล้อตาล้อใจมาก แค่ดูก็รู้แล้วว่ามันคือเพชรแท้ๆไม่ต้องส่งตรวจสอบให้เสียเวลา ส่วนพลอยดิบเขาก็ดูรู้ด้วยความชำนาญแม้ว่าเขาจะทำธุรกิจเครื่องเพชรแต่พลอยเขาก็ชำนาญไม่แพ้กัน เขาหยิบเอาเครื่องชั่ง และไฟฉายสำหรับส่องพลอยออกมาวางไว้ที่โต๊ะก่อน

“ผมขอตรวจสอบดูด้วยตาอีกครั้งนะครับ”อานนท์พูดขึ้นพร้อมกับส่วมถุงมือผ้าของเขาทันที

“ยินดีครับ เต็มที่เลย”อินบอกอานนท์ให้เขาตรวจสอบตามสบาย

อานนท์หยิบเพชรขึ้นมาส่องใกล้ๆตาด้วยกล้องส่องเพชรของเขา อาการของเขาตอนนี้คือสั่นไปทั้งตัว

“เป็นๆ..เพชรที่สวยมากครับ ไม่มีรอยตำหนิเลย เจียรไนได้เหลี่ยมมุมที่เยอะมากทำให้มันสวยสุดๆผมไม่เคยเห็นเพชรสีชมพูมาก่อน นี้คือครั้งแรกที่ผมเจอและมันก็เม็ดใหญ่มากมันมีขนาดถึง80กะรัต นี้มันใหญ่มากเลย”อานนท์แทบไม่อยากวางเพชรลงเลยแม้แต่น้อยแต่เขาต้องตรวจสอบพลอยจึงจำใจวางลง

อานนท์หยิบพลอยทั้งสองอันขึ้นมาดูแล้วส่องด้วยแสงจากไปฉายเพื่อดูว่ามีรอยทะแยงจากเนื้อในพรอยที่แสดงว่ามีตำหนิหรือเปล่าแต่ปรากฏว่าพลอยทั้งสองเม็ดนั้นเนื้อสะอาดไม่มีตำหนิเลยแม้แต่น้อย มันทั้งเม็ดใหญ่มาก แต่ละเม็ดถ้าเจียรไนแล้วไม่ต่ำกว่า180กระรัตเลยทีเดียวเพียงแต่มูลค่ามันไม่อาจเทียบกับเพชรได้เท่านั้นเอง

“หวังว่าทั้งสามอันนี้จะได้30ล้านบาทก็คงดีจะได้มีเงินมาทำให้ชีวิตเราดีขึ้นบ่าง”อินหวังไว้ในใจลึกๆแต่ถ้าไม่ถึงแต่ยังได้หลักล้านก็คงดี

อานนท์เขาส่องเพชรแล้วเหลือบตามามองที่อินอีกหลายครั้ง ใบหน้าของเขาแสดงความสงสัยออกมาตลอด จุดนี้ทำให้อินวิตกว่า เจ้าของร้านคนนี้จะเล่นตุกติกกับเขาหรือเปล่า

“เป็นยังงัยบ่างครับ หลังจากที่ดูไปทั้งหมดแล้ว”อินถามอานนท์

“จากที่ผมดูแล้ว มันเป็นเพชรและพลอยแท้อยู่แล้วครับแต่ผมจะทราบได้ยังงัยว่ามันเป็นของคุณ”อานนท์พูดแล้วทำท่าทางจริงจัง

“คุณอยากได้อะไรยืนยันละ ปกติเพชรสีชมพูมันเคยมีใครเป็นเจ้าของเหรอครับ”อินถามลองเชิง

“เห้ออ....มันก็ไม่มีมาก่อนหรอกครับ แต่ผมก็อยากยืนยันเอาไว้”อานนท์พูด

“เอาอย่างนี้แล้วกันผมจะขายให้คุณถูกหน่อย แล้วเราทำสัญญาซื้อขายกัน เพื่อเป็นสิ่งยืนยันในตัวผมดีมัย แต่ต่อไปหากผมเจออะไรดีๆอีกอย่างพลอยขนาดใหญ่แบบนี้ผมจะมาหาคุณก่อนคนอื่น ดีมั้ยครับ”อินพูดแสดงความฉลาดของเขาออกมาเต็มที่ ด้วยเขารู้แล้วว่าอานนท์นั้นได้ถูกแววของเพชรสีชมพูครอบงำไปหมดแล้ว

“เอ่อ.........เอาแบบนั้นก็ได้ครับคุณว่าราคาเท่าไหร่ครับ”อานนท์ถาม

อินได้ยินแบบนั้นก็ยิ้มขึ้นทันที เขาคิดว่าลดลงมาสัก20ล้านบาทก็น่าจะได้แน่นอน

“คุณอานนท์ตีราคามาดีกว่าครับ สำหรับคนขายเพชรเป็นอาชีพอยู่แล้วน่าจะมองออกว่ามันสมควรได้เท่าไหร่”

“คุณอินบอกว่าจะขายให้ผมถูกหน่อยใช่มัยครับ งั้นผมไม่เกรงใจแล้วนะครับ”

อินกำลังคิดถึงเงิน10ล้าน-20ล้าน-30ล้านในฝันอยู่ในอากาศตอนนี้ เขาอดยิ้มออกมาแบบเก็บอาการไม่อยู่

แต่ในขณะที่อินกำลังฝันอยู่นั้นอานนท์ก็ได้บอกตัวเลขที่อินตกใจจนกลั้นอารมณ์ไม่อยู่

“450ล้านบาทกับเพชรและพรอยนี้ครับ”อานนท์แจ้งราคากับอิน

“สี่!..ร้อย!..ห้า!...สิบ!...ล้านนนน!”

....................…..................

ปล พอกลับมาคิดพอทเรื่องในโลกปัจจุบันกับคิดยากมากเลยกลัวมันไปซ้ำกลับเรื่องของคนอื่นๆที่เคยอ่าน

ปล มีคำผิดบอกด้วยนะครับ

 

 

 

 

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น

}