Angelina

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ตอน ความสวยงามที่สมบูรณ์แบบ (เอซอปxโจเซฟ)

ชื่อตอน : ตอน ความสวยงามที่สมบูรณ์แบบ (เอซอปxโจเซฟ)

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย แฟนฟิค

คนเข้าชมทั้งหมด : 107

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 12 มิ.ย. 2562 04:23 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอน ความสวยงามที่สมบูรณ์แบบ (เอซอปxโจเซฟ)
แบบอักษร

   NC 18+ SM (มั้ง ไม่รู้สิ แต่ก็รุนแรงอยู่นะ) #คำเตือน

 

 

 

 

ร่างของชายหนุ่มนามว่า ‘เอซอป คาร์ล’ กำลังครุ่นคิดกับบางสิ่งที่เขาคิดว่าสมควรหรือไม่ สายตาของเขากำลังทอดมองร่างไร้วิญญาณของหญิงสาวที่แสนงดงามคนหนึ่ง เส้นผมสีแดงทำให้ตัวเธอดูโดดเด่นเป็นอย่างมาก และตัวเขาที่ทำงานเป็นช่างแต่งหน้าศพมานานแม้จะเคยชินกับการแต่งหน้า แต่เธอเป็นเพื่อนที่เคยร่วมรบและผ่านอะไรมาด้วยกัน ถึงตัวเขาจะไม่ได้สนิทสนมกับเธอมากนักแต่เธอเป็นคนที่ดีมากคนหนึ่ง และครั้งสุดท้ายสำหรับฟีโอน่า ตัวเขาต้องการให้มันสมบูรณ์แบบที่สุด

 

“ลิลลี่..?” เอซอปขมวดคิ้วแล้วมองดอกไม้หลากชนิดจากร้านดอกไม้ของเอ็มม่า เขากำลังหาตัวเลือกที่ดีที่สุด และในตอนนี้ตัวเขาก็ได้คำตอบที่ต้องการแล้ว

 

“ผมทำสุดความสามารถของผมแล้วครับ ฟีโอน่าชอบมั้ยครับ?” เสียงของคาร์ลดังขึ้นในห้องที่เงียบสงัด และในห้องนี้ไม่มีใครอยู่ในห้องนอกจากศพเท่านั้น ราวกับว่าเขากำลังพูดกับร่างไร้วิญญาณแสนสวยนั่น หลังจากนั้นคาร์ลก็ลงมือเก็บอุปกรณ์ของเขาแล้วลงมือทำความสะอาดสิ่งที่เขาปล่อยทิ้งไว้ให้สกปรกรอบโลงศพ กว่าเอซอปจะจัดการทุกอย่างเสร็จนาฬิกาที่ติดข้างผนังห้องก็บอกเวลาในตอนนี้ ซึ่งตอนนี้ก็ตีสองแล้ว นั่นทำให้เอซอปรับรู้ว่าตัวเขาจมปลักอยู่กับการแต่งหน้าให้กับร่างไร้วิญญาณของฟีโอน่านานแค่ไหน

 

งานของเขาจบลงแล้ว

 

“ใช้เวลานานกว่าที่คิดนะครับ” เอซอปเงยมองร่างบางของโจเซฟที่รออยู่หน้าห้อง เขาพยักหน้าให้กับโจเซฟแล้วอุ้มร่างบางขึ้นมาโดยไม่ได้ถามความเห็นของคนที่โดนอุ้มเลยแม้แต่น้อย

 

“เอซอป! คุณทำอะไรเนี่ย!” เสียงโวยวายจากร่างบางไม่ได้ทำให้เอซอปหยุดแต่อย่างใด เขาเหวี่ยงร่างบางของโจเซฟลงบนเตียงอย่างรุนแรงจนทำให้มีเสียงบ่นตามมาอย่างไม่หยุดหย่อน มือหนาของเอซอปขยับมาถอดผ้าปิดปากออกแล้วเริ่มถอดเสื้อที่ตัวเขาสวมอยู่นั้นต่อหน้าโจเซฟ

 

