KNut1

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

CH.23 เปิดตัวและการทดสอบ

ชื่อตอน : CH.23 เปิดตัวและการทดสอบ

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย แฟนตาซี

คนเข้าชมทั้งหมด : 404

ความคิดเห็น : 2

ปรับปรุงล่าสุด : 12 มิ.ย. 2562 00:28 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
CH.23 เปิดตัวและการทดสอบ
แบบอักษร

"นี่มัน...บ้านหรือคฤหาสน์กันแน่..!?" เมื่อข้างหน้าเป็นบ้านหลังใหญ่จนเรียกได้ว่าเป็นคฤหาสน์ที่เคยเจอในหนังการ์ตูนบ่อยๆ มีสวนและพื้นที่ขนาดกว้าง พอที่จะทำกิจกรรมจัดงานได้ใหญ่ๆได้ ไม่แปลกที่เด็กหนุ่มคนนี้จะแปลกใจ 

ย้อนกลับไปเมื่อ1วันก่อน  

"จะไปบอกพ่อกับแม่ฟางเรื่องที่เราคบกัน!" เด็กหญิงทำหน้าตาตกใจใหญ่ เมื่อรู้ว่าแฟนของตนจะเปิดตัวกับทางบ้าน 

"ถูกต้อง หรือว่ามีอะไรขัดใจ?" 

"ปะ..ป่าวหรอก ตะ..แต่"  

"เรื่องพ่อตาใช่ไหม? ไม่ต้องห่วง ยูเอาอยู่" ซงก็เคยได้ยินเรื่องความน่ากลัวและความป่าเถื่อนของพ่อตามาจากฟางแล้วบ้าง แต่การที่เธอกลัวที่จะเปิดเผยเรื่องความรักของตน ก็หมายความว่าพ่อตาคงจะเข้มงวดกับเธอเป็นอย่างมาก 

"ไม่ไหวหรอก คนที่จะลำบากจริงๆไม่ใช่ฟางหรอกนะ!" ฟางพูดด้วยน้ำเสียงเป็นห่วง หมายความว่าไงที่ไม่ลำบาก? 

"ทำไมล่ะ?" 

"เพราะมันอาจจะทำให้นายตายได้ น้องชายของฟางเองก็เสียผู้หญิงไปหลายคนเพราะพ่อ..." หะ? น้องชาย? อย่าบอกนะว่าพ่อตาจะโหดเหี้ยมถึงขนาดฆ่าว่าที่ลูกสะใภ้ได้ ว่าแต่เธอมีน้องชายด้วยหรอ? 

"มีน้องชายด้วยหรอ? ไม่เห็นจะบอกกันเลย" คบกันมาตั้งนาน(หรอวะ?)แต่ไม่เห็นจะบอกแม้แต่นิดเดียวเลยว่ามีน้องชาย ถึงผมจะไม่เคยบอกว่ามีพี่สาวเหมือนกันก็เหอะ 

"อย่าพึ่งเปลี่ยนเรื่อง เพราะฟางห่วงถึงได้ห้ามไปบอกคุณพ่อ" เธอพูดด้วยน้ำเสียงจริงจัง! ทำไมเธอถึงได้กลัวว่าคุณพ่อตาจะทำร้ายผมขนาดนั้นนะ 

"แล้วจะเก็บเรื่องของเราเป็นความลับตลอดไปหรือไง?" เมื่อได้ยินดังนั้น ฝ่ายหญิงก็นิ่งตอบไม่ถูก ที่เธอเป็นแบบนี้ก็เพราะห่วงแฟนหนุ่มนะ! 

"ไม่เป็นไร ขอแค่เชื่อใจยูก็พอ" ชายหนุ่มเอามือลูบหัวแฟนสาวไปเบาๆก่อนจะจูบไปที่หน้าผาก 

และแล้วทั้งสองก็เดินทางไปที่อเมริกา หรือจะเรียกว่าเดินทางกลับบ้านเกิดของฟางก็ได้เหมือนกัน 

เมื่อถึงจุดหมายปลายทางแล้วก็ตกใจกับสิ่งที่เห็นตรงหน้า เป็นบ้าน..ไม่สิ เป็นคฤหาสน์หลังเดี่ยว ขนาดมันใหญ่เกินจะเรียกว่าบ้านได้หลายเท่าตัว  

"น่ี่ใช่บ้านเธอแน่หรอ.." เด็กหนุ่มถามออกไปพรางตกใจนิดๆ เพราะเขาเองก็เคยเห็นบ้านหลังประมาณนี้ตอนไปทำภารกิจกับชิน ไม่นึกว่าจะมีคนที่อาศัยและซื้อที่ดินกว้างขนาดนี้ได้จริงๆ 

