พริกไทย

ขอบคุณทุกคนที่่เข้ามาอ่านนิยายของไรท์นะคะ อ่านฟรีไม่ติดเหรียญแน่นอนคับ ขอแค่กดไลค์หรือคอมเม้นเป็นกำลังใจให้ไรท์ก็พอ แค่นี้ก็ดีใจแย้วว ^^

ดอกไม้ของซาตาน บทที่ 71

ชื่อตอน : ดอกไม้ของซาตาน บทที่ 71

คำค้น : ดอกไม้ของซาตาน,มินนี่,ราล์ฟ,พระเอกเลว,นางเอกน่าสงสาร,อีโรติก,ดราม่า,อ่านฟรี,ไม่ติดเหรียญ

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 30.6k

ความคิดเห็น : 18

ปรับปรุงล่าสุด : 12 มิ.ย. 2562 13:45 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ดอกไม้ของซาตาน บทที่ 71
แบบอักษร

เวลาต่อมา 

หลังจากที่ป้ามาเรียมาช่วยแก้มัดชายหนุ่มแล้ว เขาก็รีบจัดการพาตัวเองเข้าห้องน้ำเพื่อรีบอาบน้ำทันที พร้อมกับพยายามคิดหาทางไปด้วยว่าจะแก้ปัญหาเรื่องของเขายังไงดี รอบนี้ดูท่าว่าเมียตัวน้อยของเขาจะเอาจริงและคงไม่ยอมยกโทษให้ง่ายๆแน่นอน 

"เห้ออออ ทำไมมันต้องเป็นแบบนี้ด้วยวะ เพราะมึงคนเดียวไอ้ราล์ฟ" เขาได้แต่โทษตัวเองซ้ำๆ เพราะความโง่ ความที่ไม่ยอมฟังอะไรทำให้คนที่เขารักต้องเจ็บปวด ยิ่งคิดคนตัวสูงยิ่งปวดหนึบที่ใจ 

ก๊อก ก๊อก ก๊อก เสียงเคาะประตูห้องน้ำดังขึ้น 

"ใครครับ" 

"ป้าเองค่ะนายน้อย" 

"ป้ามีอะไรด่วนมั้ยครับ" 

"ก็นิดหน่อยค่ะ" 

"โอเคครับ รอแปบนึงนะ ผมขอแต่งตัวสักครู่" เมื่อชายหนุ่มได้ยินเสียงที่ไม่ค่อยจะดีของป้ามาเรีย เขาจึงรีบอาบน้ำให้เสร็จพร้อมกับแต่งตัวด้วยชุดลำลองง่ายๆออกมา 

"มีอะไรครับป้า" 

"คือ...คุณเจสน่ะค่ะ เธอมาขอพบคุณ แต่ป้าให้เด็กๆกันไว้ไม่ได้ให้เธอเข้ามา เธอบอกว่ามีเรื่องสำคัญจะคุยกับนายน้อย อีกอย่างดูท่าทางเธอแปลกๆไปด้วยค่ะ" 

"แปลก?" 

"ค่ะ แปลก... เธอไม่หวีดร้อง ไม่โวยวาย เธอนิ่งเงียบจนป้าใจไม่ดีเลย ที่สำคัญตามตัวของเธอมีร่องรอยเหมือนโดนทำร้ายร่างกายมาด้วย" 

"โอเคครับ เดี๋ยวผมไปดูเอง ขอบคุณป้ามากนะครับ" ราล์ฟบีบมือผู้อาวุโสกว่าเบาๆก่อนจะเดินลงไปข้างล่าง 

. 

. 

. 

"เจส" เขาเอ่ยทักเธอ หญิงสาวจึงรีบลุกขึ้นจากขั้นบันไดบริเวณหน้าบ้านและเดินมาหาเขาทันที 

"ราล์ฟ...ฮึก...ชะ ช่วยเจสด้วย ฮือออ" เจสสิก้าร้องไห้จนตัวโยน ร่างกายของเธอมีรอยเขียวช้ำอย่างที่ป้ามาเรียได้บอกไว้จริงๆ 

"ใครทำคุณแบบนี้" 

"แพทริก เขามาขอให้เจสกลับไปกับเขาแต่เจสไม่ยอม พอไม่ได้ดั่งใจเขาก็ซ้อมเจส แถมยังขู่ว่าถ้าเจสไม่ยอมจะกลับมาทำร้ายเจสอีก ฮือๆๆๆ เจสกลัวค่ะราล์ฟ ช่วยเจสด้วยนะ" 

"ไอ้บ้าเอ๊ย ทำไมทำกับผู้หญิงอย่างงี้วะ ไปครับ ผมจะพาไปแจ้งความ" 

