Taiki

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

Chapter 2 หน้าชื่นอกตรม

ชื่อตอน : Chapter 2 หน้าชื่นอกตรม

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 2k

ความคิดเห็น : 21

ปรับปรุงล่าสุด : 15 มิ.ย. 2562 10:15 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
Chapter 2 หน้าชื่นอกตรม
แบบอักษร

 

หญิงสาวหุ่นเพรียวราวกับนางแบบ ย่างก้าวด้วยท่วงท่ามั่นใจ เข้ามาในโรงพยาบาลชื่อดังของตระกูลเอนดิโด ผู้ทรงอิทธิพลอีกตระกูลหนึ่ง ในวงการมาเฟียทั่วโลกรู้จักเป็นอย่างดี

“ห้องทำงานคุณโคเนอร์ ไปทางไหน” หล่อนถอดแว่นกันแดดออกแล้วสอบถามประชาสัมพันธ์สาวสวย

“เอ่อ ได้นัดไว้รึป่าวคะ” ถามตามปกติด้วยใบหน้ายิ้มพิมพ์ใจ

“ไม่ ไม่ได้นัด ฉันเป็นคู่หมั้นเขา แค่อยากจะแวะมาหา” ประชาสัมพันธ์สาวสองคนเพ่งมองสาวสวยหุ่นดี พวกหล่อนตาโตเมื่อจำหน้าคุณหนูตระกูลดังคู่หมั้นเจ้านายได้

“สวัสดีค่ะคุณแฮลซี่ ต้องขอโทษจริงๆนะคะที่เมื่อครู่พวกดิฉันจำคุณไม่ได้”

เธอยิ้มน้อยๆรับคำขอโทษ

“ห้องทำงานเจ้านายอยู่ชั้นบนสุด เชิญคุณแฮลซี่ขึ้นลิฟต์วีไอพีด้านนี้ได้เลยค่ะ” ประชาสัมพันธ์สาวสวยกระตือรือร้นเดินไปกดลิฟต์ให้แฮลซี่

“ขอบคุณค่ะ”

คำขอบคุณจากปากสาวไฮโซทำเอาประชาสัมพันธ์สาวถึงกับอึ้ง รอยยิ้มหวานเป็นมิตรช่างขัดกับบุคลิกร้ายๆแรงๆ อย่างไม่น่าเชื่อ

“เฮ้ย!! มาได้ไงวะ”

ประตูลิฟต์เปิดออกเจอร์ราร์ดถึงกับผงะ เมื่อเห็นคนที่ก้าวออกมาจากลิฟต์คือแฮลซี่ ไม่ใช่แขกที่เจ้านายนัดเอาไว้

“หยุด!!” หล่อนชี้นิ้วสั่งเมื่อคนสนิทของคู่หมั้นหนุ่มทำท่าจะเดินหนีไปยังประตู

“แฮ่ๆ สวัสดีครับคุณแฮลซี่ มาตั้งแต่เมื่อไหร่ครับ” หันกลับมายิ้มแหย่ๆ

“สาบานว่าเมื่อตะกี้คุณไม่เห็นฉัน? ฮึ” เดินมายืนกอดอกตรงหน้าร่างสูงใหญ่ ใบหน้าสวยเชียวเลิกคิ้วถาม

“.......” เจอร์ราร์ดเงียบกริบไม่ตอบ ได้แค่ยิ้ม แฮ่ๆเหมือนเดิม

“ไม่ต้องเข้าไปบอกเจ้านายคุณ ฉันอยากมาเซอร์ไพรส์เขา” ขายาวเรียวก้าวผ่านหน้าบอดี้การ์ดมือหนึ่งของคู่หมั้น ตรงติ่งไปยังประตูห้องทำงานที่มีเพียงห้องเดียวบนชั้นนี้

แฮลซี่หันมามองเจอร์ราร์ดที่ยืนกลืนน้ำลายลงคอเอือกใหญ่ ก่อนจะเคาะประตู ก๊อก ก๊อก แล้วพลักเข้าไป

เจอร์ราร์ดหน้าถอดสี เขานี่แหละกำลังจะซวย ถูกเจ้านายเล่นงานเพราะเซอร์ไพรส์ของหล่อน

“เซอร์ไพรรรรรส์” ใบหน้าเรียวสวยยิ้มร่า เปิดประเข้ามาโดยยังไม่ได้รับอนุญาต

ตุบ!!