"ใช่สิ เคยบอกหรอว่า ฟางเป็นพวกไม่มีเงิน" ประโยคนี้แทบทำชายหนุ่มทรุดลงไปกับพื้น ในเมื่อแฟนสาวก็มีเงินมากมายขนาดนี้แล้วตนจะไปเสี่ยงภารกิจอันตรายๆตั้งเยอะเพื่ออะไร!? เพื่อความตื่นเต้น? มันก็เป็นแค่คำหลอกตัวเองเพื่อให้สบายใจขึ้นเท่านั้นแหละ 

ในระหว่างที่ทั้งสองคุยกันประตูเหล็กด้านหน้าก็เลื่อนเปิดขึ้นมาอย่างอัตโนมัติ  

"ยินดีต้อนรับกลับค่ะคุณหนู ว่าแต่ผู้ชายคนนี้..." เมดสาวผมยาวมัดรวบสีน้ำตาลดูมีอายุพูดขึ้น แต่มองผมแบบนี้หมายความว่ายังไง? 

"ก็อย่างที่คิดแหละค่ะ เรื่องนี้อย่าพึ่งบอกคุณพ่อนะคะ น้าน้า~~" หญิงสาวทำแววตาอ้อน มีหรือคนที่ดูแลคุณหนูตั้งแต่เด็กๆอย่างเธอจะทนต่อความน่ารักไหว  

"เกรงว่าคงจะไม่ทันแล้ว เพราะคุณท่านก็มีกล้องตรวจจับอยู่น่ะค่ะ"  

"นั่นสิ บ้านนี้ไม่ธรรมดาจริงๆน้า~" ซงพูดขึ้นมา เธอพูดถูกทุกอย่าง ตั้งแต่ก้าวเข้าบ้านหลังนี้มา บนอาคาร หลังหน้าต่าง ข้างๆพุ่มหญ้า พวกมันทั้ง3เล็งกระบอกมาที่หัวผมหมดแล้ว แต่ถ้าจะพูดให้ถูกคือ4มากกว่า  

"เลิกเอามีดซ่อนได้แล้ว" ซงพูดขึ้นมา เพราะคนที่4ก็คือเมดสาวที่ออกมาต้อนรับตน ผู้หญิงคนนี้ซ่อนมีดใว้ในชุด  

"ใช้ได้ นึกว่าจะมีดีแค่หน้าตาอย่างเดียว. A1/2/3 ถอย" ผู้หญิงคนนี้พูดกับผม ก่อนจะพูดคนเดียวใส่หูฟังไร้สาย มันมีขนาดเล็กจนผมเองก็ไม่ทันได้สังเกตุ 

"ไปแล้ว?" เมื่อจับจิตสังหารของพวกมันไม่ได้แล้ว ซงจึงจับมือฟางแล้วเดินตามเมดไปในคฤหาสน์หลังใหญ่ ส่วนฟางที่เห็นสถานการณ์ทั้งหมดก็รู้ดี ทั้งหมดต้องเป็นฝีมือคุณพ่ออย่างแน่นอน 

"ยินดีต้อนรับกลับครับ/ค่ะ" เป็นเสียงของเหล่า พ่อบ้าน/แม่บ้าน ทั้งหลายที่ยืนเรียงกันเป็นแถวๆ  

"เจ้(เสียงต่ำ) ไหงกลับมาเร็วจัง พึ่งไปแค่2วันเองแท้ ว่าแต่ผู้ชายหล่อๆคนนั้นคือใคร?หรือว่า..." ผู้ชายที่อายุประมาณ18คนนั้น คงเป็นน้องของฟางสินะ ไม่งั้นก็คงไม่เดินฝ่าวงล้อมเหล่าพ่อบ้านแม่บ้านได้แบบนี้หรอก  

"นี่แฟนเจ้เอง ว่าแต่ป๊าอยู่ไหน" ปกติครอบครัวคุยกันจะเรียกแทนกันแบบนี้เองสินะ เราเองก็ไม่เคยมีโมเมนต์อะไรแบบนี้ซะด้วย 

"ป๊าอยู่ในห้อง ว่าแต่เจ้ก็เลือกผู้ชายได้ดีเหมือนกันนะเนี่ย ผมนึกว่าคนอย่างเจ้ ชาตินี้จะหาแฟนไม่ได้ซะอีก" ผมยืนดูพี่น้องคุยกันอย่างสนุกสนาน แต่ในณเวลานั้นเอง อยู่ดีๆสถาณการณ์ก็เงียบกริบกระทันหันเมื่อมีชายคนหนึ่งเดินมา 

"ป๊า/ป๊า" เป็นเสียงของทั้งคู่ที่ลั่นขึ้น ชายที่ดูสูงอายุวัยกลางคน แต่ก็ยังคงสภาพความหล่อมาดเข้มใว้ได้ ชายคนนี้คือพ่อตาของผมอย่างแน่นอน! 

