filmxz

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : บทนำ

คำค้น : นิยายวาย นิยายy

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 56

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 12 มิ.ย. 2562 21:44 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
บทนำ
แบบอักษร

บทนำ 

“พลีส!” 

           เสียงของใครบางคนตะโกนเรียกผมให้ตื่นขึ้น แต่ด้วยความเหนื่อยสะสมจากงานพาสไทม์ที่โหดร้ายแทบไม่มีวันหยุดให้ผมเลย แต่วันนี้ที่ร้านปิดผมเลยได้มีโอกาสพักดังนั้นไม่ว่าจะมีอะไรเกิดผมขอไม่สนใจทั้งสิ้น

“ไอ้พลีส!” สิ้นเสียงเรียกผมก็รู้สึกว่ามีอะไรบางอย่างหนักราวๆกับช้างตกลงมาทับใส่ผม ผมลืมตาขึ้นและได้เห็นคำตอบที่ตัวเองสงสัยร่างของพี่ชายที่ช่วงนี้บ้าเล่นกล้ามได้กระโดดแบบมวยปล้ำลงมาทับผมและกำลังจะเอื้อมมือมาล็อคคอผม

พรึ่บ

“อย่าได้ดูถูกนักกีฬายูโดของโรงเรียนเชียวนะพี่พอส” ผมพลิกตัวแล้วจับผู้ชายร่างสูงทุ่มลงที่พื้น โดยไม่สนเลยว่าจะเจ็บไหม

“โอ้ย แกจะฆ่าพี่ชายตัวเองเหรอวะ”

ผมปล่อยมือจากพี่ชายของตัวเองหลังจากเห็นสีหน้าที่ดูท่าจะเจ็บปวดมากของเขา

“พี่ก็โดนแบบนี้อยู่ทุกเช้า ยังไม่ชินอีกเหรอ”

“สักวันฉันจะจับแกฟาดลงพื้นบ้าง”

“แล้วเรียกผม มีอะไรเหรอครับ”

“ฉันต้องรีบไปทำงาน แต่ลืมเอาเอกสารสำคัญไปให้เพื่อน”

“เลยจะใช้ผมให้เอาไปให้เหนี่ยะนะ!” ผมทำสีหน้าเซงใส่พี่ชายเพราะเมื่อวานผมบอกเขาไปแล้วว่าวันนี้จะขอนอนจนกว่าจะมืดถึงจะตื่น นานๆทีจะได้หยุดบ้าง ทั้งเรียนและทำงานพาสไทม์ไปด้วยมันเหนื่อยจนแทบยืนไม่ไหวอยู่แล้ว

“ถ้ามีค่าจ้างให้จะยอมไหม?”

“งั้นกระผมขอที่อยู่เพื่อนคุณผู้ชายด้วยครับ”

“แหม่ น้ำเสียงนายเปลี่ยนไปนะ  พี่โทรไปบอกมันแล้วว่าจะมีคนเอาเอกสารไปให้ ฝากด้วยนะไอ้น้องชาย”

พอสิ้นเสียงของคนตรงหน้าผมก็รีบไปอาบน้ำแต่งตัวเพื่อทำหน้าที่เป็นบุรุษไปรษณีย์ส่งของตามที่พี่ชายผมต้องการ

12.30 น.

ผมมองหาคอนโดตามที่อยู่ที่พี่ชายผมให้มา มันไม่ง่ายเลยเพราะย่านนี้มีแต่คอนโดมิเนียมเต็มไปหมดแถมเป็นย่านของคนรวยด้วยสิมองไปทางไหนก็มีแต่คนแต่งตัวคล้ายคลึงกับนักธุรกิจ หรือไม่ก็ประกอบอาชีพตำแหน่งสูงอะไรประมาณนั้น ผมละสายตาจากเรื่องไม่เป็นเรื่องแล้วมาสนใจสิ่งที่บุรุษไปรษณีย์เฉพาะกิจอย่างผมต้องทำต่อ

“ขอโทษนะครับ Grand Condo อยู่ตรงไหนเหรอครับ” ผมตรงเข้าไปถามทางกับกลุ่มผู้หญิงวัยทำงานที่ยื่นท่าทางดูเหมือนกำลังคุยเรื่องจะเลือกทานอะไรเป็นมื้อเที่ยงกันอยู่

“อ่อ น้องเดินตรงไปสุดหัวมุมข้างหน้าเลยค่ะ”

“ขอบคุณมากนะครับ เอ่อ ขอโทษที่เสียมารยาทนะครับถ้าพี่สาวยังเลือกไม่ได้จะทานอะไร ลองร้านอาหารไทยตรงสี่แยกนั้นดูนะครับ ผมรับประกัน อร่อยมาก”

“ไว้พี่จะลองไปทานดูนะ” หลังจากที่พี่สาวคนนั้นพูดจบ ผมก็เดินไปตามทางที่เธอบอก ตอนนี้ผมก็มาถึงคอนโดนี้แล้ว ทำเอาผมตกใจเมื่อมาถึงข้างในคอนโดดูหรูหรา มีระดับ และค่อนข้างแพงถ้าไม่ใช่นักธุรกิจหรืออะไรเทือกๆนั้น คงไม่มีโอกาสมาอยู่แน่นอน

“ผมเอาของมาให้ห้อง 505 ครับ” ผมบอกกับพนักงานต้อนรับของคอนโด  พอเธอได้ยินเธอก็ติดต่อไปที่ห้อง505 เพื่อให้เจ้าของห้องรับทราบ

“ห้อง505 ไม่รับโทรศัพท์ค่ะ แต่คุณเซนกิแจ้งไว้ก่อนหน้าว่าถ้ามีแขกมาขอพบให้ขึ้นไปได้เลยค่ะ”

“ครับ น่าจะเป็นผมนะครับเพราะนี่เป็นเอกสารของเขา”

“รับทราบค่ะ”

ห้อง505

ผมขึ้นลิฟต์มาถึงชั้นที่ห้าของคอนโด พอมาถึงหน้าประตูของห้อง505

“อ๊าส์”

มีเสียงอะไรสักอย่างดังผ่านประตูออกมา ผมได้แต่ยืนฟังเฉยๆเพราะไม่มั่นใจเจ้าของห้องอาจจะกำลังดูวิดีโอผู้ใหญ่อยู่ก็ได้ แต่ผมรอไม่ไหวเลยตัดสินใจกดกริ่งหน้าประตู

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น

}