"แจ้งความ!! อะ..เอ่อ อย่าดีกว่าค่ะ เจสไม่อยากมีปัญหา คุณก็รู้ว่าแพทริกเส้นใหญ่แค่ไหน ยิ่งแจ้งความเขาก็จะยิ่งโกรธ" 

"แล้วถ้าไม่แจ้งความ คุณจะให้ผมช่วยคุณยังไง" 

"ราล์ฟช่วยหาที่อยู่ให้เจสได้มั้ยคะ" 

"เจส ผมพูดตรงๆนะ ผมคงไม่สะดวกที่จะให้เจสมาอยู่ที่บ้านอีก" 

"เจสเข้าใจค่ะ และเจสไม่ได้ขอให้คุณพาเจสมาอยู่ที่นี่ เจสขอแค่ที่ซุกหัวนอนเท่านั้น แต่ขอให้เงียบที่สุดและปลอดภัยจากแพทริกและคนของเขาก็พอค่ะ" 

"..." ชายหนุ่มมีท่าทีลำบากใจอยู่ไม่น้อย ไหนจะเรื่องเมียตัวน้อยอีก เธอจะเข้าใจว่ายังไงหากรู้ว่าเขายังติดต่อกับเจสสิก้า 

"นะคะราล์ฟ เจสไม่มีที่พึ่งแล้วจริงๆ ที่สำคัญเจสเป็นห่วงลูก ถ้าเกิดแพทริกทำร้ายเจสอีก เจสกลัวว่าเค้าจะเป็นอะไรไป" เธอกล่าวพร้อมกับยกมือจับไปที่หน้าท้อง 

"ลูก!!" 

"ค่ะ เจสท้องกับเค้า" 

"แล้วคุณได้บอกเค้ารึยัง" 

"บอกไม่ได้ค่ะ เค้าจะต้องไม่รู้ว่าเจสท้อง ไม่งั้นเค้าจะไม่มีวันปล่อยเจสไป เจสทนอยู่กับคนแบบนั้นไม่ได้อีกแล้ว ขอร้องนะคะ ช่วยเจสที" 

"โอเคครับ เดี๋ยวผมจะให้พอลจัดการเรื่องที่อยู่ให้ เจสรออยู่ที่นี่แล้วกันนะ" 

"ขอบคุณมากค่ะราล์ฟ ขอบคุณจริงๆ" 

"ครับ ถ้างั้นผมขอตัวนะ" ชายหนุ่มตัดบทพร้อมกับเดินไปที่รถทัันที จากนั้นเขาจึงต่อสายหาพอลเพื่อให้มาจัดการเรื่องนี้ และโทรหาไรอันเพื่อถามถึงสถานที่ที่พวกเขากำลังจะไปกัน ตอนนี้เรื่องอะไรก็ไม่สำคัญเท่ากับเรื่องการง้อเมียอีกแล้ว 

 

ร้านอาหารญี่ปุ่นชื่อดังแห่งหนึ่ง 

ชายหนุ่มมองผ่านจากกระจกหน้าร้านเข้าไปยังโต๊ะที่อยู่มุมหนึ่งด้วยสายตาประหม่า เมียตัวน้อยของเขากำลังหัวเราะอย่างมีความสุขกับกลุ่มเพื่อนของเธอ มันคงจะดีถ้าตรงนั้นมันเป็นเขา มันคงจะดีถ้าคนที่เธอยิ้มให้หัวเราะให้เป็นเขาคนนี้ ราล์ฟรวบรวมความกล้าก่อนจะตัดสินใจเดินเข้าไปในร้าน ทำทีเป็นเดินผ่านโต๊ะของพวกเขาไป 

"อ้าว คุณราล์ฟ" เสียงของมิคาเอลทักขึ้น 

"อ้าว บังเอิญจังครับ ไม่คิดว่าจะเจอทุกคนที่นี่" 

"พวกเรานัดรวมตัวกันน่ะครับ แล้วคุณมาทำอะไรแถวนี้" มิคาเอลเอ่ยทักชายหนุ่มปกติ เพราะหลังจากที่รู้เรื่องทั้งหมดเขาก็เป็นคนเสนอความคิดให้มินนี่และราล์ฟคืนดีกัน 

เพราะเขารู้ว่าเพื่อนของเขารักชายหนุ่มคนนี้มากแค่ไหน อีกอย่างปัญหาของทั้งสองคนเกิดจากความเข้าใจผิดกันทั้งนั้น มิคาเอลจึงเห็นว่าทั้งหมดทั้งมวลนี้ต้องไม่ใช่เหตุผลที่คนทั้งสองต้องเลิกกัน โดยมีแนตตี้และไรอันร่วมมือด้วย 

"อ๋อ พอดีผมนัดคุยงานกับลูกค้าไว้น่ะครับ แล้วพอดีลูกค้ายกเลิกนััด เห็นร้านอาหารนี่น่าทานดีก็เลยแวะเข้ามา" 