“คุณน่าจะ..ทานมื้อเย็นก่อนนะ..” ร่างบางมองการกระทำนั้นด้วยความกระวนกระวายใจ แก้มใสเริ่มเปลี่ยนสีเป็นสีแดงฝาดของเลือด มือของเอซอปเริ่มฉีกเสื้อผ้าของร่างบางออกอย่างรุนแรง และบทรักที่แสนรุนแรงผิดกับหน้าตาเรียบนิ่งของเอซอปก็เริ่มขึ้น เขามีเวลาเพียง 4 ชั่วโมงก่อนจะต้องไปส่งโลงศพให้พิธีส่งดวงวิญญาณของฟีโอน่า การทำแบบนี้อาจจะรุนแรงกับโจเซฟเกินไปหน่อย แต่ถ้ารอให้พิธีจบโจเซฟคงไปทำงานไม่ได้ไปอีกหลายวัน

 

“ผมทนไม่ไหวแล้วครับ ช่วยรับทั้งหมดของผมทีนะ” เสียงหวานที่ส่งออกมาจากเอซอปทำให้โจเซฟคล้อยตามได้ไม่ยาก เขาจะปฏิเสธได้ยังไงล่ะ ความต้องการของคนรักเชียวนะ

 

 

           หลังจากเสร็จกิจกรรมบนเตียงก็ใกล้ถึงเวลาที่เขาส่งร่างไร้วิญญาณของฟีโอน่าไปที่โบสถ์แล้ว เขาตระเตรียมของแล้วปล่อยให้คนที่ได้รับจ้างวานให้ทำหน้าที่หามโลงศพไปที่โบสถ์

 

“มิสเตอร์คาร์ลจะไปด้วยกันมั้ยคะ?” เสียงใสของเอ็มม่าทักถามเอซอปหลังจากที่คนได้ทำการขนย้ายโลงเป็นที่เรียบร้อย เขาเงียบไปสักพักใหญ่แล้วส่ายหัวเป็นการปฏิเสธ เอ็มม่ายิ้มรับกับท่าทางของคนตรงหน้า ตัวเอ็มม่าเองก็รู้จักเขาไม่น้อยทำให้เข้าใจการกระทำนั้นเป็นอย่างดี

 

“โจเซฟและผมคงไปงานในวันนี้ไม่ได้ ฝากด้วยนะครับ” เอซอปโค้งตัวเล็กน้อยแล้วเดินเลี่ยงเข้าไปในบ้านพักทันทีโดยไม่ได้รอคำตอบจากเอ็มม่า เอซอปเดินกลับเข้ามาในห้องที่มีร่างของโจเซฟนอนไม่รู้ความอยู่ในนั้น มือหนาเกลี่ยแก้มขาวของร่างบางอย่างแผ่วเบาแล้วลงมือทำความสะอาดร่างบางทั้งภายนอกและภายในก่อนจะทิ้งตัวลงนอนเคียงข้างกันบนเตียง

 

“อรุณสวัสดิ์ครับ เอซอป” เสียงใสของโจเซฟปลุกร่างของช่างแต่งศพให้ตื่นขึ้นมา สิ่งแรกที่เอซอปเห็นหลังจากตื่นมาขึ้นมาคือโจเซฟที่กำลังแต่งตัวในชุดสุภาพสีดำ เนคไทสีดำกำลังถูกร่างบางบรรจงผูกอย่างสวยงาม ไม่บ่อยนักที่เอซอปจะเห็นภรรยาของเขาแต่งตัวแบบนี้

 

“ผมไม่ไป..” เสียงของเอซอปทำให้โจเซฟมองคนที่ยังนอนอยู่บนเตียงคิ้วขมวด แต่ก็ไม่ได้ถามถึงเหตุผลเพียงแค่พยักหน้ารับเท่านั้น ร่างบางสาวเท้าออกจากห้องไปโดยไม่มีคำลา ตอนนี้โจเซฟสายมากแล้ว

 

       ทันทีที่ร่างบางของโจเซฟเดินเข้ามาในโบสถ์ เป็นช่วงเวลาเดียวกับพิธีที่จบลง อิไลเดินเข้ามาโจเซฟเป็นคนแรกแล้วโค้งตัวให้เล็กน้อย

 

“ฝากขอบคุณมิสเตอร์คาร์ลด้วยนะครับ วันนี้น้องสาวของผมสวยมากเลยทีเดียว” โจเซฟส่งยิ้มบางๆให้อิไล ดูเหมือนการตายของฟีโอน่าในครั้งนี้ ตัวอิไลเองไม่สามารถทำใจยอมรับได้ในเร็ววันนี้ แต่บางคนรวมทั้งอิไลเองรู้ดี นี่ไม่ใช่การจากลาตลอดกาล เราแค่ส่งฟีโอน่าไปอยู่กับคนที่เธอรักมากที่สุดเท่านั้นเอง และแน่นอนว่าในวันนั้นของปีก็ยังได้เจอฟีโอน่าอย่างแน่นอน

