พริกไทย

ขอบคุณทุกคนที่่เข้ามาอ่านนิยายของไรท์นะคะ อ่านฟรีไม่ติดเหรียญแน่นอนคับ ขอแค่กดไลค์หรือคอมเม้นเป็นกำลังใจให้ไรท์ก็พอ แค่นี้ก็ดีใจแย้วว ^^

ดอกไม้ของซาตาน บทที่ 72

ชื่อตอน : ดอกไม้ของซาตาน บทที่ 72

คำค้น : ดอกไม้ของซาตาน,มินนี่,ราล์ฟ,พระเอกเลว,นางเอกน่าสงสาร,อีโรติก,ดราม่า,อ่านฟรี,ไม่ติดเหรียญ

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 29.1k

ความคิดเห็น : 21

ปรับปรุงล่าสุด : 12 มิ.ย. 2562 15:36 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ดอกไม้ของซาตาน บทที่ 72
แบบอักษร

หลังจากที่ทานอาหารกันเสร็จแล้ว ราล์ฟบังคับพามินนี่กลับบ้านโดยที่เธอไม่เต็มใจที่จะกลับกับเขานัก แม้ว่าหญิงสาวจะอ้างว่ารถของเธอจอดอยู่ที่คอนโดของแนตตี้ก็ตามแต่ราล์ฟก็ไม่ยอมเช่นกัน 

หลังจากถกเถียงกันอยู่นาน ไรอันจึงตัดปัญหาด้วยการบอกกับหญิงสาวว่าเขาจะเป็นคนขับรถของเธอกลับไปส่งที่บ้านให้เอง เพื่อหวังเปิดโอกาสให้ทั้งคู่ได้อยู่ด้วยกัน จะได้เคลียร์ปัญหาหัวใจกันสักที แต่ดูเหมือนว่าเหตุการณ์จะไม่เป็นอย่างที่ไรอันหวังไว้ เพราะคนตัวเล็กเมื่อขึ้นรถได้ก็แกล้งหลับทันที ทำให้ราล์ฟไม่มีโอกาสได้คุยกับเธอเลยแม้แต่คำเดียว 

"คนดี ถึงบ้านเราแล้วนะ" ชายหนุ่มยกมือหนาไปไล้แก้มใสเบาๆ 

"ค่ะ" เธอรับคำสั้นๆก่อนจะหันไปปลดเข็มขัดนิรภัยออกเตรียมตัวจะลงจากรถ 

"เดี๋ยวค่ะ เราคุยกันหน่อยได้มั้ย" 

"ฉันว่ามันไม่มีเรื่องที่เราต้องคุยกันอีกแล้วนะคะ" 

"ขอร้องนะมินนี่ ได้โปรดฟังพี่ก่อน" ไม่รู้ว่าเป็นเพราะมืออุ่นที่ดึงมือเธอไปกุมเอาไว้ เป็นเพราะสายตาคู่นั้น เพราะน้ำเสียงเว้าวอน หรือจะเพราะอะไรก็ตามแต่ มันกลับทำให้เธอใจอ่อนยวบ 

"..." 

"ชีวิตนี้พี่พูดได้เต็มปากว่าไม่เคยรักใคร ไม่เคยยอมให้ใคร แต่มินนี่คือคนๆนั้น คนที่พี่ยอม..คนที่พี่รักที่สุด พี่มันบ้าเองที่ก่อเรื่องไม่หยุดหย่อน พี่มันเลวที่ทำร้ายจิตใจคนที่พี่รัก พี่ทำให้มินนี่ต้องเสียใจ" 

"..." 

"พี่หึง..หวง ไม่อยากให้มินนี่เข้าใกล้ผู้ชายคนไหน เวลาเห็นทีไรพี่แทบอยากจะบ้าตาย พี่ไม่ชอบที่สายตาคู่นี้ไปมองคนอื่น" 

"แต่คนอื่นที่คุณว่าคือน้องชายของคุณ" 

"ใช่ครับ ก็เพราะพี่รู้ว่าน้องชายของพี่เคยชอบมินนี่ไงครับ พี่ถึงระแวง" 

"ที่คุณระแวงเพราะคุณไม่เคยเชื่อใจฉันไงคะ ไม่เคยเลย อึก..." เสียงหญิงสาวขาดหายไปเพราะรู้สึกเหมือนมีก้อนอะไรมาจุกที่คอของเธอ 

"มินนี่...ไม่ร้องนะครับ ต่อไปนี้มินนี่จะต้องไม่ร้องไห้เพราะเสียใจในตัวพี่อีกแล้ว" มือหนาเกลี่ยน้ำตาให้เธอด้วยความอ่อนโยน 

"..." 