"ไปนั่งรอที่ห้องรับแขกกับแม่ของแกก่อน ส่วนแก...ตามมา!" เค้าชี้นิ้วมาทางผม แล้วว่าแต่ผมจะโดนอะไรบ้างเนี่ย 

"ถ้ารู้สึกไม่ปลอดภัยให้โทรหาฟางเลยนะ" ฟางพูดขึ้นมาด้วยน้ำเสียงเป็นห่วง มันจะโหดซักแค่ไหนกันเชียว?  

ชายหนุ่มเดินตามบุคคลด้านหน้าไป บรรยากาศเงียบสงบราวกับมิติที่เค้าทั้งสองอยู่นั้นไร้เสียง ระหว่างทางเดินก็พบเจอภาพวาดต่างๆ เป็นภาพที่สวยสดงดงามราวกับว่าบรรเลงมาจากมือของจิตรกรฝีมือปรมาจารย์ระดับโลก  

ซงต้องหยุดชะงักตามชายเบื้องหน้า ในเมื่อระหว่างทางเค้ามัวแต่สนใจรูปภาพจนเดินมาถึงไหนต่อไหนก็พบเจอกับห้องสีขาวใหญ่ห้องหนึ่ง  

"เข้าไป" เป็นเสียงที่สั่งให้และบังคับ เห็นทีเพื่อสร้างความประทับใจแรกก็ไม่ควรจะขัดพ่อตา ชายหนุ่มยอมเดินเข้าห้องใหญ่ทันที เมื่อย่างเท้าก้าวเข้าสู้ในห้อง ประตูบานยักษ์ที่พึ่งเปิดกับปิดไปเองอย่างไร้เหตุผล 

เมื่อเข้าไปก็พบกับสิ่งที่หน้าตกตะลึง มันคือห้องที่มีพื้นขนาดบ้านทั้งหลัง ตกแต่งหลังคาด้วยการประทับสีขาวฟ้า พื้นลักษณะเป็นน้ำตาลดิน มีพืชเขียวมาประดับตกแต่งราวกับเป็นภาพ3D ชายหนุ่มแปลกใจเล็กน้อย ไม่ใช่ว่าจะต้องเป็นห้องทรมาณอะไรแบบนี้หรือไง? 

"นี่คือบททดสอบสินะคับ คุณพ่อตา" เมื่อได้ยินประโยคแรกชายแก่ก็เงียบ แต่พอได้ยินประโยคสองก็ดูเหมือนทำหน้าจะไม่พอใจอย่างหนัก 

ถึงจะถูกตกแต่งด้วยภาพที่ดูแล้วรู้สึกผ่อนคลายยังไง แต่ก็หนีไม่พ้นประสาทเฉียบคมของชายหนุ่มได้ หลังต้นไม้มีปืนซุ่มอยู่ ถ้ามันจับสัญญาณสิ่งมีชีวิตได้ก็จะยิงอย่างไร้ความปราณี รวมๆแล้ว ร้อย..สองร้อย กระบอก  

ถ้าเป็นคนปกติก็คงจะตายตั้งแต่โดนนัดแรก แต่มันไม่ใช่สำหรับชายที่ชื่อ'ซงยู'  

จะร้อยนัดพันนัดก็มาได้หมด สำหรับชายหนุ่มแล้วก็รู้สึกผิดหวังเล็กน้อย สงสัยเค้าจะประเมินการทดสอบสูงเกินไป 

เอ๊ะ! นั่นมันตัวอะไร มันเหมือนกับไม่ใช่สิ่งมีชีวิตบนดาวดวงนี้เลยแฮะ หัวและหางคล้ายสิงโต,เสือ ลำตัวคล้ายมังกร หวังว่ามันคงไม่ใช่สิ่งมีชีวิตจากต่างดาวหรอกนะ  

แปะ! แปะ! 

"เยี่ยมมาก หรือว่าคุณเองก็มีอุปกรณ์เทพเหมือนกัน?" เป็นเสียงคนที่เดินเข้ามาในห้องอย่างลึกลับราวกับหายตัวได้ มันโผล่ขึ้นมาตรงหน้าของชายหนุ่มอย่างรวดเร็ว แม้แต่ประสาทสัมผัสเองก็ยังสัมผัสถึงตัวชายคนนี้ได้ยาก 

ดูเหมือนว่ามันคงไม่ง่ายอย่างที่คิดซะแล้ว! 

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น

}