 

“ขอโทษแทนคนรักของผมด้วยนะครับที่มาไม่ได้ เขาคงไม่อยากมาในงานที่คนคับคั่งขนาดนี้ ถึงฟีโอน่าจะไม่ได้มีชื่อเสียงมากมายแต่เธอก็เป็นมิตรกับคนละแวกนี้ไม่น้อยเลย มาถ่ายรูปกันเถอะครับ” ร่างบางโค้งตัวให้กับอิไลแล้วเริ่มทำหน้าที่ของตน

 

“มิสเตอร์ครับ..?” ร่างบางหันไปตามเสียงเรียกที่ไม่คุ้นเคย ชายแปลกหน้าที่หน้าตาหล่อเหลากำลังส่งยิ้มให้กับโจเซฟ และร่างบางก็หันไปยิ้มตอบตามมารยาท

 

“มีอะไรให้ผมช่วยอย่างนั้นเหรอครับ?”

 

“ขอโทษนะครับที่ผมอาจจะทำในสิ่งที่ไม่ควร..คือ... คุณมีคนรักหรือยังครับ?” เสียงทุ้มต่ำเอ่ยถามออกมา ทั้งกริยาที่แสดงออกมาชัดเจนว่าตัวของชายแปลกหน้าคนนี้กำลังสนใจในตัวโจเซฟเป็นอย่างมาก

 

“ผมไม่คิดว่านี่เป็นการเริ่มต้นที่ดีสักเท่าไหร่หรอกนะครับ ในงานแบบนี้... และผมมีคนรักอยู่แล้วครับ” โจเซฟส่งยิ้มให้ชายแปลกหน้าก่อนจะปลีกตัวแยกออกมา แล้วเดินตรงไปยังกลุ่มของโจ๊กเกอร์ที่จับกลุ่มยืนคุยอยู่หน้าโบสถ์

 

“ไม่ได้เจอกันนานนะโจเซฟ มาช้าแต่ดันเป็นที่ต้องตาของหนุ่มหล่อนะนาย” เสียงหยอกล้อจากโจ๊กเกอร์พรางหัวเราะใส่ทำให้โจเซฟทำสีหน้าบึ้งตึงเล็กน้อย แล้วหันไปคุยกับมิชิโกะแทนโดยไม่สนใจจะตอบคำถามของโจ๊กเกอร์เลยแม้แต่น้อย พวกเขาคุยกันถึงเรื่องราวในอดีตและการใช้ชีวิตในทุกวันที่แสนพิเศษ มิชิโกะก็โอ้อวดไม่น้อยเรื่องราวความรักระหว่างเธอและเฮเลน่าที่ดูไปได้ดี โจ๊กเกอร์ที่ค่อนข้างวุ่นจากงานของโรงละครที่ไวโอเล็ตต้าและมากาเร็ตต้าเป็นหุ้นส่วน และดูเหมือนจะมีเรื่องดีๆเกิดขึ้นเมื่อความรักที่ถูกซ่อนมาเป็นเวลานานของโจ๊กเกอร์ที่มีต่อเคิร์ทกำลังเริ่มไปในทางที่ดี

 

“โจเซฟ นายน่าจะกลับได้แล้วนะ เดี๋ยวคุณสามีสุดที่รักก็หึงขาดอีกหรอก หึๆ ” โจเซฟหันไปมองค้อนให้กับโจ๊กเกอร์แล้วลงมือเก็บอุปกรณ์ของตัวเอง

 

“ให้ผมช่วยมั้ยครับ? มิสเตอร์” ชายแปลกหน้าคนเดิมกับที่สนใจเขาเข้ามาช่วยเขาเก็บอุปกรณ์โดยที่ไม่รอคำตอบจากร่างบางเลยแม้นแต่น้อย โจเซฟมองการกระทำของคนตรงหน้าอย่างไม่เข้าใจ ตัวเขามั่นใจว่าคำตอบของเขาชัดเจนมากแล้วนะ แต่ตอนนี้โจเซฟได้กลิ่นโคโลญจน์อ่อนๆจากตัวของชายแปลกหน้า สมองของเขาก็พลันนึกถึงอดีตที่เคยเกิดขึ้น กลิ่นนี้อาจจะติดตัวเขาแล้วก็ได้