"ตอแหล!!!" มินนี่ทนกับความหน้าด้านของชายหนุ่มไม่ไหวจึงสบถออกมาเป็นภาษาไทย เพราะดูก็รู้แล้วว่าเขาแอบตามมา มันไม่ใช่เพราะความบังเอิญ 

"แรงเวอร์!!! เอางี้เลยหรอ" คนที่เข้าใจว่ามินนี่พูดว่าอะไรอย่างแนตตี้ถึงกับหลุดขำออกมาและตอบกลับเป็นภาษาไทยเช่นกัน เพราะนี่เป็นครั้งแรกที่เธอได้ยินคนตัวเล็กพูดคำหยาบ ตั้งแต่ที่ได้รู้จักกันมามินนี่แทบไม่เคยด่าใครด้วยซ้ำ แสดงว่าครั้งนี้โกรธจริงจัง 

"อืม เอางี้แหละ ขอบคุณสวรรค์ที่พวกเขาฟังภาษาไทยไม่รู้เรื่อง ฉันจะได้ด่าถนัดๆหน่อย" 

"เธอมันยัยตัวแสบ 555" สองสาวคุยไทยใส่กันรัวๆ แล้วก็พากันหัวเราะท่ามกลางหนุ่มๆทั้งสามที่กำลังงงแตก 

"อะไรอะ เมื่อกี้มินนี่พูดว่าอะไรหรอที่รัก" ไรอันหันมาถามแฟนสาว 

"ไม่มีอะไรค่ะพี่ไรอัน มินนี่แค่บอกว่ากินกันเถอะ มินนี่หิวแล้วใช่มั้ยแนตตี้" เป็นมินนี่ที่ตอบแทน 

"อื้มม ตามนั้นเลย" 

"โอเคๆๆ งั้นกินกันเถอะ คุณราล์ฟมานั่งด้วยกันสิครับ ไหนๆก็โดนยกเลิกนัดแล้ว" มิคาเอลเอ่ยชวนชายหนุ่ม 

"อย่าเลยมิค โต๊ะมันเต็มแล้วนะ อีกอย่างฉันกลัวจะกินไม่อร่อยน่ะ" ท้ายประโยคเธอแอบค่อนขอดใส่คนตัวสูง 

"เอาน่ามินนี่ โต๊ะเต็มก็ต่อได้ เดี๋ยวฉันจัดการเอง" มิคาเอลพูดจบก็เดินไปบอกบริกรให้มาต่อโต๊ะ เมื่อเคลียร์เรื่องโต๊ะเรียบร้อยราล์ฟก็เดินไปนั่งข้างมินนี่ทันที 

"นี่คุณ!! ไปนั่งฝั่งโน้น ฉันอึดอัด" เธอไล่ทันที 

"นั่งฝั่งนั้นแหละ ตรงนี้ฉันวางกระเป๋าอยู่" แนตตี้พูดก่อนจะรีบคว้ากระเป๋าที่ตอนแรกวางอยู่บนตักของไรอันย้ายมาไว้ที่เก้าอี้อย่างรวดเร็ว ทำเอามินนี่หน้างอทันที 

แต่ความหงุดหงิดก็หายไปทันทีเมื่อบริกรยกซูชิของโปรดเธอเข้ามาเสิร์ฟ หญิงสาวจึงละสายตาจากทุกอย่างไปอยู่ที่จานซูชิทันที ฝั่งราล์ฟเมื่อเห็นว่าเธอมองของกินตรงหน้าตาเป็นประกายก็เริ่มเอาใจเมียตัวน้อย 

"นี่ครับ กินเยอะๆนะคนดี ถ้าไม่พอเดี๋ยวพี่สั่งให้ใหม่นะ" เขาใช้ตะเกียบคีบซูชิชิ้นโตมาไว้ในจานของเธอ 

"ไม่ต้องมายุ่ง ฉันกินเองได้" เธอบอกเสียงเขียวก่อนจะเริ่มกินซูชิและยกยิ้มเบาๆเมื่อคิดอะไรได้ เธอบอกให้ชายหนุ่มเดินไปสั่งชาเขียวให้เธอซึ่งราล์ฟก็ทำตามโดยไม่อิดออด 

เมื่อคนตัวสูงลุกไปแล้วเธอก็จัดการคีบซูชิมาใส่จานชายหนุ่ม 2-3 ชิ้น ก่อนจะยกปลาขึ้นและป้ายวาซาบิก้อนใหญ่ลงไปพร้อมกับนำปลามาปิดไว้เหมือนเดิมเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น 

"จะดีหรอมินนี่" แต่ทุกอย่างอยู่ในสายตาไรอันทั้งหมด 

"ดีสิคะ พี่ไรอันไม่รู้อะไร กินซูชิต้องใส่วาซาบิเยอะๆค่ะมันถึงจะอร่อย" เธอส่งยิ้มให้แต่ไรอันรู้สึกว่ารอยยิ้มช่างเยือกเย็นเหลือเกิน 