“ใครให้เธอเข้ามา” ปิดแฟ้มเอกสาร โยนลงบนโต๊ะอย่างหัวเสีย ตาคมตวัดขึ้นมองหญิงสาวยืนตรงหน้า เอามือท้าวโต๊ะทำงานส่งยิ้มให้เขา

“ไม่มีใครใช้ค่ะ แฮลมาเอง”

“มาทำไม” ถามเสียงห้วน จ้องหน้าระรื่นหญิงสาว ถ้าเดาไม่ผิดคงเป็นเรื่องงานเลี้ยงวันพรุ่งนี้ เขาต้องควงเธอออกงานตามคำสั่งผู้เป็นพ่อ

“แฮลจะมาถามว่าพรุ่งนี้คุณจะไปรับแฮลกี่โมงคะ แฮลโทรมาคุณก็ไม่ยอมรับ จะมาว่ากันไม่ได้นะ เพราะคุณเองทำให้แฮลต้องมาถึงที่นี่” ไม่แยแสกับสีหน้าไม่พอใจของเขา ชินเสียแล้ว เขาเป็นเช่นนี้ตั้งแต่ไหนแต่ไร

“ไปเจอกันที่งาน ฉันไม่มีเวลาไปรับเธอหรอก” เสียงเข้มติดรำคาญ ไม่ห่วงความรู้สึกคนฟังเลยสักนิด

แฮลซี่แววตาไหววูบนิดนึง ก่อนจะปรับสีหน้าปกติ เหมือนไม่สะทกสะท้านกับคำพูดของเขา

“ใจร้ายอะ ไปรับหน่อยไม่ได้เหรอ” เขาเหลือบตามองใบหน้าระรื่น ที่ตื้อเขาไม่ลดละ

“เรื่องมากนักก็ไม่ต้องไป”

แฮลซี่กำลังจะแสร้งปั้นหน้าระรื่นต่อไปไม่ไว้ เธอฮึดฝืนยิ้มแววตาเศร้า

“ก็ได้ค่ะ ไปเจอกันที่งานเลยก็ได้ แฮลจะยืนรอเข้างานพร้อมคุณแล้วกันนะคะ จุ๊บ” โน้มตัวไปขโมยหอมแก้มมาเฟียหนุ่มฟอดใหญ่ แล้วโบกมือบ้ายบ่ายยิ้มหน้าทะเล้น หมุนตัวเดินกลับไปยังประตูเปลี่ยนเป็นสีหน้าห่อเหี่ยว แต่ทว่าจะไม่ยอมให้ใครได้เห็นแววตาเศร้าสร้อยและรับรู้ความรู้สึกเจ็บปวดภายในใจที่เกิดจากรักเขาข้างเดียวมานานแสนนาน

“น่าเบื่อจริงโว้ย!!” จับปากกาสีทองราคาแพงปาลงพื้นระบายอารมณ์ หลังจากร่างเพรียวเดินพ้นประตู “เจอร์ราร์ด!! ไอ้เจอร์ราร์ด” ลุกขึ้นเดินไปตะโกนเรียกคนสนิทตรงประตู

“ครับนาย” วิ่งหน้าตาตื่นมาเมื่อได้ยินเสียงเรียก

“มึงไปไหนมา กูเรียกจนคอจะแตกไม่ได้ยินรึไง” หน้าคมถมึงทึงจ้องหน้าลูกน้อง

“ได้ยินครับ ผมส่งคุณแฮลซี่ลงลิฟต์เสร็จก็รีบวิ่งมาเลยครับ” บอกด้วยน้ำเสียงหอบเล็กน้อย

โคเนอร์จ้องหน้าคนสนิทนิ่งสักพัก

“ยกเลิกนัดให้หมด แล้วมึงไปเอารถ กูจะไปดูงานที่อื่น”

บอกจบก็นำลิ่วตรงไปยังลิฟต์ เดือดร้อนลูกน้องต้องรับโทรศัพท์ไปบอกเลขาให้ยกเลิกนัดพร้อมกับวิ่งไปเข้าลิฟต์อีกตัว เพื่อลงไปยังชั้นจอดรถและเอารถมารอด้านหน้าโรงพยาบาลให้ทันก่อนเจ้านายจะเดินมาถึง