 

“ไม่เป็นไรครับ มันรบกวนคุณมากเกินไป” ร่างบางส่งยิ้มแห้งให้แล้วรวบเอาอุปกรณ์ในมือของชายแปลกหน้าแล้วเร่งรีบออกจากโบสถ์ไป

 

“มิสเตอร์คะ อย่าทำอะไรโง่ๆเลยจะดีกว่านะคะ เพื่อตัวคุณเองนะ” เสียงแหลงเล็กของมิชิโกะเอ่ยอย่างเลื่อนลอยแต่กลับฟังดูจงใจบอกชายแปลกหน้าคนนั้นอย่างเจาะจง เธอยกพัดในมือขึ้นมากางปิดบังใบหน้าเล็กน้อยแล้วเดินกลับเข้าไปในโบสถ์พร้อมกับโจ๊กเกอร์ ปล่อยให้คนที่พึ่งถูกเตือนยืนอย่างโดดเดี่ยวตรงนั้น

 

 

แฮ่ก.. แฮ่ก...

 

       โจเซฟที่รีบวิ่งเข้ามาในบ้านก็เดินตรงเข้าไปในห้องน้ำทันที เพื่อที่จะทำการชำระร่างกาย เขาก็รีบจัดการมันให้เร็วที่สุดก่อนที่เอซอปจะได้กลิ่นของบุรุษเพศติดตัวเขา ไม่อย่างนั้นจะเป็นตัวเขาเสียเองที่ต้องมารับเคราะห์

 

“โจเซฟ ผมได้กลิ่นที่แตกต่าง..” โจเซฟมองใบหน้าของคนรักที่ยืนอยู่หน้าห้องน้ำโดยประตูเปิดอ้าออกจนเห็นว่าร่างบางกำลังทำอะไรบ้าง มือที่กำลังถอดเสื้อผ้าเป็นต้องหยุดชะงักเมื่อเห็นสายตาของคนรักมองมา

 

“คือ.. ผมแค่บังเอิญไปชนผู้ชายคนหนึ่งเข้าน่ะ” เสียงของโจเซฟสั่นจนเอซอปรู้สึกแปลกใจและยังคงมองใบหน้าสวยไม่วางตา ร่างบางกำลังโกหกเขา เอซอปรู้สึกแบบนั้น บางทีเขาควรขังโจเซฟเอาไว้จริงๆ

 

“แปลว่าสัมผัสกัน? โดนตรงไหนครับ ผมขอดูหน่อย” แม้นในตอนนี้น้ำเสียงของเอซอปจะไม่ได้รุนแรง แต่การกระทำนั้นตรงข้ามสุดๆ เอซอปเข้ามากระชากแขนของโจเซฟในห้องน้ำแล้วเหวี่ยงลงบนเตียงอีกครั้ง

 

“เอซอป วันนี้คุณทำไปแล้วนะ..” ร่างบางถอยตัวไปชนกับหัวเตียง และตอนนี้ก็หนีไปมากกว่านี้ไม่ได้แล้วด้วย ร่างหนาของเอซอปคร่อมตัวโจเซฟไว้ก้มลงบดขยี้ริมฝีปากสวยของโจเซฟอย่างรุนแรง ลิ้นร้อนของเอซอปไล่รุกใส่ร่างบางไม่ยั้ง ทั้งเลีย ทั้งดูดสร้างความเสียววูบให้กับร่างบางเป็นอย่างมาก อีกครั้งที่มือของเอซอปฉีกเสื้อผ้าของโจเซฟออก ซากเสื้อผ้าถูกโยนทิ้งลงข้างเตียงอย่างไม่ใยดี คอขาวๆของโจเซฟบัดนี้ถูกแต่งแต้มด้วยรอยกัดจำนวนมากจากเอซอป แล้วเริ่มมีมากขึ้นเมื่อเอซอปยังคงไล่แสดงความเป็นเจ้าของไม่หยุด ไม่ว่าจะอกขาวนั่น เมื่อแม้นกระทั่งต้นขาที่เป็นจุดอับสายตาก็ตาม