"เดี๋ยวเค้าเอามาเสิร์ฟให้ครับ มินนี่อยากได้อะไรเพิ่มมั้ย" ราล์ฟเดินกลับมานั่งพร้อมกับเอาใจเธอต่อทันที 

"ขอบคุณค่ะ ลองกินนี่สิคะ ฉันตักมาให้แล้ว อร่อยมากเลยนะคะ" เธอคะยั้นคะยอให้ชายหนุ่มกินซูชิในจาน 

"ได้ครับ ขอบคุณนะตัวเล็ก" ชายหนุ่มยิ้มแก้มปริโดยไม่ได้นึกเอะใจเลยว่าหายนะกำลังจะมาเยือน เพราะการที่เมียเริ่มคุยกับเขาแถมยังตักอาหารให้เขานั้นถือว่าเป็นสัญญาณที่ดี​ 

"เอ่อ พี่ราล์ฟ น้ำครับ" ไรอันทำได้เพียงส่งแก้วน้ำให้ชายหนุ่มเท่านั้น 

"วันนี้น้องชายมาแปลกวุ้ย" 

"ผมเห็นซูชิมันคำใหญ่น่ะพี่ กะ..กลัวมันติดคอ" 

"ขอบใจมาก" เขาไม่ได้สนใจแก้วน้ำที่ไรอันส่งให้นัก สนใจแค่สายตาของสาวเจ้าที่มองเหมือนกำลังลุ้นให้เขากินของตรงหน้า เขาไม่รอช้าคีบซูชิชิ้นใหญ่เข้าปากทันทีพร้อมกับใบหน้าที่เริ่มเปลี่ยนสีทีละนิด 

"นะ...น้ำ!!!! ซี้ดดดด โอ๊ย!!! ขึ้นสมอง!!!" ชายหนุ่มโวยวายก่อนจะรีบคว้าแก้วน้ำที่ไรอันยื่นมาเมื่อสักครู่ยกกินทีเดียวหมดแก้ว ตอนนี้ใบหน้าเขาแดงก่ำอย่างเห็นได้ชัด ชายหนุ่มยกมือขึ้นบีบจมูกเพื่อหวังให้อาการแสบร้อนนั้นลดลงบ้างแต่ก็ไม่ได้ช่วยเท่าไรนัก  

เสียงร้องของเขาสร้างความตกใจให้กับแนตตี้และมิคาเอลเป็นอย่างมากเพราะพวกเขาไม่ทราบสาเหตุ ผิดกับมินนี่ที่กลั้นหัวเราะจนแทบไม่ไหว ส่วนไรอันนั้นก็ทำหน้าตาบอกบุญไม่รับ 

"เป็นอะไรไปคะ ไม่อร่อยหรอ แย่จัง...ฉันก็นึกว่าคุณจะชอบเหมือนฉัน งั้นไม่เป็นไรค่ะฉันกินเองก็ได้" มินนี่แสร้งทำหน้าเศร้าก่อนทำท่าจะคีบซูชิที่เหลือในจานของชายหนุ่มมาที่จานของเธอ 

"ไม่ครับ มันอร่อยมาก เมื่อกี้พี่สำลักน่ะครับ สงสัยจะชิ้นใหญ่ไปหน่อย" เขาตอบเสียงอ่อยก่อนจะส่งยิ้มบางๆให้เธอ 

"แน่ใจนะคะ" 

"ครับ แน่ใจ" 

"ถ้าอร่อยก็กินอีกสิคะ" 

"หา!!!" 

"กินเยอะๆค่ะ กินเข้าไปอีก" 

"คะ...ครับ" เขาได้แต่ปาดเหงื่อพร้อมกับส่งสายตาขอความช่วยเหลือไปที่ไรอันทันที 

"น้องครับ ช่วยเติมน้ำที แล้วก็ขออีกหลายๆแก้วเลยนะ!!" สิ่งที่ไรอันทำได้คือการสั่งน้ำมาเพิ่มให้พี่ชายเท่านั้น พร้อมกับทำท่าสู้ๆให้ราล์ฟ ชายหนุ่มจึงได้แต่ทำใจและกลั้นใจกินซูชิต่อไป ท่ามกลางความสะใจของเมียตัวน้อยที่เล่นงานเขาได้บ้าง (ขอให้อร่อยนะราล์ฟ ---> ไรท์เอง 555) 

 

**************************************** 

กินเข้าไปเยอะๆนะ น้องอุตส่าห์ตักให้ทั้งที 

ไม่รู้จะสงสารใครก่อนดี สงสารพี่ราล์ฟหรือคนกลางอย่างไรอัน >_< 

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น