"พี่รักมินนี่นะ ขอโทษสำหรับทุกๆอย่าง" เขาพูดจบก็ดึงตัวหญิงสาวเข้ามากอดทันที ตัวมินนี่เองแม้จะตกใจแต่ก็ไม่ได้ต่อต้านเขาเช่นกัน เหมือนว่าลึกๆแล้วเธอก็โหยหาอ้อมกอดของเขามาตลอด เนิ่นนานกว่าเขาจะยอมปล่อยตัวของเธอออก ก่อนจะค่อยๆโน้มหน้าเข้ามาหาเธอช้าๆ 

"อย่าค่ะ..." หญิงสาวใช้มือดันหน้าอกเขาไว้เบาๆ 

"ทำไมครับ" 

"ฉันยังไม่หายโกรธคุณเลยนะ ตอนนี้ฉันรับแค่คำขอโทษเท่านั้น เรื่องอื่นค่อยว่ากันอีกที" 

"เข้าใจแล้วครับ ได้แค่นี้พี่ก็ดีใจแล้ว" คนตัวโตยิ้มจนตาหยี อย่างน้อยเมียของเขาก็ยังรับฟังบ้าง เขารู้สึกดีใจที่คนตัวเล็กไม่มีนิสัยงี่เง่าเหมือนกับตัวเขาเอง 

"ฉันว่าเราเข้าบ้านเถอะ" 

"เอ่อ เดี๋ยวครับ พี่มีอีกเรื่องที่ต้องบอกมินนี่" 

"อะไรคะ?" 

"เจสสิก้า" เมื่อสาวเจ้าได้ยินชื่อนี้ถึงกับเบ้หน้าเลยทีเดียว 

"ค่ะ เธอทำไม?" 

"เมื่อช่วงสายๆเธอเข้ามาหาพี่ มาขอความช่วยเหลือ พี่ก็เลย..." 

"พ่อนักบุญอย่างคุณก็คงอดไม่ได้สินะที่จะช่วยเหลือสาวๆ หึ!! สุดท้ายคุณก็ตัดผู้หญิงคนนี้ไม่ขาดจริงๆ ที่จริงคุณไม่น่าเสียเวลาพล่ามเรื่องก่อนหน้าเลยนะ น่าจะเข้าเรื่องนี้ตั้งแต่ทีแรก" 

"มันไม่ใช่..." 

"เอาเถอะค่ะ ที่นี่บ้านคุณนี่!! จะเอาใครมานอนที่นี่ก็แล้วแต่คุณ เชิญ!!!" มินนี่พูดเสร็จก็ลงจากรถทันที 

"ทำไมไม่ฟังพี่บ้าง มินนี่ก็ว่าแต่พี่ไม่ยอมฟังมินนี่เลย พี่ก็พยายามแก้ไขตัวเองอยู่ แต่ตอนนี้กลับกลายเป็นมินนี่ซะเองที่ไม่ยอมฟังพี่!!!" ชายหนุ่มเองก็เริ่มมีอาการหัวเสียแล้วเช่นกัน 

"โทษฉันได้ไง ในเมื่อคุณเป็นคนสอนให้ฉันเป็นแบบนี้เอง" 

"โธ่เว้ย!!!!" เขาระบายลงกับพวงมาลัยรถอย่างแรง ก่อนจะกระชากรถออกไปทันที เมื่อหญิงสาวเห็นดังนั้นก็น้ำตาคลอขึ้นมาเฉยๆ ดูเหมือนความสัมพันธ์ของเธอกับเขาคงถึงทางตันแล้วจริงๆ 

"ไม่เป็นไรนะมินนี่ ไม่เป็นไร...ฮึก..." เธอเงยหน้าขึ้นมองบนฟ้า เพื่อไม่ให้น้ำตาร่วงลงมา ก่อนจะตั้งสติและเดินเข้าบ้านไป 

 

"นายหญิงคะ" ก่อนที่มินนี่จะเดินขึ้นบันได มาเรียก็เดินมาเรียกเธอไว้ซะก่อน 

"ป้ามาเรีย มินนี่บอกแล้วไงคะว่าไม่ให้เรียกนายหญิง เรียกมินนี่ก็พอค่ะ แค่เด็กในบ้านเรียกแบบนั้นมินนี่ก็เกร็งจะแย่แล้ว เว้นป้าไว้สักคนน้า" คนตัวเล็กยิ้มพร้อมกับเดินไปจับมือหญิงชราอย่างออดอ้อน 

"ได้ค่ะ หนูมินนี่ แบบนี้โอเคมั้ยคะ" 

"โอเคค่ะ ป้ามาเรียมีอะไรรึเปล่าคะ" 

"พอจะมีเวลาว่างนั่งคุยกับคนแก่สักครู่มั้ยคะ" มาเรียเอ่ยแซวหญิงสาวด้วยความเอ็นดู 

"แหม...ยังไม่แก่ซักหน่อย มาค่ะ เราไปคุยกันในห้องรับแขกแล้วกันนะคะ" หญิงสาวประคองหญิงชราไปนั่งบนเก้าอี้ตัวนุ่มก่อนจะทิ้งตัวนั่งลงข้างๆ 

"ป้าอยากคุยเรื่องนายน้อยกับคุณเจสค่ะ" 

"อะ...เอ่อ คือว่าถ้าเป็นเรื่องนี้..." 