 

“ผมต้องขังคุณมั้ยครับโจเซฟ หรือต้องให้ผมฆ่าพวกผู้ชายที่บังอาจมามองเรือนร่างของคุณ บอกผมหน่อยสิวันนี้มีไอ้หน้าไหนบ้างที่มองคุณ” เสียงแหบพร่าของเอซอปทำให้ร่างบางสั่นระริก ทั้งกลัวและปรารถนาไปในเวลาเดียวกัน โจเซฟไม่สามารถปฏิเสธได้เลยว่าเสียงของคาร์ลกระตุ้นอารมณ์ของเขามากแค่ไหน แท่งร้อนของโจเซฟแข็งตัวและสั่นราวกับว่ามันกำลังทรมาณจากถูกปลุกเร้าและไม่ได้รับการปลดปล่อย แต่เอซอปก็ไม่สนใจแท่งร้อนหรือช่องทางด้านหลังแม้นแต่น้อย เขาจดจ่ออยู่กับการสร้างรอยรักทั่วร่างกายของคนรัก

 

“อึก.. แค่คนเดียว.. เอซอปได้โปรด ผมทรมาณ.. ช่วยผม” เอซอปผละริมฝีปากออกจากเนิ่นอกของโจเซฟแล้วเงยมองสีหน้าชายคนรัก มันกำลังยั่วยวนเขา ทั้งริมฝีปากเล็กนั่น ดวงตาที่กระหายในสิ่งที่สามารถเติมเต็มความปรารถนาได้

 

“ดูสายตาลามกของคุณสิ อยากได้มากใช่มั้ย? ถ้าคนที่อยู่ตรงหน้าคุณไม่ใช่ผม คุณก็คงส่งสายตาลามกนี่ให้ไอ้พวกบัดซบนั่นใช่มั้ย?” เอซอปพลิกร่างบางให้นอนคว่ำลงกับเตียงแล้วจัดให้สะโพกมนแอ่นขึ้นมา ไม่รอช้าเอซอปจับแท่งร้อนของตนที่ขยายตัวเต็มที่ขยี้ปากทางรักแล้วดันมันเข้าไปในช่องทางสุดลำ เอซอปรับรู้ได้ถึงแรงตอดรัดจากร่างบาง ทั้งๆที่กำลังร้องไห้ด้วยความเจ็บแต่กลับส่งเสียงครางอย่างสุขสม แล้วแบบนี้เขาจะปล่อยให้ชายอื่นได้เชยชมความงามของคนรักได้อย่างไร

 

“ตอบผมสิ ชอบใช่มั้ยครับ เวลาที่ถูกกระแทกแรงๆแบบนี้น่ะ.. ที่รักของผม” เสียงทุ่มต่ำข้างหูของร่างบางจากเอซอปนั้นกระตุ้นอารมณ์ของโจเซฟให้ยิ่งทวีคูณเข้าไปอีก ทั้งร่างกายกำลังสั่นระริกด้วยแรงปรารถนาที่ต้องการการเติมเต็ม โจเซฟส่งเสียงครางเป็นการตอบรับประโยคคำถามเมื่อครู่อีกทั้งยังส่ายสะโพกมนเป็นการยั่วให้คนบนร่างเริ่มบทรักของเขาต่อ

 

“แค่ผมใช่มั้ยครับ? คนที่คุณต้องการ..” เสียงครางต่ำจากเอซอปที่ถูกร่างบางยั่วยวนทำให้เขาไม่รั้งรอคำตอบจากคำถามที่พึ่งถามไป เอซอปใส่แรงลงไปกับการกระแทกแท่งร้อนเข้าออกในช่องทางรักสีสวยของคนตัวเล็ก

 