“จะไปที่ไหนครับนาย” มองกระจกหลังแล้วถาม เขาเดาใจเจ้านายไม่ถูกหรอกว่าอยากดูงานที่ไหน เพราะมีเยอะแยะเต็มไปหมด

“คาสิโน” ตอบสั้นๆหลับตาเอนศีรษะพิงเบาะรถ พักสายตาและสมอง เจอแฮลซี่ทีไรเขาปวดหัวแทบจะระเบิดทุกครั้ง ทั้งๆที่เธอก็ไม่ได้มากวนใจเขามากมาย แต่ความรู้สึกเขามันต่อต้านเธอ

................

ร่างเพรียวก้าวลงจากรถซุปเปอร์คาร์คันหรูสีแดงสด เมื่อขับมาถึงคฤหาสน์โบเมโต้

“ไงแฮล วันนี้เป็นอะไรถึงมาหาฉันที่นี่ได้” คามิล่ามายืนรอรับเพื่อนสนิทสมัยเรียนไฮสคูล

“พูดหยั่งกับว่า ถ้าฉันไม่มาหาเธอที่นี่ เธอจะออกไปหาฉันข้างนอกได้อย่างนั้นแหละ” แกล้งมองค้อนงอนๆเพื่อน ที่มีครอบครัวสมบูรณ์แล้ว ไม่มีเวลาว่างออกไปแฮงค์เอ้าท์กับเธอเหมือนสมัยยังเรียนมหาวิทยาลัยตอนเธอกลับมาอิตาลีช่วงปิดเทอม

“ได้สิทำไมจะไม่ได้”

“จริงอะ สามีเธอไม่ว่ารึไง ได้ข่าวว่าหวงเธอมากกก ไม่ใช่เหรอ ไหนจะหนุ่มน้อยคนนั้นอีกล่ะ” มองไปทางลูกชายตัวกลมของเพื่อนที่เดินออกมาเกาะขาแม่แล้วมองหน้าเธอ คงจำได้เพราะเคยมาเล่นด้วยสองสามหนตอนกลับจากอเมริกาใหม่ๆ

“ให้ฉันมาหาเธอที่นี่ดีแล้วคาบี้ ไม่อยากรบกวนเวลาเธอกับครอบครัว อีกอย่างฉันจะได้มาเล่นกับแดนนี่ด้วย” นั่งย่องๆก้มหอมแก้มยุ้ยๆลูกชายเพื่อน หนูน้อยยิ้มเขินอายหน้าแดง วิ่งกลับเข้าไปในบ้าน

“คริคริ เธอทำลูกชายฉันเขินนะแฮล” คามิล่าขำ มองตามลูกชาย เดี๋ยวนี้เห็นสาวๆสวยๆไม่ได้ ชอบเดินไปจ้องไปมองใกล้ๆ พอสาวหันมายิ้มให้ก็ทำเป็นอายวิ่งหลบหลังพ่อแม่

“ฉันล่ะอิจฉาเธอจัง มีลูกน่ารัก มีสามีที่รักเธอมาก” เธอยิ้มทว่าแววตาแอบเศร้า

“ฉันว่าเราเข้าไปนั่งคุยกันข้างในดีกว่า เธอมาได้จังหวะพอดีช่วยฉันเลือกชุดที่จะใส่ไปงานพรุ่งนี้ด้วย” คามิล่ารีบเปลี่ยนเรื่องคุยเมื่อเห็นรอยยิ้มเนือยๆของแฮลซี่ รู้จากสามีว่าโคเนอร์ไม่เคยยินดีกับการหมั้นหมายมาตั้งแต่ต้น ผิดกับเพื่อนเธอที่เต็มใจและดีใจเมื่อรู้ว่าจะได้หมั้นกับโคเนอร์ เธอจำได้ตอนนั้นพวกเธอเรียนด้วยกันอยู่เกรด 12 แฮลซี่ดี้ด้าเล่าให้เธอฟังว่ามีคู่หมั้นแล้ว

 

 

 

.............................................

เป็นนางเอกของโคเนอร์ต้องสตรอง นางหมดความอดทนเมื่อไหร่ค่อยว่ากัน อิอิ

 

 

 

 

 

 

 

 

 

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น