"ฟังคนแก่สักหน่อยนะคะ ถือว่าป้าขอร้อง" 

"เห้อ...ก็ได้ค่ะ ไม่เห็นต้องทำเสียงน่าสงสารแบบนี้เลยนี่นา" 

"เผอิญป้าได้ยินที่หนูมินนี่กับนายน้อยทะเลาะกันเมื่อสักครู่ ป้าขอโทษนะคะ ป้าไม่ได้ตั้งใจที่จะแอบฟัง" มาเรียกล่าวขอโทษพลางจับมือของหญิงสาวมากุมไว้ 

"ไม่เป็นไรหรอกค่ะ ถ้าไม่ได้ยินนี่สิคะที่แปลก ก็เสียงดังซะขนาดนั้น" 

"เรื่องนั้นไม่สำคัญเท่าเรื่องที่ป้าจะพูดหรอกค่ะ" 

"คะ?" 

"นายน้อยน่ะรักหนูมินนี่มากนะคะ" 

"รักมินนี่แต่ยังตัดคุณเจสไม่ขาดน่ะหรอคะ" 

"ทำไมถึงคิดแบบนั้นล่ะคะ พวกคุณแต่งงานเพราะพวกคุณรักกัน ป้าเลี้ยงนายน้อยมา ทำไมป้าจะไม่รู้ว่าหัวใจของนายน้อยอยู่ที่ใคร" 

"..." มินนี่ถึงกับพูดไม่ออก 

"เรื่องคุณเจส ป้ารับประกันได้เลยว่านายน้อยไม่มีความรู้สึกใดๆให้เธอแล้วนอกจากคำว่าเพื่อน" 

"ทำไมป้าถึงมั่นใจนักล่ะคะ" 

"วันนี้คุณเจสเธอเข้ามาที่บ้าน เรื่องเก่าๆแหละค่ะ หนีคุณแพทริกมาขอพึ่งนายน้อย แต่รอบนี้คงโดนมาหนัก เพราะเนื้อตัวของเธอมีแต่รอยฟกช้ำดำเขียวไปหมด สงสัยคงโดนมาหนักเอาการ" 

"ถึงขั้นทำร้ายร่างกายกันเลยหรอคะ?" 

"ใช่ค่ะ หนูมินนี่เชื่อมั้ยว่าตอนแรกนายน้อยปฏิเสธในทันทีที่จะไม่ให้ความช่วยเหลือ เพราะนายน้อยเป็นห่วงความรู้สึกของหนูมินนี่มากที่สุด" 

"..." เธอรอฟังอย่างใจจดใจจ่อ 

"แต่สุดท้ายนายน้อยก็ต้องยื่นมือเข้าไปช่วย เพราะคุณเจสเธอท้อง" 

"ท้อง!!!" 

"ค่ะ เธอท้องกับคุณแพทริก และเธอไม่ต้องการที่จะกลับไปอยู่แบบนั้นอีกแล้ว เธอเป็นห่วงลูกของเธอ" 

"เวรกรรม" 

"ทีนี้หนูมินนี่เข้าใจนายน้อยรึยังคะ เข้าใจถึงเหตุผลที่นายน้อยทำลงไปรึยัง อีกอย่างนายน้อยให้พอลเป็นคนจัดการเรื่องทั้งหมด โดยที่นายน้อยรีบออกไปหาหนู ป้าไม่รู้ว่าที่ป้าพูดไปทั้งหมดจะช่วยทำให้เรื่องอะไรๆมันดีขึ้นมาบ้างมั้ย แต่ป้าก็หวังให้หนูมินนี่ลองคิดทบทวนดูนะคะ" 

"ขอบคุณมากนะคะป้า ถ้าไม่ได้ป้ามาเรียมินนี่คงเข้าใจผิดไปอีกนาน" 

"ชีวิตคู่ต้องมีมากกว่าความรักนะคะ มากกว่ารักคือความเข้าใจ โกรธอะไรกัน ทะเลาะอะไรกันรีบไปเคลียร์กันนะคะ ชีวิตคนเรามันสั้น สู้ทำอะไรเพื่อให้ตัวเองมีความสุขดีกว่านะคะ จะได้ไม่ต้องเสียใจในภายหลัง" 

"ขอบคุณค่ะ ขอบคุณป้ามาเรียมากๆเลยนะคะ" มินนี่สวมกอดมาเรียแน่น คำพูดอะไรหลายๆอย่างของมาเรียทำให้เธอเริ่มคิดว่าเรื่องของเธอกับราล์ฟควรจะไปในรูปแบบใด และหวังว่ารอบนี้เธอคงตัดสินใจไม่ผิด 

 

************************************** 

เหมือนจะมีสัญญาณดีๆเกิดขึ้นแล้ว น้องกำลังตัดสินใจบางอย่าง 

ไรท์คิดว่าเราควรจะล้างชามกันซะทีเนอะ ซดมาม่ามาหลายตอนแล้ว ท้องอืดหมดแล้วรีดจ๋า.... 

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น