“ค..แค่คุณ.. อ๊า.. ล..ลึกๆ..” เสียงสั่นๆของโจเซฟดังสวนกับเสียงของเนื้อกระทบเนื้ออยู่ภายในห้อง ร่างบางได้แค่จิกกอดหมอนที่หนุนอยู่ทุกวันระบายความเสียวและความเจ็บปวดที่คนรักมอบให้ เอซอปมักจะมอบบทรักที่รุนแรงและเสียวซ่าให้กับเขาแต่ถึงอย่างนั้นเขาก็ไม่เคยเกลียดมันเลยแม้แต่ครั้งเดียว แม้จะสมเพศร่างกายตนเองที่ตอบสนองราวกับสตรีร่านรักก็ตาม เอซอปเร่งจังหวะกระแทกเร็วเสียจนร่างบางสั่นไหวไปตามแรงกระแทกนั้น ทั้งลึก ทั้งรุนแรง ไม่นานร่างบางก็ไม่สามารถอดกลั้นได้ น้ำรักสีขาวพุ่งออกมาจากการเสร็จสมพร้อมๆกับน้ำรักของเอซอปที่ตอนนี้ถูกปลดปล่อยในช่องทางรักของโจเซฟ ยังไม่ทันจะได้พักให้เสียงหอบหายใจหยุด ร่างหนาก็เริ่มบทรักอีกครั้ง ซึ่งแน่นอนว่าโจเซฟไม่สามารถปฏิเสธได้

 

 

 

 

       แสงแดดของยามกลางวันกำลังปลุกร่างบางของโจเซฟให้ตื่นขึ้น ดวงตาที่ปิดสนิทก่อนหน้านี้ค่อยๆลืมตามองรอบตัว ในวันนี้รอบห้องให้ความรู้สึกที่แตกต่างจากทุกวัน โจเซฟพยุงร่างกายอันบอบช้ำจากบทรักที่เอซอปมอบให้เมื่อคืนให้ลุกขึ้นไปชำระร่างกายที่ห้องน้ำ เพียงแค่เท้าของร่างบางสัมผัสพื้น ขากลับทรยศความต้องการในทันที ร่างบางทรุดลงไปนั่งกองกับพื้นอย่างไร้เรี่ยวแรง

 

“นอนพักเถอะครับ ผมจะจัดการเอง ” เอซอปที่เข้ามาในห้องช่วยพยุงร่างบางให้กลับมานอนบนเตียง ผ้าขนหนูในมือไล่เช็ดทำความสะอาดร่างกายให้กับโจเซฟ เอซอปมองรอยแดงจากการถูกกัดบนเรือนร่างของคนรักอย่างหลงใหล ร่างกายที่แสนงดงามของโจเซฟแม้จะมีรอยรักอยู่มากมายนับไม่ถ้วนก็ไม่ได้ทำให้ความงามนั้นลดลงเลยแม้นแต่น้อย

 

“ผมมีแค่คุณและรักแค่คุณนะ เอซอป” เสียงแหบของโจเซฟแม้นจะเบามากแต่ก็ทำให้หัวใจที่เกือบตายด้านของเอซอปกลับมากระชุ่มกระชวยอีกครั้ง เอซอปจับมือเรียวของร่างเล็กแล้วจูบที่หลังมืออย่างแผ่วเบา เอซอปหยิบแหวนเงินที่ตัวเขาลงมือสลักด้วยตนเองสวมให้กับโจเซฟ

 

“ผมก็รักคุณ หลังจากนี้มาใช้ชีวิตด้วยกันนะครับ โจเซฟ” โจเซฟได้แค่มองการกระทำนั้นด้วยความสุขที่มากล้นกว่าวันใดๆ สิ่งที่เขาปรารถนามาตลอด ร่างบางนึกว่าคนรักไม่ได้สนใจเรื่องนี้จึงไม่เคยทักท้วงแต่อย่างใด น้ำตาที่ไหลให้กับความดีใจและความสุขถูกมือของเอซอปเช็ดออกอย่างลวกๆแล้วแทนที่ด้วยจูบที่เปลือกตาทั้งสอง จูบที่หน้าผาก จูบที่แก้มทั้งสองข้าง และจูบที่ริมฝีปากของโจเซฟ

 

“ครับ” เสียงตอบรับเบาหวิวจากโจเซฟทำให้คนตัวโตกว่าได้แต่ยิ้มอย่างมีความสุข หลังจากนี้เอซอปจะมีสิทธิในตัวของโจเซฟทุกอย่าง ไม่ว่าร่างกายนั้น เสียงนั้น หรือกระทั่งกระดวงใจของโจเซฟ เขาจะเป็นผู้ครอบครองแต่เพียงผู้เดียว

 

 

 

‘ความรักที่บิดเบี้ยวแม้จะผิดแปลกมากขนาดไหน หากมันคือรักที่คนสองคนได้ก่อมันขึ้นมาร่วมกัน มันก็คือความรักที่สมบูรณ์’

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น

}